Alle inzendingen

Ik switch van Twitch naar Roblox en weer door voor de highscore van dit Fortnite-seizoen; en ik heb nog meer te mijnen in mijn Minecraftwereld, alsook op de server, iedereen vliegt er als roze schaap rond. Voor één seconde van GTA-VI ontploft Discord zelfs, de moderators kunnen het niet aan, zij exploderen: wat het goed zou doen als meme…

Ik heb zin om lekker te niksen, maar mij is dit nooit geleerd en heb dus geen flauw idee hoe dit voor elkaar te fiksen. Ik informeerde links zonder succes. Toen deed ik een poging op rechts, maar kreeg daar ook nul op rekest net als in noord, zuid, oost en west. Van lamlendigheid gaf ik de pijp aan Maarten, die gaf niet thuis. Toen werd…

Ge hoeft niet te zoeken  want hier zit er een  met humor en kennis en taalvondsttalent met acht jaar ervaring - zo vind je er geen in Brugge en Gent  Leiden of Overveen en Bergen aan Zee In deze tijd zijn ze  haast nergens meer  - bijkans uitgestorven als laatste ijsbeer van Nova Zembla  tot Klazienaveen Volendam Purmerend Krommenie…

Ik zie het wel in het isolatieglas: mensen dragen zichzelf op hun rug Hun hemden zitten strakker dan hun huid, ze kijken trotser dan een pauw en paraderen met zelf-gebonden handen in de lucht van hun droogwindige darmbacteriën, ze zien het niet als hun probleem dat mensen gespannen zijn opgejaagd door de maatschappij uiteindelijk…

Grillige wolken met bulten en gaten vol onbekende vragen zeilen of staan stil boven het wijde Ierland spreken tot malse dalen waar schapen rond dwalen over sagen en volksverhalen die hier verborgen wachten om soms even op te duiken van dat groene eiland naar het drukke Nederland welft zich een jonge regenboog zachtzinnig maar daadkrachtig…

Hij kan mij best vertellen waar hij de grootste hekel aan heeft, en dat nog ongelogen ook; hij zou eventueel kunnen zeggen welke games hij graag speelt, hoeveel tijd hij daaraan besteedt; de kleur van zijn ogen, zijn huid en haar die veranderen onder invloed van de zon. Ik wil al zijn sterke en zwakke kanten afpellen, om hem te…

Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren tot waar ik mijmer, in mijn droef gevang dan kan ik eventjes de fijne zang van een verdwaalde Vogel horen, zo nu en dan… Het venster is te hoog voor mijn bereiken, zwak is de schemer, die er binnen dringt, maar ‘t is somtijds of buiten iemand zingt dat straks de wrede muren zullen wijken, - zo nu…

Zo stonden wij tegen het krakende hek, zo buiten de wereld als paarden. Het was weer aarde, gier en soir de paris, een avond van waar en wanneer. In mij kwamen vergeten regels omhoog, zachte op nacht rijmende landerijen, maar jij fluisterde: hier, hier is het het fijnste, waar je nu bent, waar je nu bent met je handen. Zo lagen we tegen…

zijn woorden schrijden langs verzande voorspellingen die alle prielen van de kwelder laten droogvallen terwijl de vloed het getij berust met woorden die een ruwe zee belet zich te keren tegen al wat een stormvloed in springtij kan aanrichten geduld oogst laag water in het aanzien van het verre vasteland dat aan de kim het violette licht…

haore hove rust so sottecke op miene herfste, droomt van unne lange soomer daer icke nog jaege, renne langs ’t strande ende om unne glimlache vraoge, sie om unne reikende hande. die afstand drieft al dunne ferre, ’t slape is dieper as ooit, sezoene nervet miene vel, jonkhede verdwijnt, miene toekumste dooit. haore wange verraodt verte…

levend en krachtig, wijzend omhoog, zingende bladeren, buigende boog OF kaal, omgevallen, stervend, verdroogd. HERE, maak mij een lust voor uw oog…

Wanneer de kamer stil wordt, blijft er een hand op tafel liggen. Een schouder naast de jouwe, een stem die niet vraagt wat je moet voelen. Twee kopjes op de tafel, herfstlicht over het glas. Niet verder dan een stoel naast je, een hand op je arm, samen naar buiten wanneer de avond valt. Arm in arm.…

De “war on drugs” ontsteekt elke keer een vuur in mij Wat is dit land weerloos naïef In daad en tijd passief Dit land laat zich schofferen door criminelen die, niet gehinderd door regels, lachen om reine dwazen die er door geketend zijn Geef dit land, dit beschaafde land, als levensader een discreet opererend doodseskader…

Het liefdesleven, daar genoot ik van, Heeft mij veel vreugd gegeven. Vroeger gaven mijn ouders veel ervan, Toen, heel lang, gaf mijn lief. Nadat zij afscheid moest nemen, Kwam er nog ’n lief in m'n leven, Die mij veel liefde schonk. Maar sinds haar verscheiden, Ontbeer ik de liefde, Is mijn leven leeg en koud. Herinneringen bewaard in…

De zwanen, hoe die stonden als familie aan de kant hun veren reinigend telkens, opnieuw en opnieuw zo wit willen blijven Terwijl sirenes om ons heen loeiden opnieuw en opnieuw De lucht donkerde maar de zon doorbrak opnieuw en opnieuw Ik langs het kanaal liep, dat alles aanschouwde opnieuw…

Ik ging op reis om vrede te sluiten, vier jaar lang was dit hotel mijn hof Ik bad om wijsheid, zette de pausen af, en liet buiten de muren een podium bouwen Voor de wetenschap die niet helpt .....om de problemen op te lossen, maar .....de wereld ingewikkelder maakt Voor de geleerde rector uit Praag Voor een zomervuur voor de burgers…

Zuidoost de zon. Op onze koers verscheen worp van het noorderlicht een medaillon tegen de onweerswolken en begon te stralen als gedolven marmersteen uit Connemara: groen met daardoorheen opalen regen, boog die welfde, won aan gloed van blauw, een purperpoort, een bron van geel, oranje en dieprood inéén. Het schip waarop wij stonden zocht…

Wat langer geslapen vandaag maar dan wordt daardoor de dag wel korter. Het zou mooi weer worden deze dag: zonnig en droog, maar niet te heet zoals een tijd geleden. Straks wandelen rond de vijver zoals velen van mijn buren doen en even praten over kleine dingen. Zo dadelijk eerst naar de viering in de kerk, waar kinderen hun boekentassen…

Blijven kijken naar de dansers Drukt je vaster tegen de muur De eerste aarzelende stappen Zo soepel als een ijzeren hekken Alleen is het koud hakkepoffen Bewegend als een vis op het droge Blikken die naar de muur doen talen Dat lijf een lomp houten hansop Toch begint er onweerstaanbaar Zich iets uit te rekken Bouwend op geleende moves…

In Engeland ontvreemden onverlaten Twee wagens volgestouwd met stout van Guinness Geen wonder dat zo'n dief nu blij van zin is Dit moet wel een record zijn, zoveel vaten Toch twijfel ik eraan of dit geval Het Guinness Book of Records halen zal…

hoe jij me ademt wanneer mijn adem weent, jouw liefde mijn uitgeworpen anker zekert met de lijn die ik in onzekerheden met lussen en knopen benedendeks had laten liggen doch jij schippert door het ruim, hanteert het reven en manoeuvreert mij door het gangboord en ontdoet me van al het gelede tuigage dat door stormen in een oogwenk…

Hoe moet ik leren Als dit het enige is wat mijn hoofd wilt herhalen De schaamte De woorden die ik gesproken had moeten De hand op mijn hart die ik zelf heb weggeslagen En al dat met letters Zo goed bedoeld Cool zijn is niet voor mij Alle zinnen die ik zeggen wil waar ik dan weer over struikel Al de fouten die ik maak En al dat met letters…

iene miene mutte tien pond grutte tien pond kaas iene miene mutte wie stiekem het werk de plaats van een ander inneemt moet die terug geven of vluchten als een haas iene miene mutte de rechtmatige eigenaar blijft de baas…

Het kwam toch nog onverwacht Je verloor heel snel je kracht Kon niet meer op je pootjes staan En we besloten, je mag gaan Vanaf vandaag is ons verdriet Dat jij ons voor altijd verliet Wat ons nu rest, is naast wat as Herinnering aan hoe jij was Toch liet je ons niet in de steek Toen het leven uit je week Je mocht net gaan, het was je…

In een vage denkwereld danst een schim een verward persoon met nare gewoontes hij is in mijn hoofd komen wonen met niet veel meer om het lijf dan gedachten aan schone kleren eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte een oprechte waarheid vol dwaze dromen we verwarren onze ejaculaties met toverkunst zo blijven we allebei met het gras…

Een oude klok tikt zacht tegen de blinde muren de weide wereld buiten krimpt ineen De lenige bomen buigen in het duister, maar in haar slaap is zij alleen. Buiten jaagt de haastige regen, de woeste storm spookt hevig om het kleine herenhuis. Binnen, onder een sprei van wol, is zij gelukkig in een veilig thuis. Zij droomt van blauwe…

Alles in harmonie ontwakend morgenlicht van het leven geboren om vrij te maken met elke vezel van ons lichaam voelen en weten wat het is om mens te mogen zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij de grens van het denken met wortels diep gepland tot bloei gekomen het tedere wit de poëzie met…

In haar hart schrijft ze gedichten Om ze aldaar te begraven. Zijn stem spookt in verre dromen Zoals wegstervende muziek. Zij legt rozen bij zijn hoofd Het lichaam onder tranen geborgen. De melancholie behoeden In welke taal dan ook.…

Morgenrood klimt door ’t raam, versiert mijn ochtendhoofd door slaap nog verdoofd nog niet bekwaam om deze aubade te schatten, nog van verstand beroofd, onvoldoende gestoofd om het te vatten. Mijn hoofd verheldert stapje voor stapje in de dag, alsof een oud lapje omgetoverd met een lach, elk stapje voor stapje tot nieuwe dag.…

niet ieder verlangen hoeft uit het onderbewustzijn te worden opgegraven, bepaalde verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen neem de beginnende slamdichter, waar hij droomt van een podium hij oefent thuis voor de spiegel, zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben en ziet zichzelf naar de microfoon lopen, even wachten…