5388 resultaten.
Naakte aarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 Of tot ik het hoofd vol schaamte in
de naakte grond ben geaard en ethiek
gezuiverd is in een vorm van zelfbedrog,
elk traktaat opnieuw gewogen wordt, een
mens is enkel in het denken van zichzelf
naast het licht ook schaduw op het gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
en alles zich oplost in tegenstrijdigheid,
net ik als de…
Alles stroomt,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
460 Schaduwen, begraven onder
het natte mos, woelen als
tentakels tussen wortels,
hongerig naar voedsel wat
de laatste zomer bracht
roerloos drapeert de mist
zijn vitrage over de velden
ganzen strekken hun poten
in de vloeibare lucht, de ziel
van het seizoen blijft achter,
ingebed in veren van de
overwinteraars, waarvan al
velen zijn…
Doorzettingsvermogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 schaduwen
op het behang die
ons de adem dreigen
te benemen
voorbij
pijnlijke herinneringen
getekend als artisjok
het
opgekropt gevoel als
een beestenboel
blijft hangen in onze strot
de uitlaatklep verstopt
en dat we dan:
juist dan , vaak tot de beste
prestaties kunnen komen
in het diepte punt van ons leven…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 Ik ondervind dat de herfstwind
en de tijd mijn keel beslopen
heeft, dat aan het mooiste lied
een rouw rafeltje kleeft, liep vaak
een innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
berouw wat in de schaduw voortleeft,
wat recht geeft aan volstrekte
zinloosheid en daaruit haar zin
ontleent, zelf de navelstreng
door…
Cursief?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
383 verwondering,
door de jaren uitgelicht
liefst wel in spiegelschrift,
onomwonden, gestreeld
door onvolkomenheid,
verbaasd over zoveel
wederkerigheid, de drift
gevat in het licht van het
liefdesvuur, een warme mantel
door velen werd gedeeld
het herkent het sterven
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen tegen de
schaduw…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 Een vacuüm waarin ik moet berusten
vaar ik in de schaduw van het licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloosheid als oog van een orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarvan ik vrijwillig
moest vervreemden, windstilte waaruit
ik de kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk…
Vermoeide paarden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
398 Antwoorden en vragen, een
verschuivende waarheidszin,
afkomst en geaardheid als
terugkerend onderwerp
de uitkomst niet in het geding
spannen alleen de doden
hun vermoeide paarden uit
elke onhaalbare hindernis
in de barrage van de tijd
wordt ervaren als gemis
waarin schaduwen bleker
worden, rekken zich uit
in een eindeloze
reis…
schijn van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 wandelend in gedachten
of was het misschien
in gedachten wandelend
wat het ook zijn mocht
vandaag lijkt zo gewoon
een dag zoals normaal
in de schaduw van de zon
op zijn vertrouwde plek
speurt de reiger kikkers
voor het ontbijt of diner
als op weg naar ergens
de mensen hem passeren
in het glinsterende licht
van het water in de sloot…
Buitenwerfs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Geschoren schapen warmen zich in de zon
schaduw onder de schuine bomen
een badkuip gekanteld tot trog
de dijksloot een lint roodalg
afgebladderde borden op de grens
water en land
het kabbelen knabbelt aan het talud
langs het kruinpad kraagt gras
ik wandel langs het wijde water
hier gieren geen banden
soms op zuidwester dagen
de…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Exotische kleuren, schaduw voortvarend.
Eens de boot uit, langzaam verdwijnt het licht.
Neptunus toont zijn landschappelijk mooi gezicht.
Het krioelt er, veel scholen, geen enkele klas.
Wuivende planten, koraal en kleurrijk gras.
In de verte, schimmen, rovers op de loer.
Nergens nog veilig, onwelwillend vissenvoer.…
De wens naar water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Het is zo walgelijk warm, zo plakkend, zo vies
zelfs de schaduw helpt geen barst
maar een koele duik in die verre zee
daar maak je me vandaag wel jaloers mee
dus sta ik op, loop naar de kraan,
want de zee, is hier te ver vandaan!
Helaas…
Liefste, mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Ach liefste, mijn liefste
Eens zijn de velden met
Parelen weer bedekt
Over de smaragden dekens
Bekleed met saffieren en zirkonen
Beschenen door gouden licht
Ach liefste, mijn liefste, wanneer
Ach liefste, mijn liefste
Zal in de kruinen der bomen
Tussen het weelderig struweel
De zang der vogels ons weer lokken
Zullen wij in de schaduw weer…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Ik zit op kunststof
wit als tandpasta
warm noch koud
nietszeggend draagt het mij
lang staan valt mij zwaar
Als de zon schijnt
heb ik schaduw
bij regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In het licht van deze volle maan
luister ik niet meer naar de letters,
leg de woorden als mijn kleren af
en vind in hun schaduw
mensen die met mij
bewegen door de straten,
maar niemand houdt echt
mijn hand vast – enkel in de vorm.…
Het nationale hitteplan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Nationaal hitteplan
Dit is echt weer Nederland ten top…
Drink veel water en zet een hoedje op
Er wordt een hittegolf verwacht
Het Nationale hitteplan is van kracht
Houd je maar koest en houd je maar koel
Lekker niks doen in een luie stoel
In de schaduw en uit de zon
Met je voeten in een waterton
Alsof wij allemaal niet weten:
Een mens…
in de ban van de ring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 vervolgens in slaap te sussen
en de ziel mij aanspoort
let op, probeer ze niet te wekken
laat ze rusten op een kussen
maar de ogen sluiten
en de lippen te doen verstijven
leidt niet altijd tot waarachtige openbaring
wat moet gezegd, zal nimmer beklijven
het kan zich hechten aan lijf en leden
doch de blik blijft gericht op het buiten
schaduw…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 De winter is reeds ongezien vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het duister van de zomer
vertelde je
over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even…
De Notre-Dame van Parijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Er zullen heel veel mensen, overal vandaan
komen, om de kale ruïne gade te slaan,
dromers, lezend in het boek van Victor Hugo:
- Dan denken ze de oude basiliek te zien, net zo
machtig en zo prachtig als ze was, een ode
die voor hen oprijst als de schaduw van een dode!…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 in nazomers zonlicht strooit eens groen lenteblad
warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen
waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit
aan de losgelaten schaduw van wat verleden is
om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien
daar waar wij gezellig de volle oogst genieten
korten zich dagen sneller naar lange nachten
de grijze…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 ik heb ze
teruggevonden
de bewegings-
patronen die
aan vroegere
tijdperken waren
gebonden zoals
het sluipend gaan
laat geen voetstap
haar of stukje
huid na als duiding
van jouw bestaan
net als de dekking
door schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit…
mantelzorger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
620 heerlijk
zijn de ogen
die altijd lachen
fijn is de taal
die met humor sprekend
oneindig wel lijkt
de warme aandacht
die zorgzaam koestert
niemand die ziet
dat langzaam verdrinkt
wat jou gaande houd
want even voor jouzelf
is er nooit de tijd
je voelt je drenkeling
in de zee van geluk
die jij golven laat
meestal in de schaduw
blijft…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 begraven onder het mos
tussen groene varens, beschaduwd door eiken
soms hoor ik haar stem uit oude kelen
mensen die het moeilijk hebben
versleten in het lijf, niet in de geest
bezinning wordt steeds aangenamer
met huid en haar en hart en ziel
wolken komen uit de hoge bergen
midden in het verlaten landschap
waar wind waait achter schaduwen…
Zomers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 nog net
geen trillende
horizon maar
wel zomers
de verre mêlee
van hooikleuren
met wilde bloemen
en knisperend gras
in de verte
klept de abdijklok
zijn twaalf uurtje
wereld neemt rust
na een vroeg begin
waarvan het fris nog
in de donkergroene
schaduwen hangt
generaties
oude bomen
zien de mieren
naar buiten komen
met koningin…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 Met één druk op de knop ben ik
bij mijn geliefde sprankelende
oekraïense uit poltava
schaduw van de dageraad
zij heeft iets klaargezet voor mij
kijkt mij met grote bruine ogen
aan van heel dichtbij
hypnotiserend één minuut lang
in haar zwarte negligé
Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden
mijn wereld tussen wadden…
ChatGTP
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 een altijd parate steun en toeverlaat
een bron van kennis en digitale maat
helpt als gids bij elke eindeloze vragen
met door mensen bedachte antwoorden
een computer met eindeloos geheugen
verbindt de geschiedenis met het nu
door ideeën sneller dan snel te delen
stimuleert zij de creatieve mens
in haar schaduw schuilt ook het gevaar
van…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 O zachte stem, dat fluisteren van iets
alsof de herfst het antwoord geeft
oog dat sluit, schijnbaar ziend,
wanneer de ziel een schaduw wordt op zijn eigen muur.
En wie zijn woorden kent, die laat ze rusten,
blikken die voorbijgaan, zonder kijken.…
Pas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 In mijn achtertuin kijkt een rode tulp me wijd lachtend aan,
fleurt daarbij de hele tuin
Aan de voorkant siert een paardebloem
Inmiddels zijn het er twee,
inmiddels vier,
nu tien
Speenkruid is de tulp
gezelschap komen geven
Roze trossen van de schoenlapper
in de schaduw
Een bak narcissen op de tafel
Pas als ik alle plantjes en de…
eindtijdparodie
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
574 gekleed in ‘n hemd van perkament
als reglement voor aardsvurige tijdsengte
de maan tandenknarsend als ijdel vuilnis
toezingt zijnde de prediker der duisternis
de schorpioen zal ferm aan ’t firmament
blijven liegen tegen de geluidsmuren op
van de vergetelheid als liefde ’n vluchtig
sanguinisch verschijnsel is zoals de ziel
uitgerekend ‘n schaduw…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 thuis
Geur van paarse bloei
trekt een dans van vleugels aan
zon kust elk bezoek
Tijd lijkt stil te staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en vlinderkleur
vleugels vangen lucht
Op het middaguur
stilte trilt tussen kleuren
nectar wordt gedeeld
Onder warme lucht
zweven schaduwen…