15920 resultaten.
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 De vriendschap zou hij
dragen
als een klok
die hem zou vertellen wanneer
dromen hem
weer in de steek
zouden laten
en ik op hem zou
mogen wachten
en
waken
over wat nog steeds
zijn eigen schaduw was.…
Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden,
gedicht
2.9 met 28 stemmen
15.254 Jongen en meisje tegelijk; ik zoende m'n eigen handen.
------------------------------------------------
uit: 'Dagen uit het leven', 1977.…
Vluchten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.408 Wolken zijn mijn naaste helden,
en ik ben mijn eigen koerier.
Wind til mij hoger als je kunt,
tot het oneindige heelal is bereikt.
Nog hoger dan het hoogste punt,
waar niemand op me neerkijkt.
Laat de zon mij achtervolgen,
tot de aarde in duister verdwijnt.
Tot de zee door mist is verzwolgen,
maar de zon wel voor mij schijnt.…
de ring
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.164 De stad flitst voorbij en gaat z'n eigen gang.
Ik sta op - van woede buiten zinnen -
en hou me vast aan de metalen stang.
Op dat moment mis ik iets:
klanken vol herinneringen
tonen die opkwamen uit het niets
muziek om bij te zingen.
En dan weet ik weer wat ik mis...
het tikken van mijn ring op het metaal…
Leegte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.181 Soms doorzien ze nu hun eigen spel,
Maar verwikkeld en verslaafd,
Blijven zij toch een stel,
En de "verstrikkingswet" gehandhaafd,
Zo leefden zij samen lang,
Lachend en weinig pratend,
De illusie werd erg wrang,
Toch gaan ze door... stilletjes elkaar verlatend.…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Zij zoekt
een scherpe bril om haar zwartwit
verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…
perspectief blijft in gebreken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 heb ik
de horizon verkeerd
penseel ik wel
de juiste streken
de wereld is weer
vreemd voor mij
herken niet eens
mijn eigen schilderij
lijnen zijn
op maat alleen
het perspectief
blijft in gebreken
ik wilde ruimte
ook voor jou
het schuintoelopend
gaat zich wreken
toch zal ik
nooit breken
in kruisen
kennen wij elkaar
want…
Wees Geen Kaars
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.072 wees geen kaars in je eigen licht
straal niet zacht, ga in een flits
als een witte bliksemschicht
vanaf een hoog gelegen torenspits
laat ze zien dat je altijd wint
en als het dan toch even tegenzit
je altijd weer opnieuw begint
weer voorop gaat in de levensrit
vastberaden, met een sterke wil
stoer, sterk, en zonder schrik
maak van alles een…
Altijd anders
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.069 Tijdens de laatste ronde
met zijn Spaanse hond
knispert het gras onder
lange slanke hondenpoten
lichte vorst
platgewalste herfstbladeren verzachten
de harde grond
putten lijken te glimmen
vierkant en donkere strepen horizontaal
een oude kinderstoel ligt achteloos in `t gras
grofvuil
de Spaanse gromt in eigen taal.…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Heel vlug nog dit...
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
655 Want ieder heeft zijn eigen zorgen
vandaag dus ik, en jij dan morgen
dus laat ons zacht zijn voor mekaar
en leef een beetje rustig maar.…
geen soort van mij is anders
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
740 vermalen doelen, onuitwisbaar
miskent en toch eenvoudigweg
te herleiden naar de noemer
van het bestaan
beelden doen er niet meer toe
het aangezicht is majestueus
liefde bloedt niet
in open wonden
verder dan mijzelf kan ik niet gaan
ik peil mijn eigen diepte
strooi geen strooisels zonder doel
maar raap graag het miskende
nooit voor…
Ik droom mijn liefde blijer
poëzie
3.6 met 9 stemmen
4.165 Ik droom mijn liefde sterker,
dat ze niet zoeke meer
mijn eigen lieve gril:
ik droeg ze naar de heimweeharten
van dolers die niemand beminnen wil.
Ik droom mijn liefde wijder,
dat niet mijn einddoel zij
’t erbarmen van een man
en dat ik met mijn vrouwenhanden
wat wereld-ellende
omvatten kan.…
Het mozaïek van maanden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.409 ik rol de losse draden
maar op kluwens
het gebeuren in de
eigen kleuren bij elkaar
ook zijn er
lapjes stof ten dele
onbewerkt gerafeld
en nog lang niet klaar
ik zoek naar een patroon
in het mozaïek van maanden
probeer toch alles af te
ronden van het voorbije jaar
op het palet van kleuren
opent zich de nieuwe tijd
geen patroon nog…
je ziel en zaligheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
775 ik zag je woorden
spartelen in balans
om tot een goede zin
in uitleg te geraken
punten komma's
hadden echt geen kans
jij kon het mij
niet duidelijker maken
we voelen samen
weten veel maar ogen
uit een andere omgeving
denken dus in eigen overweging
herkennen kleuren
proeven ook de geuren
maar je ziel en zaligheid
was ik…
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
999 Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
De juiste maat
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
882 als je het goedvindt
leg ik hier mijn liniaal
ik zou je willen meten naar
de mate van vergeten
van wat ik zocht
ondanks verschil en overlap
overgave tegenover zeggenschap
zoals een meisje in de ogen
van haar paard
zijn trouw wil zien
maar ook zijn eigen aard
als zij hem wil gaan rijden
zo zocht ik in mijn droom
toen jij mij ging verleiden…
met open armen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
971 meer dan jij geeft
adem jij en laat los in stappen
zoen wat je achterlaat
omhelzend
verander van huis in stijl
uitgesorteerd opgeruimd
op een andere manier
van kijken
waait de wind
achter de zon van seizoenen
daarmee gelijkwaardig
in de levensgeest
met open armen
wetende waar je van houdt
leef jij je eigen leefritme
meer dan…
De praalwagen symboliseert het sterven
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.237 Het weten sluist bewust
de dood de achterkamer binnen
waar de nacht is blijven steken
achter half gesloten gordijnen
geen Godgevreesd vermogen
maar een zekerheid dát nog leeft
frêle en diffuse woorden
lossen op waar niemandsland
grenst aan de kloof waar
de ziel zijn eigen wegen kent
en aan tafel grimast
de grimeur…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 Ik zweefde door mijn eigen wereld:
de schaduw van een levende,
die niets om zich heen opmerkte,
als een onzichtbaar kleed voorgoed verborgen.
De toekomst was weggelopen uit mijn dromen;
fragmenten, zo kaal en eentonig
als de stem van de winter.…
De morgenstond
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
525 zwoel de nacht
mist in de vroege morgen
voetstappen op het pad
een glimlach verborgen
in donkere kijkers
eigen weg volgend
af en toe struikelend
boomwortels
zorgen voor oneffenheid
langzaam krult de zon
door wolkenflarden
laat zien
wat werd verborgen
in betovering
van al wat moeder aarde schenkt
aan schoonheid
elke vroege morgen…
Santé of lustmoord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
657 eerst strip ik zijn vel
als een slinger wind
ik hem rond mijn vinger
gelijk het scherpe mes
ligt zijn lot in mijn handen
een oog valt op de grond
dan ga ik hem vierendelen
en te water laten
de wonden bestrooid met zout
opgevoerd tot het kookpunt
zal ik hem smoren leren
in eigen sop
als een kannibaal
moet ik ‘m prikken en prakken…
Dissonanten en refreinen
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
616 je liep niet
maar danste
op muziek
die jij met
duizend oren hoorde
en trippelde akkoorden
jij dirigeerde het orkest
van je omgeving in eigen maat
en diepgaande beleving
een jeugd vol
lichte speelse tonen
de zwaardere zullen nog komen
mag ik schuilen
in je melodie zonder
dissonanten en refreinen
met je dansen
op muziek want…
In perspectief
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
812 als jij mij ziet
hoort
mij ruikt
dan ben ik dat
maar meestendeels niet
het is een verblindend beeld
dat opduikt in het verschiet
al strijken mijn ogen
de glans van een traan
en voedt mijn glimlach,
nu en dan,
jouw zieltogend bestaan
ik ren soms zomaar weg
om het eigen hart te ervaren
en vraag mezelf dan af
waar voel ik het nu…
Gedichten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
700 Mijn eigen gedichten proberen mij in te lijven.
Ieder woord, iedere zin die ik poog te schrijven
krijgen een andere betekenis dan vooraf was bedoelt.
Blijdschap wordt droefenis, een lach wordt als tranen gevoeld.
Ik heb geen verweer
Daarom schrijf ik nu dan maar weer over pijn, over zeer.
Als een oude zeur sluit ik achter mij de deur.…
Boomgaard
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
566 morgenstroom van nog
te vinden eigenwaarden,
lijkt kern en daad te zijn
vergeten, denkt waan en
waarheid te benaderen, wat
overblijft zijn alleen de
korsten van het avondbrood,
waarin de tijd bakzeil heeft
moeten halen, verloot de
kruimels op papier uit de
woordenschat van dichters
strijden schrijvend in een
buitentijdse eigenheid…
Dierbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.871 Misschien dat je het woord betrad
in taal van mist, pijn van regen
dat ik je bij me hield in schemering
mensen wegduwde uit de intrige
maar je bent mij dierbaar
als mijn eigen ik, zonder twijfel
je blijft steeds bij mij in dromen
die dichterbij durven te komen
je blijft jezelf, ook zonder masker
maalt niet om status, of veinzen
je blijft…
- Elke Heilige Mening -
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
574 Elke heilige mening
rechtvaardigt de eigen standpunten
terwijl de geldigheid ervan
niet praten kan.
Haast roekeloos
onderbreekt de beer in ons,
ons ontevreden
met zijn innerlijke fluisterstem.
De andere,
die met zoveel respect
wijsheid sprankelend laat gaan,
beleefdheid, die nooit onderbreken kan.…
Hoge toon
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.096 uitgewiste sporen
neemt de natuur mij in zich op
ik ben waar niemand mij kan horen
een krijsende papieren prop
rollend langs rulle waterkanten
laat ik alle woorden drijven
van de gestorven bloedverwanten
die mij hartenkreten schrijven
op hoge toon snijd ik hun fluitjes
uit dode stengels van het riet
door deze zingende geluidjes
hoor ik mijn eigen…
Contrapunt
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
1.045 Nu je handen hebt gelezen
in tomeloze paringsdrift
moeten wij het ergste vrezen
voor wederzijdse liefdesgift
werelden zijn zoveel groter
dan onze enge zielenband
wij versmelten in de boter
ver buiten het gezond verstand
in jouw reizen naar de ander
overvleugel jij de geesten
wij zijn eigen tegenstander
in het contrapunt van feesten.…