Alle inzendingen over vorst

661 resultaten.

Sorteren op:

KLavdia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Beklim nu ras mijn toverbergen Leef goed en vrees geen kerk of vorst Wees een reus onder de dwergen en kom je laven aan mijn schamele borst.…

het verbeuren van hoop

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
wij liggen op een steil aflopende helling de omsingelde dorpen branden de strenge vorst geselt mijn wonden staat ze niet toe om te genezen verder het bos in geen tijd om uit te rusten bijna nog erger dan weggerukte gezichten opengereten borstkasten de straaltjes bloed achter het oor van hen die op hun gezicht in elkaar zijn gezakt…
J.Bakx24 oktober 2022Lees meer >

TE LANG DOORZETTEN?

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
Kon de vorst niet tot de heldin spreken: "Mijn redster heeft een wondertaak volbracht; ze mag terug naar d' eigen boerenstreken?" Nee, verder trekken en strijden wordt betracht. Keihard lot zal de reine maagd steken: een pijnlijk, treurig levenseinde wacht.…
Han Messie4 februari 2025Lees meer >

drift spelend in een strakkend blauw

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Uitgestrekt, wit rondgevlekt in kristallijn, speelt vorst, in hermelijn, met licht en pijn. Hij straalt intens zijn koude macht. Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein, vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn, water in een strenge nacht tot kracht.…
wil melker30 januari 2003Lees meer >

Winterpunt

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
Verwacht dit jaar geen al te grote stunt Van koning winter, ook als 't had gekund Want ach, wat had ik het jou graag gegund Een sneeuwlandschap met wolf en rendierrund Elfstedentocht van stiens tot helgolund Bij sneeuw en ijs tot Kelvins dieptepunt Straks houdt de zon zich schuil in 't winterpunt Met wind en regen, vorst is ons misgund…
Maxim21 december 2023Lees meer >

HET LATE GRAZEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Frisse avondnevel streelt zacht en minzaam geurige weide, door bos omgeven, waar kleine schuwe vorsten zich begeven naar hun maaltijd, schrijden plechtig langzaam. Het veldgewas, smakelijk en voedzaam, doet elke ree vreugdvol opleven, daarbij onder lichte spanning beven. Loert, ergens verborgen, een gevreesde naam?…
Han Messie17 september 2024Lees meer >

VAN HAND NAAR STEMBAND

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Vorsten der jonge toonkunst vinden haar. Zij brengt een stem vol verrassing naar voren, wier galm nooit door ouderdom zal slijten, maar een leven lang blijft als nieuw geboren. Allicht strijdt lofprijzing met verwijten. De engel der zangers laat zijn eed gloren: "Steeds blijf ik voor Corry Konings pleiten!"…

Bevroren blauw

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 326
in mijn handen lang is zij in knop gebleven omdat ik niet wist hoe ik haar mijn liefde en trouw kon geven totdat ik haar in een totaal wanhopig moment kuste en zij wonderwel zacht opende zij bloeit haar hart naar mij gekeerd omdat wij al heel veel van het leven hebben geleerd zo samen de seizoenen door van vorst…
wil melker5 augustus 2025Lees meer >

Hallo jij daar,

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.135
Stond jij zojuist schuw naar buiten te gluren terwijl de sneeuwstorm in en om jou alles wat een dag de moeite waard maakt meteen al in kilte leek te smoren Met wat nog rest aan uitzicht groene thee bij de naaste buren die alles wat teer en gevoelig is steeds in orgaan en hersenkwab tot in het radeloze toe beroeren Terwijl Sysiphus gaat…

Uit het Nachtmerrieboek

snelsonnet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
Al jaren merrie ik haast elke nacht De bloedhond en de knijpkat grijpen mij Of anders wel de wurgslang of harpij De spiegel toont mij Wilders of Van Agt En als ik wakker word na al die rampen Zie ik mijn spaargeld en pensioen verdampen…
Aar Noordam8 september 2013Lees meer >

Eenzaam

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.733
Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen Op mijn schouders, zat over mij gebogen, Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst. Bij 't witte dorp groette een levend wezen, Een gulle boer van achter 'n volle kan, En voor zijn groet smolt alle leed en vrezen. 0!…

Stukjes winterwit

netgedicht
5.0 met 439 stemmen aantal keer bekeken 493
mijn huid waar kleine stukjes winterwit er wel heel snel uit sprongen in de vol roodbruine glans van het zonlicht voorhanden zonder mijn vel ernstig te verbranden eindeloos goddelijk was het zonnebad dit jaar waarin de koude noorden wind met veel misbaar zijn plek opeiste na wat korte handen reiken met een winter die in vorst…

De schoonste bloem

poëzie
3.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.000
Een bloem die voor geen winter, voor vorst, noch hagel vreest, maar fleurt in onze woning als op een lentefeest. De leliën en rozen zijn wel der hoven roem, maar kindren, Moeders liefde dat is de schoonste bloem.…

Zonder jou

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 955
De wind waait gaten in mijn hart De nacht verft dagen helder zwart De kou snijdt ijzig als een dolk De zon ligt slapend op een wolk In ieders ogen zie ik jouw gezicht Maar in het duister is er niets verlicht De vorst eist koude overal De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val Wanneer de regen eindelijk staakt En de zon voorzichtig ontwaakt…
Ingvild Deniz15 augustus 2005Lees meer >

Vandaag smelt mijn toekomst

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Wanneer de nacht de dag inhaalt en zij jou dichter droomt, tekent vorst in het schijnsel van sterren ijzige bloemen op beslagen ramen een prachtig boeket spreekt nooit gesproken woorden en groeit naar morgen, waar in een glazen vaas gisteren snel verdort, langzaam bedekt een witte laag ooit gelopen verleden, als schoonheid een nieuwe…
metha1 maart 2005Lees meer >

Vogelvrij

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Boven de mist van dubbel denken, grof gevoel dat geen richting kent, zweef ik door de ijle lucht als vorst van vrijheid, liefde en zin. Woordgolven branden stuk op de oude sterrenkust. De noten die ik kraken wil zullen verder zingen dan een lied. Het pure vervalt van nature in hapbare brokken eigendunk.…

ENCORE

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 885
verlies er zijn weer negen maanden dood, begraven wat overschoot is voedsel voor de raven de bron van al wat leeft is vuil en vies de lucht is zwanger van het zaad, ik nies en druppels vinden in de grond een haven een groef ontvangt het vocht vol overgave er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies zoals een groot geslacht van vorsten…

Reis om mijn schrijftafel

gedicht
2.6 met 150 stemmen aantal keer bekeken 31.709
Nood brak wet en lente vorst, de dronken boot de klip. De rekening volgde op het bordje dat ik zelf te berde had gebracht. Van één kwamen er andere gedichten: het onpare paar ten dans, ten baltsdans in een zwermcel.…

Luchtkasteel

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.089
voor de sterren en de wolken om mij heen die mij wenkend al van verre ver voordat de zon verscheen met hun zachte glans vertelden dat zij verderop ook scheen Met het drijven van de jaren dreef een luchtkasteel voorbij waar ik al mijn bange dagen droomde in een wolkenwei maar nu buig ik zonder vragen voor het land van dromerij dat twee vorsten…

Van dood naar leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Winterskoud getekend door sneeuw en regen, in een stormachtige wind en ijzige vorst, waar ieder wezen zijn eigen strijd in torst, vervallen matheid in ellende verkregen.…

Gruis

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 919
In kloppende vingertoppen, in winnende vrieskou Waar vorst in jonge spruiten huist die verdriet vergruizen As verstuiven over een veld vergeet-mij-nietjes Niet hier zijn in een zwart vlak zonder vrienden… Stenen en gruis en het verlangen naar een warme hand aan mijn wang… Stil ben ik ervan, en dan wat anders kan ik zijn dan stil?…

berijpte grassen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
de ,,vorst" is aan de grond gekomen hij kust de groene grassen zij worden wit berijpt, en liggen als een stijf gesteven sprei flarden grijze mist hangen laag over koude velden, die zwijgend als dood, het leven verbergen voor nevelgeesten die zwerven in zilverglans breekt de zon de nacht, zij kijkt verbaasd over de rand van donkerte, naar…
lijda19 november 2010Lees meer >

EENVOUDIG VERSLAAN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 855
De man der magie maakt van vorst en dienaar, ook onze twee helden, een poppenstel. Op het speelbord davert een fikse rel: hoveling, raadsheer en paard twisten zwaar. De slechtaard -geraakt door eigen toverwoord!- speelt zwart, strijdt tegen wit. Maar inmaken wil Tom Poes die booswicht, slaat hem over boord!…
Han Messie5 september 2024Lees meer >

BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Geef, vorsten, macht mij dat ik hier ze stuwe, De stoeten, volgend mijner ritmen dwang - Wat god zou dans en 't dansend zingen vieren? Of volken, zo nu heerschappij werd uwe Begift'ging, stuur naar hier der driften drang Dat hier mijn maat haar rustloos stormen stiere. April 1910.…

NATUUR ZONDER DREMPELS

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
tippelt hij rond het roodborstje kwiek en teer hij maakt het nu wel erg bont in de slaapkamer zie ik hem weer Zachtjes is hij naar boven gevlogen zag toen geen uitkomst meer hij voelde zich licht bedrogen door het openen van het raam kreeg hij de vrijheid weer Kleine rakker met je rode borst drempels heb je weggenomen voor mij ben je een vorst…
Elly Mans6 augustus 2013Lees meer >

Verscholen in het feit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
kleur groei en bloei gestokt adem gepopt door verkregen rust opnieuw weer paraat Literair genre; de Oudheid met zich meezeulend herdersdichten van hoog' kwaliteit die daardoor dus weer herderin verblijdt Haar hoed met roos en schaal met lekkere blauwe druiven links van haar pronte ontblote borst Woorden die lieven met schaper als vorst…

Ondergedompeld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
iets gedaan heb, Gewerkt heb, terwijl mijn ogen De vooruitgang nog niet kunnen zien - Geduld, eeuwig geduld heb ik Tot jij af bent, altaar Van Limburgs mergel Naar Italiaans model En dan een etmaal lang Ondergedompeld in veertig liter water Waardoor jouw boterzachte buitenkant Verandert in een betonharde deklaag Die storm en vorst…

VAN NACHT NAAR DAG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Die glanzende druipsteenzuil vorst en tart het verre duister, dat soms twinkelt of weerlicht, houdt zijn spitse top krachtig opgericht naar het hoge grottendak, ijl - nooit verhard. Reine dageraad treft het oude kunstwerk, wiens spitsbogen spreken als lange snorren van wijze denkers onder oosters zwerk.…
Han Messie30 oktober 2014Lees meer >

Schilderkunst.

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.789
O wonderbare Kunst, Blijf groeien, en verdien der Vorsten milde gunst. ------------------------------------------- Apel = Apollo, god van schoonheid en orde…