702 resultaten.
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst,
en een deken van parels de aarde kust,
die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen,
en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…
Meisje
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.292 Alles wat volgt O
Marineblauwe parel
Ontwakende schoot
Giftig teken
In een knip schoof ze uit de vruchtenzee,
rijk aan diepte en gesis.
Blije kreetjes galmen in het hoofd.
Het brandt onder mijn navel.
Avond na avond waakt ze
over geduldig strand dat wacht op een zoutbad.
Helmgras houdt de zandkorrels samen, duingolven.…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk maken.
De dag is mooi
als rust en werk
verweven raken,
omdat even niets
in de bankschroef zit.…
Strand en Zee
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.906 Hol, ...ren zo hard je wilt
Gedragen door nat zand
Zoute parels op je mond
Dikke druppels op je wangen
Weg gekust, ze smaken zilt
..... zee en strand…
De hoer en de non
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.328 Als een parel in de oester
nestelt zij in zijn armen
hij leert haar hoer te zijn
geile mannen warmen.
Bij zonsondergang biecht hij
zijn verlangend belang:
ooit kom ik een ander tegen
melkwit puur en rein
rozen in het haar geregen
een heilige non
waar ik stil van droom.
Een hoer zoals jij ben ik zat
lieve onzedelijke schat.…
Indo- Meisje
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.184 Plotseling en onverwacht
in ons stammenkroegje
indo-meisje ogenpracht
haar gaaf, lichtgetinte huid
leek als zacht fluweel
had goed geobserveerd
en met bonzende keel
bood ik háár drankje aan
‘pisang-ambon’
alcoholische siroop van banaan
ogen als bruine parels
keken mij doordringend aan
leken mijn gedachten te lezen
ik voelde…
Van je pareltje
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.262 Jouw parel verliezen, ik wens het je niet toe
Je waardevolste bezit verspelen, spijt wordt je deel.
Ga elders wat mediteren en zet alles keurig op een rijtje.
Later vers herbeginnen met een proper leitje?…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van wilgen of van populier
glinstert een druppel helder als een diamant
en over het veld zijn parelen…
TOEN ZAND ER NOG TOE DEED
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
714 Niet dat het wat uitmaakt
je wangen van papier maché
lachen parels tot decadente
kikkererwten
te mooi voor woorden
ik schrijf jouw boekenkast
met vragen over wijsheid
je blijkt er geen
vouw jurken uit op zoek
naar wat jouw maat
verleden heeft gedragen
een mouw spelt overdreven
zomen, maar geeft geen prijs
van lang verbleekte waarde…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 dag verdwenen jaar, ik groet je
geef je kruisen na en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken…
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Van top tot teen heeft zij zich volgehangen
met parels diamanten en met goud.
Maar desondanks blijft toch haar koppie oud;
geen kerels meer die echt naar haar verlangen.
Ooit had ze borsten in haar bloesje prangen,
(jawel het was een aardige bos hout)
helaas de boel begon al gauw te hangen
ondanks de diamanten en het goud.…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 rouw bij lucht
kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden…
Santa Margherita
gedicht
3.2 met 28 stemmen
9.365 Palmen
wuiven er in de wind en ver op zee
deinen de vissers met de blauwte mee
Dit is de parel van Ligurië
wij gaan de trappen naar beneden
om inkopen te doen: olijven, vijgen, ansjovis
en wijn, die hier bijna voor niets te krijgen is,
we wandelen zeewaarts onder sinaasappelbomen
zwemmen, zonnen en weer omhoog gekomen
zien wij het speelgoedtreintje…
Onrust
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.301 Ik heb de gele zee doorkruist
op een roestige vissersboot
en rillend van de koorts
naar parels gedoken
in het groene water
van de Andaman Zee.
Ik heb tijgers zien rennen langs
de zilveren schelpenstranden
van Myanmar
en papagaaien zien fonkelen
als kleurige edelstenen
gebed in het groen van de jungle.…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 op de tonen van jouw klaterlach
deinen de witte waterlelies, komen
de natte snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 Je kwam in mijn leven, heel even
Als een stille vlinder
Die plots fladdert in mei
Zo warm, zo lief, zo broos
Je hebt me je lach gegeven
Als een zonnebloem
Die kijkt naar mij
Zo groots, zo mooi, zo warm
Je hebt me een parel gegeven
Als een fonkelende ster
Die staat te schitteren in de nacht
Zo wit, zo hel, zo licht
Misschien was je…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?…
Fluitenkruid
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
542 vol
bruisende merels en vlinders
u bent een libel
zoemend rondom mijn oren
u maakt mij doof en blind
op tast verscherpt naar de oorsprong
naar het begin
naakt
ik lach naar uw horizon
gelijk de hemel klaart van grijze luchten
dat ik midden in u sta
en in u val
soms zo donzig
soms zo vurig
soms zo droombewegend
enkel uw parels…
De hoorn des overvloeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Haar parelende ogen
kijken de mensheid aan
Er is van alles wat zij als schepping biedt
en waar haar vol treffende blik
de oevers van de ziel langsgaan
verdrinken vloeiend alle gevoelens
in een immens ademend gebied,
van kleurrijke tuinen,
afgewaaide kruinen van
krom gewaaide bomen in verbintenis
met de Aarde en het Leven
Ze geeft opnieuw…
Futuristische droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 Wolken langs een lucht van azuren blauw
gewichtloos zwevend door het ruime zwerk
de velden parelend bedekt met dauw
de landman spoed zich vroeg reeds naar het werk.
Nog slaperig open ik het gordijn
en rek stevig mijn ledematen uit
wens niets dan één met het leven te zijn
op deze dag die mijn vreugde niet stuit.…
Amsterdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
755 Jij sloeg bruggen over de Amstel
en sleep parels van pleinen
Slenterend door grauwe straten
voel ik onvoorwaardelijk geluk
Elke klinker kennende
zal ik toch gaarne in jou verdwalen
Trekt aan mij als een magneet
en heelt al mijn wonden
Zoveel moeten zoeken
maar immer gevonden
Liefde kwam en liefde ging
jouw warme jas telkens gevoeld…
Dromer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
627 Ik schrijf over wat ons overkwam,
zoals twee prachtige nieuwe parels op het levensstrand.
Over wat hij ons nog meer gaf, maar wat hij ook van mij nam,
achterlatend een pijn die diep in mij brandt.
Ik schrijf nu over bloemengeuren,
regenbogen met schitterende kleuren.…
Uittreden
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
892 ik hoorde muziek
iets in de sfeer
van vallend water
kreeg daar spirituele
gedachten bij
van hogere orde
de zon scheen
kleine dartelende
regenbogen
in de vloed van
deze muziekaal
gekleurde parels
die met hun
bedwelmend
geestveruimend
vermogen alle
emoties op een
hoger plan brachten
achteraf ben ik
meer dan een uur de
hele…
Pennies from heaven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
398 gevaar af dat ik ga vervelen:
het kon inderdaad en kan soms
verkeren
nu eens bij deze, dan weer
bij gene
eromelomaan in hemelse
sferen
golden delicious verglijkend
met peren
als ik niet loog, zou ik
fabuleren
een slang in eden, ik zou het
haast zweren
nimmer een dwalende in het
nirwana
zoekend naar oesters met glanzende parels…
Valstrik
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.008 De stroom fluistert in de slijtende bedding
Grashalmen parelen in een nevelsliert.
Sneeuwtoppen in licht
Maar de val staat gespannen met gapende kaken.
Een krijger met de tanden bloot.
Het lijf in een rauw kleed gewikkeld,
Herfstbladeren rondom.
Onder het gewelf hangt hij aan een tak.
Een bloedspoor koelde en stolde op de tong.…
Wolken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
844 Rafelen ze zich uiteen
En pakken ook weer samen
Het spel van de wolken
Niet wetend waarheen
Wolken ver langs de lucht
Donker kunnen zij verschijnen
De aarde wordt zwart gekleurd
Het moment van verlatenheid
Verstikking en verdrukking
Wolken drijven vloeiend
Naar het lichtpunt van de dag
De zon schijnt zacht door de wolken
Wolken als parels…
Iris (fragment)
poëzie
3.7 met 38 stemmen
7.306 Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven
Als dauw aan de roos, die ontlook,
Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.…
Wilde zwanen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.165 De winterwind vertelt
zijn eigen verhaal; zo schoonheid
leidt en verleidt
de schone parel, beroert
haar hart met trillende vleugels.
’Verrukking is uw deel mijn liefste
en met onze hartenkreten overstijgend
komt de wind aanstonds: hoor aan
mijn diepste wens, breng ons
in schuimend lot tezamen.’…