8372 resultaten.
echo's
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.154 Een klein verkrampt lijfje
strooit al zijn verdriet uit
over het stoffige land
Nog steeds hoopvol
het zout op de lippen
heeft het zijn schaaltje
zijn enig bezit
in de knuistjes geklemd
De grote ogen vragen
duidelijk
als vetgedrukte letters
geef mij eten, geef mij water
De lucht rondom hem
bevat louter nog echo's
van hongerige huilertjes…
kon ik maar schreeuwen
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
820 morgen
zal ik je haren vlechten
mijn kind
morgen
wanneer ik de aarde
ben rondgegaan en
de zon heb aanschouwd
ik zal ze
door je haren strelen
we zullen stoeien en spelen
en hoog in de lucht
met blauwe bloemen om ons heen
zullen we de verte liefhebben
en zachte woorden spreken
morgen, ja morgen
mijn kind
zal ik je omhelzen…
Super-atleet
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.262 Ik was de super-atleet die blitste
was sneller dan de bliksem flitste
als het startschot klonk
schoot ik weg als vonk
zodat ik in 't startschot finishte
Als test-springer op wonder Nikes
veerde ik de lucht in met bekijks
en verdween in 't blauw
men zocht mij al gauw
en vond slechts m'n rokende spikes
Als hoogspringer op deze sandalen…
De kamer
gedicht
3.0 met 47 stemmen
13.461 Je adem is een barst in de lucht.
Een lege droom adert in je slaap.
Ik ril van je verte en fluister.
Mijn woorden zoeken het vermogen
je toe te dekken. Beneden lekt een
kraan, tikt de tijd en bloeien de rozen.
------------------------------------------
uit: 'Met onze handen ernaast', 2005.…
Vlinderzang
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.547 vrees omklemt je trillend hart
benauwt je tere longen
snakkend naar verlichte lucht
ruimte waar nog wordt gezongen
gekrenkt jouw ijle wonderwezen
bestemt verdriet je fijne lied
klinkt enkel nog de jammerklacht
van hopeloos vermoeid gezucht
kom laat je krachten warmen
met luisterwoorden in mijn macht
jouw verzwakte klanken sterken
bewerk…
Verscheurde pennenvrucht
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
535 ik voel het scheuren van de lucht
in elke vezel van mijn lijf
het lijkt alsof ik zinnen schrijf
zonder lust naar pennenvrucht
het broeit in fluisterend gezucht
geen enkel woord staat buiten kijf
slechts het allerlaatste bedrijf
behoedt me voor een klucht
want gedonder schudt me wakker
en een lichtflits opent ogen
ineens toont alles zoveel…
weesgegroeteke
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.087 luchten blijven leeg
pijn brengt haar
bij de rozenkrans
niets is zonder handen
nooit…
een hedendaagse sprong
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
805 ik mijd de dag
als bomen de lucht bekleden
enkel met kale takken
die snijden dan
door luchtige dromen
en doen vooruitzichten
wezenloos knakken
ik mijd de nacht
als bij volle maan
alles helder schijnt
maar de zon
achter de einder
is geslacht
en in de oceaan
verdwijnt
ik mijd de dag en de nacht
een etmaal lang
spring over het…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme…
Als heemlen blauw...
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.081 Dan staat mijn liefste voor de heg,
hoort blijde slag en tierelieren,
en al dat winters gooit ze weg
in lucht van eglantieren.
Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.
Schouw op, mijn heerlijk zomerkind:
de grote zon bloeit open.
---------------------------------
uit: Meidoorn (1925)…
Vloeibaar goud
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
1.280 onmogelijk streven
Storm in een glas verwaterd ongeluk
Eerste provocerend brandend
tweede nonchalant ontvankelijk
Tijd voor een automatische piloot
probleemknoppen uitgeschakeld
En zie ik vlieg
en stijg tot eenzame hoogten
Ik dans ik zing
ik huppel ik spring
speel luchtgitaar of Sax
Ademnood draait zwarte vlekken
Vliegend op lucht…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 De nacht wacht op
dat wat komen gaat
de lucht kleurt blauw
een tranen dauw
gekroond met rozen
klapscharlaken vurig rood.
Beminnelijk groen springt
gazellewaardig in het oog,
heesters weven een gedicht.
Een eenhoorn breekt het licht
aan de oever bewegen zwanen
pirouettes in sierlijke bogen.…
Vakantieschilderij
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.317 Het boter bloemt, blauw zijn de luchten,
het vogel zangt, zingt zonder zuchten,
een glimlach kijkt tussen de wolken door,
vakantie, ja, daar ga ik even voor.
Geniet van zoveel moois, geen plichten,
dus maak ik maar wat kolder-dichten
om vrij en vrolijk even weg te zijn;
dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke obstakels
mijn dorp is verstopt
onder een grijze deken
de eenzaamheid ontwaakt
in huiselijk isolement
hoe mooi was toch een wolk
in een lichte blauwe lucht…
in de wolken
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
956 De wolken vertellen een verhaal
hoe ik door het leven dwaal
Ik kijk en zie ze veranderen
Van zacht wit in donker grijs
De lucht verandert van helder blauw in zwart paars
Donderwolken boven mijn hoofd
De wolken vertellen een verhaal
Hoe ik het door het leven dwaal
De wolken gaan voort
Zoals het in het leven hoort
Hoog
Heel hoog
Daar dondert…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
herfstzee
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
781 zo waait de wind
door sombere huizen
de lucht is te rauw
voor minnende verzen
hoor hoe huilt
de deur naar buiten
zoekt zonder spoor en in verval
een zacht gebed in kleine schelpen
elke dag, zo sterft het uur
volslagen blind door oude oogst
als vaag de hemel half bewolkt
boven het laatste zomerwoord
hoor hoe zwaar de deining schuimt…
te sterven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
719 honderd en vier
één meer dan voorheen
en hij voelt het
aan zijn stroeve knoken
het wordt niet meer beter
zijn verschrompeld verhaal
behoeft een menselijk einde
hij weet het zeker
na elke natte nacht
op zoek naar zijn waardigheid
geen tranen meer
dit lijf is uitgeperst
de lucht die hij verbruikt
is gestolen omdat hij moet
wetenschap…
Avondland
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.355 paarsberookt mijn lucht
zijn afgeschenen podium
de sliert die gedag als
verwelkende boterbloemen zegt
aan de nachtegalen ruiselaars
van leeglekkend wilgenhout
aan de haren van moeder aarde
waar vissen zweven en wolken
heiligschennis zijn
aan de uitgeschoten mensenknollen, hen
laat hij hun betraliede winterkoppen houden, hen
laat hij…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 de zee glanst glad
geen golven vandaag
ligt de wind plat voorover
tot aan het strand daar
waar het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven…
VERLANGEN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.484 De avond ruist door de akkerlanden
En draagt met ene zoete zucht
Uit mijne warme stille handen
De geuren naar de verre lucht,
Naar – naar ik weet niet wat.
De avondwind begint te waaien,
Ik voel hem aan mijn lijf, mijn haar,
De fluisterende bomen zwaaien
En buigen al maar samen naar –
Naar ik – ik weet niet wat.…
Een vreemde hunkering
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
783 We rennen dan van hier naar daar
en voelen ons gewichtig door de daden,
maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is
en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.…
depressie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
728 in een land van groot verdriet
regent het meer dan goed voor je is
chagrijn gedijt op drassige grond
geluk daarentegen is gebaat bij warmte
'de regering treedt af na een motie
van wantrouwen over het weer'
met de moed der wanhoop zoeken mensen
naar een streepje blauwe lucht
een straaltje zon en iets
dat in de verte op geluk lijkt..…
Beras
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.739 Hij schrok op toen zij haar lichaam verliet
een schim verdween dwars door een deur
die hij met moeite piepend open kreeg
volgde haar de verre, lange helling op
Haar stappen vormden zich in het stof
donkergrijs de lucht en het licht
flauw hellend naar het hoogste punt
waar ergens haar gestalte zich verloor
Achtergebleven zochten zijn voeten…
ik zag je lach...
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.466 Ik zag je lach en de schoonheid in je ogen
ze lieten me van je houden
mijn hart openvouwen
en al mijn ellende wegzuigen
Ik kijk voor me uit
voel het riet tussen mijn vingers
sluit mijn ogen, laat me meenemen door de wind
Twee vlinders dansen in de lucht
de wind slaakt een laatste zucht
Twee vlinders dansen onder de zon
daar op het veld…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Vliegen en lopen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
644 Als ik mijn vleugels uit kon slaan
zomaar klapwiekend in de lucht
zou ik niet lopend hoeven gaan
vermoeiend, oei ik zucht.
Als ik mijn vleugels uit kon slaan
stijgen kon tot ongekende hoogte
me laten voeren op de stroom
ver voorbij de regenboog.…
De Radeloze god
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.027 In het landschap is de lucht klaar
maar de einder ligt achter ’t riet,
waarvan de wuivende pluimen
de veerman al eeuwig groeten
op zijn tocht over het ruime
sop in zijn eindeloze route.
Het verre veld blijft uit het zicht
door de god'lijke verboden.…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 We rennen dan van hier naar daar
en voelen ons gewichtig door de daden
maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is
en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.
We leven hier maar voor een korte tijd
en menen dat 't niet lang meer duren zal
tot alles is begrepen, ja verklaard.…