5363 resultaten.
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
13.752 vrede bezingen
op hun blinkende brommers, terwijl de hemel
ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl
men woorden laat drijven en zinken
hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen
men herkent zich, staat op om te stelpen
hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os
zich laat slachten, als vlees zich laat strelen
hoe de vogel…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 Ik sluit de luiken van het huis
en roep de stille beelden op
die mij dan vergezellen:
de vogel die een schuilplaats zoekt
bij al te felle regen
het zwarte water dat mij lokt
met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog…
Vakantie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.782 De vogel laten vliegen De kooi staat hier leeg
de vissen doorgespoeld door de w.c.
ze zeiden dat ze van dieren hielden
Maar geef me wat te drinken geef me wat vocht
voor dat ze terug komen van hun vakantietocht.
want zolang zonder, dat red ik niet meer
dan leg ik mijn uitgedroogde hoofd eerder neer
dan de bedoeling was.…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 Zeeland, waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 bergtop
in verlatenheid belevenis
hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig zal de sneeuw
de bergtop zwaar bedekken
maar als het ijs weer smelt
en de vogel…
En geen gemurmelde vertroosting maar een scheur licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Er valt weinig te rekenen
aangaande het blote hart,
opgestuwd in uitgestrektheid,
daar in
zo vrijelijk begaanbaar
en de glazen vogel verbondenheid
binnen dranghekken houden…..
Het zou nog eens gaan zitten
als een lang gedragen jas;
bij voorbaat bezoedeld
door zijn dingmatigheid.…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.047 Kleine vogels, groene bomen
Deze wereld, het is om over te dromen
Lente, alles groeit weer
Het is zo mooi, het vraagt om meer
Een klein stroompje door het woud
Het is er lang, heel erg oud
Krakende takken, oude bladeren
De manier waarop we het benaderen
Het groene gras, de ruige zee
We gaan er steeds weer in mee
Golven maken je weer kalm…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden in een waas verpakt
het riet staat als tijdwaarnemer
langs de oevers en ziet het jaar
wegzinken in het gewelf van voorbij
een laatste vogel…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
vogeltelling
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
913 vink, intussen
begon ik aardig in de war te raken
want hoeveel glazen had ik nu al op
ik telde twintig kippen zonder kop
(of zie je dubbel als de drank gaat smaken)
acht vredesduiven speelden zwaan kleef aan
de torenvalk en kerkuil waren maten
ze spanden samen met een rode haan
een havik wilde niemand binnenlaten
vol wijn hield ik de vogels…
wuiven traag als oud publiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
710 hij dwarrelt rond je hoofd
en golft je lange haren
vertelt verhaaltjes aan je oor
en gaat er met je stem van door
hij ritselt in het bos de blaadjes los
de takjes laat hij dansen
dennen met hun groene piek
wuiven traag als oud publiek
zuchtend kijkt hij onder
donkergroen en tilt de takken op
de bosmuis vlucht een vogel wiekt
een schreeuw…
Zo breekbaar en zo broos
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
7.145 En 't zijn de nutteloze dingen
die 't kostbaarst in dit leven zijn:
een droom, een lach, herinnneringen,
je vriendschap en je troost bij pijn,
een kinderlied doorheen ons klagen,
een vogel die heel helder fluit,
een licht dat plotseling gaat dagen
en zó gaat weer het duister uit.
Uit: Steeds weer exodus…
Watou
gedicht
3.2 met 19 stemmen
12.000 we moeten weg van Watou naar ons werk,
onze sokkels overlatend aan doden en vogels,
zoekend naar auto's, Antwerpen, woorden.
---------------------------------------
uit: 'De Schipbreukeling', 1996.…
als onafhankelijke vrouw
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
713 ik zag je onbelast
verrekend je verleden
nog steeds een stil verdriet
om wat je achter liet
vliegen zou je
als een vogel vrij
gebonden voelde je
voor een deel aan mij
pijn legt vrijheid
zwaar aan banden
zonder spijt geef ik
je mijn twee handen
jij kan er
niets mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch…
Met liefde vastgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Als vogelende fotograaf werd
Boven Iran de ene na de andere
Met liefde vastgelegd
Kleurrijke, haarscherpe luchtfoto's
In mooie, grote lijsten met led verlicht
Kunstzinnig. Goed bepaald
Natuur. Cultuur. Archeologie
Kobaltblauwe meren. Uitgestrekte woestijn
En besneeuwde bergen
Archeologische vindplaatsen
Verspreid over Iran.…
‘Maak je geen zorgen mam’
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.297 jij boezemt vertrouwen in
ver bij de reizende zon
sprenkelt een verfrissend bad
vliegend gaat het met jou mee
lijk jij in het blauwe hemels
ver weg te zweven voor even
als vogels in de lucht zelf
die vrijmoedig zwaluwen
in kolossale vluchten
vol nieuwsgierigheid tegemoet
vlieden zij heen en terug
met wijd uitgestrekte vleugels
zeker…
Liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
726 krullen
liefde is juist
zo heel veel meer
het geeft aantrekkingskracht
aan bijen hommels en vlinders
zie ze dartelen in de wind
op zoek naar honing
lokkend de bloem
liefde zo alles omvattend
ook de liefde van Moeder Aarde
voor de mens
haar kind
voor de boom
haar creatie
voor de zee
haar golvende hartstocht
voor de vogels…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….…
Felle licht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Ave en wees gegroet,
vader en moeder in mijn hoofd
tot eenheid gesmolten
en hun zoon,
die zijn naam kreeg van een vogel,
danst op twijgjes,
terwijl ik van mijn heenweg dicht.
En door de zonnewering:
licht.…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 menig dichter reeds
bezongen, een ultiem
lied, van ziel tot hiel
gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat Achilles en mij zo
hebben verwond, tot
welke soort ik hoor
of uit welke ruif ik
werd gevoed weet nog
immer niet en moet
ervaren wat me het
meest bekoord,als
vogel…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 Een nieuwe dag is geboren
vogels net uit het ei, sjilpen zacht
een mussenkoor, met daar tussen door
de vink,die zich ook laat horen,
merels zingen hun aria met vuur
het is èèn twinkelende partituur.
naar aanleiding van: Morgenstimmung, componist; Edvard Grieg…
wachten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
4.109 wij waren samen
in de Tuin der Lusten;
wat hádden we een plezier,
en wat híelden van elkaar,
we waren van elkaar,
voor een tijdloos moment
hadden we geen identiteit,
waren we niets maar
ook weer alles tegelijk;
we waren elkaar
en hadden elkaar lief;
twee lichamen, twee zielen
werden één;
de vogels zongen hun lied
en de zon scheen uitbundig…
Schootsveld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.657 een dunne stippellijn
hier ging de nacht door in het klein
zoals de vreemdelingen gingen
als een houten harlekijn
gebogen - om zich te bedwingen
zachtjes dood - om elk woord
dat werd gestoken in chagrijn
en de meer dan schone schijn
die zij met hoongelach ontvingen
Nee - we moesten niet meer praten
beter was het om te zingen
als de vogels…
Fluistermijmeringen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 extra broodnodig voor de vogels
deed me strooien
vleugelslag
grijsdons op wit sneeuwtapijt
een glimlach
een jaar is omgevlogen
bracht vreugd
maar ook verdriet
beperking ach je hoort me niet klagen
zoveel mensen dealen met een lach
of ook een traan
weer anderen die verloren
de aller aller liefste op deze aard
geen boom vol slingers…
Ik geniet van.
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
812 Ik geniet van:
Elke nieuwe dag waarin ik leven mag
de nachten waarin ik dromen kan
ook van de zon die me zal verwarmen
regen die de natuur weer laat leven
bomen die voor verkoeling zorgen
waarin de vogels hun lied laten horen.…
Onze tuin.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
670 In de zomer roept zij, dat is mooi gedaan
ik hoor warempel spelen al de Violen
geloof zelfs de Narcis speelt trompet
vogels zingen, maken hun dolle capriolen.
Hoe alles groeit en bloeit dat weet ze niet
zij is alleen maar blij en in extase
maar wat zij niet bedenkt, nog niet ziet
dat ik weer angst heb voor de volgende fase.…
@N.I.A.S.
gedicht
3.2 met 5 stemmen
15.686 De wil
om te groeien is wet: van leven, maar wat
weten we van de vogels die tussen blad
en takken in ons nestelen? Is er pril
geluk dat nog uitgebroed moet? Het wil
hier aan de dag waar het strijklicht ons omvat.
Tussen ons allen vallen eierschalen
op de aarde.…
Oktober
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
837 In d'omarming van oktober
is de zomer reeds voorbij
Door schemer zijn straten verlaten
Het wordt een frisser jaargetij
Bomen raken bonte bladeren kwijt
De laatsten bereiken gracieus de wegen
Regen valt neer op het gekleurd tapijt
Zonnestralen zijn als een zegen
't Hemelse schouwspel in de lucht
zorgt dat de natuur wordt belicht
Vogels…
Dicht langs een bongerdhaag schichtte een pruimensnaaier
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.307 Dicht langs een bongerdhaag schichtte een pruimensnaaier,
De klepper vong de wind en joeg de vogel op,
Er gonsde een ver gerucht van tramp'len en geklop,
De garvenbindster zong op 't zoeven van de maaier.
Maar, de open lippen strak in zijn verdoolde kop,
sliep aan de lauwe berm een schuwe armoedzaaier.…
LEVENSLUST
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.733 springt
Een nar op 't koord, - een liedjesventer zingt
Mij vlak aan 't oor , - 'k ben duiz'lig en versuft:
Ik haat dit leven: - 'k wilde dat het was
Een stille straat, waar men alleen 't geluid
Van eigen stappen hoorde, en soms van ver
Luid lachen van een meisje of even 't ras
Gerucht van blijde stemmen, of 't gefluit
Eens vogels…