6777 resultaten.
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
Gevonden.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.359 Ik kwam hem zomaar tegen
op een warme zomerdag
Ik was meteen verloren
toen ik die blik in zijn ogen zag
Ik vond hem bij de liefde en de rust
die ik gevonden had
Ik voel nog de kracht die hij me gaf
en het gelukkige gevoel dat ik bezat
Wat ik toen had gevonden
ben ik allang weer kwijt
Ik heb een harde les geleerd
maar weet nu dat alles…
Jij bent het...
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.572 zo onverwacht,
en ineens was je daar
je verblindde me met je lach
nog nooit zo iemand ontmoet
ik heb een vriendje
niet meer wetend waarom
voel me opgesloten
telkens als jij verschijnt
ik vind het leuk met je te praten
leuk bij je te zijn
kan het gevoel niet negeren
dat ik steeds aan je denk
ik heb het zo moeilijk met jou
je bent…
Puur genot
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
979 kwam ik je gisteren toch weer tegen
Zo onweerstaanbaar als je lonkte
en met je opvallende jasje pronkte
moest ik wel zwichten, de verleiding te groot,
dat ik je een plek in mijn huis aanbood
Trots dat ik je nog een dag kon weerstaan
ben ik nu toch te zwak en laat me dus gaan
Kopje thee erbij, melange geurt zacht,
ik ontkleed je met een gevoel…
JE NAASTE
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.057 Bekijk je naaste eens een keer
je hebt hem ook gemaakt
zijn deugden hebben afgehaakt
jij hebt gezegevierd
bekijk je naaste eens een keer
is het een man, een vrouw
wordt die vernedering verdiend
streelt het je eergevoel
bekijk je naaste eens een keer
alleen een snelle blik
doorvoel de ergernis, die in hem/haar is
bespreek het met gevoel…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt
een zwarte vogel
het beklemmend gevoel…
Verdriet van binnen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 Het gevoel van niets waard.
Buiten schijnt de zon, terwijl het van binnen maar niet opklaart.
Er zijn zoveel dingen waar ik naar verlang.
Als die dingen niet kunnen, maakt me dat verdrietig en soms bang.
Wensen die zich niet vervullen, zo veel vragen die ik niet kan onthullen.…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Onafhankelijkheid
ingebed en gewend
aan ruimtelijke
vrede, verlaat me
op de dictie van
de rede,wordt een
beoogde zekerheid
een louter relatief
begrip, één door angst
gevangen fictie,ver
van het beoogde doel
van zelfvertrouwen,geeft
een misplaatst gevoel
van verworvenheid in een
begrensde duurzaamheid.…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 ontleend aan een middeleeuws raam
zonder bril door het leven willen gaan,
enkel aan je hand,
de realiteit of werkelijkheid
volgend door het donker
bij gebrek aan visueel vermogen
waardoor het zachte licht waziger wordt
en jij in verre zicht gaat staan, vergeten
zijn alle onverklaarbaarheden
het verheerlijkt gevoel van emotie.…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 op mijn netvlies
spelen schimmen
uit mijn verleden oosten
wajang wajang om te troosten
ik laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken…
Bibliotheek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
664 Ik
leen nu de boeken bij mezelf, wat
me een superieur gevoel geeft, al
knaagt de heimwee naar vroegere
tijden aan mijn decadente ziel.
Ik ben een boekenwurm geworden.…
De kunst van muziek en lyriek
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
663 ogen lezen het muziekblad
vingers raken de toetsen
de musicus verlaat zich
in een lentesymfonie
een gevoel van perfectie
en intense harmonie
tonen treffen het hart
in een verademing
speel maar, speel
een zachtmoedige wijs
verpoos, bloos
droom jezelf een paradijs
waar nachtegalen
in meidoorns zingen
zo hun Meester
het eens had bedoeld…
Een brief aan de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Het is een gevoel als honderd sterren
die vallen in dromen.
Als gouden spetters zeewater, de lichtheid,
maar ook het overwinnen van goden(doden).
Ik wil je niet beledigen, ook van jou mis ik iets,
dat is mijn mond op de jouwe,
de eeuwige kus, waar woorden vervlogen.…
Blijf bij me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 waar ik het niet verwachtte
terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen
maar die dingen lijken niet meer belangrijk
wanneer mijn adem gelijk loopt met die van jou
en er is geen betere manier om dit te zeggen
dan met de geborgenheid van inkt, zwart of helderblauw
en dit is eigenlijk het enige dat ertoe doet
omdat deze letters een nieuw gevoel…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Aanraken zonder gevoel te laten blijken.
Ik vergeef je dat je mij in een droom liet geloven.
Dat je niet aan mij dacht zonder het te hoeven beloven.
Ik vergeef je waar oren geen gehoor kregen.
En donkere wolk om het hart vol met regen.
Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.…
verliefd
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.002 Ach, diep in mij voel ik het gebeuren
een eeuwenoud gevoel
doorvlochten met alle kleuren
van de gouden regenboog
het zachte zingen van laag naar hoog.
Lief, het is zo, verliefd maak je mij
jij maakt dat allemaal los in mij.....…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
Zonder naam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
694 Want eerst, hoe voelt mijn gevoel?
Ik wil niet huilen als jij huilt,
het is jouw pijn en jouw verdriet.
Geef mij het mijne, meer hoef ik niet.
Ik wil je niet vinden,
ga zeker niet naar je op zoek.
Want eerst en bovenal, moet ik weten:
Wie ben ik?…
Gewoon wij samen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Dit gevoel is zo fijn maar maakt me zo onzeker.
Moet me inhouden als ik je zie.
Ik zou je zoveel dingen willen zeggen.
Met je lachen, praten, vrijen...
Samen een strandwandeling maken "Gewoon wij samen"
Maar dan die verdomde werkelijkheid.
Ik zit hier en jij zit daar.…
Gitana*
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.513 Dan klinkt plots getokkel van een gitaar,
een vrouwenstem, een roffelende hand,
rukt muziek je weg van de verdrijving,
is er alleen nog aandacht voor elkaar
en leidt de verdichting van de bloedband
tot gevoel van opperste verrukking.…
Starende blikken
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.250 Naar het plafond lig ik te staren,
met in mijn hoofd de beelden van de catastrofe,
m’n gevoel is meer dan balen,
want een ramp van die orde
is teveel voor menselijk besef.…
Brief in gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
644 gewicht van mijn geweten
gram voor gram, letter na letter
op het boodschappenbriefje
geschreven
er is in brailleschrift te lezen
afgekeurd voor het leger
niet geschikt voor de politie
bedrogen door een vrouw
met de nota van ’t energiebedrijf
mijn ziel is nu voorgoed verloren
door intense gevoelens van verlangen
de liefde lijkt zo gevoelig…
Yippie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
819 De muze van deze oude dromer
Het besef van mijn verloren jaren
Die ik met jou had moeten delen
Ze zijn vervlogen, kwijt
Jij bent de ster
Waarnaar ik stond te zoeken
Jaar na jaar
Bij iedere heldere nacht
Het cadeau
Dat ik bij toeval heb gekregen
En dat ik eigenlijk
Niet meer had verwacht
De stem
Die mij verlangen doet te bellen
Het gevoel…
mijn noordzee liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Een gevoel van onbehagen.
Maar, lief strand, je hebt me al zo lang verwend,
het kind werd een vent.
En nu kun je niet meer stuk.
Jij bent nu eenmaal mijn geluk...
Windstriemen in 't gezicht, ik klaag,
maar weet wel beter.
Mijn liefde voor jouw wijkt voor geen meter!…
Ochtendbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 ochtendbos ontwaakt, het licht herwon
ik volg de paden, fiets op golvend terrein
kijk steeds rondom om hier stil te zijn
De vogels vliegen, eenden in de sloot
Een moeder brengt hier haar jonkies groot
De schapen grazen, blijven rustig staan
Laten die fietser gewoon maar gaan
In dit bos kan ik niet meer verdwalen
ik doorkruis het op gevoel…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Op diepe pijn volgt een formeel gevoel
Zenuwen zwijgen plechtig als het graf
Verstijfd, het menselijke hart dat vroeg
Was Hij het Die gister en eeuwen droeg?
Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?…
Diepste gevoelens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.747 In de ziel van mijn hart
Zit je op mij te wachten
Ik hoor je, zonder bij je te zijn
Je angsten kan ik zien, ik voel je pijn
Ik weet waar jij wilt zijn
Diep in mijn gevoel, daar ben je het liefst
stil zonder iets te zeggen, ben je toch in staat om je liefde uit te leggen
Zonder iets te doen, weet je mij te raken
Kan ik zomaar blij worden…
Gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Vraag ik je,
Nu jij mij je
Gevoeligheden openbaart,
Was dat genoeg
Om de leegte op te vullen
Die in jou leefde,
Waarna jij vertelt
Dat je de beslissende
Keuze maakte, de shit
Liet staan, om volop
Voor haar te gaan,
In wie jij zonder
Meer de moeder van
Je kinderen zag staan…
Schijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 het kent geen zwaartegewicht
het zou wel mogen
maar in mist verdwijnen
zo ook speelt mijn hand
een rol, die rolt zonder tekst
en beweegt mijn verschijning
in de vinger en de hand
neen, niet behekst
maar tevens boven zichtbaarheid
met amper een omlijning
van het begeesterd land
mijn blik is teder van aard
zie maar, raak toch met gevoel…