6077 resultaten.
bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 En als we dan eens praten
lijkt alles voorgekauwd
ik speel mijn rol, zij blijft vaak stom
wat heb ik mij berouwd...
dat ik destijds zo domweg met haar ben meegegaan,
de kinderen kijken ons nu met hun droeve ogen aan.…
Geblindeerd
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
536 Zwarto praat niet graag over spijt.
Witto en Blanco hebben geleerd.
Dus vindt Zwarto het leven maar Grijs
en blijft zij liever geblindeerd.…
Herinneringen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
851 Waarom kan de tijd niet terug
al was het maar voor even
Dan zou ik toch nog heel vlug
Jou een dikke knuffel geven
Ik zou het niet kunnen laten
met veel humor en een lach
Om nog lang met je te praten
Ik wou dat ik je nog steeds zag
Het is een stil verlangen naar
dierbaren die er niet meer zijn
terugblikkend naar een bewogen jaar
met intens…
Kimia Alizadeh
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Ze werd vernederd en beschimpt
en was gedwongen recht te praten
wat al meer dan krom was
Ja Erica, kom jij daar maar eens om,
nee dan die Kimia
Zij neemt de wijk als velen voor haar
als Kader Abdollah...…
Donkere maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Ook als ik ze niet kan zien
varen er schepen in de bocht
van de rivier, die blijft stromen en stromen
Ik denk aan jouw vriendinnen
de mensen met wie jij praat
en eet, en hoe jullie lachen en lachen
Het alarm gaat – niets aan de hand
het is twaalf uur, de maandelijkse test
Er is geen nieuws op de radio, geen nieuws
's Nachts kwam je me…
Poes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 Die geeft eten
moet je weten
hij aait en praat
schreeuwt niet en laat
mij mijn eigen leven
ik ga hem kopjes geven
spinnen, uitrekken en gapen
om heel lang op de bank te slapen.
Wat doet hij nou, maakt hij
een gedicht over mij ?…
De mens Simonis is gestorven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 In maart 1978 ontmoette ik DE MENS Simonis
in de Doelen, in de pauze van de MP en ik dacht
wat is dat een homo, dat dacht ik, ja ik, ook homo
Simonis was alleraardigst op het vrouwelijke af
kletsen, praten, gilletje, lachen en weer kletsen
glaasje in de hand met priemende pretoogjes
Simonis bereikte de top van de Katholieke Kerk
het instituut…
Tot jezelf komen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 overreden praten elke keer
langzaam weet ik het niet meer
de maalstroom van het verkeer
wie was ik ook weer?
wat te doen is stapelt op
al die drukte aan mijn kop
houdt het nou nooit op
wordt het niet tijd dat ik stop?…
Nooit meer...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
885 Nooit meer
met elkaar kunnen praten.
Nooit meer
die knuffel van jou.
Nooit meer
die warme handen ineen.
Nooit meer
samen, er even opuit.
Nooit meer
die mooie liefde
die we met elkaar deelden.
Nooit meer
die heerlijke zoen
op mijn mond.
Nooit meer
de mooie gesprekken
met elkaar.…
Wolvenvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 Je bent bij me in de nacht
waar het maanlicht dwaalt
over de daken van de steden
we praten over de bomen
het sterrenlicht bij nacht
hoe het gaat met het lopen
we zoeken geen prooi meer
het tongen is te intens
het zoenen zo wonderbaarlijk
dat het verlangen is verdwenen
jij ziet soms dronken beren
onderweg als je mijn benen streelt…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Praten zonder voorbereiding.
Planloos durven schrijven,
over zin en onzin,
van ons bestaan.
Filozie schrijft zichzelf spontaan,
wanneer welwillende mensen,
elkaar opzoeken,
en vinden.…
Elke dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 Ik praat dan nog wat met je.
Het wordt me nooit teveel.
Soms ben ik wat verdrietig,
dat zeg ik jou dan wel
Jouw lach wil wel eens helpen.
Als ik mijn zorgen vertel.
Ik ken nog jouw gedachten.
Ik weet nog wat je zei:
“Geen zorg voor de dag van morgen,
dat zien we morgen wel.”
Die kalme zekerheid. Die helpt.…
Leef...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ze bewegen, ze praten, maken gebaren.
Ik zie ze zoals ze waren.
Zelfs bloemen zie ik.
Zie hun kleuren, ruik zelfs hun geuren.
Het is wel aangenaam
daar te vertoeven.
Het maakt je blij als je ze in gedachte ziet.
Maar ik realiseer me, nu na lange tijd,
Ze ademen niet.
Ze leven niet echt,
Het zijn dode dingen.…
Oud?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 En als haar geest nog helder is,
praat ze soms met mensen.
Relativeert dan hun problemen,
met humor en levenswijsheid omgeven.
Door ervaring haar gegeven.
Maar ze heeft nog veel te geven.
Ook al is ze grijs en oud.
Puttend uit herinneringen,
uit een lang bewogen leven,
bezit ze zonder het te weten...
een schatkamer vol goud.…
Uitlaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 geluisterd
de stilte werd gevuld met granaten en moord
ik geraak dan aan chaos gekluisterd
vandaag heb ik geen woord gezegd
ze werden mij ook niet in de mond gelegd
de als specialisten vermomden
wezen op de fatale zonden van hen
die de wereld hebben verlegd
ik heb gezwegen net als mijn honden
die zijn naar verhouding ouder dan ik,
die praten…
Adem
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Iemand praat tegen me,
zegt nog iets, bet kundig m'n mond.
Zij begrijpt het,
ik niet. O Moeder Morfine,
maak dat ik fiets, met losse handen,
lachend naar een spannend wijf!
En uit
Maar teruglachen doet zij niet,
ze knikt even:
"Dag, meneer."
Pff.
M'n benen verpappen,
ik staar naar het tollende stuur.…
Tussen normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Blijf, we zijn getrouwd
om contact te hebben
dat is normaal
....een intieme harmonie
....van jouw en mijn normaal
Nog steeds ontdekken we
samen stukjes van de wereld
en nieuwe stukjes van onszelf
....nog steeds kunnen we verder
....groeien met elkaar
Ik wil welkom zijn
bij jou, serieus
niet alleen lieve woorden
....zeggen zonder te praten…
Sociale correctie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
617 Het zou u sieren wanneer u
niet zo onverschrokken praat
als iemand z'n punt wil maken.
Uw mening heeft ook z'n tijd gehad.
Het zou u sieren wanneer u
vaker uw mond zou willen houden.
Luister als een reservoir...
De ander zou zich thuis gaan voelen.…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
afgestemd op….demonstreren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 praten tegen lange rijen
stenen, aaneen gemetseld
tot een starre muur, geen venster
om het licht van vrijheid
te omhelzen en geen deur
om alle waarheden buiten te sluiten
kille dwazen nokkelen met
hun knokkels tegen de grijze voegen,
de zwakste schakel in deze donkerrode
doorgelegen vesting - niets is minder
waar, de hechting is sterker…
VAN LEVEN NAAR DE DOOD
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
655 Eindeloos grauw zwarte dagen,
in een onmetelijk leed zwevend
Kan ik geen enkel mens vragen
houd ik de hoop op liefs levend
In de stilte van 't stil verlangen
dwaal ik in 't duister van de tijd
Hoef ik geen pijn nog te vangen
daar ik wandel in de eeuwigheid
Hoor ik nu opeens zacht praten
door het leven, zover achter mij
Maar de tijd…
Kil?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
452 Toen ik daar zat,
in die lege trein
aanstaand weekend overpeinzend,
kwam hij schuin tegenover mij
Begon te praten, te vragen
Hij uit een opvanghuis,
nu geweest in mijn stad
zodat hij niet aan één stuk
in 't zelfde huis maar zat
hier zomaar ergens aangebeld had, zei hij,
twee nacht hier overnacht
Had zijn gastvrouw dan verzocht
hem in…
VALENTIJN 2024
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Valentijn, och mijn lieve mooie Valentijn
ik kan daar wel duizend uren over praten
Bloemen krijgen vindt ze beslist niet fijn
die pluk je niet die mag je dan staan laten
Wellicht kun je mij dit nauwelijks geloven
maar ja daar kan ik weinig aan veranderen
Al die jaren zijn voor ons wel omgevlogen
wij zijn niet de enigen, zeker ook anderen…
De lente ingesneeuwd
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
357 ze praten
laten hun
takken kraken
door de strenge
vorst die samen
met de geel rode
maan meester
zijn in het bos
waar kleine kale
takken nog nooit
zoveel sneeuw
hebben getorst
beneden kraken
voetstappen
op de harde
bovenlaag
duidelijk hoorbaar
evenals de vlucht
van dieren gestoord
in hun winterslaap
maar die zijn weer
snel…
Dit is geen 1 april mop, Trump komt, hij praat, hij pakt en verlaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 en Nederland
met z'n grote mond
zo groot als Europoort
wordt na Groenland, de 51ste
de 52ste staat van de VS van NA
Hij komt, hij spreekt
maar slapen doet ie in Amsterdam
na 'EVA' in haar special:
'The beaty and the beast'
in de Kinkerbuurtse Hallen
en na dat lullen lekker lallen
op zijn wereldberoemde Wallen
Trump komt, praat…
Herinnering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
429 Wij waren met z’n drie,
zouden romantisch praten,
in het warme zand,
ons vleien
En later, eindelijk weer bij zinnen,
en bedaren
kwam die man terug en zoeken
Jij attent altijd
en hulpsbereid, hielp,
‘t leek een onmogelijke klus
Maar jij, jij vond hem
voor hem dus
En hoe blij hij was,
jou omhelsde
geluk na ruzie en verdriet…
misschien kan dit ‘n kerk zijn
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
345 vereeuwigen zal
of ‘n vestingwal tegen de tanks van de tijd
die te vroeg of later de rust doorzeven
met hun vooruitgesnelde nijd
dit durft ook voor de troepen uit
(‘t zijn de eerste klappen niet)
de waarheid te verbeelden
want ‘t tegendeel verspeelt de stem van de straat
dat nu en nooit niet de gevolgen overziet
van de algoritmische haat/praat…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Jou huid zachtjes strelen en met jou praten en samen lachen en lieve woorden naar u toe werpen en ook naar jou aandachtig luisteren. Meer wil ik niet juist jou aanwezigheid stelt me gerust en voel ik me zeker en dat voelt als thuis komen in alle rust.…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 verwacht ben ik blind
als de bron vrij van de illusie
geen resultaat of middelpunt
van dat nimmer onderdrukte
Of ik met hulpmiddelen vlieg
de herboren oudere wegvaag
vale kleuren van het verleden
onder mijn oppervlak verstop
De kiekendieven wiegen toch
op de bovenkant zwartgerand
als de golven van verhit water
en of kwakende kikkers praten…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Het maakt mij niet echt uit waarheen zij gaat,
Hoeveel tijd zij ergens verblijven wil,
Zolang zij aan mij denkt, over mij praat.
Ik leef poëzie; ik slik soms een pil
Tegen de rebellie van mijn lichaam,
Want lijden doe ik reeds bewust bekwaam.…