171634 resultaten.
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 In de luwte van zijn keuken,
waar de avond langzaam viel,
sprak hij zacht over de weemoed
dat ooit knaagde aan zijn ziel.
Maar het herfstig, grijs verdriet
heeft hij rustig afgezworen;
zonder spijt om wat verging,
of wat nimmer werd geboren.
Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht…
Over links of over rechts?
snelsonnet
4.4 met 9 stemmen
77 Ze moeten over rechts of over links
Waar gaat het kabinet de zetels halen?
Kies links of rechts en loop niet zo te dralen!
Maar links is sluw en rechts laveert heel slinks
Al weken gaat het daar in Haagse kringen
Alsof je Snollebollekes hoort zingen…
ALS NOVEMBER IS GEKOMEN
poëzie
3.8 met 24 stemmen
6.265 Als november is gekomen
En de regentijd breekt aan,
Als de bomen in de laan,
- Ach, de bladerloze bomen! -
Om de glorie, hun ontnomen,
In de mist te schreien staan,
Als november is gekomen,
En de takken traan op traan
Op de vochte grond doen stromen,
Waar de bladerkens vergaan
Na hun goude' oktoberdromen
En hun korte vrijheidswaan -…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.399 Na de roodbruine warmte van september,
na van october 't zwaar en donker goud,
keren de heldre dagen van november
met ijle geur van brandend turf en hout,
van rijpe appels, rottend loof. Reeds koud
worden de morgens in de kale velden
waar raven, met de ondergang vertrouwd,
de heerschappij aanvaarden; sombre helden
die zich met nog somberder…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 Als ik al die stervende schepen wegwerp
mijn ongemakkelijke horizon begraven zal
haar vervangen ga voor maanmuziek en diepte
mijn hart in jouw richting slingeren wil
zul je me dan vergeven?
Als ik duizend harten veranderen wil in beloften
smeed jij dan jouw verleden om tot waarheid?
leer jij me hoe ik stilte moet lezen
en hoe ik dansen moet…
De maan en jij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoe je plots de hoek om komt
aan het einde van
mijn natte straat,
ik naar je toe loop
en
jij blijft staan.
Hoe je over de glanzende stenen
een zilveren trap
naar mij uitrolt.
Hoe je later zegt dat
je dat van die trap
ook wel kitsch vindt,
maar dat de regen
dat zo wil.
Hoe je nu vlakbij bent,
me aanspreekt
we elkaar woordloos…
Aan de zoekende ziel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
11 Je kan niet opgeven
Zeker nu nog niet
Het is je leven
Daarbij hoort ook verdriet.
Morgen gaat het vast en zeker
Met de zon op je gezicht
Vast wat beter
Een sprankel in je ogen van licht.
Tegenslagen zijn niet meer of minder
Een rotsblok op je pad
Een zegen of hinder
Ooit zeg je ik heb het nu wel gehad.
De pech en tegenslagen
Iedere…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 Voorbij Calais wachten mensen op het strand,
die wanhopig zweten en angstig staren.
Verschijnt straks een schip, dat hen kan varen
naar het veilige, welkome Engeland?
De koningsgezinden van hoge stand
staan vol wild gemoed voor de kalme baren.
Vredige nachtwind wil zich verklaren
als rustgever bij de bange zeekant.
In het omringende duister…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,
met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen
wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Wanneer je het bruggetje overgaat,
waar ooit een ophaalbrug stond,
glijdt de abdij achter je dicht als een herinnering.
Het pad strekt zich recht voor je uit,
geboord door oude bomen
die als wachters de stilte bewaken.
Ergens opent zich een grote weide,
waar fruitbomen, krom en koppig,
hun strijd om te overleven voeren.
En toch is het landschap…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Er stond een wieg te wachten,
er lagen kleertjes klaar.
Je had al ruimte in ons leven,
nog voor je bij ons was.
Toen werd het stil.
En iemand nam je mee,
alsof het minder pijn zou doen
wanneer ik niet kon zien
op wie je leek.
Mijn armen wisten niet
waar ze naartoe moesten
met alle zorg
die voor jou was bedoeld.
De dagen gingen verder…
Liefde en geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Liefde is geluk,
Maar dat gaat niet altijd met
De liefde gepaard.…
Mijzelf ontdekken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
13 Op mijn nieuwe school weet ik
nog niet hoe ik het ga aanpakken
maar het zal toch wel lukken?
Is er iemand die dat weet?
Iemand die in mij kan kijken
en zien of het goed komt?
Ik denk dat ik dit vak wil leren
maar hoe kan ik weten
dat het iets voor mij zal zijn?
Misschien wordt het moeilijk
en wat voor houvast heb ik dan
om op mezelf…
Betongreep
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
19 ik herken je,
je valt en beklemmend
klem je, je vast
en zeker wederom,
moeten weken
wijken
voor de buitenwijken
het is kouder,
je voelt de ijspret,
prettig, maar niet met
puntige pegels in
het verschiet, enkel
de heg, aan beide
kanten
snoeihard geveld,
vanaf de zijkant
niet naast mij,
maar in mijn schoenen,
draag je beton…
Allerheiligen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
29 De dood hoort bij het leven,
we komen en we gaan,
maar liefde is gebleven,
die blijft altijd bestaan.
Al is er droefheid, diepe pijn,
ze zijn bij God geborgen
die ons ontvallen zijn -
ze zien een nieuwe morgen.
Hij heeft hun naam geschreven
voorgoed nu in zijn hart
en wil ons vrede geven
al is er nog die smart.…
Kiezen
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
49 Rond etenstijd kon ik maar moeilijk kiezen
Wat ging het worden, vega, vlees of vis
Ik vind dat alles even lekker is
Maar nu is er geen reden meer tot kniezen
Ik bak een lekker mootje zalm voor mij
Dan eet ik vis en krijg ik kip erbij…
Oktober
gedicht
2.1 met 47 stemmen
21.164 ik kreeg vandaag
een vreemde brief:
'ik mag je graag,
heus,
ik vind je best lief.
maar houden van,
dat gaat niet.
maar echte liefde
gaat niet'.
ik kreeg vandaag
zo'n rare brief.
zo'n brief.
------------------------------------
uit: Verzameld werk' (2004)…
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.230 Melancholiek is 't klinken van de bellen
Aan 't haam van 't paard, dat stapvoets sloft in 't zand,
Het opgeschoffeld stof zweeft naar de kant
En ganse zwermen vliegen vergezellen
Het beest, dat scheukt en kopschudt van hun kwellen.
De kop omlaag, door 't kwastig net omrand,
Zo trekt het dier langs…
Toevalligheden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
12 Er is een moelijk woord voor
Toeval in je leven
Het is een mooi woord
Maar was het vergeten
Het schijnt toevallig te zijn
Net zoals je dagje plezier
Je tranen in pijn
Een stomende rijn
Een klavertje vier
Toevallig is ook de zon
Je lucht in je longen
Hoe je ooit begon
Hoe we ooit zongen
Het was niet meer dan toeval
Het was niet…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een hagedis kroop door een
citroenmaan
waar sterren als verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Ik droomde dat de wereld aan mij trok,
haastig en luid, een ijdel schimmenspel.
Zij wilden dat ik in hun malen opging,
hun korte, felle vuur bewoog mij wel,
maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil.
Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en…
De stilte die we dragen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
9 Je hoort de stilte fluisteren,
woorden die nooit meer worden gezegd.
Men wil er gewoon niet naar luisteren,
ze smaken als een boterham die niet is belegd.
Echter diep van binnen,
wegen ze als een blok van goud.
Want zij vormen de zinnen,
die je begeleiden van jong naar oud.
Ze bevatten vaak onbeschrijfelijke pijn,
van dingen die voor…
doorsnee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
9 zometeen weet het licht zich
overschaduwd
sluiten deuren en luiken
is de kamer leeg
niemand luistert vanzelf
overal is gisteren
we houden ons op de vlakte
daar is aanwezigheid
achtergelaten in dit vertrek
op een plek op gepaste afstand
in een ruimte aan begrip voorbij
waaruit geen mens ontsnapt
waar ons leven doorheen snijdt…
Dans met de magie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
59 Medicijnman dans met de geesten
voer je genezende bezweringen uit.
Kom dan terug en sus haar met nevelige
armen in een lange zoete slaap.
Biedt haar ziel de lichte adem
laat haar bovenaards zweven.
Verdoof nu de geesten
blaas met vuur de bezwering uit.
Blijf Medicijnman en dans
met de magie van haar ziel
In die lange lange slaap…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
Verval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 mijn leven is een optelsom van negatieve breuken,
ik heb het nochtans geprobeerd,
dat moet gezegd zijn.
wat ik erbij krijg,
verdwijnt langs de onderkant
ervaringen verzameld,
fouten herhaald,
af en toe iets geleerd
waar ik vervolgens niets aan had
de uitkomst zakt verder weg,
op de bodem van de droge waterput,
aan de oostzijde van de…
naar buiten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 er lijkt mij haast geen tijd verstreken
kwestie van een oversteken
van deur naar weg naar groen
van hangverlang naar doen
waar jaren her de boetsters zaten
hun spaan ter dichting van netgaten
heerst nu het gele bloemkarpet
van teunisbloem en zandraket
ik wandeleet de zonnegloed
krachtbouillon voor mijn gemoed
helmgras kietelt scherp mijn…
Onwetend intelligent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Rood haar, grote ogen, ik kijk
met haar verbazing mee
naar de geschiedenis van strijd
en onvermogen - liefde
valt romantisch uit de lucht
en redt in deze film de mensen
van goede wil, na het falen
van het verstand, liefde
die meer is dan de natuur-
wetten, die intelligent ontworpen
of niet, hun amorele gang gaan
Ja, noem het liefde…
De eindeloze zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Staand in de branding,
Zie ik in d’oneindigheid van de zee,
Waar golven onafgebroken rollen,
De hemel in de zee verdwijnt.
De zon verdwijnt mee,
Als d’nacht de dag overschaduwt.
Dan bij de wederopstanding
Doven maan en sterren
In ’t verschiet.
Mijn oren horen slechts ’t ruisen
Van d’eeuwig komend
En weer gaande branding,
Verschuivend…
We moeten door…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 Er zijn vele pluspunten
aan reizen met de sneltrein
op zich is het best vermakelijk
maar bovenal is het fijn
om vlug op bestemming te zijn.
Zoek een mooie zitplaats
het liefste dichtbij een raam
want dan kun je naar buiten kijken
en zie je de hele wereld
in volle vaart langs gaan.
Tussen de bergpassen
spreken de bergtoppen mij aan…