5021 resultaten.
Kleinkinderen en de weerwolf
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.113 De jongste in de leeftijd van drie hele jaren,
doet dan net iets waar we niet bedacht op waren,
midden in de nacht om even voor half drie,
klinkt er een gil, waarop Oma sust: ssst, slapen hoor,
het is donker en nog nacht.
Vlak erop klink er weer gesnurk, heel zacht.…
de stilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 daar is de stilte
Alchemistisch dichtbij
plotseling voorbij
ineens hoor ik
bloed kloppend suizen in mijn oren
belletjes blij borrelen in mijn darmen
mijn voeten vertellen van nieuwe schoenen
ik voel de zon van gisteren op m'n armen
mijn adem verhaalt van de tochten door
mijn alsmaar verkouden neus
mijn ogen schreeuwen dat'k moet slapen…
Mijn vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
21.780 Slaap maar, vader,
droom van iets moois,
het mooiste wat je ooit in je lange altijd te korte leven zag,
de frambozenlimonaderoze avondzon boven de zee
bij Vlissingen, het weerlichten in de nacht
boven de zee bij het vissen, de maan
die als een zilveren vis uit de hemel kwam springen,
het ogenblik dat je beet had
en iets ongeduldigs aan je vislijn…
Sierlijk straalt er zilverlicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.025 Mijlenver en hoog geheven
straalt een ster haar zilverlicht
Nog houd ik mijn loof gebogen
leef ik in iets ongewis
Zouden stille hemelogen
waken als ik slapen kon?
of heeft liefde mij bedrogen
Zing ik schaduw ‘s heldendom?…
Ik ontwaak
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.185 Slaap pakt niet meer,
angstig klamp ik mij vast aan de werkelijkheid.
Ik beroer je teder,
liefde vlamt op als een eeuwig brandend helle vuur.
Niet te blussen hartstocht,
verzonken in mijn gedachten maar verslonden door hitte.
Ik lach je toe,
Verstrengelde lichamen vormen eenheid.…
Wie 't Christendom verdrukt
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.669 Zijn loof hange al eens slap; de kruin blijft opwaarts gaan.
De wortel breidt zich uit; de groei duurt onbezweken.
Ik sta op dit geloof gegrond.
Ik weet, wie Jezus is. Die nooit beloften schond,
Zal ook zijn doel niet missen.…
Intrige van geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 inrichtraam van onze ogen
het geluk is met mij als een intrige
je maakt jouw kwast droog
terwijl ik de mijne uit de regen haal
er verschijnt een regenboog
boven de schilderslust van het schilderij
om niet van liefdeshonger dood te gaan
vraag ik je om een zoekgeraakte knuffel
we zijn nog net op tijd thuis om de maan te kussen
voordat het slapen…
Michael van W.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.129 Het daglicht weet ze te verjagen,
voor even – maar zodra ik ga liggen begint het gedonder,
ze krabben me steeds uit mijn slaap, piepend om teven
of vlees, willen naar buiten gelaten.
Hoe noemt u dat?…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 straks droom
mijn zin heeft haar niet gevraagd
de strijd haar niet uitgedaagd
dit is het uur van de waarheid
gelijk aan een etmaal gelee
ik word niet meer door mijn ik geleid
de leegte van het donker is gedwee
de tijd staat stil
het hart vertraagt
mij ontbreekt de wil
gister en morgen
zijn afgezaagd
van aardse zorgen
het is de verre slaap…
Armen Ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Soms treurig,
slap,
of zelfs verlamd.
Soms goed verstopt
in zwart of rood.
Soms naakt en vrij,
de schil ontbloot.
Maar staar je niet blind,
op bot en vlees en pees.
Want noch aantal
noch verschijning,
noch zichtbaarheid,
noch houding,
onthullen wie ze werkelijk zijn.
En dat ze zo belangrijk zijn.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Zeg nacht, is er iets misgegaan
want vele jaren heb ik diepe rust bij jou gevonden
je bed gevuld met wol en donzen veren,
warmte wiegde mij in slaap.
Ik droomde vele dromen daar
die ik mij graag liet overkomen
het was je toegift om de dag weer aan te gaan
en 's avonds weer te komen.…
Wakker worden zoals iedere morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een vanzelfsprekendheid van de ego
in een worsteling met zijn gedroomde
tijd, die de ego in zijn slaap geborgen
soms met een onzekere verrassing langs
de vaak wat angstige afgronden van de
weggestopte emoties leidt.…
mooi, lief en zacht - van harte!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
849 zeker
en natuurlijk ook
als verdriet pruilen laat
mooi, lief en zacht
is ook het eindeloos geluk
dat als twinkelende sterretjes
in jouw oogjes lacht
mooi, lief en zacht
gemaakt van fluweel
breng jij gezelligheid
met jouw kirrend lachje
mooi, lief en zacht
met jubelientje aan jouw zij
tover jij jouw wereld
als goede fee bij het slapen…
dakloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 ik leef bij de rivier
ik slenter daags de glooiing langs
onder dak van zon en wolk
bruggen zijn m’n vrienden
ik slaap met hun gespannen bogen
hun kruizen van geklonken staal
ik duld het dreunen van hun dek
voel des nachts hun draden trillen
mijn beste vriend is een betonnen viaduct
dat voortdurend onder spanning staat
het wiegen van…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 heeft me ijverig gemaakt
nu ik niet meer bang ben
om met mijn ziel te spreken
ik voel hoe je weer bij me bent
in angstige ogenblikken van onschuld
vernederd door de ongeduldige meute
die niets anders ziet dan eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen wanneer ze slapen…
Auvergne
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
560 optrekken tot in de hemel
en luchtboten in de stellingen steken
varen ja niettemin de vaart er in op mijn voorwaarden
de wereld overzien vanuit het eindpunt
hier dan kan ik de mens zijn die ik had willen zijn
en niets moet meer, niet de schijn,
niet het perfecte Frans
niet de beleefdheid, niet het voorkomen,
niet het opstaan, niet het slapen…
Alex Koek overleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Die tekst wil ik met troostende warmte
doorgeven aan jullie, zijn nabestaanden:
Charissa, Floris, Jelta, Lou, Tristian, Esther
en al zijn vrienden, kennissen en klanten
De samengestelde tekst heb ik zo lief mogelijk
uitgesproken om Alex Koek uit maar vooral in te luiden:
“Geboorte is niet het begin
dood niet het einde
de dood is een slapen…
Wissel van dag en nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Des nachts ben jij het licht der dag en rooft mijn slaap
zo wordt mijn dag haast nacht en sta ik te kijk als aap.…
Zandkunstenaars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 voetsporen staan
gegrift onder de wijde hemel, terwijl de bleke zon opklom
naar goud, uit kobaltblauwe oneindigheid, de snurkende maan
ruist de melodie in één schelp naar huis, met een rekensom
uit 't hart stroomt de pijn , van 't vuur nog niet geblust
alles keert zich om, rondom de digitale zon een koe
met gouden horens, een leliebloem in slaap…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is het brood die
de honger steelt, een
wuivend bos die hét
zachtjes streelt, een
tomeloze slaap in hét
wakende domein tussen
zwart licht en verlichte
kwaad in een hét wat de
barrières met me deelt.…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 bijdrage aan
de gezonde woordeconomie
de dichter verschuift een woordje naar het puntje van zijn tong
en gooit het voor de wolven
hanteert de schaaf en hamer ongenadig
de dichter timmert een kastje
van stug metaforenhout
rond een vastgespijkerde doodshoofdvlinder
de dichter drinkt een glas
de dichter drinkt een fles
de dichter gaat slapen…
Serenade van het leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
498 Als zijn dagen korter worden, gedachten willen dalen
wellicht hunkeren naar een diepere slaap en de dood,
zal het dan voelen als iets wat in gemoed gaat neerdalen,
zodat de hemel oplicht met een prachtig avondrood?
Hij wil zo graag nog even leven, ademen valt hem zwaar
wellicht nog eens luisteren naar klanken van een gitaarsnaar.…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Is niet kunnen slapen wachten?
Ontwaken werkt als verlichten.
Verlichting van ons bewustzijn
van wat waarachtig leven is.
In de stilte van de nacht.
Hoor hoe wind door bomen blaast.
Luister naar het suizen in uw oren.
Luister naar de stilte in muziek.
Naar een oude klok die tikt.…
HET NIEUWE ABNORMAAL
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
592 bergen worden woestijnen
opa's worden jonge goden
geld stroomt uit de kraan
meisjes kijken je aan
niemand hoeft te slapen
dus haalt meer uit z'n bestaan
zonder naar de kloten te gaan
gebraden duiven vliegen
druipend van het vet over de daken
belanden in mondjes
op de juiste temperatuur
geluk wordt gewoon bijgedrukt
indien nodig
en…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel der verliefden streelt
vertel van het kind
dat bloemen droomde
en elke voetstap een streling
in een tuin die zij kleedde met kleuren
en het lied dat zij zong
was vol dromerig dauw
vertel van het wit dat in stilte daalt
aan de kim van herinnering
waar kinderen slapen…
Resolutie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Stille verstandigen, grijp het voortouw:
Holland wordt een bang, slap oord...
Regering, treed op!
Treed op!…
Orakeltaal
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
473 Luister kerstboomkwekers
pepernoten
Mijn baas heeft zich bezeerd
en mij ontboden
Hem moest een aantal punten van het hart
Iets met een kind en roe,
een zak en gard
Maar plots werd hier mijn geest bouleversé
Omvergekegeld, overmand door
slaap
Knock out, ver van de wereld en de kaart
Vermoeidheid haalt de angel uit de vaart
Daar is…
Niet meer blij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Jullie grappen zijn slap!
Kijk naar de gevolgen!
Wat gebeurd er nog in de wereld?
Hoe word er geregeerd?
Draait alles nou echt alleen maar om geld?
Is alles nou echt alleen daarop gebaseerd?
Dit is dom maken en dom houden van de bevolking!
Dit is ziek maken en ziek houden!
Jullie zetten mensen uit de samenleving!…
VLUCHTEN KAN NOG NET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 En ik, ik ga slapen op het balkon
Het jaar is weer om
Laat me wekken door de zon
In Nederland likken ze hun wonden
Zonde, zonde, zonde
En ik
Ik kon nog net vluchten!…