6269 resultaten.
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 Hij groet me alsof
ik een feestpark betreed. Ik
knik hem somber toe, zo doe ik
dat met rouw en daarbij hij
lijkt in trouwe dienst.
Aarzelend met spanning in mijn
lijf nader ik het graf van
Lucebert, ik kan alleen maar
kijken, mijn ogen sluiten en
weerom keren. Dag plek. Dag
ooievaarsnest.…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 de wind neemt m'n gedachtes mee
ik ga er achter aan alsof ik op
bladeren jaag die rollen over
de grond van deze lange straat.
(waar zijn m'n gedachtes nu?
o ja, door de wind meegenomen.
honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).…
hoe het missen is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 hij neemt haar bij de hand en leert
haar hoe 't missen is
omdat het zich tevoren voelen liet
als haastig en veranderlijk waaien
dat op haar huid wel kilte gaf
maar nu pas doordringt
tot de broze plekken
van haar onvoorzien vatbaar bestaan
hij kent dit hartverterend voelen
alsof er even niet meer overblijft
van ingebouwde zekeringen
of…
De moede oude leeftijd
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.282 Hoe ouder we worden
hoe verder we teruggaan in de tijd,
we worden weer ondeugend,
we zijn weer toe aan luiers,
we luisteren niet of doen alsof.
We nemen iedereen in de maling,
want we vergeten dingen
die nooit zo belangrijk zijn
als dat ze ooit leken.…
Ontloken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 sinds vlinders hun entree maakten
is haar gezichtsveld verbreed
alsof er 'n deken afgetrokken is
waardoor immense schoonheid
zichtbaarder lijkt
dan voorheen
heeft de herfst haar masker afgelegd
hoe volhardend zij ook vasthield
aan een symfonie van kleuren
ontdeed zij zich gestaag
waardoor vele wiegjes
tevoorschijn
kwamen
dansen wolken…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 In haar wervelden
de muzikale klanken
omhoog
alsof ze opgetild werd
gedragen naar verleden
omkijkend naar
haar lach en haar traan
dan om even stil te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar…
Liefdesspel.....
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.469 en lopen, met gesloten ogen
.. alsof zij anders logen..
aan oude ervaring, voorbij...…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 Bij de thuiskomst op Ithaka
was er alleen de hond
herkende mij bij het snuffelen
aan de bezwete hand
De geur van na een everzwijnenjacht
het hart klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw…
De eerste schooldag
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
6.076 De eerste schooldag, een nieuw persoon,
die je dag invult, en heel gewoon
een weekje verder elke dag de spruit,
wordt afgeleverd aan de schooldeur, dus vooruit:
De eerste stapjes zijn zo gezet,
maar weet zeker dat na weken ‘t net
is alsof het nooit anders was!…
eigengemaakte songtekst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.060 Zachtjes tik ik tegen je aan
En voel jouw liefde door me stromen
Alsof ik hier heel ver weg
Met jouw zit weg te dromen
Op een mooi wit strand
Met van die grote palmbomen.…
eigengemaakte songtekst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.701 Zachtjes tik ik tegen je aan
en voel jouw liefde door me stromen
alsof ik hier heel ver weg
met jou zit weg te dromen
op een mooi wit strand
met van die grote palmbomen.
Laat me zien
hoe jij de liefde geeft
laat me voelen hoe
mijn emotie bij je binnen zweeft
laat me voelen dat de liefde is
laat me voelen dat de liefde is
gekomen.…
verwachtingen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.017 nog niet eens een afscheidszoen
gemixte signalen
maar op het laatste moment
wijs je me af
alsof ik niets waard ben
ik weet dat ik het zo niet moet zien
maar ik vind jou geweldig
en jij mij blijkbaar niet
ik heb nu het gevoel dat helemaal niemand
meer iets in mij ziet.
van al die verwachtingen komt alleen
maar verdriet.…
Kerstmis
gedicht
2.3 met 135 stemmen
33.198 Ik keek tegen mijn eigen leven aan,
alsof een ander het had doorgebracht.
Een lege helderheid betrok de wacht
tussen mij en het opgeschoven raam.
De stad verstomde. Mijn verbeelding ging
over de torens heen naar Bethlehem.
2000 jaren her is daar een kind
zojuist geboren en de moeder windt
het in een doek.…
Buik
gedicht
4.2 met 12 stemmen
8.279 Toch leek het tegelijk wel voor het laatst,
Alsof bevroren tijd werd teruggekaatst,
Een boemerang van eigen makelij,
Die zwaaiend door het blote luchtruim klieft,
Koala's kelend, schijnbaar smoorverliefd,
En ondertussen vliegt hij ons voorbij.
-----------------------------------------------
uit: Het…
DE HEMEL
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.248 Gij zijt er zo onloochenbaar en zuiver,
Gelijk een kaarsvlam, in zijn ernst verstard,
Soms weggetild als in een lichte huiver
Onder de snelle aandrang van mijn hart:
Dan beeft gij plotseling op in uw bestaan,
Alsof gij vreest teloor te zullen gaan.…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 God vergeef mij alle zonden,
bad hij op het laatste moment
net alsof hij wist, ik denk niet
dat ik er straks nog ben.
Vergeef me mijn jaloezie,
vergeef me mijn ongeduld,
vergeef me dat ik geen mensen
aan mijn sponde duld.…
De vrouw van de zon
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.778 'Ik zag een vrouw, die schreed
alsof zij nooit zou sterven.'
A. Roland Holst
Vrij en eeuwig,
tijdeloos ontheven,
in een hoog en onaanrandbaar zweven,
schrijdt gij,
koninklijk geheven,
langs de blauwe muren van het licht.
o! de sneeuwstorm van uw gouden mantel
o!…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Vaandels strak, in plechtig rood flankeren,
alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd,
gewiekste koningin, al uit een ver verleden.
Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer,
maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…
liefde dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.123 hand en wandelde met je langs het water
blij met de hond blij met de jongens en herinnerde me dat ik je gevonden had en dat onze jeugd ver weg was en niets blijft maar alles terugkeert
in bed de slaap niet vattend
mijn buik tegen jouw rug
allebei wakker
was taal overbodig
was buiten ver
was de rivier dichtbij
de hond als sfinx
alsof…
Een grote stilte
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.483 Een hoornstoot gilde alsof een wilde jacht,
losbarstend als een onweer, zou beginnen -
En toen niets meer: de ondragelijke vracht
van tè veel jaren, 't koele en donkre linnen
van de eeuwge stilte op onze wankle wacht.
De vijand zal ons altijd overwinnen!…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met vastgelijmde deksel
en die deksel maakt me kwaad
het is alsof…
Hoogheid,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
625 Hoeven, niets meer te moeten, geen agenda in te vullen, geen leven, wat geleefd werd,
dat leven is nu, compleet voor jou, en doe maar geen geraniums, doe maar heel gewoon
alsof een dag van jezelf is, zomaar doodgewoon en geniet van alle tijd, die nu van jezelf is!…
Overstuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Wie kan dit echt verstaan tenzij wie zelf die
duisternis ooit heeft doorwoond, het niet
meer kunnen ordenen van heel die wereld die
chaotisch en onheilspellend op je afkomt,
met dromen die heel angstig zijn en beelden
die je hart verpletteren met kilheid en
alsof er nooit nog andere dingen zijn die
vreugde kunnen geven.…
Ajuinvingers*)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.243 Je sneed ze zacht alsof ze leefden,
eerst dwars en dan de ringen,
maar het deed pijn daar
waar de schil je huid kon raken.
We moeten nu niet praten
had je nog gezegd.
Je ogen prikken maar het stelpt
de woorden niet.
Zelf rook ik rode snippers,
hun sap nog in de vingers
die ik op je handen had gelegd.…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Alsof we reeds lang gewogen
zijn en te licht bevonden voor
de begane grond die zich opende
door ongelijkheid, begaanbaar
gemaakt zonder hierin te verzanden,
het licht maakt geen onderscheid.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan.
Een bel ontploft zacht aan het oppervlak;
heeft ook het ongeborene al ontzetting?
Wat heb je toch met de stilte,
steeds minder beangste, verouderde man?…
Andere wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 neurotransmitters hun werk doen -
Beelden vervagen en verschijnen
In seconden hooguit, ik val, ik val
Tot in de diepste kloof
Van deze anderhalve kilo eiwit,
Kabels die de bedrading vormen
Van alles dat er in mij omgaat,
En zie beelden voor me die
Al veertig jaar geleden opgenomen
Zijn in mijn ingebouwde recorder
En neem ze in me op alsof…
er zij schaduw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 wil of niet
vaak blaast wind
stof door het hart
het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind
soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan
en mij verstookt
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag
alsof…
Soulmate
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
757 Vanuit letters voor elkaar, zo ooit ontstaan,
laten zij zich vanuit hun dromen gaan
even geen afstand meer
vleiend legt zij zich bij hem neer
levend in het nu
houdt zij hem vast
alsof het is, de eerste en de laatste keer.…