27292 resultaten.
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 m'n ogen
het vruchtbaar land blijft kind
we rijpen in gevoel
ademen elkaars erosie
de aarde is verblijf
het tijdelijke lijf is blijk
van Gods aanwezige emotie…
Oorlog in Sebastopol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.052 Maar tevergeefs ga je op zoek naar
de aard van haar reumatische aandoeningen,
de schaduw van haar verdriet.
Wat een leven, mompel ik,
terwijl ik mijn koffie drink
voor het venster
dat de winden en de stormen
weerspiegelt. En dan, zeg ik:
foert, dan maar!
We eten,
we stoppen met ontwaken.
We worden menselijk.…
Industriële Revolutie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.619 De grootste ingreep in ’s mensen leven
is toch wel de industriële revolutie geweest,
fabrieken doen de aarde dagelijks beven
maar niemand die dat als vernieling leest.
Het rustige leventje van de boeren
en dus afhankelijk zijn van de wind,
heeft plaats gemaakt voor betonnen vloeren.
Verwelkom ons industriële land!…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 De vogels zingen
al van nieuwe lente
maar de wind blaast
eerste zonnevuren uit.
Bitse buien sneeuwen
haastig terug in tijd.
De bomen stijven
takken in ijzige kou.
Katten rollen zich op,
de mensen griepen uit.
Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.…
hartslag
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
830 laag na laag
kan bewegen
voelen
hoe jij teder
mijn aarde bevrijdt
met lucht doorwaaide nevels
mag het
tot mijn schaduw toe
in iedere hartklop
van jouw leven…
Dag lieve, lieve Marcia
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.303 rust zacht lieverd
je wordt op deze aard
toch zo heel erg bemind
ook zo node gemist
Marcia
mijn gedachten gaan uit
naar jouw kinderen en je familie
die ik middels deze woorden
heel veel sterkte wil wensen
Cobie…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist, in
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste…
Vallend boomblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 het prille begin
van straks een nieuwe lente
zacht ontkiemt
en paddenstoelen
tooien hun pracht
zo brengt een boom
met vallend blad
nieuw leven
en fluistert de wind
weer geheimen
intens zacht…
zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
745 verander mij in zicht geschapen
oogjes toe snavel vol zoethout
en de rest zijn veel morgen gezien
puntjes komen later in dit verhaal
moeder koost nog eenmaal
mijn gezicht schoon als toet
mondhoek fris in de wind
wat men liever vergeet
laat maar schoonheid
omdat verliezen schoon verliest
in de aarde en haar stem
in wolken ooit gelooft…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
599 Een schaap plast een harde
gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.
Ik ben wat getikt en hou me aan m'n teddybeer vast.
En aan een paar gedichten die ik herlees als ritueel-…
Morgen, ja misschien morgen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
743 er was een begroeting
van een mens onderweg
opgaand in de wind
in een opkomende nevel
ik ken zijn gedachten
de eenzaamheid
van gestorven zwaluwen
in een verloren zomer
dat wat er rest van de dromer...…
BEDANKT
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.676 Uitgestrooid over de zee
vervulling van mijn laatste wens
zo vrij nog nooit gevoeld
in heel dit aardse leven
kunnen gaan waar ik zou willen
ongebonden en niet vastgesnoerd
waai ik mee met alle winden
ben er wel, maar niet te vinden
de snelheid staat mij niet meer tegen
alles is nu echt tot zegen
soms spoel ik ergens aan
kan in vrijheid…
Brakke dijken en natte voeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
575 de aarde doorweekt, de luchten grijs
zo luidt het verhaal van donkere dagen
het seizoen van regen en wilde vlagen
van brakke dijken en meeuwgekrijs
naaktheid alom, het landschap schraal
de geploegde akkers dromen al
en bomen kleumen in naakt verval
met natte voeten en kruinen kaal
toch hoor je buiten de straffe wind
nog vrij van depressie…
Kijk en zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Kijk naar het riet dat onbezorgd wuift in de wind en geloof,
in vrede op aarde.
Kijk naar de druiven en zie,
onder onze zorg kan ze tot wijn kan verworden.
Kijk naar de wolken en zie,
hóe ze kringloop zijn.
Kijk naar de wereld, en naar haar geschiedenis.…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind
en alles wuift stil
bij dit afscheid
van steeds opnieuw
een mensenkind.
Er valt een steen
op zwarte aarde
voordat jouw reis
met Hem begint
God gaf, maar heeft
een hand genomen
en voert haar verder
als Zijn kind.…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
de poort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 boven de aarde staan
wie bouwt zo iets
een lichte singel
van hoop
om bouwland
te beschermen
om ergens met
een auto te komen
of is het hoger
een plan van een god
die weinig van zich
laat merken
maar stil merktekens
achter laat
die kunnen worden
verstaan.…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 overheerst
is al de hartslag van de
nieuwe aarde voelbaar
in een frisse lentewind
waarin tijd weer lacht
kwistig dagen geeft
zonder enige beperking
in zijn herschepping
van de eeuwigheid…
Lichte nachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zacht streelde
natuur de groene
uitlopers van aarde
jij kende het proces
als choreograaf in kleur
timede met zonnewarmte
het bloeien speelde met
wind het voordeligste
groeien in gesprek
met de nieuwe maan
juist in de
lichte nachten
draaiden wortels
en stam de hele fabriek
op het ultieme wachten
pas als jij lachte
vol liefde de…
Duizendschonen blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 jouw tweede stem
in kruidige geuren
opgewarmd door
aard en zon deden
wij de octavensprong
van stamgefluister
naar kroonlucht luister
daar waar
wolken wit de lucht
verveelden zorgde
blauw dat de song haar
liefde eerlijk verdeelde…
De stille trom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik wil de dood
ontlopen want ik
ben gaan dromen
heb al vroeg contact
gemaakt met alles
om mij heen
voelde aan
de aarde en zij
warmde terug
aaide stenen
die spraken elkaar
achter mijn rug
wuifde naar
wolken en
vlaagde met de
wind had ontzag
voor zwaar onweer
het donderde zo hard
ik leefde in
mijn dromen
voelde al als kind…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 En de aarde zingt.
Laag en langzaam.
Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
Kinderspel
gedicht
3.3 met 7 stemmen
2.346 Ik klim de woorden binnen
als in een boom en kijk omhoog,
voorbij de takken, blaren zo-
genaamde aardse dingen,
en denk: wie zoekt zal vinden.
Het ruikt hier heerlijk, net een vo-
geltje ben ik. Niets is onmo-
gelijk, ruisen de winden.
Zacht wiegt mijn hut. Ik word weer kind,
omringd door stille tover.…
De tand des tijds
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
15 Aan de aarde gekluisterde aardelingen
Roemende tegennatuurlijke dingen
Het inademen van een ijzige koude wind
Onbeschaamd kopen van een moederloos kind
De zee des doods prijzen als liefdevol groots
Tot zwijgen gebracht zij die eren de hemelloods
De schilder mengt geen op olie gebaseerde verf
Als het een gevaar inhoudt op algeheel verderf…
De donkere verroeste blaren...
poëzie
3.1 met 12 stemmen
4.413 De donkere verroeste blaren maken
Aarde in november weder vruchtbaar.
Alom gespreid liggen de plassen bloed,
De ritselende bloedstroom ruist,
Wanneer de wind de gele bodem veegt.…
Mijn laatste eer
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.761 het blijft bij praten
Tegen een hoop zand en aarde
Toch de gedachte dat je daar ligt
Geeft dat zand een onschatbare waarde
Mijn laatste eer aan jou
Is het mooi houden van je graf
Zolang ik blijf houden van jou
Is mijn taak daarin nooit af…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Zie het harde blad
op deze windstille dag
valt uit eigen wil
Bladeren dwarrelen traag
naar de aarde, hun kleuren branden in
mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering,
een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde.
Wind beweegt tussen kale
takken, zijn aanraking is koel en tegelijk
vertrouwd.…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 In het gras ontstaat een tapijt
van broze contouren, een verzameling van
wat ooit ruiste in volle wind, waar elke bladschaduw nog
even blijft hangen voor ze oplost in de stroom van tijd, die niets vasthoudt.…
Amerigo Vespucci
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
526 Dat de ontdekking van Amerika
Door Noorse Vikingen zou zijn gedaan
Is arbitrair, als was het lineair A
Doch 't was een zeevaarder uit Genua
Zijn heil zocht hij in 't oude Lissabon
Na acht jaar soebatten met Arragon
Kreeg hij haar goedkeuring, zonder pardon
En bonus, als bewijs van meesterschap
'Wij horen van de zoom der aarde psalmen…