Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

het ritme van de regen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
luchten wisselen en wenen leven blijft verrassen je denkt ik heb het door maar alweer is het me een paar stappen voor onverwacht gul getracteerd in de wieg een nieuw wicht in je lijf een ernstige kwaal toekomst krijgt een nieuw gezicht tijd gaat niet meer vooruit het lange wachten op de dood het geruststellend getik van regen op de ruit…
rietvr16 april 2009Lees meer >

De Tatoeage

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.078
zich tatoeëren Erotische jaren van ineen gesmolten geluk Een ongekende passie het kon niet meer stuk Totdat zij het realistische wilde en ging ervaren En hij naar het plafond lag te staren De jaloezie niet langer in de hand Deed hem het alom afgekeurde besluiten En keilde hij zijn liefde met vriendin in een verdwaasd moment door de ruiten…

Een mannetje alleen

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.717
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Dat goor is met die gloor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo'n stille straat. Waar niet één lamp te branden staat.…

gezien (voor J.v.L.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
een verdwaald dansend papier dat tot slot voorgoed in de goot beland het hoort de vleugelslag van overvliegende ganzen vangt flarden op van wegstervend gezang het ziet witte wolken rondzwierende kraaien een scharrelende hond een hobbelend paard met één oog kijkt het ongeziene kind door dat ene ontbrekende stukje glas van de ruit…
J.Bakx21 december 2013Lees meer >

IJsbloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Het koude vocht schildert varens op de ruit. Nog voor er leven was, is het gegeven: varens van kristal. De kosmos sluit een verbond van dood en leven. Geen schepper in dit ijzig oord, in den beginne was geen woord.…
mark29 december 2014Lees meer >

Ta solitude

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
licht 'k hoor stil geween achter handen, ze bedekken je gezicht juist als dagen gaan lengen en men verhaalt van hoop zie ik je in jouw stilte zuchten gevoelens laten zich mengen kennen geen reinigende doop het zijn die dagen die traag dragen en ik je hand wil omsluiten ook om een morgen te vragen met doorzichtige ruiten…

Toen en thans

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
De regen op de ruit versnippert elke duidelijkheid. Het is weer onweer. Rood-groen-rood-groen, nooit eens oranje, rood-groen-rood-groen-rood-groen, het gaat te vlug, rood-groen-rood-groen-rood-groen, zo is geen verkeer mogelijk, het licht verspringt te rap, soms snellerer dan het oog volgen kan.…

Pandemie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
We zijn half februari gepasseerd maar het lijkt alsof de lente is begonnen Ik loop door de kamers de zon in de ruiten lokt mij naar buiten uit mijn afgesloten beschermde gebied Een horde mensen voor het plein staan in een lange rij te wachten Om een ijsje te kopen horentjes en wafels met slagroom binnen kopen en buiten…

de dag brandschildert licht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.111
ik stak kaarsen aan en wilde bidden maar de wind golft rook het licht speelt spook op zwart beroette muren mijn gebed is valse hoop de dag brandschildert licht in lood gezette ruiten leven speelt al eeuwen buiten binnen rusten zielen van hen die in de tijd ontvielen het eeuwig rusten is geplaatst in urnen aan de muur ze begraven…
wil melker20 september 2003Lees meer >

je lichaam is nog zacht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
ik zie je in het lichten van de morgen het eerste wolkje adem van de dag bloemen staan bevroren op de ruiten je glimlach in de spiegel verrast me dadelijk pas je lichaam is nog zacht van warme dromen gedachten wat verward het licht is gefluister stoeit met het duister van de nacht onverwacht zie ik je ontwaken uit het diepe slapen…
wil melker11 januari 2003Lees meer >

gedroogde standen en stranden

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Armoedebegrippen in een businessmodel Berichten die in de mist verdwalen Om snel te vergeten Alsof het contraproductief eindigt In een Rein-schaalmodel Brabançonne en dochters Verdroogde wol-Ven-vacht Glasnost Ruiten ingeslagen Verdrukte veelkleurige garnalen Kok-ket in garnaal kroketten In glassplinters Uit-één-geslagen Wollige…
arensoog29 september 2023Lees meer >

Ongehoord

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik ben geen imitator van Vasalis Haar Tijd is immers een dichtmonument Geen lezer die haar schoon poëem niet kent Ik boots niets na, ik weet dat dat brutaal is De tijd schrijdt onverminderd malend voort Zoals de ouden zeiden 'tempus fluit' Gevolgd door het gevleugeld 'hora ruit' De tijd kent geen genade, ongehoord 't Is ook…

Het strakblauw van hemel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 443
ik zag hoe de lijnen in je gezicht langzaam verzachtten de kleur weer het aangenaam zomerse kreeg en je huid in een zachte teint weer wat aanrakings gevoeliger werd drie ruiten hielden de schraalheid en kou buiten ongehinderd scheen zon warmte binnen zo kan ik met stralende liefde over jou schrijven in lente en zomer…
wil melker9 januari 2024Lees meer >

De boom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
we telden de bomen snelden er voorbij in de euforie van passeren konden wij nog een haaltje van de ballon proberen terwijl vage lichten streepten op de ruit van binnen beslagen door verhitte adem de spanning moest eruit dan de stilte met dodelijk besef in het scheuren van staal draait de auto zich sloom om de boom…

Alleen de verte wenkt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 421
ik word gek van het geschuifel en gekuch een voortdurende stroom mensen glijdt over de vloer zonder richting en beoogd doel van buiten is er weinig over binnen op te merken de lange vitrage houdt mensen weg van de ruiten versluieren het zicht ik probeer ogen te vangen maar ze blijven niet lang hangen te kort voor een herkenning…
wil melker5 oktober 2023Lees meer >

Ongeloof

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Ik druk mijn neus tegen de ruit, met ogen dicht schreeuw ik 't uit, ook al zal geen soldaat me horen. Soldaten met geweren op de schouder maken het geweten van de wereld kouder. En ik schreeuw luid: We zijn verloren.…
Jos Witteman23 september 2002Lees meer >

Vinho Verde

gedicht
2.6 met 135 stemmen aantal keer bekeken 44.910
water, voor het raam en laat het staan, laat het water staan tot u er niet langer door kunt zien, daardoor echter, in de welving van het glas om het water, wel het herfstlicht zilveren ziet laat het nog een wijle staan, nee, afblijven, laat het staan tot u door het opgehelderd water opnieuw het glas niet ziet en door het water door de ruit…

kerst over de grens

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.252
elegant charmant dragen heren pakken in hun maat het antwoord is van grote eenvoud de mensen doen er veel aan variatie schrijven punt komma soms spatie kinderen soms lief maar vaker stout heus ‘t is er echt niet verkeerd er zijn veel punten met ’n kruis wijzers voor de weg naar thuis vrouwen krijgen in bos nieuw profiel van kale mannen ruiten…

Bouwval

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9
een bouwval de toegang uit het lood niemand kijkt er meer naar buiten die hier woonden verhuisd of dood de wind speelt langs kapotte ruiten de vensterbank kaal en verrot van kinderen verstomde kreten resten gordijn als overschot in flard en stuk gereten liefde, haat, ruzie, verdriet door muur, deur, raam omgeven waar de een het leven liet…
Robert E. Bal16 november 2026Lees meer >

De nacht weerspiegelt een tweeluik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Het wolkendek ademt dieper, zingt door ruiten, ze weerkaatst de melancholie geeft naast tal van denkstrategieën ook een onveranderbaar diafragma. Het heelal oogde weer goudversierd betoverde met de maan haar regels. Ze verschenen van elders, versleept als kleine sterren dwarrelden ze neder nu rest de vraag of dat vandaag moest.…

Langs lijnen van het spoorwegnet

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Lijnen ijzeren lijnen lijnen van ijzer langs Hollands liniaal In het landschap als neergelegd over weide,langs waterloop en 'n rug zand Al reizend word ik wijzer leg m'n oor te luisteren tegen de koude ruit Ik hoor hoop stem van pijnen 'n vraag die brandt niet wordt gesteld Pas op 't perron van aankomst blijkt de klok…
Harry Daudt21 januari 2007Lees meer >

lege plek

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.725
in de keuken met de beslagen ruiten in de stilte die daar achterbleef keken wij naast elkaar naar buiten maar de plek van buurman bleef leeg…
perry meer22 januari 2009Lees meer >

Zonder zon van binnen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 478
zwart spiegelden gebroken ruiten hun onbewoonde staat in een straat waar je de entropie van uitgewoonde huizen indringend rook waar vroeger jeugd in luidruchtig vertier hun plezier zocht in onschuldig kattenkwaad hadden verval en verloop van bewoners de chaos versneld migrant en achterstand op alle gebied schiepen geen positieve…
wil melker14 december 2020Lees meer >

Lachte zacht mijn naam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
je schurkte tegen mij aan lachte zacht mijn naam vingers speelden hun spel in het omstrengelen van hemel en hel ik volgde je ogen maar jij dook steeds weg niet in ontwijken maar juist door mij te doen kijken jouw blik ging van binnen naar buiten verder dan ruiten en horizon raakte een weids perspectief ik had je zo eindeloos lief…

Heimwee

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 817
vlagen tegen hoge palmen slaat en vleermuizen verstoort die nog slapen tot zo laat verfriste bloemen wil ik ruiken in de rondgeknipte struiken langs de lanen in de stad met mijn hond die uitgelaten kwispelt op het ritme van mijn verblijde hart de buren wil ik lachend groeten in straten waar men buiten leeft bij open huizen zonder ruiten…
Ludy Bührs29 augustus 2009Lees meer >

De herfst kruipt door de kieren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 532
De weemoed glanst me tegen in de ruiten van de overburen. Ze doen de luiken vroeger dicht en willen weer alleen zijn in het grote huis dat niet alleen beschutting biedt tegen de koude die opnieuw de zon bestrijdt; ze willen ook geborgenheid en wijze woorden. De herfst doet weer de zin verstaan.…
Adeleyd2 september 2009Lees meer >

vakantietijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
zwaait de ruiten blij langszij, gevormd door spiegelbeelden rond de vage weg naar daar het is waar dat ik je missen zal- maar straks ben ik terug en voor je ’t weet vertaal ik weer mijn woorden, als een brug naar meer tot ziens, ik zie je in wat verderop gelegen uren die zo mooi weten te duren tot ze dalen in die ene, immer graag geziene…

Moeder en zoon: winter-ochtend-liefde....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.404
's Ochtends na het opstaan van mijn moeder kruip ik graag nog even op haar plek in een warm en stevig holletje in dat hele grote ouder-bed "Geniet nog maar even, lieve jongen" zegt m'n moeder, kust me en slentert de slaapkamer uit "het vriest hard, buiten is het bitter koud binnen hebben we mooie ijsbloemen op elke ruit Ik roep je…

Halt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
huilen er nog wolven doorheen gewoelde kindertijd te vroeg onder slaap bedolven verloren ze met het bos de strijd het leven is begonnen wijze woeste regenvlagen langs ruiten lekend bezonnen wissen "de" stof uit de dagen de einder bestrandt gedachten van schepen tot drijvend wrakhout vanop schuimkoppen blijven ze wachten tot weer een…
Marcus Dehond18 februari 2013Lees meer >

Een zondagmorgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Blikt slechts vooruit door een ontspiegelde ruit. En geeft iets terug van dat levend optimisme waarmee het idealisme eens begon.…