Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Dat zonmoment

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
vingers die voorzichtig het hart opende waar daglicht zacht naar binnen ging op dat zonmoment spiegelde de bloem zijn bloei in specifieke kleur aan het firmament dat beelden zond langs nanodraden naar een ver heelal waar ook vingers waren van jouw hand in de keuzemodus ervaarden zij een nacht waar licht gevangen was in een zwart…

Hallucinerend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik kende de afgrond in afzet en wist het langdurig zweven zag het trillen en beven van opwaartse druk langs scherpe stukken rots voelde het eerste scheurend contact van huid als het rode bloed spat sneller werden rotaties in het hallucinerend eenparig versneld gaan zwart overheerste in afgesneden lucht op mijn laatste fatale…
wil melker28 november 2019Lees meer >

Mata Hari's vergeving

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Leeuwarden greinsde toen de zwarte vuurlopen het oordeel velden. Margaretha zweeg, maar luidruchtig toonde ze haar naakte lichaam. Haar vrije ziel dreunt nog steeds na in de wrok van de boze doden.…

vandaag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
er geen gemis het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij, op de been, en tracht ik boven mijzelf uit te stijgen in stilte, wandelend naast het water met aangrenzend groen laat mijn blik zich vullen al spiegelend voor mij zullen zich nieuwe vergezichten onthullen, wel natuurlijk als ik vertoef in mijn goede doen het zwarte…

Oplichtend contrast

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 411
zij heeft de dag bekeken het grijs met dat van andere dagen vergeleken spectaculair waren de verschillen niet totdat je op het eigen beeld stootte waar het grijs een ander leven speelt in de wondere wereld van kleur korte plukjes met oplichtend contrast alsof de zon er nog even vat op had tussen zwart en licht bruine herfsttinten…

STEVE BIKO

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 460
je stierf door wrede rassenhaat hun angst verwerd tot doden biddend en wel tot Gode bevreesd voor zwarten, roden we weten toch hoe dat gaat je stierf door wrede rassenhaat apartheid vroeg om doden geweld was in de mode en wet in de apartheidsstaat je stierf door wrede rassenhaat vermenging was verboden verzet de enig juiste daad bevrijding…

Elke dag opnieuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zien hoe lichte gedachten, zwarte spinnen verjagen uit spinsels in ons brein. Geluk te mogen ontdekken in wonderlijke contrasten. In stralend hemels licht. In het zwartste duister. In het lief en in leed. De hoge prijs te willen betalen van ongevraagd in leven zijn. Offers te willen brengen. Elke dag opnieuw.…

Rust in vrede lieve vriendin

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
de hemel gericht een traan welt op uit de aarde vergezeld je op je lange reis naar de overkant van de dood waar de ziel het lichaam verlaat het hart door verzoening genezen geen ziel hoeft te vrezen in het licht van de zuivere zon zal ik ten afscheid naar je wuiven mijn zakdoek droog wuiven wit en droog als een witte vlag met zwarte…

bast

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.863
het zwarte oog. het gelig wit van levend bot zwaait heen en weer van zeldzaamheid zich niet bewust en slechts zichzelf terwijl het lobbert door mist en dras drukt natte, malse snoet in gras. waar het ook tast daar vind het kruiden, groene scheuten. richt zich op verrast tot aan de punten van het jong gewei het gelig wit van levend bot zwaait…

De drempel

netgedicht
5.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 491
zachtjes is alles uitgegaan ook het licht keek op de klok waar hij stil was blijven staan stilte voelde angstaanjagend in donker zwart zou ik de eerst ontwakende zijn met eenzaamheid pijn op geheugen en tast ben ik naar buiten gegaan zelfs de wind had in vlagen stapjes terug gedaan zonder beweging of ander teken van…
wil melker8 februari 2021Lees meer >

Waar alles mee begint

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Mijn leven over boeken Een ander over koeken Duisternis in mijn hart Alles wordt zwart Weinig geleerd veel gelezen Ik zou verdrietig moeten wezen Ben bang, sta niet op Anders krijg ik op mijn kop 'Niet naar de bieb, weg ermee! Anders verdink je in de zee!'…
Kh30 juni 2021Lees meer >

Vrijheidlievend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
aangenaam ben helaas geboren zonder vaste woonplaats ook geen naam zeker genieten doe ik wiegend op een tak bewogen door de wind voeding ontvangend van blaadjes ben vol energie gelijk een kind oranje snavel witte kraag lichtgrijze rug en vleugels zwart gekleurde staart mijn vrijheid in deze beeldschone natuur is goud…
Antonia14 juli 2021Lees meer >

SNEEUWWITTE VOGEL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Hoe hij vloog met krachtige vleugels over wilde zeeën en door ondoordringbare wouden voor de allerzwakste wezens de sneeuwwitte vogel voor niets terugdeinzend voor niemand wijkend maar altijd ijzersterk op weg naar zijn doel hoe kon hij weten van de zwarte kraaien die hem op de rug met valse kraalogen al zo lang beloerden op één…

Nachtvrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Dromend word ik wakker in het huis van mijn angsten zonder gangen, gevangen tussen hoogwanden en geesten die zich almachtig plooien om mijn gedachten ze langzaam wurgen of opblazen tot zwarte reuzen die honger hebben en mij ruiken op de richel van dood en leven duisternis verzwelgt mij, pijn wekt me in het nauwe kanaal dat mij…
Zywa6 oktober 2021Lees meer >

De hemelspleet

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 425
jij had in liefde ooit hel gebrand het hete vuur uit de ondergang getrokken om vlagen passie vlammend los te krijgen die zich nog niet konden bewijzen zwart donkerde de schaduw tot jouw hitte het opensneed met de scherpte van licht dat meteen toetrad en warmte het opgesloten zijn direct vergat ik zag hoe jouw handen zich…
wil melker10 december 2021Lees meer >

Zaadkluizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Soms is een nieuw begin dor hout in zwart slijk of in geblakerde grond na een verwoestende vloed een snelle vuurzee, of menselijke domheid Dan ontwaakt de aarde van de Aarde en gaat haar zaadkluis open Alles bloeit weer op waar we bij staan maar we kennen onszelf en durven niet er volledig op te vertrouwen We zijn zonen van Noach…
Zywa2 januari 2022Lees meer >

Net opgestaan, de dag vangt aan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Ze bevalt me op die bank De stof zo blauw haar huid zo blank Het scherm zo tomeloos haar boeiend Ondanks het zonlicht dat er gloeiend Als een voyeur omheen bestaat Voordat het neervalt op de straat De stilte rekt zich zalig uit Tot in een zangerig gefluit Van vogels zwart als hartenbloed Hij wijken moet “Wat is er schat?”…

Op te hoog vuur

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
weerkaatste die ik beschreef met de eerste woorden waarbij openbaarheid het gegeven van ons samen leven in bestaan tussen twee werelden een onmogelijke opgave is zonder echt schizoïde te zijn of dat dreigen te worden onder een voortdurende stresshemel waar schrik zijn blauwdruk in de hersenen projecteert is het met zwart-wit…
wil melker21 september 2022Lees meer >

wie telt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
wie telt weet niet waar hij aan begint duizend dingen laten geen spoor na niemand volgt de dodentreinen telt de uitgestrekte mijlen niemand wil met een zwarte reis de witte wolken bereiken achter verre bergen de onberekenbare val van zwermen vogels witte brengers van engelenbrood niemand die het verteren kan gif laat sporen na…
J.Bakx15 juli 2023Lees meer >

Voor M

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
nachtelijke gedachten kruipen onder de huid te veel om te bevatten te groot voor het gemoed de Zwitserse zwarte koeien brengen me op de koebellen geluid door vrienden uit de Alpen voor mijn dode broer het traditionele klingelen valt me zwaar hij heeft het vaak gehoord ik kan mijn broer nooit meer vinden we verloren elkaar uit het…
J.Bakx17 augustus 2023Lees meer >

Een waarheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
draaien bladzijden om als de dagen verstreken zijn in de stilte van kleine uren turen we nog naar de laatste letters het blanco wit zal weer een volle dag gaan duren ondanks het samen heeft ieder een eigen inhoud aan het boek gegeven niet dat we niet nieuwsgierig zijn maar waarschijnlijk wel bang om een waarheid te lezen die zwart…
wil melker22 augustus 2023Lees meer >

LAISCCLXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Hemelblauw is hoe zwart in licht verstart: onbewogen vliedt alles van ons heen en ruimte laat slechts leegte in ons hart. Dat onverschil daarbuiten maakt ons hard en iedereen draagt maskers dag en nacht.…

Ironia

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 640
uit regenbogen spaar ik kleuren om zwarte gaten te verlossen uit hun donkerte het blijft een dingetje op mijn bucketlist met snaartheorieën hemelse klanken componeren zou een waardige tweede zijn muziek als zoete bekoring donzig neerdalen op aarde wordt een moeilijke oefening hier moet ik de wind verzwijgen en alles wat op mijn ziel…
guy aarts29 november 2023Lees meer >

Verwarrende gevoelens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
Weinig wit, heel veel zwart, het maakt mij onzeker, het maakt mij verward. Wil je diep in de ogen kunnen kijken, het liefste niet meer van jouw zijde wijken. Geef mij mijn verloren licht terug, dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Pitsikato15 januari 2024Lees meer >

Eigen schaduw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Er is een zwarte bladzijde over het ruisen van het leven bedoeld om in alle eenzaamheid aan een vreemdeling weg te geven een duistere schaduw van jezelf wanneer je niet meer kunt praten het dolle feestgedruis is afgelopen vergeef jezelf tussen de zondaars je doet wat je niet kunt laten maar je bent lam en straal bezopen keer je…

Morgenrood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
de tijd is de wind die blaast en uitsterft in donker water een gaan zonder terugkeer het onoverwinnelijke valt uiteen een gaai vliegt krassend langs de takken uit het ijzer dwarrelen vonken neer het geruis van koude populieren een zwarte sluier strekt zich uit over de aarde en bedekt haar met bitter as uit de wolken kruiken gevuld…
J.Bakx27 maart 2024Lees meer >

De laatste storm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
het hoog opspattende water van de woedende zee zoekt een opening naar de zachtgroene aarde onbeschermd door afbrokkelende muren staan standbeelden hun monden wijd opengesperd een angstaanjagend aanzwellend geluid is de voorbode een lugubere bijna zwarte lucht komt dreigend naderbij de totale vernietiging barst los de aarde…

onnavolgbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 529
terwijl goden over graslanden achter demonen raasden de mens op eeuwigheid jaagde plukte iemand de laatste zomerroos in het zonnerood plantte iemand een amandelboom terwijl een vlinder bezweek toen de lucht haar vleugelslag licht beroerde drakenbloed zich kronkelend in het duister verborg verslond de nacht de stille zwarte schepen…
J.Bakx14 juli 2024Lees meer >

Vandaag in november

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
In deze allesomvattende stilte heb ik je liefgehad met zilte tranen in een grote ademzucht onderweg naar de zon, en onder wolkenluchten vandaag in november vind ik mezelf terug in jouw oude brieven liggen mijn eenvoudige sentimenten vastgelegd door zwarte penneninkt en opnieuw zou ik je lief willen hebben, het liefst zonder relatie…
mobar29 oktober 2024Lees meer >