7279 resultaten.
Françoise
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
912 ik leg jouw naam in blauwe krullen
op het parelmoer papier
strijk voorzichtig als was het
perkament
mijn hand over het vel
ik blaas jouw naam in witte krullen
over de bloeiende zee
die eindeloos zal golven
tot daar
waar ogen de einder raken
ik plant jouw naam in rode krullen
rond de oude plataan
waar lelietjes der dalen
hun kopjes…
Vergeten stemmen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
858 Mocht hij maar vergeten,
die dagen hand in hand
van zee tot zout
en zouter nog
in kiezeldragend strand.
Dan bleef hij niet bezeten hier,
met foto's in zijn hand.…
Een vader
gedicht
2.5 met 39 stemmen
18.733 Neemt dan
bijvoorbeeld de man die van zee komt,
ontvangt en bedient hem en als hij dan
gaat, richt ze een hier voor hem in voor
als hij terugkeert, als ze weer wil. Wachten
maakt deel van haar lijf uit voortaan en
denken hoe was hij, wier aan zijn voeten
in zijn handen een net - Hij is het!…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Een bootje in de storm op zee,
stuurloos,...zonder kapitein.
Soms kan ook ons leven
als dat ene bootje zijn.
Geen koers te bepalen,
even de richting kwijt.
De dingen in het leven,
soms met onzekerheid.
Verdriet, pijn of verwerking,
geen haven in het zicht.
Denk dan aan één ding:
straks wordt het weer licht.…
Rozenbottels
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.350 Vuurboetsduin ontzie mij niet
wanneer ik hier uw ziel geniet
met ogen van een kind
dat droomt van overzeese buren
van lantaarntjes op zee
in wat het Vlie hier achter liet
in kokkels van verdronken land
die dreven op een zeemanslied
waar ik als kind U nader riep
met moeder, zusje, vader liep
over dit land van Stortemelk
waar ik stil stond…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.
Als ik er niet meer zal zijn
blijven deze woorden voor
altijd in dit gedicht bewaard.…
Een wonderzucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
488 de zee blijft
parelenschelpen geven
als sieraden aan het strand
geliefden blozen als de rozen
verstrengelde innigheid
loopt hand in hand
kringelrondjes drijven
rond zilte vissen die krioelend
wachten tot het tij zal keren
de zon zakt langzaam weg
zeilen manoeuvreren, laveren
in rood gekleurde sferen
tientallen vogelvleugels…
O tijd!
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
863 Leeg is nu het strand,
de zee schreeuwt eb
De tijd die stond niet stil
en zacht fluister ik:
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!
Ik geef je mijn bezit,
ik schenk je alles wat ik heb!
Maar geef mij dat stukje terug,
van jong en ook van pril
en ik laat haar nooit meer gaan.…
de wind op
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
627 niet meer dan jou
ben ik mens
waar ik begin zal ik jou zijn
rondom
als niets wordt gezegd
of gezien
of weet hoe zich te vormen
zoals wijd, de zee
tussen de linker- en rechterzijde
van dit papier
maar het wordt later
en ik ben geen kunstenaar
de waarheid van mijn gedachten
zal zich aan dit zwijgen houden
aan meeuwen
die niet…
De liefde doet alles
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
978 Ik zie de liefde
in de bomen, blaadjes,
bloemen, zee, sterren en vogels.
Ik zie overal de liefde
in jou en mij, ja in iedereen.
Ik zie waarachtig overal
de aanwezigheid van liefde.
Ik ben in vervoering en
in een vuur van liefde.
Zelfs mijn lichaam
is niet mijn lichaam.…
Het ademland
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
582 niet
geconfronteerd met intens persoonlijk verdriet
verdween de nachtprins tijdens een feest
waar jij ook schijnt te zijn geweest
maar niemand herkende de weemoed in jouw stem
je verdween gewoon, pakte de laatste tram
tijdens het mistig sluieren van de nacht
te lang had jij op zuurstoflucht gewacht
het ademland strekte horizonnen tot aan zee…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de schepen niet meer varen
omdat de zee geslonken is
en de wonden niet verjaren
omdat de droom verdronken is,
blijf vooruitgaan...
Als de klokken niet meer luiden
omdat de tijd vervlogen is
en de woorden niet meer duiden
omdat de zin gelogen is,
blijf niet rouwen...…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
516 anderen
die het hier nog amper zien zitten
zwalpend in een zee van ellende
en haast verdrinkend in
een oceaan van pijn
blazen zich op.
gelukkig ver weg van de massa
maar dichtbij de hoop
om voor altijd
ergens toch nog
gelukkig
te kunnen en te mogen zijn.
zijn deze laatsten:
helden
of
slachtoffers?…
Zedeloos jongleren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
613 uren
onze liefde, vol in bloei
heeft niet lang kunnen duren
geleid door innerlijke groei
besloot ik ons te scheiden
het genot en het vermaak
we danken nu ons beiden
onze wederzijdse smaak
hoe ik het ook probeerde
je raakte mij niet aan
bleef bij zedeloos jongleren
verlangen naar de maan
nachten werden eenzaam
een vogel vloog naar zee…
het heeft de nacht gezien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
677 onze liefde was
als een kostbare steen
in een ruwe rivierbedding
we werden ondergedompeld
in de heldere stroom
die ons kabbelend kuste
het leven verliep
als een rivierstroom
die zich haast naar zee
en zoals waterdruppels
de stenen uitholt, zo
versleet de tijd ons hart
de steen is geslepen, gekerfd
vol littekens het hart
het heeft de…
Metalen meeuwen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
519 Een vlucht metalen meeuwen
komt vanaf de zee naar land
zwevend boven kilometers strand
bewaken zij de mensen daar beneden.
Want vol haat en wraakzucht
bulderen de megaleeuwen
de kamelen van hun stuk
dictatuur geeft laatste stuipen
wanneer komt toch dat geluk?…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 --om de zee te kunnen zien
beklom hij immers
zelfs de kerkendaken?--
Dat vraag ik me af.
Maar zeker is zeker, hojo hojo!
Je zou er zó
een liedje van kunnen maken.…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen
te verscheiden voor
wat voelt als vertrouwd
In een hokje ben ik
niet te stoppen
diep is de zee…
Herkomst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 In de verte liggen mijn gedachten
als zachte woorden uitgespreid
parelend over dauwbedekte vlakten
als een glinstering van warmte
in een zee van laaghangend licht
waarin mijn geheimen zijn verborgen
onder golvend oppervlak.…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Zachte vredige warme stralen
overkoepelen land en zee.
Neer schijnend en verwarmd
steevast gestaag en soms gedwee.
Onderhevig aan talrijke kleuren,
permanent of 'n enkele keer.
Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.…
Moeder Aarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Als zij oud is – geef het vleugels –
laat het koren golven in de wind –
zaaigoed voor sagen, zee voor
al wat vruchtbaar is – in goede
aarde.
Als zij jong is – laat haar bezinken
en gewiegd worden als een
onnozel kind – bodem nog
ongerept in de voren van
zijn toekomst.
Mijn inzicht zal haar niet grijpen.…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
Los van een houvast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 mijn kwetsbaarheid deelt in oorsprong
waar tijd als ballast wordt ervaren, het
sterft voorbij de reizen die ik nog
had willen verzamelen
ergens spint de hemel nog wat garen
sproeit de kater zijn water als kaneel
over het verdorde gras, schuift de zwerver
aan bij het ontbijt
de zee blijft het gras maar maaien
en kolft haar borst als nooit…
Zeekust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
989 donk're wolken pakken samen
witte regen lijkt voorspeld
tot we op de kruising kwamen
hadden 't heel anders voorgesteld
dat onze wegen hier zouden scheiden
had geen van beiden bedacht
bleek dat laatste niet te vermijden
'kan niet zonder jou' murmelde jij zacht
sedertdien is het gaan waaien
in mijn hart en in mijn hoofd
bij de zee zal…
vluchten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.162 een kreet naar verlossing
gevangen in mijn dagelijkse routine
ik moet eruit
ik moet ontsnappen
ik heb de zon zee strand en een lach nodig
de perfecte oplossing
de auto volgooien met benzine
en er volledig tussenuit
een vlucht om lucht te kunnen happen
zo erg is het geworden, alles overbodig
alles uit de weg
alles stop zetten
en gewoon…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
565 Spinnen met tekens
Een vlinder vol kleuren
Bloemen in elke vorm
vol gevoel en geuren
Voor ieder een lust
De zee een zoute traan
De nacht de zon en maan
Een zwoele wind of een orkaan
De natuur geeft alles aan
de liefde de moed
Ze doet kwaad ze doet goed
De mens die de natuur ruimt
en haar niet ziet
Is de natuur vol van geduld
Zij die…
Terugdenkend aan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
766 terugdenkend
aan de laatste keer
dat ik door je haren streek
lijkt een eeuwigheid geleden
zal nooit vergeten hoe je naar me keek
met onze ogen
spraken we stilzwijgend
hoe innig ik je ook vasthield
werd jij zonder entschuldigung weggerukt
mij achterlatend, in een zee van wanhoop, geknield
voor altijd
zal ik je blijven gedenken
evenals…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…