661 resultaten.
KLavdia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
678 Beklim nu ras mijn toverbergen
Leef goed en vrees geen kerk of vorst
Wees een reus onder de dwergen
en kom je laven aan mijn schamele borst.…
het verbeuren van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 wij liggen op een
steil aflopende helling
de omsingelde
dorpen branden de
strenge vorst geselt mijn
wonden staat ze niet toe
om te genezen
verder het bos in
geen tijd om uit te rusten
bijna nog erger
dan weggerukte gezichten
opengereten borstkasten
de straaltjes bloed achter het oor
van hen die op hun gezicht
in elkaar zijn gezakt…
TE LANG DOORZETTEN?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
545 Kon de vorst niet tot de heldin spreken:
"Mijn redster heeft een wondertaak volbracht;
ze mag terug naar d' eigen boerenstreken?"
Nee, verder trekken en strijden wordt betracht.
Keihard lot zal de reine maagd steken:
een pijnlijk, treurig levenseinde wacht.…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Uitgestrekt, wit rondgevlekt in kristallijn,
speelt vorst, in hermelijn, met licht en pijn.
Hij straalt intens zijn koude macht.
Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein,
vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn,
water in een strenge nacht tot kracht.…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
541 Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want ach, wat had ik het jou graag gegund
Een sneeuwlandschap met wolf en rendierrund
Elfstedentocht van stiens tot helgolund
Bij sneeuw en ijs tot Kelvins dieptepunt
Straks houdt de zon zich schuil
in 't winterpunt
Met wind en regen, vorst is ons misgund…
HET LATE GRAZEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Frisse avondnevel streelt zacht en minzaam
geurige weide, door bos omgeven,
waar kleine schuwe vorsten zich begeven
naar hun maaltijd, schrijden plechtig langzaam.
Het veldgewas, smakelijk en voedzaam,
doet elke ree vreugdvol opleven,
daarbij onder lichte spanning beven.
Loert, ergens verborgen, een gevreesde naam?…
VAN HAND NAAR STEMBAND
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Vorsten der jonge toonkunst vinden haar.
Zij brengt een stem vol verrassing naar voren,
wier galm nooit door ouderdom zal slijten,
maar een leven lang blijft als nieuw geboren.
Allicht strijdt lofprijzing met verwijten.
De engel der zangers laat zijn eed gloren:
"Steeds blijf ik voor Corry Konings pleiten!"…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen door
van vorst…
Hallo jij daar,
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.135 Stond jij zojuist schuw
naar buiten te gluren
terwijl de sneeuwstorm in en om jou
alles wat een dag de moeite waard maakt
meteen al in kilte leek te smoren
Met wat nog rest aan uitzicht
groene thee bij de naaste buren
die alles wat teer en gevoelig is
steeds in orgaan en hersenkwab
tot in het radeloze toe beroeren
Terwijl Sysiphus gaat…
Uit het Nachtmerrieboek
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
879 Al jaren merrie ik haast elke nacht
De bloedhond en de knijpkat grijpen mij
Of anders wel de wurgslang of harpij
De spiegel toont mij Wilders of Van Agt
En als ik wakker word na al die rampen
Zie ik mijn spaargeld en pensioen verdampen…
24 Augustus 1838.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.365 Wees met de Vorst, die door Uw gunst verjaart!…
Eenzaam
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.733 Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst
Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen
Op mijn schouders, zat over mij gebogen,
Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.
Bij 't witte dorp groette een levend wezen,
Een gulle boer van achter 'n volle kan,
En voor zijn groet smolt alle leed en vrezen.
0!…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 mijn huid
waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte handen reiken
met een winter
die in vorst…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 Een bloem die voor geen winter,
voor vorst, noch hagel vreest,
maar fleurt in onze woning
als op een lentefeest.
De leliën en rozen
zijn wel der hoven roem,
maar kindren, Moeders liefde
dat is de schoonste bloem.…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 De wind waait gaten in mijn hart
De nacht verft dagen helder zwart
De kou snijdt ijzig als een dolk
De zon ligt slapend op een wolk
In ieders ogen zie ik jouw gezicht
Maar in het duister is er niets verlicht
De vorst eist koude overal
De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val
Wanneer de regen eindelijk staakt
En de zon voorzichtig ontwaakt…
Vandaag smelt mijn toekomst
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.158 Wanneer de nacht de dag inhaalt
en zij jou dichter droomt, tekent
vorst in het schijnsel van sterren
ijzige bloemen op beslagen ramen
een prachtig boeket spreekt nooit
gesproken woorden en groeit naar
morgen, waar in een glazen vaas
gisteren snel verdort, langzaam
bedekt een witte laag ooit gelopen
verleden, als schoonheid een nieuwe…
Vogelvrij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.446 Boven de mist van dubbel denken,
grof gevoel dat geen richting kent,
zweef ik door de ijle lucht
als vorst van vrijheid, liefde en zin.
Woordgolven branden stuk
op de oude sterrenkust.
De noten die ik kraken wil
zullen verder zingen dan een lied.
Het pure vervalt van nature
in hapbare brokken eigendunk.…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals een groot geslacht van vorsten…
Reis om mijn schrijftafel
gedicht
2.6 met 150 stemmen
31.709 Nood
brak wet en lente vorst, de dronken boot
de klip. De rekening volgde op het bordje
dat ik zelf te berde had gebracht. Van één
kwamen er andere gedichten: het onpare paar
ten dans, ten baltsdans in een zwermcel.…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 voor de sterren
en de wolken om mij heen
die mij wenkend al van verre
ver voordat de zon verscheen
met hun zachte glans vertelden
dat zij verderop ook scheen
Met het drijven van de jaren
dreef een luchtkasteel voorbij
waar ik al mijn bange dagen
droomde in een wolkenwei
maar nu buig ik zonder vragen
voor het land van dromerij
dat twee vorsten…
Van dood naar leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
638 Winterskoud getekend door sneeuw en regen,
in een stormachtige wind en ijzige vorst,
waar ieder wezen zijn eigen strijd in torst,
vervallen matheid in ellende verkregen.…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 In kloppende vingertoppen,
in winnende vrieskou
Waar vorst in jonge spruiten
huist die verdriet vergruizen
As verstuiven over een veld
vergeet-mij-nietjes
Niet hier zijn in een zwart
vlak zonder vrienden…
Stenen en gruis en het verlangen
naar een warme hand
aan mijn wang…
Stil ben ik ervan, en dan
wat anders kan ik zijn dan stil?…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
EENVOUDIG VERSLAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
855 De man der magie maakt van vorst en dienaar,
ook onze twee helden, een poppenstel.
Op het speelbord davert een fikse rel:
hoveling, raadsheer en paard twisten zwaar.
De slechtaard -geraakt door eigen toverwoord!-
speelt zwart, strijdt tegen wit. Maar inmaken
wil Tom Poes die booswicht, slaat hem over boord!…
BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.438 Geef, vorsten, macht mij dat ik hier ze stuwe,
De stoeten, volgend mijner ritmen dwang -
Wat god zou dans en 't dansend zingen vieren?
Of volken, zo nu heerschappij werd uwe
Begift'ging, stuur naar hier der driften drang
Dat hier mijn maat haar rustloos stormen stiere.
April 1910.…
NATUUR ZONDER DREMPELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 tippelt hij rond
het roodborstje kwiek en teer
hij maakt het nu wel erg bont
in de slaapkamer zie ik hem weer
Zachtjes is hij naar boven gevlogen
zag toen geen uitkomst meer
hij voelde zich licht bedrogen
door het openen van het raam
kreeg hij de vrijheid weer
Kleine rakker met je rode borst
drempels heb je weggenomen
voor mij ben je een vorst…
Verscholen in het feit
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 kleur
groei en bloei gestokt
adem gepopt
door verkregen rust
opnieuw weer paraat
Literair genre; de
Oudheid met zich meezeulend
herdersdichten van
hoog' kwaliteit
die daardoor dus weer
herderin verblijdt
Haar hoed met roos en schaal
met lekkere blauwe druiven
links van haar pronte
ontblote borst
Woorden die lieven
met schaper als vorst…
Ondergedompeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 iets gedaan heb,
Gewerkt heb, terwijl mijn ogen
De vooruitgang nog niet kunnen zien -
Geduld, eeuwig geduld heb ik
Tot jij af bent, altaar
Van Limburgs mergel
Naar Italiaans model
En dan een etmaal lang
Ondergedompeld in veertig liter water
Waardoor jouw boterzachte buitenkant
Verandert in een betonharde deklaag
Die storm en vorst…
VAN NACHT NAAR DAG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Die glanzende druipsteenzuil vorst en tart
het verre duister, dat soms twinkelt of weerlicht,
houdt zijn spitse top krachtig opgericht
naar het hoge grottendak, ijl - nooit verhard.
Reine dageraad treft het oude kunstwerk,
wiens spitsbogen spreken als lange snorren
van wijze denkers onder oosters zwerk.…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O wonderbare Kunst,
Blijf groeien, en verdien der Vorsten milde gunst.
-------------------------------------------
Apel = Apollo, god van schoonheid en orde…