4805 resultaten.
SOMS BEGRIJP IK ....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 soms begrijp ik
onze wereld niet
als ik in de ogen
van die uitbehandelde
ondraaglijke pijn zie
en radeloos verdriet
en ik zie dat ze smeken
we kunnen dit niet aan
we willen dit leven niet
en toch worden ze gedwongen
om in ellende door te gaan
en dan zie ik beelden
van vluchtelingen op Lesbos
die zich stierlijk verveelden
ziekte honger…
Typerend?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 je vinger draait,
je gebruikt beider handen in
de perceptie van je karakter
een rusteloze signatuur
bespeelt het zachtste dons
naast het reinigende vuur,
waar je niet hoeft in te houden
verlost van alle ethiek, en als
je handen stilvallen, gaan je
zelf gekozen kleuren een eigen
weg, een laatste tint waait over
de horizon, het beeld…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 de dichter staat op met een hoofd als een uitgeplugde bluesgitaar
de dichter drinkt een koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie,
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen
de dichter schrijft zinnen…
schildering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 een rijpe vrucht
sluimert onder een gewelf
dat slaapdronken illusies zaait
en de nacht herinnert en herinneringen weten
van tijd dwalend langs de oevers van het zijn
waar het ontastbare schuilt
in de deemstering van het oude uur
dat flirt met schikgodinnen
en leven brengt in een kleurrijk palet
dat de tekens herbergt en rangschikt
tot beelden…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.…
Autistisch kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Het lijkt een hopeloos gebeuren,
een niet te winnen strijd,
ik raak de beelden nooit meer kwijt,
levenslang achtervolgen mij de vragen:
wie is ze, wat is haar werkelijkheid?…
We zullen Je nooit Vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 willen je nooit vergeten
we missen jou
Vooral je eigen meiden
Nu we afscheid nemen, op je laatste rustplaats
Is alles zo hard en kil
Jij bent hier niet meer
het hopeloze gevoel wil niet weg
en erover na te denken doet zo zeer
je bent vast op een betere plaats
maar veel te vroeg heen gegaan
Wij willen je nooit vergeten
We houden het beeld…
Irri situ's
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
483 weeping elephant
van voor de oorlog
in verzet zou komen
onder het motto
partir c’est mourir un peu
In eduland werden
woorden van vroeger
als virus fluvius
en tour du mal
niet meer onderwezen
In het duister van de zomer
was koudvuur reeds begonnen
als psychotisch mentaal
manipulerende droom
In een sprookjesvlaag
bij beelden…
maak het mooi - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 weer is voor jou een jaar voorbij
weemoedig of trots kijk je terug
op dat wat zich rond jou ontrolde
telt zegeningen en wellicht verlies
uit de waan van de dag stappend
sta je even stil om te reflecteren
probeert voorzichtig ook misschien
de goede voornemens en intenties
jezelf een beetje in beeld te krijgen
doe dat met aandacht en energie…
Zijn droombeelden verboden.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Binnenin zit een pit
puur en blank nog nooit aangeraakt
Tot de betovering van de stiltes
rond het beeld wordt doorbroken
en als schaduwen voorbij flitsen
de zoveelste slapeloze nacht haar opslorpt.
Droombeelden zijn verboden....…
De Jager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Draag je water naar de put
Voor de volgende generatie
Tot aan je allerlaatste fut
En hij zal je prijzen
Wankelend in de hemel
Huilend van geluk
Zo'n beeld krijg je moeilijk stuk
Maar aan spijt en schaamte geen gebrek
Want is het niet makkelijker
Om te doen volgens plan
Je fouten van tevoren
Behoren te vangen
Aan de juiste meningen gehangen…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 Ik zie nog steeds voor mij zoals het was:
en ‘t beeld dat mij blijft achtervolgen:
Hoe die jongen schipbreuk leed
en ‘t schip plots werd verzwolgen.
De jongens fietsen samen door de stad
kriskras door elkaar gaan ze op pad.
Ze spelen meesterlijk op de pedalen,
dartele matrozen uit oude verhalen.…
Voor altijd
netgedicht
2.5 met 82 stemmen
5.550 Nu je uit beeld bent, voel ik je in alles wat blijft — in licht, in adem, in stilte.
Soms praat ik zacht in een lege
kamer, alsof mijn stem jou nog steeds kan
bereiken, alsof jij ergens bent waar stilte nog antwoorden
draagt, en ik je herken in geur, in schaduw, in de gloed die blijft hangen.…
Verstrengeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Het geluid van mijn voeten op de sneeuw
voert ons naar een plein, waar een beeld
verhaalt van de markt - een mand die gevuld wordt
met brood. Het brons krijgt een mantel,
verandert langzaam van kleur…
Achter mij hoor ik nog iemand lopen, ademen,
met een zacht ‘hallo’ neemt zij me bij de hand.…
Het geluid van stilte
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
490 Hier is de stilte geen
lege afwezigheid van geluid, maar
een brede bedding voor vergeten beelden. Elk klein
detail krijgt weer zijn plek, bevrijd van de milde druk van het felle licht.
Mijn innerlijke ziel laad
ik op aan de trage trillingen, die alleen
in de diepste kalmte hoorbaar zijn.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan. Wachten
wordt voor hem een vorm van luisteren naar wat zich nog moet tonen.
Geen wiekslag sneller dan de stroom
van het licht, geen golf die de spiegel van de plas
verstoort.…
Verdriet boven op verdriet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
118 niemand, maar zeker niet je ouders
Verdriet boven op verdriet
verloren in een stuk leegte
waar je weet, het wordt niet beter
moeten we nu toch het beste ervan maken
Kan wel in een hoekje zitten huilen
kan me helemaal onderdompelen in mijn depressie
alleen help ik daar helemaal niemand mee
dus schrijf ik maar van mij af
en wil ik een beeld…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 zelfs toen ik al afscheid had genomen
haar as had verstrooid over de
beelden van na het leven
zag ik haar lach verschijnen
in het dragen van de wind
iets vluchtigs lag in haar nalatenschap
nog te dromen in het gewaad
dat met oranje was toegedekt, haar
kleine knuistjes die sterk ineen
geknepen waren spreiden het wit
van het heengaan…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer,
die zo graag beelden op het doek had willen schilderen.
Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.
Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos,
een bleke schim die door het riet snijdt.
Hij zoekt geen applaus, hij heeft geen angst.…
Schemervelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1 elk onderwerp vond ik bij voorbaat iets
waarmee ik jou slechts zou vervelen
en ik probeerde een type uit te beelden
zoals ik dacht dat jij je zou wensen
maar zo vergat ik jou te tonen
wie er werkelijk voor je zat…
3 Minuten verlenging in Nasielsk
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
476 een breedlachend gezicht
jouw gezicht het jouwe
en jouw afwachtende blik
schuif wat op
kijk hier sta ik
hier ben ik
hier zijn wij allemaal
vergeet ons niet
zie ons zolang je leeft
wij zijn niet voorbij…
Eén-samen
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.765 Ik heb urenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik eigenlijk wil zeggen
ik heb niet anders kunnen doen dan langdurig staren naar zwak kaarslicht
jou zwevend beelden tot mijn glimlach gebrand stond op mijn gezicht
wat me grijnzend deed beseffen dat ik het je niet uit hoef te leggen
Ik heb dagenlang geprobeerd om te ontdekken wat ik voor je voel…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 Tintelend mysterie
Twinkelend kristal
Lieflijke materie
Spiegel van ’t heelal
Bikkelharde gratie
Tedere cesuur
Simpele creatie
Edel avontuur.
’t Magisch beeld der sterren
bracht ons samen hier
riep ons tot twee-eenheid:
rozekwarts en stier.
--------------------------------------------------------------------
Toelichting:
Met dit…
DIE AVOND EN DIE ROZE
poëzie
4.2 met 43 stemmen
8.132 -
een uur bij mij, een uur bij u
niet lang een uur mag wezen;
ofschoon voor mij, ofschoon voor u,
zo lief en uitgelezen,
die roze, al was ‘t een roos van u,
niet lang een roos mocht wezen,
toch lang bewaart, dit zeg ik u,
‘t en ware ik ‘t al verloze,
mijn hert drie dierbre beelden: u,
die avond - en - die roze!…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 gehersenspoelde gekte
honger naar haat
machteloze mensen
kleingemaakt voor krachtvertoon
totaal onverwacht
toont terreur
een wrede wolk van ontzetting
aan de wereld
ik wilde een amerikaanse comedy kijken
maar ik hoorde hoe de president
in de lucht was
op de vlucht was
totdat de vlucht over was
in beeld en bericht
was Amerika ontwricht…
Naar Drie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
932 omhoog
een streep van licht
mij begeleidde
Niet wist ik
waar mijn voeten
stappend, gaande, bleven
Door dieren wel gewaar
opweg naar ander doel
Zo links als rechts
begluurden mij
wie ik niet dacht
te kennen
en bleven stil verborgen
nog achter beuk
of hakhout hoog
Ik spoedde voort
geen rust
opzij te gluren
want verder
lichter beeld…
utopia
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.446 Die nacht
Kwam plots het afscheid nemen van jou
De beelden raken inmiddels wat versleten.
God, wat heb ik mezelf dit
vaak verweten:
Het bed, de kus des doods,
het grind, het hek
De gedachte hieraan maakte me langzaam gek
Waar blijven ze , de redders
In de nood.
Te laat en dan
Onvermijdelijk de dood.…
Positief verdriet
hartenkreet
4.6 met 61 stemmen
4.896 Soms lijkt het leven onevenwichtig verdeeld
Lijkt iedere stap naar voren, er twee achteruit
Heb je juist het gevoel van het leven in beeld
Kruipt het oneerlijke diep in je huid
De omgeving lijkt krampachtig mee te leven
Ieder cliché passeert ongevraagd de revue
Ieder wil zijn goed bedoelde raad geven
Onbedoeld klinken deze allemaal even cru…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 het spaarzame licht
verdwijnt,
neemt haar op in
mijn afgedwongen
vergetelheid
als een smeltend beeld
zij was even…
De vraag van Gorter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
725 Dan keert ze terug van haar nachtelijke tocht
en spint uit dunne zilverdraden,
de beelden van twee Vissen en een Ram
tot een ragfijn weefsel langs kale takken,
stil verlangend naar de terugkeer
van haar koperen minnaar in de avond.…