6857 resultaten.
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast hij
behoedzaam naar de
wereld om zich heen
die langzaam uit zijn
vingers is gegleden
voelt zich onbestendig
en moederziel alleen
want alle dierbare
herinneringen…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 De meeste wonden helen
Maar sommige wonden niet
Diepgeworteld in het hart
Voeden zij zich met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte…
Sterrenbeelden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Ik herinner me weer zijn lach.…
Rode lopers
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
546 langzaam werden
rode lopers binnengehaald
contacten niet bestendigd
de uiterste datum is evenwel
nog lang niet verlopen
in een eerst recapituleren
leek mantelzorg goed
te functioneren maar toen
alle impulsen waren gestopt
resteerden slechts herinneringen
uit een vage plek
heel diep van binnen sijpelde
nog een lieve werkelijkheid…
Lieve dingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Liefde is aan haar denken
Nog meer wanneer ze er niet is
Een lichtje aan doen, laten ontbranden
Voor haar, in tijd van duisternis
Vast geloven in haar dromen
Al zijn de jouwe allang weg
Onvoorwaardelijk de deur uit gaan
Als zij weer ergens staat met pech
Liefde is ook kunnen luisteren
Als zij te lang tegen je praat
Herinneren waar ze was gebleven…
De Loenense Beek
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
515 Een van de vele spiegelende sloten,
maar mensen herinneren mijn naam.…
Mijn moeder, een vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
836 hoe ze er uitzag, soms weet ik het niet meer
ik moet er enigszins naar gissen
allicht zal ik me wat vergissen
toch probeer ik het keer op keer
mijn moeder, ik wil haar gedenken
ze verdient die plaats in mijn gedachten
en och, ze is er soms in slapeloze nachten
dan weet een herinnering mij rust te schenken
ze was zo knus, vol liefelijke zorgen…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Gebaren zullen me vertellen
zoals de pagina ' s draaien
wat ook jouw mond is stil,
miskend in herinneringen
zwelt ergens oud verdriet.
De gebaren zullen me vertellen,
wellicht bij het frêle lamplicht
over bladeren in de jaargetijden,
over gezichten die verdwenen zijn,
hoe sterren spontaan zijn gewist.…
Verstilde lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 vaak had jij
een verstilde lach
als ik je dromen
uit de mimiek
van je gezicht af las
alsof jij de
plezierige momenten
nog even goed in
je herinnering zou
willen prenten
accenten en
stille woorden
werden uit de kleine
gebaren geboren als
ondertiteling van je verhaal
waar ongekende
mogelijkheden jou
kans en ruimte gaven
om je…
Artistieke deeltjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Hoe herinneringen verdampen,
tijdens onze korte levenstijd.
Ik troost me met de gedachte,
dat we artistieke deeltjes zijn,
die mysterieus verbonden blijven,
met al wat sterft en leeft.…
Vooraf en naderbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Nog voor de deur zich opent
lig jij met je neus in de boter
nog voor de regen valt
heb jij je paraplu opgestoken
Nog voor de poppen dansen
zie jij de bui al hangen
nog voor de wind jou omwaait
sta ik klaar om jou op te vangen
Nog voor de schemer valt
knip jij het licht aan
nog voor de nacht daalt
herinner jij je de volgende dag
Nog…
Herfstdeuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 Hoor de scharnieren kraken
het hoofdseizoen is nu voorbij
wankelend
afgrond nabij
opent zij herfstdeuren
in haar dromerig verlangen
tussen haar slanke vingers
glippen er dagen
langs herinneringen
die ze ooit had
aan vlinderverlangen
groeien wilgen
houdbare dromen
verder tijdens nachten
door duister smachten
tussen talloze lippen…
goudsbloem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
449 de begraafplaats
de hemelpoorten gaan open
de geesten van de gestorven
angelitos komen thuis
vanuit zijn tuinstoeltje
gebaart een oude man: méér
leg er méér goudsbloemen op
flor de muerto bloem van de dood
je lijkt op de zon je kleur en
geur wijzen de doden de weg
de weg terug naar de aarde
om dit etmaal één te zijn
in herinneringen…
Nu de dood spurt zeg ik het je weer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Maar weet liefde,
liefde kan niet sterven,
zelfs als ook het zout van tranen
de herinneringen als wijn
zoals je zelf ook gaat ervaren
uiteindelijk nooit op zullen zijn.…
Mijn Valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De mooie momenten en
herinneringen koester ik
voor de rest van mijn
leven.
Lieverd, mijn geweldige
lieve Valentijn, rust
zacht.
Liefs,
Je vrouw…
elk van jouw jaardagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 al jouw jaardagen
zijn een geschenk
voor ieder van ons
die ooit of eens
het genoegen beleven
jou in het leven te hebben
al jouw jaardagen
brengen blijdschap
in de herinnering
van een stralende lach
jouw liefde ook
voor alles in het leven
al jouw jaardagen
doen ons denken
aan jouw gevoeligheid
de dienstbaarheid ook
die jij als een…
Op kot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 'k Ben in mijn kot gebleven
'k luister naar de stemmen die er niet meer zijn
het duurt nu al even
en ik vind het eigenlijk wel fijn
ach, wees niet bang
het grote misbaar keert terug
en dan wordt leven aan een slakkengang
weer snel herinnering, denk maar millenniumbug
maar jou zal ik dan wel weer horen
ondanks het geloop en ondanks het gedoe…
“Blijf thuis”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Niet onbewogen, stil
zitten, staan, het lukt
niet zo lang
in dezelfde houding, maar het lukt
me eindelijk, zonder bemoeienis
gaat alles buiten me om
door, het licht, de wolken
geuren, planten en dieren
ik weet ongeveer wat er zal
Afwachten volstaat, wachten
op wat terugkomt, als herinneringen
die zich herhalen, de geluiden
elke…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
Terug bij mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
541 De wind is ijzig
het beneemt me de adem
laat de tranen
over mijn wangen rollen
terwijl ik tegen de stroom op
moet roeien
rondom vissen strooi ik het brood
boven de donkere
golven de blauwe hemel de
hongerige meeuwen
maken herinnering wakker
het gekrijs
de pijn
in tweeën verscheurd te zijn
ik kijk naar de draaikolk…
Nu. Hier. Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Wanneer ik gedachten koester,
die me laten herinneren,
aan overleden tijden.
Zoals oude kranten overlijden,
in een overvolle krantenbak.
Gestorven schelpen leven,
op het stille strand.
Zwaarmoedig leef ik naar heden,
waar gisteren en ook morgen,
ontspannen samenkomen.
In tuinen van Eden ontspan ik.
Zie ik gedachten verdampen.…
Misbruik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
813 Onderweg klampten we ons vast aan de oeroude bron
zoals alle zwervende kinderen
van zoveel dagen geleden met
de herinnering aan overgave en vergelding
Wie onderweg zo is gekwetst en denkt daardoor
te zullen sterven verdraagt de belasting niet
als gebruiksvoorwerp voor de maatschappij
te worden ingezet
met het vuil de virussen…
Sintels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Ik koop kleren die zomer en winter
passen bij zijn sjaal, de bonte
waar mijn herinneringen niet
uit te wassen zijn
Ik heb hem geslagen
omdat hij op mij ging lijken
geëist dat ik alleen hem wou
in onze driehoeksverhouding
van aandacht, aanraking en liefde
we hebben er over vergaderd
punt voor punt in bed
elke zenuwcel in mijn huid…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 we kasteelden
speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid…
En Un Momento Dada (J.Cruijff)
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
841 Ik mis je,
Als het loopt zoals je hoopt
zal ik je nooit meer beminnen
Je nooit meer zo voelen
zo dichtbij en fijn
Ik laat de herinnering mooier zijn
Dat helpt
Maar hoe beter dat gaat
komt het besef
het is weg
Het mooiste wat je hebt gegeven
is geloof in liefde en leven
En ik ga het missen lief
mijn armen om je heen
de zoete warmte van…
Bessel van der Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Op televisie werd onlangs bewezen
-Soms is het medium nog niet zo gek
Smijt het eens niet met veren en met pek-
Dat je van trauma’s zeker kunt genezen
Dat de herinnering uit lijf en leden
Vervaagt en dan uiteindelijk verdwijnt
Er afstand tot het gruwelijks verschijnt
Het voelen weer uit het gevang kan treden
Het is een zoektocht om te…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het voorlopig
met de fotografische
spiegeling van je
blik moeten doen
een glimp als reflectie
op te diepen
uit herinneringen…