Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

sferen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
waterkant, aflopend zand glinsterende watersplinters spatten door fladderende kwekkende eenden uit boven de rieten oeverkant stotende zonnestralen op een wazig herhalend transparant trekgordijn dromerige projectie op een waarnemersbrein zwoel is het dampend gras door regenwater gedoopt ruikt weer naar jeugdig elan dat blindelings…

Een dag als deze

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 888
De stad dompelt zich in plezier tassen en winkelende etalages terrassen vol riet van lentebomen het plein met overvolle kraampjes de straat bezaaid in volle glorie badend in zonlicht en opgejaagd ik zie vrouwen met holle ogen de begeerte is hen voorbij geraasd mannen met vergadergezichten witte hemden en grijze sokken op het bankje aan de…

Witgekalkte woorden

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 713
en je ademt mijn adem van wind en water zoals de dag druppelt langs mijn woorden heen waar stilte onbespreekbaar waait onder ijsvleugels van de reiger vijverkoud boven het wintervlak van onbeweeglijk riet met opzwaaiende, tere handen en duizend voetstappen breed en breder sneeuw ik de laatste woorden uit het zicht van diepe…

Nu niet trekken, want ik duw

netgedicht
3.7 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.086
Ach, laat mij talmen, geef mij een zwachtel, want ik ken het goede voorbeeld niet en kan je bovendien niet altijd volgen, zo hier met mijn kluitje in jouw riet. Rek mijn respijt, vier de verbinding nu mijn eigen leven nog zo knelt. Ik maak mij sterk, ik buig voor 't heden en bid stil dat mijn keurslijf snel vervelt.…
Marion Oprel13 december 2006Lees meer >

ik zag je lach...

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Ik zag je lach en de schoonheid in je ogen ze lieten me van je houden mijn hart openvouwen en al mijn ellende wegzuigen Ik kijk voor me uit voel het riet tussen mijn vingers sluit mijn ogen, laat me meenemen door de wind Twee vlinders dansen in de lucht de wind slaakt een laatste zucht Twee vlinders dansen onder de zon daar op het veld…
Stefan7 november 2007Lees meer >

De Radeloze god

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.027
In het landschap is de lucht klaar maar de einder ligt achter ’t riet, waarvan de wuivende pluimen de veerman al eeuwig groeten op zijn tocht over het ruime sop in zijn eindeloze route. Het verre veld blijft uit het zicht door de god'lijke verboden.…

Week 18 in haiku

netgedicht
0.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
bismillah Allah is lief vertaalt Kader Abdolah heel creatief Schiet de berm uit raakt in zichzelf verstrikt - de maagdenpalm Op Soestdijk achter de rododendrons de krentenboompjes Op hoge poten verrekijkers op het duin - geen kip te zien Altijd en overal is de verbeelding niet aan de macht Achter heel hoog riet…

Daken die schreien

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
Soms als het regent in jouw nacht daken misnoegend schreien de wind strepen maakt op het veld dan zijn je wangen de uiterwaarden van al jouw verdriet al zou je willen vlieden voor instortende oevers, dan nog ben jij het waaiend riet dat buigzaam haar nest beschermt tegen de degens die jou voortijdig al hadden bekrast jij leeft voort in…
elze30 maart 2009Lees meer >

NIEMANDSLAND

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
Er wordt geen Boerenkool geteeld. ’t Is niet in Kavels Opgedeeld en de ruigten en het riet worden nimmernooit gewied. Kinderen die kuilen graven. Wilde paarden die er draven. Ik droom in het lange gras van hoe eens de wereld was. Ergens, wáár wilt u nu weten - maar dat ben ik glad vergeten - ligt het laatste niemandsland.…
Katja Bruning25 september 2010Lees meer >

Schaatsenrijden

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.461
Na een sprong voor een scheur als een koord, schiet ik voort op het staal en ik duik in de wind en gebruik elke spier, die geniet als ik suis langs het riet. -------------------------------------------- uit: De rand van de horizon (1954)…

de sluis van Noordpolderzijl

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 783
voeten schuifelt nog wat hoop in de gedaante van rot hout, maar je poort blijft voor eeuwig gesloten onklaar gemaakt en ingehaald door de tijd jouw kleur zonder vernis maakt je elk seizoen doffer het lijkt of onze sporen uit het verleden toen we nog spraken van de goeie oude tijd is opgelost in roestige conservenblikken en gebroken riet…
elze6 april 2011Lees meer >

Wintercharme

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Hoe stil ligt nu wateroppervlak verstijfd als dood geboren geen rimpeling maar vlak en strak spiegelend kou bij zonnegloren langs oevers het geknakte riet als met een poederlaag bestoven wat decoratieve schoonheid biedt in natuurlijk gebonden schoven daarboven door azuren blauwe lucht een enkele wolk als donzen vlek afgewisseld met een vogelvlucht…

storm en onraad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
het kleed van storm, puur damast rukt aan tak en gevel het breekt spontaan, de inertie vaccineert bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst de natuur defragmenteert de bouwsels van steen en kapitaal tot een transparant geweten, het scherpt de hoeder van aandacht tot onvolkomenheden en willekeur hamer en sikkel, spijker en riet hakbijl…
elze28 oktober 2013Lees meer >

Besef

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
Kant of wal, wat kan het bieden naakt en met tranen overdekt die rolden van het klein talud om zich te voegen bij het water en het sterk doorbuigend riet. Wie kent niet dat storm opsteekt of stak soms niet eens zo'n sterke die glans en kracht als rietjes brak en het seizoen zo onverwacht al tot einde heeft doen komen.…
Evert de Boer20 september 2014Lees meer >

Hypocriet

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 769
zeggen hoe het niet meer moet met je grote mooie hoed dansen in het hoge riet meneer de vuile hypocriet want je woorden snijden laten mensen lijden je mes staat weer op scherp in dit gevoelig onderwerp je laat je eigen wereld draaien door roddels rond te zaaien maar je oogst kan wel mislukken en dan kan je rotte appels plukken gelukkig…

Lente

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.370
Nu kweekt mijn zoon zijn geurend riet op het balkon. Mijn dochter spaart haar rozen. Al wat ik liefheb heeft gebloeid, het is zover geweest voor ik het wist. Ik heb mij nergens mee bemoeid. ----------------------------------- Uit: 'Hier was vuur', 2002.…
Anna Enquist27 februari 2017Lees meer >

Solide?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
dan het nest van de karekiet, instinkt als solide fundament zelfvertrouwen als onderdak op doelstelling gericht, vertrouwd het aardse slik op wuivende stengels riet wat trilt, niet wankelt in haar evenwicht, niet in de heetste zonnehitte, de zwaarste storm of de stilste stilte breekt het uiteindelijk niet, valt het terug op geloof…
Pama29 juni 2019Lees meer >

Alles nat

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Op rieten daken zie je niks, Die hebben geen goten nodig, En geen isolatie bovendien. Hopelijk heb ik geen vergeten, Want ook die regent de regen nat, Evenals alles onder ’t hemeldak.…

Mei

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 157
Het riet buigt mee. Zo blijft de dag in ons bezitten wat mei ons gaf, en meer, en mee.…

Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.904
Het ruisende riet dat daar opgroeit draagt het geheim uit.…

spiegel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Het water zweeg rimpelloos Even verder zag ik jou en je knikte Ik zag je glimlach in je ogen En ik dacht niets want ik kon niet denken En in mijn adem op de spiegel Stond jouw naam geschreven En het riet bewoog het water Op het timbre van je stem Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…

het eiland

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Verborgen tussen luchtig wuivend riet ontdooien m’n gevoelens. Onbespied betast ik daar m’n schrammen en m’n builen. Omgeven door een metersbrede sloot, ben ik in staat de dagen te verdragen. Ik vind er weer de antwoorden op vragen. Het leven is er even niet van lood.…

Hoog in het octaaf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
vlijmscherp puntig en hoog in het octaaf zo klinken weer de eerste geluiden van winter al even geleden dat wij hebben gebeden om op de schaats te gaan de streken te horen in het passeren van riet de mooiste krullen te scoren in het ijl van heldere lucht kleurt en klinkt alles scherper in vlucht tot de vorst strenger wordt…
wil melker28 februari 2018Lees meer >

Kwakkelweer

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.513
plekje in stilte schraap moedig bij elkaar om te laten talmen tot waar ik kalmen streep tegen kilte Starend als een vis naar vrijheid gebonden in kermen aangemeerd winters steenkoud geconserveerd ijzingwekkend snerpend respijt Versteven tot onder, tegen de tijd over geleverd aan; onderdoor `n snijdende wind met ijzerkreten Tussen het riet…
WOLF20 november 2004Lees meer >

Eenzame tranen

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.541
In het eenzaam stille duister slaat een trieste donkere klok wijl ik zachtjes om haar fluister dwarrelt ook een enkele vlok Over het koele donkere stille ligt een bleek en stervend licht Geheel versleten is al het prille zelfs ‘n traan op haar gezicht Langs de stilte van de oever klinkt het fluister door het riet en het stille wordt nog…
Ton Rijkers13 december 2004Lees meer >

ROTATIE

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.358
men in vertrouwen zich verliet, het van ons overnemen, mensen niet meer nodig zijn, wat valt er nog te praten onopgemerkt houdt het je in de gaten, vanuit de lucht gegrepen en bespied, het sluitende systeem dat alles ziet en registreert, je hele doen en laten verdreven is elk onbekend gebied geen uitvlucht meer, niet schuilen in het riet…

In geen spiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.475
Ik leef de dagen rillend als een riet in zelfs de geringste fluisteringen van de wind. De nachten verkrampt als een steen onder de koude hemel van de woestijn. De grauwe ochtend: ik val schokkend uit het duister met gebroken benen.…
boeuck4 augustus 2007Lees meer >

Vrede aan de Amstel

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
dansend over steentjes golft hij door landschap ziet in rivier water kringelen riet wuift zacht naar wie weet hengelaars vrolijk toch geen beet met eigen bier op kleine tap wurm glinstert in het zonnetje zilver krioelt in een tonnetje hij lacht en voelt licht gespot gaan fietsers bellen luiden hij zweet geen peentjes wie kan hem nog…

Rozenmond ligt languit in haar bad

gedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.093
Het riet beweegt niet meer en op de plavuizen vloer is ook mijn schaduw vervluchtigd. Rozenmond in haar denken is leeg. Gedachteloos strijkt zij de kleine luchtbelletjes uit haar schaamhaar, van haar dijen. Rozenmond ligt in bad, wil niet uit bad, komt ook niet uit bad.…
Hans Faverey17 september 2026Lees meer >

Witte vos

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Langs de uitgeholde wegen vol van varens en van mos kwam ik wilde bloemen tegen en een sluwe witte vos die mij meenam in de regen naar een driesprong in het bos Waar ik stond met al mijn vragen en een vos die mij verliet voor een nacht die was gaan dagen en een veldmuis in het riet die zijn leven zag vervagen want de sprong verkoos hij…