595 resultaten.
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 De stem van mijn vader
ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…
Zo klein. Zo kosmisch groot.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Totdat een zelfgemaakt projectiel,
ter grootte van een virus,
in onze zelfgegraven vijver viel.
Ons aller leven werd tijdloos stilgezet,
voor een paar weken maar.
Tijdloos staat gelijk aan eeuwigheid.
Eeuwig is gelijk aan dit moment.
Zojuist is een heel klein beestje,
met de naam van onze lieve heer,
goedgelovig op mijn hand geland.…
blokje om
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 vereerden
en walgden
we gingen ons vlees braden
zodra de zon weer even scheen
we vlochten het landschap
in knopen, hoeken en lijnen
we duwden een schaftkeet
in het afwateringskanaal
toen kon dat nog, we zagen geen
ochtend in de nevel van de nacht
we hielden niet van monoliete meningen
maar waren zoekende
we voerden vissen in de vijver…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Zij zijn het sprookje van de vijver.
De bloemen spreken tot de verbeelding.
In gedachten zie je de kikker erop zitten,
die veranderde in een mooie prins.
De erotische bloem beweegt zich mee
met de veranderingen van de natuur.
In het donker gaan de knoppen dicht.
Bij dageraad komen ze weer tot leven.…
Zullen we
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Zullen we het nog
een keertje doen
zoals toen
toen ik smoorverliefd
vroeg hoe je heette
en jij mij die avond laat
zo verlegen als ik was
liet weten
komt ie nog die eerste
te verwelkomen zoen
Zullen we het nog
eens overdoen
net als toen
gewoon voor dat gevoel
zodat we nooit vergeten
Laat ons nog eens in die
vijver van verliefdheid…
het jeugdig schrijven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
407 de vulpen gedoopt in
blauwe inkt, aap noot
mies en de stilte in de klas
het vloeipapier sprekend aanwezig
of ik zou willen of
het nog net zo was, het
uitzicht op de vijver met eenden
en een toevoeging van
verbeeldende gedachten
doch, het heden is als
een lente die het voorjaar
ontwijkt in een collectief
doch eenzaam verhaal
het speerpunt…
Kronenburgerpark: 20 maart 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Een merel zingt en meeuwen betrippelen de ijslaag
op de vijver, in de schaduw van een doornhaag.
Ook bij tintelingen door kou kun je dagdromen.
Men kraait alarm: het klimaat wordt warmer.
Ouderen zijn blij met zwoel regengrijs
en kinderen met pirouettes op het ijs.
Zonder winter worden de seizoenen armer.…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Wilde bijen zoemen lustig, keuren
bloemen, bovenal de aarden lavendelwand,
waar de waterlelie rood en geel brandt:
vijver vol libelles liefdesgebeuren.
Het alom kleine krioelende leven
geeft zang aan oude en jonge graven,
die verstilde geschiedenis omgeven.…
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Allerlei spraak is tot zwerven bereid:
langs de vijver, die zijn vele vingers spreidt
als lange, dooreen geweven ranken.
Een tuin vol hoekig denkende beplanting
wijst minzaam naar het nabije wandelpad,
dat verzinkt onder oerwoudbegroeiing.…
WILDENBORCHS TUIN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 De verfriste vijver krijgt liefdesvlerken:
vurige hartstocht brandt uit de kikkerkeel.
In de rijke hof zweeft op zoete lucht
de vrije, welluidende openbaring
van zang en toonkunst als vrolijke klucht.
Door al deze pracht waart steeds bewaring:
voorgoed zetelt verborgen woordenzucht:
strijdbare mijmering van dichter Staring.…
Het spookslot van HORST!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
576 hand in hand in Horst
over de vijver galmt: - ‘Ik
ben verliefd op jou’!
gelegerd in Horst
boven de grassprieten uit –
vier lange lepels
het kasteel van Horst
vandaag genieten van het
verre verleden
© Aquarel van Lieve Declerck ('t Holsbeeks Penseeltje)…
dolle koe
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.190 ze staat in mijn hof te grazen
met vlokken op de lippen
trappelend in het rozenperkje
nippend aan mijn vijver
ik raad de spons onder haar schedel
dode cellen die een leemte laten
als ze me zo stomp staat aan te gapen
droom ik dat ik in melk verdrink
toch loof ik keer op keer de Goede Heer
dat ze me in mijn hangmat laat slapen
ze doet…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 De gele narcis breekt in de nachtmerrie
de vijver maakt furore als lachspiegel
landweg kronkelt zich in zijn gedachten
bij het hek waar zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Het grasveld is geschoren, de einder schoon,
de vijver uitgediept, geregeld onze lusten.
De zwanen varen traagzaam langs de kusten,
Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon,
maar God woont hier met zijn papieren kroon,
en deze rust is een volmaakt berusten.…
zomer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
916 geen wijken weten wil
onze lieve vrouw heeft weer d’r gele mantel
uitgespreid over het tuinpad, waar 's avonds
tuinfakkels op wacht staan bij de judaspenning
vergeet-me-niet oogt vergeetachtig vandaag
hortensia kent geen onderscheid tussen man en vrouw
kleedt zich soms roze, veel vaker blauw
zon ziet zich weerspiegeld in de verregende vijver…
Amsteldorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 Daar in het dorp aan de Amstel
lopen we door de straten van mijn jeugd
snoepwinkel op de hoek,
schepen op de trekvaart,
kikkers in de sloot,
schaatsende kinderen op de vijver,
schaduwen van vroeger lopen met ons mee,
in de rustige straten,
nu - zonder winkels, touwtje springende kinderen,
zigeuners op het parkeerplein.…
Thor en de reiger
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.041 de houten tuinreiger
aan de vijverrand lokt
reigers die roerloos
naast hem staan en
kijken naar het zelfde
punt in de lege vijver
op de schutting op
springafstand ligt
de jonge kater Thor
stil in sluiphouding
z’n onderkaak trilt
z’n staartpunt zwiept
Thor houdt afstand
door de speersnavel
van de reiger die
- het wachten…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 zon,
versteend uitgebeend gewas,
ik zie een verdroogde oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid
te verklaren, ijlt na in een versleten
maan, vergeten in werelds vijver…
Steelse lachlichtjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 stappen ze voort
Veel hebben ze meegemaakt
van alles en nog wat met elkaar gedeeld
ze zijn door de wereld aangeraakt
maar zijn door elkaar nooit verveeld
Na lange tijd zijn ze gaan samenwonen
hij vroeg haar hand in het prille begin
ze gaf hem die en sindsdien
dragen ze blosjes aan beide konen
Nu zien ze de jonge eendjes zwemmen
in de vijver…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog de vijver…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst de tijd, tekent troost
op droeve ogen
Zij sluimert in een troebele vijver…
WANEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
486 over te komen
nee niet zoals bij mensen
van adel die zich titels aan meten
en zich hierdoor verheven menen te weten
die soms plechtig schenen te moeten schrijden
als teken dat ze zich beter dan een ander wanen
nee deze wezens zijn trots enkel
op zichzelf op wie en wat ze zijn
van nature weten ze ingetogen te glijden
in een of andere vijver…
In bloei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 In de avond verspreidden zich de geuren
zoals de jasmijn van mijn geboorteland
Jij was een zeemeermin pas aan land
gekropen met gladde, nieuwe benen
in plaats van een vissenstaart
Ik mocht je leren goed te lopen
van Lotje in de lange Lindenlaan
In de schaduw dichtbij een vijver
schuilden we onder een treurwilg
vanwege de prikkende zonnestralen…
VAN HAERSMAPARK
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Eens was de grote tuin
welke zijn helende adem
over het woelige Drachten
deed waaien en mensen riep
om hier te genieten
van bonte bloemenpracht
waar vlinders en bijen
hun leven kracht gaven
een geliefd woonoord
van eenden en zwanen
die in en rondom de vijver
rust en vertier vonden
de graag bezochte lusthof
behoort tot het verleden…
TOEKOMSTINKEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
257 door de wijde tuin waaien
zachte luchtstromen vol weemoed
wegens het verdwijnen
van steenwerk der herinnering
aan gesneuvelde helden
en omgekomen Joden
in oorlogstijd
heel wat gezonde parkreuzen
behouden het leven
in de vijver wordt gegraven
ruimer water geeft de eenden
een begeerlijk jachtgebied
bij de parmantige State
mogen…
SCHIJN EN AANPLANT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
193 ."
Nieuw warmtelicht laat struiken, zwaar van bloemen,
hier wonen en vrolijke schittering
in de verruimde vijver opdoemen.
Wandelaars genieten van verandering
bij 't aanzien van perk en uitzicht, roemen
de oude kunst van tuinbewerking.…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 Hij draait, de afgeleefde
kreeft, in kringen om mijn vijvers, der seizoenen dolle
dolle naald deert hem, verstokter, blijkbaar niet.
En de verlegen bleke regen al weggebleven is, de doorluchtige
wind, voortvluchtig, in het geheime hout ontweken.…
bij de vijver in de tuin van mijn broer in noord holland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 mijn lievelingskleur
in het blauw van de hemel
en de ijsvogel…
DE REIGER
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.122 met afgrijzen kijkt de voor paal
staande reiger in de hoek van
het weiland naar gemotoriseerd
verkeer op de Rijksstraatweg
zo ziet (on)gelimiteerde haast op
twee vier of meer wielen er dus uit
denkt de slanke vogel onbeweeglijk
het voortdurende geraas gadeslaand
kom ik zoek de slaapwijkrust op
er is vast nog wel een vijver met
veelsoortige…