Alle inzendingen over vermoeidheid

758 resultaten.

Sorteren op:

Thuis

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.183
Vermoeid naar huis gaan, Wat je thuis niet is. Huilend in slaap vallen in je bed Dat warm en beslapen is. Je ogen dik bij het ontwaken van de dag Is dit nu alles wat ik mag. Mijn koffers pakken en ga weg. Zijn mijn woorden nu gezegd? Of zijn ze verzwegen.…
veldmuisje20 november 2006Lees meer >

DE STERVENDE

poëzie
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.973
en toen hij de ogen sloot over een leven, tot de dood toe vermoeid, was wat het donkere bloed had misdreven in een blind brandend wenen vergeven en uitgeroeid; en behoed door een vrede, die hem begroette en overstraalde doorheen de hemelse regenbogen die uit de barnstenen zon harer ogen door een sluier van tranen naar hem neerdaalde, is in…

Eenmotorigen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.058
links naar rechts van rechts naar links en profil bij het snelle stijgen als messcherpe grijze schijven dan in bijna looping weer omlaag dit alles zonder dat zelfs maar een vleugeltip een andere raakte bewonderend toezien kon ik ja vanachter mijn hoge kamerraam maar hun kabaal niet horen als bij afspraak streken de vliegers plots vermoeid…

Geruïneerde Baronesse

gedicht
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 20.951
'Als laatste telg van een vermoeid geslacht' beheerst zij nog met souvereine nukken het wrak kasteel met wildernis en stukken priëel, weerspiegeld in de moddergracht. Slechts Kee, de stijve meid, hoort soms haar klacht, dat geldelijke zorgen haar bedrukken en zij zich van de rheuma niet kan bukken.…
Frans Babylon11 december 2022Lees meer >

"Natura naturales"

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.192
In de herfst schuilt haar vrouwelijkheid in de winter meest vermoeide mannen in de lentes lonken kinderen onbevangen, ben ik zomers tot alles weer bereid, er bestaat geen verlies aan tijd als we elkaar komen te vervangen, een hengst die schrijlings wordt bereden, beteugeld, gevleugeld van verlangen snuift briesend het koren van de molen, te…
pama23 september 2008Lees meer >

dagdromen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Als de zuidwester storm het vermoeide land geselt en lichamen teistert dwars door winterkleding heen, als Pluvius zijn toorn botviert op ondergelopen weilanden en de natuur gelaten wacht op atmosferische rust, dan dagdroom ik over goudgele korenvelden, waarboven de van hitte bezwangerde lucht een dansende ode brengt aan de zomer.…
Dick21 oktober 2008Lees meer >

Natura Naturales

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
In het voorjaar schuilt haar vrouwelijkheid, winter's lonken alleen vermoeide mannen, zomer's lonken kinderen onbevangen, ben in het najaar in alles bereid, dan bestaat géén verlies aan tijd, komen we elkaar vervangen, wordt de hengst van passie schrijlings bereden, beteugeld, gevleugeld van verlangen, verschuiven dekens van de evenaar,…
Pama26 februari 2010Lees meer >

In memoriam patris

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 978
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht die ons draagt door ’t vermoeide gefluister. 1 september....…
Adeleyd9 september 2010Lees meer >

Storm

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 709
Wel weert hij zwiepend alle slagen nu herfst wreed dekt de zomer toe het laatste groen laat hij dan toch maar vallen de bladeren waren toch al moe Als ook de storm vermoeid gaat liggen in armen van gevallen hout koestert een rode blos de aarde en kleurt de zon de wereld goud.…
Chatfant22 september 2010Lees meer >

Nostalgie brengt mij huiswaarts

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 722
Een gapend gat is als de wond waar ik Omheen dans Een afgrond waar mijn hand de hemel niet plukken kan Waar dorre bloemen mijn vermoeide aangezicht ontsieren en de echo van lieflijke klanken wegsterft Ik vind ogentroost klimmend tegen blinde muren in vale herinneringen aan een zacht bemoste bedding waar ik mij te ruste…

Ziekte

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.269
Men ziet in hem de laatste bondgenoot, De ultieme vriend, die onz' vermoeide leden In vage droom, bij 't kille morgenrood, Voert naar een oord (men zegt: een oord!) van vrede. 1933…

Potdicht (3)

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Begin van vuur dat uit mijn botten schiet; betekenis uit mist, die ik te laat bevroed; een stok die koud wordt in mijn vermoeid gemoed.…
Fibo Foppe27 augustus 2011Lees meer >

Luieren

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.660
Alle avonds fluit bij dat klein huisje ginder Een jongen de vermoeide wereld stil. En zoals aan een grote bloem een vlinder Zich vastklemt met behaaglijk wiekgetril, Weet ik van ver uw stralende ogen wenken En kan nog maar alleen aan u gedenken.…

Nog vragen?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Het mijn en het dijn, verjagen de werkelijkheid wereld vergeten, versnipperd in schouwen zonder materie om herop te bouwen zonder ommekeer, rest alleen nog vertrouwen na afgesloten zoeken, enkel nog een weten van een lang vermoeid verleden.…

Wakkere dichters

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Stilte wil ik, in mijn vermoeide kop. Helaas, mijn molens blijven malen. Wakkere dichters die in mij leven, in het holst van verstilde nachten, ontwaken, en leven dankbaar op.…

De dood uitgedaagd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
Als een vermoeide zwoeger ontdeed je je van de badjas en sprong je in de vijver achter je onnaspeurbare sprookjeskasteel. Naakter dan dit naakt kon je niet gaan. Je perste er nog alles uit. Als een Don Quichot daagde je de dood voor het gerecht. Inmiddels spookkasteel zag je God als sluipmoordenaar, die elk moment kon toeslaan.…

Uit de doeken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
Ook al hangt zijn mond verbitterd terneer en springt er verdriet uit zijn vermoeide ogen, hij heeft eindelijk zijn restparadijs gevonden. Via zijn kunst heeft hij volop terug gebombardeerd en zijn artistieke werkdrift is niet geamputeerd, integendeel, zijn rolstoel beent de besten bij.…

KIJKGENOT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Na griezelig wagen en onderzoeken komen de twee vrienden, vermoeid en stram, terug in dit rijk van schimmel en zwam. Hun belevenis bereikt de boeken. Hoe in het woud de geëerde helden rustig genieten van boomkruin en plant, vertellen de verhalen uiterst zelden.…
Han Messie2 november 2022Lees meer >

Spoorstraat, Gouda

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Op een foto uit 1905 staat ze naar mij te kijken, de armen vermoeid langs haar brede heupen, de rest van de poseurs weet van geen wijken, maar zij is op weg naar haar werkkeuken ergens in de bedrijvige binnenstad.…

Voorlopig

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.519
Er is nog tijd, en eerst moet de vermoeidheid zakken. Anders zal het kruispunt net te ver zijn, of hij zal, versuft, tegen te lage prijs zijn lieve ziel verkopen. Kort geluk, één hete nacht: te weinig. Slechts een eeuwig vuur voldoet. Ziedaar: een andere van Dam. Een verre donderslag stemt in.…
Mark Boog6 oktober 2016Lees meer >

MOED BLIJFT

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Dag en nacht waken tart vermoeid gestel. Maar de krijgsman houdt strak in de gaten wie zich verschuilt of vlucht. Dat mag niet baten voor de Christusvolgeling; vat hem snel! Mensen, die graag naar 's werelds Heiland horen, ervaren sterk hun geloofsbeleven. Niets kan dit ondanks dreiging verstoren.…

Ziekenhuisopname van een oude dame

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
Over de o zo stille gang Klik klak, klik klak Glimlachend zit zij op haar bed Kijkend naar foto's van jaren terug Met naast zich liggend haar krulset Elke dag probeert zij er iets van te maken De tijd verstrijkt toch wel Door wat te breien of te haken Soms zit zij voor het raam Te mijmeren over lang vervlogen dagen Vergetend haar vermoeide…
M. Bos8 november 2017Lees meer >

ME is me

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Ongekend vermoeid strompel ik voort, van huis naar huis, van bed naar bed, van woord naar woord.…

licht dat speelt in ogen

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 822
licht dat zacht vermoeid doorschijnend met zijn einde dag gezicht een laatste lach in warmte geeft en flauwtjes glimt licht dat alles heeft gezien ontwaakt door ijle schemering toen nacht in morgen overging de middag warme lust gestoofd in lome rust licht dat speelt in ogen haren wit vissers bruint in lange zit aan…

Het einde

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.584
Maar ons gezicht en alle dingen hingen Nog in 't vermoeide licht der kandelaren - En tussen ons, als grote spoken, gingen Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren. Dit was het einde van de laatste nacht. De zon viel strak door 't raam.…

God is zwart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
dwingt uit te rusten En de nachtwezens zo hun ruimte geeft Hij is de steeds veranderende schaduw voor hen die schuilen willen tegen de aldoor brandende zon Hij is de grillige vorm van schrale bomen in een kaal winterlandschap Om zo de contouren zichtbaar te maken van wat ooit vol leven was Hij is wat we te zien krijgen als we vermoeid…
M. Bos26 november 2020Lees meer >

JEANNE D' ARC HOORT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 824
Op weg naar de kroonprins, wiens vermoeide oor, dankzij vrouwenmond tot strijdlust mag komen. Gevecht tegen Engelsen woedt versterkt door.…
Han Messie12 januari 2025Lees meer >

Te veel voelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
Het kwam van de ander, zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid. Ik gaf het terug, en vond begrip. Mijn hart opende zich, niet in angst, maar onvoorwaardelijk caritas die zegt: och arme ziel.…

WIE WEET

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 251
Verdwaald in brokstukken Van wat wij vertelden Vermoeiden wij ons Met ideeën over leven en dood Wat wij niet begrepen Was tegengesteld tot wat anderen begrepen Over onze wereld die ieders wereld bleek Maar meer dan ambivalent Laat ons twijfelen Aan het zwart-wit van letters op grijs papier Laten wij luisteren Naar de fluister onder het…
RiesWink20 april 2026Lees meer >

even bomen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.352
vermoeiden leunen bij mijn stam ik hou ze voor het vallen tegen.…
Chatfant1 september 2008Lees meer >