Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

zorgeloze zomer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
lange adem, diepe zucht het is nog benauwd er wordt gerouwd we raken aan met koude huid hartverwarmend is elk geluid “het loket gaat nog niet open” er staat een lange rij anderhalve meter zij aan zij de hulpeloze troosteloze de “ goddeloze” boze een verloren zaak en handel er is geen voorrang wachten duurt lang iedereen is even…

namiddag

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
iedereen in te halen te versnellen om stilstand te ontvluchten thuis staat een oude bank om te liggen, te slapen te hangen zo lang al als een kapotte klok als stil verzet tegen tijd verdrijven gedurende een lichaam dat neigt naar krampachtig verlammen in elke gedachte een regendroom om grenzeloos te zijn, of liever nog vrijheid te ademen…
Iniduo18 juni 2020Lees meer >

Grijs gedraaid?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
opinies van de wereld draven door details worden in herhaling grijs gedraaid in het zuiverste moment van oorsprong het eerste contact waaruit de vibratie komt de tonen steeds zwakker klinken, de naald voorbij het nulpunt van het geweten lokt met inflexibele armen, kruipt als een spin langzaam doch gestaag naar zijn buit in de kern waar de adem…
Pama8 juli 2020Lees meer >

bijvoeglijk of overtreffende trap

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
Het water dat zwemt om boven te blijven zijn mededruppels ruw neer drukt over de koppen met golven die naar adem happen in een doodstrijd van 't geweld het schuim op de lippen? mag het gemengd met enige leugens om het immense met overtreffende trap aan de arbeid te zetten? mag het schrijven met een immens aan woorden?…

GEESTELIJKE DRUPPELS

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Twee dames gaan samen met geloof in genezing van Breda naar Meersel-Dreef stralende zon wekt hen op in het ruime schone park waar de adem der Hemelingen door lover en over gras strijkt de beide vriendinnen ontsteken gewijde kaarsen wier vlammen schijnen en deinen ter ere van hun verwanten die met ziektes kampen koffie met versnapering…
Han Messie6 september 2021Lees meer >

(v) Maan woont hier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Mijn handen reiken naar de verten van je ogen, zonder die bodemloze verten verdwaal ik (ook aan land was dat al zo)… Achter ons liggen straten die ik me heugen zal (net als jij), maar ook verlaten kan (juist als we samen reizen, voorbij de zon)… Het hart lonkt - daar achter de melkweg - en roept, roept, roept ons niet te vergeten adem…

ZUIDERHOGEWEG DENKT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
vogelzang en -strijd moed en bescherming gaven voor het verzorgen van nesten boerenwagens hobbelden over mijn ruggen en kuilen koeien en varkens kietelden me dikwijls met hun trappende hoeven wanneer de haastige tocht klonk tussen stal en open leven over heel mijn huid werd dik zwart smeersel verspreid overal voelde ik hard aan adem…

HET EINDE IN ZICHT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
God gleed vederlicht en stil langszij en stilte hield haar adem eventjes in Donder van ver kwam loom naderbij was dit van ‘t eind dan wel ‘t begin?…

Krullig schrift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
de wereld in de ban van haar heftig geemotioneerde blik de ogentaal aan het ontcijferen was die was gemarkeerd met een buitengewone hoeveelheid expressie in kleur en haar gezicht etste een bizarre schoonheid ter plaatse in ruil voor een vreemde hand die de deur snel sloot ze lachte verleidelijk toen haar jas ons afscheid nog adem…
wil melker19 december 2024Lees meer >

zouden nachten spiegels brengen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
als er even niks nieuws groeit kan de lucht op adem komen en de grond weer doorwaaien verlichte wortels zelfs maar verwaarloosbaar zouden nachten spiegels brengen mochten de randen zwart blijven als levenloze gaten zonder slagen harde leerscholen lijken gewonde helingen onbevredigend de dode herinneringen begraven in permanent…
R.E.N.S.10 april 2025Lees meer >

Onde de Bomen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Onder de bomen waar het licht schommelt in schaduwen en de wereld draait, nog altijd, adem ik langzaam het heden in. Ik ben nergens, of onderweg, een lege plek in het hoge gras, een kano schuivend onder de maan waar de rivier de nacht kust.…
Dabda27 april 2025Lees meer >

Als de zee in mij spreekt

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
Haar bezielde adem is de mijne, haar geluid leeft in mij.…
CB8 mei 2025Lees meer >

Eindeloos en tijdloos

netgedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 312
wit rijpende vorst aan de grond en kou in godvergeten mooi om er even bij stil te staan dat juist de emoties eruit springen bij gebrek aan contact, verbinding en vertrouwen juist nu deze tijd gaan de deuren op slot voelen mensen zich buitengesloten willen zij licht warmte en zon om elkaar vast te houden dezelfde taal te ademen…

Eindeloos en tijdloos

netgedicht
4.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 293
zon wit rijpende vorst aan de grond en kou in godvergeten mooi om er even bij stil te staan dat juist de emoties eruit springen bij gebrek aan contact, verbinding en vertrouwen juist nu deze tijd gaan de deuren op slot voelen mensen zich buitengesloten willen zij licht warmte en zon om elkaar vast te houden dezelfde taal te ademen…

Als de zee ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
De zee kijkt mij aan zonder oordeel of verlangen, ze ontvangt wat ik niet kan dragen en houdt het vast zonder geluid, en als ik terugloop voel ik haar nog in mijn rug ademen alsof zij, net als ik, iets herkent dat even mocht bestaan.…
CB4 juli 2025Lees meer >

Warmte van een zonnebloem

netgedicht
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 433
Tussen brede, ademende bladeren zweeft een zachte stilte van de fluisterende wind, die iets bewaart van de vergankelijke voorbijgangers en hitte — een geheugen dat niets vergeet maar niets omvat. En bovenaan: het luisterende gezicht dat naar de zon kijkt zonder ooit te bezitten, open als een gebed dat geen antwoord zoekt.…
CB15 juli 2025Lees meer >

ALS JE REGELMATIG WAKKER LIGT: EEN VRIJBLIJVEND ADVIES!!

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
ik niet storen ik weet, ik heb alles rondom mijn bed naar behoren koffie en thee en alcohol vrij bier en cola koekjes en kaakjes en zelf chocolaatjes dus sta ik op en zet de waterkoker aan doe net of de ochtendvogeltjes fluiten en stel me binnen voor als buiten door het raam nog verder te openen en verse lucht in mijn 'slaaphut' in te ademen…

Eendagsvlieg

netgedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 575
Ik blijf nog even zitten, alsof ook ik maar één dag heb, en alles erop aankomt — dit licht, deze adem, dit nu.…
CB8 augustus 2025Lees meer >

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Fluisterende wind verre blik die mij ontglipt schaduw blijft hangen Ze loopt door de verweerde straten, alsof ze hier niet hoort; de tere lucht draagt een bleke glans om haar heen, en haar fluisterende woorden ademen uit een ander land.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

De ziel van een boom

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 391
Wanneer de nacht zich om hem heen sluit, blijft er enkel de trilling van aanwezigheid, een weten dat niets werkelijk verdwijnt, alleen van vorm verandert, als adem die zich mengt met het oneindige.…
CB18 oktober 2025Lees meer >

We are a little crazy

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 251
In het schimmige licht tussen stemmen en kosmische agenten, hang ik in de elfde ronde, murw gebeukt, uitgeput — een bokser op zoek naar adem in mijn eigen hoofd. Spoken dringen zich op, mes, glas, kokend water — littekenlijnen van strijd en overleven.…

vreemdelanders

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 317
Belanden tussen ademende bla’ren in nevelige schuld, dwarrelen als oude besjes, verdwijnen in verstilde tijd, seizoenskleuren betreuren, goudvocht in aarde klaren, zal mij niet snel gebeuren.…
Alghar27 november 2025Lees meer >

Opladen

netgedicht
1.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 616
Zee fluistert zachtjes horizon nodigt mij uit adem vol van licht Even teruggetrokken uit woorden die te druk, te hard of te luid bewegen, ademt de ruimte tussen muren rust, en stilte legt zich als een warm weefsel om mijn overvolle zintuigen.…
CB11 december 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Winterse wind waait schaduw van kale bomen ademt stille rust Onder de lage, nuchtere hemel zie ik de aarde ademen in ge- dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen. Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag.…
CB17 december 2025Lees meer >

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Het licht valt als adem op de kale takken, breekt in ijzige lijnen, danst op het stille oppervlak, en ik besef dat ook mijn eigen rust een pure bron is waar alles wat stil leek ontwaakt.…
CB2 januari 2026Lees meer >

De rust van heilige stilte

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
Muren dragen gebeden en adem van anderen, lagen van tijd die niets van mij verlangen, ik voel hoe mijn gevoeligheid hier mag rusten, niet als iets dat te veel is, maar als een vorm van aandacht.…
CB9 januari 2026Lees meer >

Coma

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 383
En toch blijft de vraag zich herhalen als adem tegen glas: Dokter, denk je dat hij het haalt? Mijn gedachten ontsporen. Wat ik gaf. Wat ik liet liggen. Afscheid hangt dichtbij — een woord dat ik al draag. Je deed me soms pijn. Uit onvermogen. Verlies was nooit de inzet.…
Nathan10 januari 2026Lees meer >

Deuren van de nacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Deze wereld en ik, wij ademen verlossing door verdriet - vreugde geeft ons nu de vallei, de hulzen ontvouwen zich tot huis in deze wereld, laten mij binnen nu ik elke laatste druppel van deze regen gedronken heb. Nacht wordt eigen deur naar nieuwe dag. Er zullen kinderen zijn om de vallei te erven.…

Het kleine spel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Kijk: een kind werpt de bal omhoog alsof hij de middag zelf wil vangen, en even hangt alles stil — de hemel, het stof, de adem — in dat ene, gouden ogenblik waarin het spel de wereld nog niet heeft verlaten.…

Wat altijd blijft

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 440
In deze eenvoudige nabijheid hoeft niets samen te vallen, ik adem, ik blijf, ik laat het moment zichzelf zijn, traag en ongehaast, en voel hoe de natuur mijn aanwezigheid beantwoordt met een stille, dragende rust.…
CB14 januari 2026Lees meer >