539 resultaten.
Voor het vergeten
gedicht
4.7 met 92 stemmen
10.226 Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk -
zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm is van zingen
dat een vorm is van dragen, een lichaam zo te dragen
dat het door ons heen, alsof het uiterst traag voorover valt, iets als glas
onder vel, broos glas, misschien is dat het lichaam
dat als een wijnglas…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer me in alles te spiegelen
Verwen het liefst een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis van weemoed vindt,
Gun mij de energie, er bestaat geen
wereld zonder droom, sterk of broos…
Oerbron
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
411 tegen de
vernietigende stralen van de
zon koester ik geen wrok meer nadat de
twee zwarte raven neergezegen
met een hoed
op m'n hoofd laat ik me ontroeren in
het groene landschap met de toren en de koeien
wanneer de
donkere wolken straffeloos overdrijven; aan
komt stormen boven de korenvelden
en het golvende water; wij blauw en broos…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
De sleet der jaren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
555 de vergulde regen, goud of zilver
mij om het even, overstemt het geluid
de bloeiwijze van de linde, moment van
twijfel, z’n geur gelost in spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid, een te lange
mantel aangevreten in sleet van jaren
het levenslicht als een broos…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt
zonder verzet, alsof ze weet dat niet alles hoeft stand te houden.…
Schijngeluk
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.440 gekwetst
Uit je dikke nek gekletst
Beloftes niet waargemaakt
Mijn ziel zo diep geraakt
Vannacht tomeloos huilen
Nergens kunnen schuilen
Gedachten die steeds malen
Ik je zacht hoor ademhalen
En jij huilde dikke tranen
Ik vloog over spoorbanen
Met wijd gespreide armen
Om jou weer te omarmen
Vannacht was troosteloos
Emoties zo immens broos…
Gebonden
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
4.327 Er waren eens een jongen en een meisje
Die samen vriend en vriendin wilden zijn
Ze smolten hun levens aaneen als broos glaswerk
Ze deelden van alles: vreugde en pijn
Toen kwam de duivel, vol haat en vol afgunst,
Hij blies heel langzaam het glaswerk tot bel
Daardoor werd het nog mooier vol kleuren
Maar het werd ook een gevangenis, een hel…
Oude wijn
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.027 Iedre drank vraagt eigen beker:
Zoetst en zuiver bovenal
Drink ik uwe blijdschap zeker
uit dit dun en broos kristal,
Oude wijn van vreugd gekelderd,
Die, mijn late lust en lied,
Daaglijks op mijn tafel heldert
In verkristallijnd verdriet.…
ERICA TETRALIX
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.147 't Zijn pereltrosjes van rozig satijn;
't Zijn Japanse vaasjes van broos porselein;
Licht trillend bij zoentjes van vlinder of bij,
De perelkens van de hei.
Bijwijlen dan knikken bij 't windeke kleen,
Die schuchtere kopjes van 'ja' en van 'neen'
Dan frazelen ze stemmig, als klokjes der mei,
De perelkens van de hei.…
een woordje van dank
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.520 Ik ben broos als kristal, wat onwennig.
Jij sleurt er mij door.
Ik had niet verwacht iemand als jij te ontmoeten.
Geluk heb ik nu,
had ik zeker niet verwacht,
ik ben je dankbaar voor je leidende hand.
Jij tracht van mij iemand te maken
met veel kleur en uitspraken.
Ik ben je geweldig dankbaar.…
lege straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 nette “glimlach“ vastgeplakt over streepjes
lippen….bleef men achter, kinderloos
kinderlevens, zo ontzettend broos
ze zijn allemaal gestorven…
WEKEN VAN HOOP EN VERLANGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
751 kijken hoopvol uit naar de komst van onze Heer
die tot ons zal komen als een Kindje broos en teer
we bereiden ons hart voor op een warme thuis
daar zal Hij onze liefde en genegenheid ontvangen
want al weken lang is onze hoop en ons verlangen
omdat nieuwe leven een bijzondere plaats te geven
en ook een nieuwe wending aan ons eigen leven…
Voorjaarsbode
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
313 Met vleugels zo broos en ijl als een
droom van groei strijk je neer op de rand van mijn ontwakende geest.
Ik volg de lijnen op je
tere schild, een kaart van tinten die nog
niet gezien zijn. Je bent geen storm, maar een teken
van leven, een bewijs dat ontluiken geen drukte of lawaai nodig heeft.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de zachte ruimte achter mijn
vrije gedachten, waar stilte als een dun vlies
om mijn broos hart ligt, blijft een woordloos weten tegen
mij aan leunen, alsof het wacht tot ik klaar ben het te ontvangen.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Soms raakt hij dieper en
verschuift iets broos dat lang verborgen
lag, een richting die zich langzaam toont aan wie durft
te wachten tot haar dunne grens breekt en een opening zichtbaar wordt.…
Met handen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 bestempeld, beschilderd
door speelse vingertoppen
vurig vertellend
een passionele mythe ontluikend
instinctief meestromend
het volmaakt rimpelloze liefdesvlak
zien, horen, ruiken en voelen we
merken we
de zintuiglijk onbestaande scheiding
liefdevol maar bodemloos
tussen ons kwetsbaar gesluierd verlangen
en daaronder
voorzichtig en broos…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Doorzichtig en broos wordt ons wezen,
maar licht giet langs gratig geraamte,
als verwerden we tot lampionnen.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Gele, bruine bladeren
dwarrelen traag naar de aarde, elke
kleur echoot een verloren seizoen, mijn broos hart
opent zich voor hun gewicht, en sluit, bang voor vergankelijkheid.
Het ritmische geluid van
regen op het oude raam brengt namen,
verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug.…
Ballade van de jaren
gedicht
3.4 met 25 stemmen
13.695 Je hoofd in maanlicht - van opzij
een broos en teerbeschilderd ei -
is hoezo hier en heel gebleven,
in slaap en moe van overleven.…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.
Ontluiken zal uw herteken
En lieven, zoals ik;
En lieven in een lachje, kind,
en lieven in een snik.
O! Mocht alleen om zieleschoon
Dat hertje bloeiend zijn
En mocht uw zon, o kindeken,
niet sterven als de mijn.…
afscheidskus
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.836 je hechtte geen waarde aan stoffelijke zaken
op je bank zat ik naast je, je was ver weg
toen draaide je je hoofd toe, je kus stak mijn hart
je was nu zo broos, het sterven moe
stond bij je bed, je vocht voor je leven, je wilde niet weg
het laatste sprankje leven, werd uit je gedreven
ze zei 'ga nu maar hoor, 't is al goed'
zal je nooit…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Het levenslicht als een broos geheel,
waarin de essentie werd uitgevouwen,
verval gekozen uit diepe pijn zonder
daarover lang te moeten rouwen, maakt
een einde aan jarenlange sleet, is mijn
tijdperk gedoemd tot verder snoeien?…
ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 voor Wie God is, wijken
En ik, zwerver zonder vaderland
leven is een schip dat vastloopt op het strand
wat heb ik nog, geen volk geen land geen kraai noch kind
wie wil mij nog, ik heb geen vrouw die mij bemint
mijn recht geschonden en in de strijd gesleten
en mijn naam, bespot en in een hoek gesmeten
Er is gerucht voor elk leven zwak en broos…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Licht vervaagt sluipend
op natte paden, broos en onherroepelijk,
en ik blijf staan, hoor het langzame weken van stilte,
merk hoe mijn gedachten meedrijven op het ritme van wat eindigt.…
Stilte van de tijden
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
554 Zacht rust de vleugel
gevangen in morgenlicht
de aarde ademt
Broos op de bloemtop
tint en toon vinden hun weg
licht omarmt de rust
Ochtendlicht raakt mijn
bewustzijn, kleur en klank vinden
hun weg naar binnen. Herinneringen bewegen
onder mijn huid, stilte draagt wat woorden niet vasthouden.…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 richting de bergtoppen van het rijk der goden
De koude nacht wiegt mij geruisloos in slaap,
en maakt gewag van ondoorgrondelijke onverschilligheid
Voor immer gedrukt aan haar weelderige boezem,
als een veilig en geruststellend onderkomen
De speelse mist van sneeuw die over mij stuift,
en goedmoedig een blos op mijn wangen strijkt
In dit broos…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 Liefde leest als de nerven
van een broos blad, getekend door
stilte en een fijnmazig patroon. Je nabijheid voelt
als een verborgen bospad, ver van de drukte, zo sereen en gewoon.
Geen felle bloei die dwingt
om gehoord of gezien te worden, liever
de geur van natte aarde na de regen.…
Rotvarken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 is dat voorbij
Men moest jou meer, en ik moest weg
En jouw geluk dat was mijn pech
Ik ben echt klaar met al jouw shit
En nee, ik was niet jouw bezit
Maar het doet pijn dat ik moest wijken
En ik jou lachend toe zag kijken
Nee ik sta niet in de kou
Ik vond een plek ver weg van jou
Maar zeker voel ik mij niet meer
Meer wat kwetsbaar, broos…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 mijn schilderspalet
met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar…