5506 resultaten.
DE LEYENS OOGWENK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Veenpoelen zijn vereend
tot een prachtig meer
waarin eilandjes
vol dichte struiken
het leven op water en grond
bewaren en beschermen
bij de wal verrijst een theehuis
dat verkwikking schenkt
versnaperingen biedt
aan rustende zeilers
zwemmers en wandelaars
de kleine geurige zaal
treft het echtpaar Pier en Mascha
geritsel en gerinkel…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Niet over koude tenen klagen,
maar vrolijk
op de gladde ijzers wagen
op dicht gevroren
sloot en vaart,
niet op alle slakjes
zout gaan strooien,
maar scheppen
witte mannen met een bezem
en oranje neus.
Straks dansen wij weer
tussen bollenvelden
met vlinder en bij
zien wij weer de groene velden
maakt het voorjaar
ons weer blij.…
CHAAMS JUWEEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Gele lissen bloeien in wijde kring,
dicht opeen, zijn met hun wuivend helgeel
reuze citroenvlinders op wiegende steel,
licht beroerd door een reizende luchtzwing.
Zoete geur maakt bij bijenzang een draaiing
van kunstig gezoem en zacht zuchtengespeel.
Om Noord-Brabants Putven ademt uit één keel
een open én besloten bloemenring.…
WAAR 2 OF 3, dankhartenkreet op lezing Guido Gezelle in Café Eijlders in Amsterdam!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
629 en dan het lied, mooie middenstem
'n Vlariton en mondharmonica
ook ik, Jan Jacob wil zingen en
spelen op de mondharmonica
maar dan in hun Vlaanderen
in mijn buurland België
en daar spreken en dichten
het leven op- en verlichten, ontzwichten
en verbinden, vooral verbinden
het Noorden met het Zuiden
dat begint niet met grote getale…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 gedachten
moest ik ooit ergens onderdak vinden
omdat ik geen plek vond bij hen die mij nooit echt beminden
of ‘t nest waar om mij slechts werd gelachen
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
als vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid
dit zou wel ver gaan, als ‘t dicht…
All about Eve, dans van licht en schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
375 legde zij
haar glimlach bloot zo
sneed haar lach het ijs door
om het lekker te laten smelten
vloeibare liefde ongefilterd
recht uit en door het hart
alles over Eva over leven
met haar bedachtzame geduldige
geliefde M die naar haar bleef kijken
als was het voor de eerste keer
hoe dan
kon het zonlicht jou niet vinden
tussen het dichte…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Ze denken dat ik afstand zoek,
maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid,
raakt aan wat ik niet prijs,
eist wat ik niet geven kan.
Dus demp ik haar:
ogen, stemmen, verwachtingen—
met een dunne laag schaduw,
een grens die alleen ik herken.
Mensen lopen voorbij,
achteloos, luid.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden,
het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.
Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was
om hier en vandaag
ver van hen vandaan
een vlaag van een herinnering
aan hun gezichten
een kleine verrichting wellicht
toe te kunnen dichten…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 Een raam dat dicht moest.
Hij keek naar zijn handen
alsof ze ergens anders thuishoren.
De klok tikte.
Water liep door leidingen.
Het huis functioneerde.
Hij ademde.
Nog eens.
In de gang
bleef een nachtlampje branden
boven een lege stoel.
Een klein boekje lag open,
vergeten door iemand
die nooit terugkeerde.…
Poesiealbum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 Poesie stond er op
met ijssterren
en ijskristallen
die verkrampt
leken vastgeklampt
aan haar kaft
toen ik haar opende
deinde ik mee
op blauwe, vloeiende golfjes
van lieve versjes
naar een nog open zee
die kleine meisjes
gingen hun wegen
zochten hun liefde
In het licht
maar zij bleef achter
in het poesiealbum
dat sloeg
keihard dicht…
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
250 Zij ziet de handen reiken door de dichte mist,
maar haar eigen armen wegen tonnen zwaar.
In haar hoofd tekent zij de vluchtwegen uit,
ze weet precies waar het pad naar buiten ligt.
Maar haar wil is een motor die niet meer aanslaat,
een vonk die dooft nog voor hij het hout raakt.…
nadien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 en dat het prachtig zou zijn, te sterven
in het violet van het licht
gewoon een weldaad door het
met slingers en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen
laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
Regendans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
124 Paraplu’s ontnemen het zicht,
auto’s doen de plassen spatten
op voorbijgangers, die te dicht
langs de stoeprand als ratten
worden verzopen door proleten
achter ’t stuur van hun automobielen.
Terecht wordt hen daarom verweten,
dat zij zich gedragen als randdebielen.…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Dichte wouden en open weiden zijn vol lof
over frisse, verlossende regen,
juichen om die hemel, streng en effen dof.
Kwade hitte streed weken lang tegen
de bloei en bekoring van menige hof,
is mild geveld door een druipende degen.…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond,
de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.
Een diepe vrede heelt de opengebroken wond,
wanneer de nevel wijkt voor het eerste licht.…
gemis aan duisternis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
40 zo dicht aan het Wad knaagt
de neonkilte met kracht
aan de schaduwdeken die
het Lauwersmeer tracht te ontbinden
van het sociologische waarmerk
met de expressie om de toen
open zeearm – Lauwerszee –
op de 23ste van de vijfde maand
in 1969 te ontdoen van zijn vrijheid
en het hernieuwd te etaleren
in een gecultiveerd management
terwijl…
Begrijp me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 Begrijp me niet verkeerd
Ik heb mijn leven lang geleerd hoe ik moest voelen:
Ogen dicht, de rem eraf en
Keihard op mijn doelen af
Voelen deed je later maar
Al was je daar waar je moest zijn
- En deden dingen pijn en wilden
Tranen mij omhelzen, knelden woorden met mijn hart
En persten lauwe, grijze woorden zich een weg
Door mijn geweten…
Elburg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
344 de tijd is ontglipt
in de oude stenen straat
smal en dicht bebouwd
de stappen blijven licht
aaneen gereid als strofen
van een oud gedicht
de zon meet gehoorzame tijd
in smalle schaduwen langs
stille gevels
waar een eind en begin voorgoed
verwisselbaar zijn ingericht
er is hoog vergeten
ruisend in groene koepels van
bomen op de…
Ochtendliefde
hartenkreet
4.7 met 115 stemmen
2.853 geluid
De broeierige warmte zweeft
langs jouw lichaam en stijgt
en ik stijg met je mee
de ochtend, het gevoel en de zon
die straalt, brandt en zwijgt
Een aanraking veroorzaakt een rilling
waarbij haartjes op je armen omhoog gaan staan
deze dag omarmt wederom ons intense geluk
je voelt, proeft en ervaart mijn warmte
en nestelt je nog eens dicht…
HOMO BULLA*
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.247 In de Eusebiuskerk vallen soldaten
Met dichte parachutes nog naar omlaag
Zij komt uit Canada verhaalt ze traag
Haar man heeft hier gevochten met zijn maten
Ik laat de grootste klok voorzichtig luiden
Kijk daarna uit over de Neder Rijn
Voel van de stad het stukgeschoten zijn
Het met de handschoen huwen van de bruiden
Karel van Gelres praalgraf…
SLAAPSTER
gedicht
2.4 met 67 stemmen
18.559 Waar heeft ze dit geleerd, zo licht te
ademen, lippen gesloten, ogen dicht?
Elk vleugje lucht van buiten beurt
van binnen haast onmerkbaar buik
en borsten even op. Wat komt en
gaat verenigt zich in regelmaat.
Waar heeft ze dit geleerd, zo vredig
mee te deinen op een zuchtje wind?
Wie heeft haar wijsgemaakt dat leven
zo eenvoudig is?…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Dreigt vijandschap uit schaduw, op eenmaal
Laat hij zich vallen, vouwt zijn glorie dicht,
En tussen kleurloze vermolming ligt
Uitgedoofd 't brokje zon, onvindbaar-vaal.
Wegvlind'rend uit mijn Brahman's wereldvuur,
Zweeft in Zijn licht door mijn eigen natuur
Mijn ziel, die Hem weerkaatst in poëzie.…
Ode aan Miles Davis
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.725 De panter sluipt met dichte ogen over het toneel
dan jubelend, dan hoog en ijl
blaast Miles zijn magische klanken
over mij heen.
De wonderschone fluwelen klanken,
het stokt mij in de keel.
Miles, de tovenaar,
het fenomeen, de tijd trotserend,
vernieuwer van de jazz.
Miles, zoals jij de trompet bespeelt
is er geen onder de zon.…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
2.004 Als je vertrekt
doe dan de deur goed dicht
draai de sleutel dubbel om.
Vertrek met dezelfde trom
maak het scheiden even licht
als de eerste ontmoeting opgewekt.…
Door mij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.368 is een recht en goed gevoel
de waarheid onderstrepen
de prijs van het leven en een hoger doel
Tijd nemen om te kijken
te luisteren naar 't leven om je heen
mijn hart enorm laten verrijken
de vorm, geschiedenis, de warmte van een steen
Ik praat en laat mijn hart nu spreken
niet bang voor wat komen gaat
verdriet en blijheid liggen zo dicht…
Voor altijd jouw vriend
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.772 Als jij je eenzaam of verdrietig voelt,
je er helemaal alleen voor komt te staan,
alles in je leven verkeerd lijkt te gaan,
doe dan je ogen dicht en denk aan mij...
Ik zal er meteen voor je zijn,
ik ben altijd dichtbij.
Je hoeft alleen maar aan mij te denken
en waar ik me op dat moment ook bevind...…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 Werkelijker is de werkelijkheid
nooit meer geweest
Het veer zweeg bedeesd:
nacht had dichte mist meegenomen
waarin de overkant was omgekomen
een lantaarnlicht had het overleefd
In het restant rivier was ruis,
splinters hemel, afgedaald
op een meteorologische schaal.…
i j s k o n i n g i n
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.000 porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht
bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht
neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte
Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht
over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond
maakt van water een ijskoude harde ondergrond
zelf met ’n koele blik maakt ze elk wak weer dicht…
Sluimer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.239 Weerkaatsing in helder glas schrijft lijnen
in trage glimlach van zorgvuldig weten,
met brekende tanden en hersenloze beten,
die knarsen in scherpe kwatrijnen
Slaap die niet wil komen maar verdwijnt
in het licht van de gordijnen, die dichten
zodat mijn zien onverblind kan zwichten
als zijn beeld voor me verschijnt
Tijdens de resterende dagen…