711 resultaten.
Ariadne, de draden van de nacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
3.599 In deze ene nacht dromen de vrouwen
van verraad, geven zich over aan de daad
die langgeleden verten openlaat en sluit.
Ze spinnen de dunne draad die dichters
en ontrouwe minnaars horen in hun slaap,
een ijl gefluit dat door de bomen gaat.…
Fluwelen toekomst?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
841 we hadden tijd en de lichtheid van
ons hart uit het lichaam verraden,
is liefde de vorm die men levenslang
meegeeft aan een komend afscheid,
een laatste kus die de schijn doorboort?…
DIRECTEUR
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.152 Verraden krachten richten zich op deze
mens met het enige tekort
dat hij mij zólang zal genezen
tot ik een ander word.
----------------------
uit: Blauwzuur (1969)…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 zoals de bewegingen
van het water is daar de
onveranderlijkheid van de dingen
van rusteloze mensen die
komen en altijd weer gaan
er is het weerloze weten van
de immense schoonheid
van het bestaan
hij schreef haar: het weten van
liefde dát is geluk
er is het herhaalde weten
van meeslepende draaikolken
in verlies en verraad
er is…
ondoordacht...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
530 zag de toekomst gans veranderd
moest nu maar de gevolgen dragen
beslissingen nemen onder invloed
dat is solliciteren om problemen
ik ben de boeman van mijn ondernemen
en de naweeën smaken bitterzoet
ik heb gebeden en tot God gepraat
voelde me geen minuut op mijn gemak
mijn geest is moe, ik ben een wrak
dat alles is de som van mijn verraad…
Hij kende de mensen van binnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.196 Hij kende de mensen van binnen
wist wat er was in ons hart
haat en verraad
doornen en spijkers –
toch, niet te geloven
heeft Hij ons liefgehad
Hij kende de mensen van binnen
achter het masker zo arm
lachend uit angst
bijtend uit pijn
van groter te willen
een godje willen
en maar mens te zijn
Hij kende de mensen van binnen
wist dat…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave schapen
die van kille moord behoedt
na van wollen vacht te zijn beroofd
naakt worden ten toon gesteld
pijnlijk ook en schrijnender nog
is de schaapachtige blik van mensen
die mij verradend…
De mythe van salsa
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
558 ik zag passen dansen
hoge hakjes klakken
voelde de zwiep van de
salsa diep in mijn lijf
jij met je temperament
maakte een vent van mij
resoluut en doortastend
ook teder en afwachtend
na eindeloos draaien
verraadden je ogen de finale
waarin spanning was opgebouwd
vol liefde kleurend als goud
in volledige overgave
keerde jij naar binnen…
PEERD
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
676 Tijdens een of andere slag viel Richard van z’n paard en deed hij de beroemde uitspraak, waarbij hij dus zijn, door onbegrensde ambitie (moord,doodslag en verraad) verkregen, koninkrijk wel wil ruilen tegen een paard om te kunnen ontsnappen.
Dit even voor die enkeling die het niet helemaal kan duiden.…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 s nachts bij wierooklicht
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet gefleem gezwicht
Zij was mijn vluchtige
sheherazade
zij nam mij mee maar heeft mij opgelicht
tiramisu bij noorderzonnelicht
voor dag en dauw had zij zichzelf verraden…
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
241 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
dreigend gedoopt in het zoutste zuur
voor een extraordinaire…
Een geluksmoment
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.425 diepe ademzucht
Voel de warmte om ons heen
Voel de liefde in de lucht
Zachtjes je nek strelen
Met een kus bij je oor
Dat zal je nooit vervelen
Daar doe ik het dan ook voor
Vergeet even het vrijen
Laten we dit blijven doen
Met z’n tweeën rustig schuifelen
Enkel oogcontact bij een zachte zoen
De glinsters die sprankelen in je ogen
Verraden…
avonden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.412 ik wil even niet vechten
ook al ben ik soldaat
elke letter werd wapen
elke droom is versleten
van goeden en slechten
van beloften en verraad…
Gesneuveld
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.537 De schrille stem van het verraad
Die bloedt in mijn buik.
Ik risp zoetzuur op.
Hoeveel uren gaan er in de ijstijd?
Hoe lang al reist het licht?
Vragen die de adem voeden.
Raak haar lauwe, grauwe hals
En proef de lome ochtend.
Met een kriebel in de vingertoppen
Vind ik de diepste kern
Vel de beer die mij belaagt.…
Ik geef me bloot
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
2.190 teken of een signaal
vertel me jouw verhaal
Ik wil echt alles van je weten
zodat ik je nooit meer zal vergeten
Ik heb een plekje in mijn hart ingeruimd voor jou
en je weet hoeveel ik van je hou
Nu wil ik alleen nog maar zweven
en zoveel mogelijk met je beleven
Je laten zien waar het bij mij echt om gaat
zonder fratsen of achterbaks verraad…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en anderen bekoord
in levens die zijn uitgewist
toch zo herkenbaar in de
trekken van ons andere gezicht
ik zag je staan ontdaan tot
in de grond, visioenen van het
eeuwenlange wachten op je mond
ik wil je terug en breek met zinloos
aarden, kom bij me en verraad…
Tranen
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.935 Door het verraad van
een goede vriend
huilde ik bittere tranen van woede.
Deze tranen waren
van voorbijgaande aard.
Maar de tranen van een moeder
houden nooit op.
Het machteloze gevoel
wanneer je kind besluit om
niet meer naar school te gaan,
het weten dat je kind ongelukkig is
en hem toch niet kunnen bereiken.…
fluisterbomen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
983 er is geen boom
die bijt of woorden snijdt
uit de aarde
van hen die zich niet kunnen weren
en zwerven in ontvolkte schaduwen
dat ik dan aan vrede denk
telkens ik een boom zie staan
met takken nog in het ochtendmaal
brengt de honger in mij naar boven
om de stilte te verraden met een machteloze schreeuw
II.…
Zekerheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 Vast staat dat overal een eind aan komt
Liefde bloedt dood
Geluid verstomt
Succes eindigt in de goot
Strijdlust verdwijnt met verraad
Blijdschap wordt woede
Nieuws eindigt in beraad
Angst vrij ben je ineens op je hoede
Licht is oneindig als het heelal
Gebroken het hart dat ik eens stal
Liefde is noodzakelijk
Tijd even vergankelijk…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 in de boter snijdt het mes de laatste snede
de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene
en legt zich te sterven in de verbrande schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden…
Biologische klok
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
889 ontglippen
Bij afspraken wijst hij op zijn strepen
wij draaien verlegen bij vroeg of te laat
hij bepaalt onze vrijheden vrij accuraat
weet gehaast ons steeds op te zwepen
Hij tikt zijn seconde, minuut en het uur
raakt niet van slag als wij op hem letten
terwijl hij vliegt, kruipt, raast of vergaat
maar wie stoort zich niet aan zijn verraad…
Trage beer
gedicht
3.3 met 276 stemmen
48.673 hij meteen mijn schoenen met wat touwen
Aan ijzers met een houten bovenkant
Je moet verdomme glijden en niet sjouwen
Riep hij me toe, maar ik bewoog onthand
En wankelde door niemandsland,
Een trage beer met ingepakte klauwen
Als vroeg mislukte koudefront soldaat
Besloot ik toen voorgoed te deserteren,
Zo'n ijsvloer is een bodem van verraad…
Zo'n dag als vandaag...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.233 vrolijk klein kind
Ik vergeet, dat ik weet
dat het weer regenen gaat
de boeren hebben weer de kolder
mest ruik je door heel de polder
Maar ik ben gelukkig
de zon, briesje wind
vogels zingen, ik zing mee
als een vrolijk klein kind
Door het raam schijnt het geluk
de vogels zingen over de liefde
het bijna ontdooide ijs op de plas
verraad…
Liefde met een rode strik...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
4.573 Mijn liefde ligt nog ingepakt
in een prachtig rood hart van satijn
Ooit zal mijn liefde worden geopend
door wie weet mijn geheime valentijn…
Anoniem stuur ik je een hartenkreet
laat mijn heimelijkheid hierin raden
Het verlangen om mijzelf te openbaren
is vurig maar wankelt om mijzelf te verraden…
Je bent mijn muze, een heerlijk liefdesgedicht…
ditten en datten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
932 te pas en te onpas
draait mijn mallemolen rond
niet zomaar
of afgepast
nee zo, ja zo onbepaald
hevig, zoals ik altijd vond
maar nu gaat het gericht
weliswaar buiten zicht
en ongekunsteld
maar minder beladen
als een gang van minder
innerlijk verraden
ach, wij componeren wat af
zo hersenloos vaak
denken is een beerput
van borrelend…
EXCALIBUR
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
2.447 Jij gaf de namen aan verraad,
benoemde lust en moed
waar loom hetzelfde bloed
dat door dezelfde ader gaat
rondom de tafel broedt.
Verzworven uit de oude stad
naar ongeweten landen,
het zuiver zwaard in handen.
Maar toen dat kruiste met het pad
verbraken wij de banden.…
15 maart, 44 v. Chr.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
736 hun wijsheid
verslagen voor de veldslag kon beginnen
Opgetogen vul ik mijn reistijd
denkend aan gevechten die ik zal winnen
Maar nee, nu voel ik mij als toen:
De dood lachte, liet vallen de macht
De zee: geven en nemen doen
Meer vijanden dan was verwacht
De hoop is sneller verloren dan de tijd
De zon maakt zich op voor winter
Ik, verraden…
MOEDER
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.242 Met geen gebaar, geen blikken en geen snik
Durf ik verraden want mijn hart vermoordt…
En dit is vreeslijk, want Gij zijt zó goed!...…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud -
ik mijd verbeelding en verraad…