4314 resultaten.
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten,
dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os
en ezel het strand om en zaaide zout.
Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij
doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen.…
Elk halfjaar weer.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.523 Maar goed een feestmutsje had ik weer op als ik de stoel mocht verlaten.
Dan voelde ik mij een blij lentelammetje.
Huppelend ging ik de tandartstrap af.
En zocht de madeliefjes op.
En Moeder Maria troostte mij.
Veel tandartsen gaven een cadeautje.
Een transparante kindertandenbortel.
Rozenzoet en hagelwit.…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 ’k, en tast in ’t rond,
Maar vind geen vrouw aan mijn verlaten zijde.
En voel geen’ kus van hare lieve mond,
En hoor geen stem, wier klank mijn ziel verblijdde.
Die lieve mond is bleek en koud, en zwijgt.
Stijf is de hand, die teder mij omarmde.…
Dorpsbegrafenis
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.070 En, op het treurig veld der doden,
Waar meenge rouw ging overheen,
Blijft, thans verlaten, straks vergeten,
De moede werker nu alleen.
*
En zie, 't is lente! - Nevens 't kerkhof
Ligt de akker glanzend in 't verschiet,
Waar 't door zijn hand gezaaide koren
Reeds welig door de kleien schiet.…
De Engel en de aardling: oftewel de vernietiging van een Homo sapiens. (3)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
579 Zijn reddende Engel
had hem nu ook al verlaten, hij voelde zich klein en eenzaam.
Vreemde gedachtes kwamen bij hem op, maar hij vocht er tegen,
hij verdrong ze. Maar hoe lang zou hij dat volhouden?
Er was nu geen toekomst meer, en zijn laatste kans op geluk
was met de Engel gestorven.
Hij was nu zelf van binnen helemaal dood.…
EEN SCHOTEL VINKEN
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.754 Vroeg zie 'k mij gaan, in blijde jongenshaast
De vonken ketsend uit halfdonk're straten,
Dank warm fabrieksgedoe nooit dóóds verlaten,
Daar dampgedaante uit spleet en tooggat waast;
En lekker koud voelt Wijnmaands laatste morgen,
Holler weergalmt mijn draafstap door de poort,
En witberijpt glimlacht het blozend oord -
Waar 't jachtveld toch…
In het gevang.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.167 Hij voelde in zich schaamte, schande, schuld, schuldbult, zweer, overal zweren, overal verlatenheid van veel gewone vrouwen.
Hij voelde afhankelijkheid aan haar, zijn vroegere echtgenote,
maar nu kwam zij met een vonnis over hem.
Maar dat vonnis behaagde hem mits ze hem en namens de vrouwen in het dorp vergaf.…
Bemin uw smarten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Bloemen sterven
Bloemen vallen van hun steel
We worden abrikozenschrompel en oude huid
We denken aan vroeger toen we nog met volle teugen genoten
Sterven zullen we beetje bij beetje van ons genieten
Zie de bomen kaal,ze hebben slechts nog zwarte lege takken in de kou
Zie het stervende dier
Het verlaten vogelnest.…
Depressietrein
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.256 ontkracht, levensmoe, zat, verveeld, flauw, slap, hangerig, verzadigd, slecht, min, negatief, pessimistisch, zwaartillend, ingevallen, ingedeukt, grijs, kaal, machteloos, gebroken, gekrenkt, gemangeld, aangedaan, verdrietig, troosteloos, verslagen, verloren, verweesd, alleen, eenzaam, stil, zwijgend, verstard, gelaten, weerloos, kwetsbaar, geïsoleerd, verlaten…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 ‘Ik heb gezien een smartelijk begeven,
ontsterven al achter de buitenschijn,
verlatenheid en een hooghartig streven
eenzamer dan de eenzame te zijn.’
Gij hebt geluisterd naar de taal
van mijn gedachten; wat de velen
in kronkelzinnen dicht verhelen,
werd u verstaanbaar deze maal.…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 eventjes uit
een glijvlucht
in koude en
warmere sferen
een botsing van lucht
turbulentie is
niet te bezweren
de vlucht slaat
uiteen in geruchten
we laveren
waar eens onze richting
heel klaar was
verdwalen we nu
het licht is
ons richtpunt
het zicht wordt
al minder en
tegen een stroom
van vernieuwing
en snelheid verlaat…
kinderverlamming is erger
gedicht
2.0 met 2 stemmen
7.675 New York
te verlaten
steeds
mist ze
haar vliegtuig
op maandag
is ze haar ticket kwijt
spoorloos
hotelkamer doorzocht
koffers doorzocht
geen ticket
tegen de tijd
dat we op JFK
aankomen
hangt het vliegtuig
al in de lucht
terug naar het hotel
men vindt ons
een komisch duo
zijn we natuurlijk ook
dinsdag…
5- luik kettinggedicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
642 Ze had de golven van haar vader
net zo schuimend als zijn bier
en had de aard van die verrader
dus die bleef maar liever hier
Waar de baren met haar praatten
vol wervelend gebarentaal
Maar ik ga u weer verlaten
morgen weer een stuk verhaal.
-----------------------------
Een stuk verhaal heel stuk gelopen
omdat de zee geen armen heeft
en…
Vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
619 Een vette duif, klaar om te stoven’
Voordat de havik in actie kwam
Gebaarde de duif: ‘Stop’
Geen gezeur of gezwam
Anders vlieg ik zo weer op
In mijn snavel heb ik een maretak
Wees gerust; ik zet je geen hak
Laten we samen praten
Hoe we dit pad kunnen verlaten
Van dood, verderf en ellende
Al millennia lang is het één grote bende
Laten…
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 Maar ze net niet verlaten.
Laat het, het is al laat, dus we kunnen niet wachten.
Verwachtte je iets, iemand of een emotie op voorhand,
dat je een traan gaf?
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand,
wat wordt er vandaag van me verwacht?
Ondenkbare, talloze ideeën van anderen
die mij pletten, die het leven zwaar maken.…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 'k Wil verlaten nu de schouw en
zijn gouden lippenbrand,
fluisterend van het verleden,
zacht vergleden,
als een zeil aan kimmewand,
om hun vreugd van meer nabij,
om hun blijde klare lach,
'k wil hun licht geluid om mij
in de zilverwitte dag.
Uit egale vale hemel
dralen
vlokken, in gewemel,
om van sproken te verhalen.…
DE HOOFDIGE BOER
poëzie
3.6 met 5 stemmen
4.724 Met drogen hoest en jicht bezocht,
Verlaat mij kracht en ademtocht.
Nog tweemaal als van daag doorweekt,
Eilaas, dan heb ik uitgepreekt!
Een Brug, op 't smalste, naast de voord,
Uit planken van 't geringste soort,
Ziet daar mijn wens! Vergeet toch niet,
Wat ge in dien poel al schoenen liet!…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 verlaat die heemlen,
Eer mijn geschapen geest bezwijk'.…
Koning alcohol (een epos)
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.379 helden van mijn jeugd
die kwamen eens tot leven
mijn superhelden brachten vreugd
maar schrijven nu mijn testament terwijl ook hun handen beven
neem Johnny Walker dan als president
in je van Godvergeten Disneyland
de roulette draait door en nummer één staat voor
dus recht jezelf op, op hetzelfde spoor
kijk dat waren vrienden, die hebben je verlaten…
ZuiderzeeMuseum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
944 vroeger heel gewoon
Kinderen werken met veel plezier
in de oude bronstijdboerderij
malen meel en vlechten touwen
daarvan worden kinderen blij
Langzaam wandelen we naar de boot
door het allerlaatste straatje
en horen van de dorpsomroeper
nog net het allerlaatste praatje
Nou mooi museum, dat was het dan
met spijt gaan wij je weer verlaten…
Gebed bij de harde dood
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.633 Ik had een andre vriend die met verrotte longen
trotseren moest het vlijmen van de scherpe kou,
in een verlaten tuin, waar ongestoord het domme
systeem zijn vreugde wurgde en niet verjagen zou
de dood die eens zijn moeder meegaf aan haar jongen.
Het is voorwaar geen wonder als de rede
ons bij de doodgedachte dringt naar zelfmoord.…
Sermoen van Pater Brom
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.014 Verlaat dus het kienbord en de kaart, dit vermaan ik;
’k Weet wel, je zegt: '’t Is weer ’t oude gezanik,
Pater is vandaag niet te best op zijn dreef,
Laat de oude maar babb'len, zijn mutsje staat scheef!'
Hoe denk je dat? jou onchristelijke draken,
Is het dan mijn plicht niet om jelui ziel te bewaken?…
Mária Lécina
poëzie
3.7 met 114 stemmen
39.522 Nooit heeft een boegbeeld de zee verlaten
tenzij de eeuwigheid, tenzij de dood
Zomin liet hij Mária Lécina
Zij was steenkoud als van de dood.
¿Porqué, Mária?
Zij stortte neder in zijn armen
Het kruis sloeg tussen hun beider borst
Het sloeg neer met hen in een donkere stortzee
Geen die de ander aanzien dorst
¿Porqué, Mária?…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Zij zag hoe heel langzaam het blauwe glas
Van 't uitspansel besloeg met duisternis,
En van het rood alleen de heugenis
Bleef leven aan den opgeblazen zoom
Van een rood wolkje -- overdag was 't room
Geweest, nu leek het een violenbed,
Heel alleen liggend maar doortrokken met
Een heerlijk paars licht, in verlaten gaard.…