7704 resultaten.
Dat zonmoment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 vingers die
voorzichtig het
hart opende waar
daglicht zacht
naar binnen ging
op dat zonmoment
spiegelde de bloem
zijn bloei in
specifieke kleur
aan het firmament
dat beelden zond
langs nanodraden
naar een ver heelal
waar ook vingers
waren van jouw hand
in de keuzemodus
ervaarden zij een
nacht waar licht
gevangen was
in een zwart…
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik kende de afgrond
in afzet en wist het
langdurig zweven
zag het trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overheerste
in afgesneden lucht op
mijn laatste fatale…
Mata Hari's vergeving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Leeuwarden greinsde
toen de zwarte vuurlopen
het oordeel velden.
Margaretha zweeg,
maar luidruchtig toonde ze
haar naakte lichaam.
Haar vrije ziel dreunt
nog steeds na in de wrok van
de boze doden.…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al spiegelend voor mij
zullen zich nieuwe vergezichten
onthullen, wel natuurlijk
als ik vertoef in mijn goede doen
het zwarte…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 zij heeft de
dag bekeken
het grijs met
dat van andere
dagen vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten…
STEVE BIKO
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
460 je stierf door wrede rassenhaat
hun angst verwerd tot doden
biddend en wel tot Gode
bevreesd voor zwarten, roden
we weten toch hoe dat gaat
je stierf door wrede rassenhaat
apartheid vroeg om doden
geweld was in de mode
en wet in de apartheidsstaat
je stierf door wrede rassenhaat
vermenging was verboden
verzet de enig juiste daad
bevrijding…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Zien hoe lichte gedachten,
zwarte spinnen verjagen
uit spinsels in ons brein.
Geluk te mogen ontdekken
in wonderlijke contrasten.
In stralend hemels licht.
In het zwartste duister.
In het lief en in leed.
De hoge prijs te willen betalen
van ongevraagd in leven zijn.
Offers te willen brengen.
Elke dag opnieuw.…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar je wuiven
mijn zakdoek droog wuiven
wit en droog als een witte vlag
met zwarte…
bast
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.863 het zwarte oog. het gelig wit
van levend bot zwaait heen en weer
van zeldzaamheid zich niet bewust en slechts
zichzelf terwijl het lobbert door mist en dras
drukt natte, malse snoet in gras. waar het ook tast
daar vind het kruiden, groene scheuten. richt zich op
verrast tot aan de punten van het jong gewei
het gelig wit van levend bot zwaait…
De drempel
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
491 zachtjes is
alles uitgegaan
ook het licht
keek op de
klok waar hij stil
was blijven staan
stilte voelde
angstaanjagend
in donker zwart
zou ik de eerst
ontwakende zijn met
eenzaamheid pijn
op geheugen en
tast ben ik naar
buiten gegaan
zelfs de wind had
in vlagen stapjes
terug gedaan
zonder beweging
of ander teken van…
Waar alles mee begint
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
507 Mijn leven over boeken
Een ander over koeken
Duisternis in mijn hart
Alles wordt zwart
Weinig geleerd veel gelezen
Ik zou verdrietig moeten wezen
Ben bang, sta niet op
Anders krijg ik op mijn kop
'Niet naar de bieb, weg ermee!
Anders verdink je in de zee!'…
Vrijheidlievend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 aangenaam
ben helaas
geboren zonder
vaste woonplaats
ook geen
naam
zeker genieten
doe ik
wiegend op
een tak
bewogen door
de wind
voeding ontvangend
van blaadjes
ben vol
energie gelijk
een kind
oranje snavel
witte kraag
lichtgrijze rug
en vleugels
zwart gekleurde
staart
mijn vrijheid
in deze
beeldschone natuur
is goud…
SNEEUWWITTE VOGEL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 Hoe hij vloog
met krachtige vleugels
over wilde zeeën en door
ondoordringbare wouden
voor de allerzwakste wezens
de sneeuwwitte vogel
voor niets terugdeinzend
voor niemand wijkend
maar altijd ijzersterk
op weg naar zijn doel
hoe kon hij weten
van de zwarte kraaien
die hem op de rug met valse
kraalogen al zo lang beloerden
op één…
Nachtvrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dromend word ik wakker
in het huis van mijn angsten
zonder gangen, gevangen
tussen hoogwanden en geesten
die zich almachtig plooien
om mijn gedachten
ze langzaam wurgen
of opblazen tot zwarte reuzen
die honger hebben en mij ruiken
op de richel van dood en leven
duisternis verzwelgt mij, pijn
wekt me in het nauwe kanaal
dat mij…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 jij had in liefde
ooit hel gebrand
het hete vuur
uit de ondergang
getrokken om
vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich…
Zaadkluizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Soms is een nieuw begin
dor hout in zwart slijk
of in geblakerde grond
na een verwoestende vloed
een snelle vuurzee, of
menselijke domheid
Dan ontwaakt de aarde
van de Aarde
en gaat haar zaadkluis open
Alles bloeit weer op
waar we bij staan
maar we kennen onszelf
en durven niet
er volledig op te vertrouwen
We zijn zonen van Noach…
Lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
793 Zwart op wit.…
Net opgestaan, de dag vangt aan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
Op te hoog vuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 weerkaatste
die ik beschreef
met de eerste
woorden waarbij
openbaarheid het
gegeven van ons
samen leven in
bestaan tussen
twee werelden
een onmogelijke
opgave is zonder
echt schizoïde
te zijn of dat
dreigen te
worden onder
een voortdurende
stresshemel
waar schrik
zijn blauwdruk
in de hersenen
projecteert is het
met zwart-wit…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Voor M
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
538 nachtelijke gedachten
kruipen onder de huid
te veel om te bevatten
te groot voor het gemoed
de Zwitserse zwarte koeien
brengen me op de koebellen
geluid door vrienden uit de Alpen
voor mijn dode broer
het traditionele klingelen valt me zwaar
hij heeft het vaak gehoord
ik kan mijn broer nooit meer vinden
we verloren elkaar uit het…
Een waarheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
408 draaien
bladzijden om
als de dagen
verstreken zijn
in de stilte van
kleine uren
turen we nog naar
de laatste letters
het blanco wit
zal weer een
volle dag gaan duren
ondanks het samen
heeft ieder een
eigen inhoud aan
het boek gegeven
niet dat we niet
nieuwsgierig zijn
maar waarschijnlijk
wel bang om een
waarheid te lezen
die zwart…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Hemelblauw is hoe zwart in licht verstart:
onbewogen vliedt alles van ons heen
en ruimte laat slechts leegte in ons hart.
Dat onverschil daarbuiten maakt ons hard
en iedereen draagt maskers dag en nacht.…
Ironia
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
640 uit regenbogen spaar ik kleuren
om zwarte gaten te verlossen
uit hun donkerte
het blijft een dingetje
op mijn bucketlist
met snaartheorieën
hemelse klanken componeren
zou een waardige tweede zijn
muziek als zoete bekoring
donzig neerdalen op aarde
wordt een moeilijke oefening
hier moet ik de wind verzwijgen
en alles wat op mijn ziel…
Verwarrende gevoelens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Weinig wit, heel veel zwart,
het maakt mij onzeker, het maakt mij verward.
Wil je diep in de ogen kunnen kijken,
het liefste niet meer van jouw zijde wijken.
Geef mij mijn verloren licht terug,
dan geef ik jou, die steunende hand in de rug.…
Eigen schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
672 Er is een zwarte bladzijde
over het ruisen van het leven
bedoeld om in alle eenzaamheid
aan een vreemdeling weg te geven
een duistere schaduw van jezelf
wanneer je niet meer kunt praten
het dolle feestgedruis is afgelopen
vergeef jezelf tussen de zondaars
je doet wat je niet kunt laten
maar je bent lam en straal bezopen
keer je…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
De laatste storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 het hoog opspattende water
van de woedende zee
zoekt een opening
naar de zachtgroene aarde
onbeschermd door
afbrokkelende muren
staan standbeelden
hun monden wijd
opengesperd
een angstaanjagend
aanzwellend geluid
is de voorbode
een lugubere
bijna zwarte lucht
komt dreigend
naderbij
de totale vernietiging
barst los
de aarde…
onnavolgbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
529 terwijl goden over graslanden
achter demonen raasden
de mens op eeuwigheid jaagde
plukte iemand de laatste
zomerroos in het zonnerood
plantte iemand een amandelboom
terwijl een vlinder bezweek toen
de lucht haar vleugelslag licht beroerde
drakenbloed zich kronkelend
in het duister verborg
verslond de nacht de stille
zwarte schepen…
Vandaag in november
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 In deze allesomvattende stilte
heb ik je liefgehad met zilte tranen
in een grote ademzucht onderweg
naar de zon,
en onder wolkenluchten
vandaag in november
vind ik mezelf terug
in jouw oude brieven
liggen mijn eenvoudige
sentimenten vastgelegd
door zwarte penneninkt
en opnieuw zou ik je lief
willen hebben, het liefst
zonder relatie…