5775 resultaten.
Herdenken
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.244 Wat gemis niet had geweten
Dat zij de eeuwen lang begeerde:
O te lachen, o te wenen,
Zich in lach en tranen geven,
Tot te lachen of te wenen
Wordt der lichte ziel om 't even:
O te wenen, o te lachen
Tot de neevlen zijn doorschenen,
En haar wenen wordt als lachen,
En haar lachen is als wenen:
Land van lachen en van schreien
Tot de stille…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Nooit komt er een einde
aan deze stille wens.
Onze vingers glijden
over de horizon, heel intens.…
Pril
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.643 sterft en vlijt zich asgrauw
omwonden door nevelige wolken neer
de maan bleekt stil door de atmosfeer
als ‘n troebel oog befloerst met dauw
flinterdun verliest het duister haar git
als sluier zich mengt met zwemen van licht
volle flarden breken, ontvluchten ijlings zicht
langs gevlochten takjes, nesten rijpen wit
wellende druppels stillen…
In het bos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
914 het bos
Tranen laat ik de vrije loop
De geblokkeerde woede
Schreeuw ik uit
Langzaam til ik mijzelf
Over de pijn heen
Ik word rustig
Terwijl het bos stilzwijgt
Zacht hoor ik het ruisen
Van de hoge bomen
Tranen van genieten
Maken plaats
Voor de oneerlijke strijd
Langzaam til ik mijzelf
Uit een diepe put
Van onmacht
Even vergeten de stille…
vrouw aan vrouw
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
3.468 Een spoor, waar ik haar juist kuste
Haar lieve buik, oh, warme dijen
Ik mag mijn hand daar even laten rusten
Terwijl zachte lijven zich nader vlijen
Ons ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen
Mijn genot is hoorbaar, zo is haar zucht
Adem aan adem, wij samen vertragen
Wanneer mijn tong haar mond in vlucht
Om haar liefde, haar dorst te stillen…
film
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.602 bestemd voor
een enkele toeschouwer
krampachtig sluit ik mijn
ogen met als enige
resultaat een nog
indringender beleven van
deze fatale beelden
keer op keer ga ik de
confrontatie aan, de ene
keer in gelatenheid,
dan weer met gebalde
vuisten van woede
het was een leven dat slechts
zo kort leven mocht zijn,
als flarden nevel, de
stille…
film
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.459 bestemd voor
een enkele toeschouwer
krampachtig sluit ik mijn
ogen met als enige
resultaat een nog
indringender beleven van
deze fatale beelden
keer op keer ga ik de
confrontatie aan, de ene
keer in gelatenheid,
dan weer met gebalde
vuisten van woede
het was een leven dat slechts
zo kort leven mocht zijn,
als flarden nevel, de
stille…
Bloedwraak
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.291 De doden hebben er toch niets meer aan
Wat is er nodig om dit gevoel te stillen?
Laat ons toch de schuldigen straffen!
Zoveel levens zo verspild!
Laat ons bloed met bloed vergelden!
Laat het maar onze ziel bederven!
Oog om oog en tand om tand!
Laat de schuldigen de vuurdood sterven!
Laat ze tien keer duizend doden erven!…
EMOTIES
netgedicht
3.3 met 99 stemmen
21.665 warme korrels nat gekust
in teder liefdesgeknabbel
Als een plots vlagende bries
wolken doet opzwellen
de zon straf omknellen
in grijs doorschijnend vlies
Dan laat traag verdicht duister
de hemel onverschrokken
het helder licht opslokken
in zwaar geboeide kluister
Schuimende torens doorbreken
geselend het witte zand
verdrinken dit stille…
En golvend in mijn Brahman, diep en koel
poëzie
3.2 met 13 stemmen
1.759 Want toen ik kind was, hoopte ik eens te komen
Met die ik liefhad, waar God al Zijn vromen
Wijs richtend bracht, en 't Zondag was, altijd:
'T verand'ringloze in Brahman's Zelfbeschouwing,
Stille getuige van Zijn eeuw'ge ontvouwing,
Wordt hier beleefd in onuitspreekbaarheid.
-------------------------------------------------------------…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 Een onmogelijke mengeling
van schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig…
Nagalm van een liefdeslied
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
2.506 dat wij zijn gegaan
Echo's van een stil verleden
Nagalm van een liefdeslied
Deze weg, eens platgetreden
Is nu doods, vol stil verdriet
Kon ik je nog maar even horen
Jouw versie van het verhaal
Ik zweer dat ik je niet zal smoren
Met mijn louterend kabaal
Als 's nachts alles is vergeten
In de kilte van de maan
Rijst bij mij het stille…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
NU GIJ VER WEG ZIJT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.575 En als ik stille paden wandel, lopen
Dagen mij na met uitgestoken handen,
Dat 'k voor mijn goud hun povere praal zal kopen,
Prijzend hun waar met stemmen van ellende.…
Nu is alles zó stil...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.877 tegenover elkaar
Ogen gevuld met tranen doorklievend
Hier eindigt het leven van ons samen…
Ooit verliefd in enorme intensheid
Het hebben van elkaar leek voldoende
We lieten ons dragen door de liefde
Niet wetend dat dit ons fataal zou worden…
Nu is alles stil, het geluid sterft weg
Het afscheid lijkt een eeuwigheid
De tranen zijn onze stille…
Papa
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.501 Ik ben je kind en ergens brandt een diepe stille pijn,
omdat wat ik graag wil er nooit meer echt zal zijn.
Waarom je zo geworden bent?
ik weet het eerlijk niet,
Een andere man heb ik gekend,
dit doet me zo'n verdriet.
Sloeg ik een andere weg in dan je had gedacht?
Maak ik van mijn leven niet dat wat je verwacht?…
mijn nieuwe huis
netgedicht
3.3 met 43 stemmen
7.308 ik zit op ingepakte dozen
mijn ogen dwalen in het rond
in hoeken blijft mijn blik nog pozen
mijn hoofd gericht naar het plafond
ik luister naar de nieuwe klanken
hoe kleppert deze brievenbus
ik leun vanuit de vensterbanken
en geef het raam een stille kus
mijn heimwee mag niet langer duren
ik tel de treden van de trap
de stilte van…
sarah, mijn vuur en rook
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.667 ze is reeds verstijfd ,
ontdaan van uiterlijke schijn
toch is zij zo, de schone
stille dood
die opgaat in vuur
en rook:
de walm, die hemel en aarde
met elk ander verbindt,
een lint van eeuwige pijn…
liefdesengel
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.753 soms is leven in onvrij dreigend
men vlucht voor lieve vrede in het huis
voelen achter kleine schermpjes
waar men liefde zoekt
vrede in mooie woorden
in virtuele sporen
soms doen die schermpjes
aan zelfontbranding
het knalt en rookt
de mens slaat weer
op de vlucht op straat
komt hij tot stille stand
wordt als gegrepen
door het…
schepping/ijsland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 land geboren
uit de schoot van de aarde
rijzend uit de oceaan
land van tegenstellingen
tere bloemen in barre vlakten
daarachter de stille krachten
van gletsjers op de horizon
stil en wit
tegen onheilspellend zwart
van sluimerende vulkanen
land van ijs en vuur
van spuitend stoom
en eeuwige watervallen
dreigende basaltkusten
boven je…
de woeste hoeve 1945
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
671 in het bevrijdingsjaar klinken
dodelijke schoten in de stille bossen
van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn
niemand beseft nog de echo
niemand herkent de generaal
wiens leven langzaam wegvloeit
hij die beschikte over leven en dood
wiens pen gedoopt werd in bloed
om doodvonnissen te bekrachtigen
honderdzeventien mannen kwamen daar
verdeeld…
Tekens?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
702 De beet van een spin tussen slaap en ontwaken
Twee lege kopjes op jouw nachtkastje
Misselijk, ziekmakend, om te kotsen
totdat ik leeg en rillend achterblijf, eenzaam
Dromend van mijn rode haar
dat ik pluk voor pluk kwijtraak
totdat er overblijft, stille paniek
Een eenzame duif die overmoedig
dichtbij landt, de boodschapper
Jij die langskomt…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, in 't somber woud verloren,
Een droeve geest, die, 't stille graf ontsneld,
Aan berg en bos haar weegeklag deed horen,
Zolang de nacht haar schaduw spreidde op 't veld?
Zaagt ge immermeer, als nevels de aard omhingen,
Het elvenheir langs braambos en struweel
Met zoet geluid op vlindervlerken springen?…
Ontwaken
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.422 Het vogelfluiten brengt een blij bericht
Van leven na het stille, doodse dromen,
Dat sluipend door de nacht was aangekomen,
De scheps'len buigend onder zijn gewicht.
Nu rept zich alles. Hier en ginder wipt
Een venster open, in de stallen bromt
Een dof geloei, dat allengs luider komt.…
Gij die vuur en liefde zijt
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
801 Gij die als een stille gloed
in de ziel wilt vonken,
waar de hoop ons zingen doet
want door U geschonken.
Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.…
SchildersGoden
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.151 De ezel wankelt, ‘t linnen vecht terug
Maar sterk zijn de Stille streken,
kleurpalet, groen, rood en zwart
Oliegeur, terpentijn en oude koffie
De vloer besmeurd, ‘t lijkt wel abstract
Langzaam vormt zich een wazig beeld
De verstilde realiteit van het ontwaken
Een bloem ontluikend, van binnenuit
Aai van het penseel, zie!…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Die stille oude wilg, gebogen over de waterkant
de bladeren volgeschreven, verkleurd
en geknot door eigen hand, het houten hart
gevlochten op nieuwe loten, geënt op
nieuw inzicht geeft hij onderdak
aan toekomstige levens, die hij
daarvoor nog niet had verkend.…
Een adder
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.039 Het sist - een adder slingert zich om 't been:
Zo slingert zich in deze stille stonde
Het zoet verlangen naar de zoetste zonde
Gelijk een adder om mijn ziele heen...…
Ongekend verlangen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
3.430 zou bellen
al was het midden in de nacht
mijn adem zou versnellen
en ik met verbeeldingskracht
de liefde zou bedrijven
met een man die ik niet ken
waarbij twee bezwete lijven
dat van mij en dat van hem
elkaar in passie zouden vinden
als ware het een droom
waar ik me laat verslinden
onbevangen, zonder schroom
zou graag mijn honger stillen…
kerst 2007
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.079 vondeling werd achtergelaten
de schuif van de wanhoop ingegleden
is er na meer dan 2000 jaar
nog steeds geen uitgestoken hand
voor wie hoe dan ook of waar
in moeilijkheden is beland
kinderen gaan van honger dood
worden ziek ofwel soldaat
leven alleen slapen op straat
geen god haalt ze uit de nood
hoe leit dit kindeken hoor
door de stille…