5695 resultaten.
Liefdesverdriet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.647 Veel bloemen bracht ze voor d'r mee - de lente.…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 zult
vervelen want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans
griekts jou langs
turkse kusten en in het
witte waterschuim zal
jouw gebruinde lijf weer
zacht en ook ontspannen rusten
wij zullen overgaan
van lente naar het zomers
eens waren wij de dromers
die leefden in een eigen paradijs
maar onze bloemen…
" Danser, les enfants du monde "
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
410 Krom de weg,
het bestaan is recht,
dans; bloem der aarde,
verbindt het mondiaal
gekleurde lint met
uitbottende jeugd,
ontbloot het sprookje.
Zaai; de zuivere deugd
van jullie natuur en
in elk verworpen kind.
werp de kille wind
terzijde,dans je
wegen om palissaden
te vermijden,sla
bruggen naar
een humaan licht.…
Verbloemd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
684 Die denkt ze echter slim te camoufleren
door mooie, bonte bloemen op d'r huid:
met grote zorg laat zij die tatoeëren.
Op die manier doet zij d'r naam veel eer aan:
ze ziet er altijd even fleurig uit.
Algauw heeft Fleur succes: ze trekt een heer aan!
Ze wordt bemind door Koen en trouwt terstond.…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt
hij, verscholen tussen puin en ijs,
de schemerende bloei van edelweisz
en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…
Zoals het zal gaan!
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.456 De kleinste bloem
is daar als de hoogste eik.
Laat nu die laatste droom maar komen
en wees voor het licht maar niet zo bang.
Jouw nacht van vrede is gekomen,
na een heel levenlang.
En waar jij gaat
daar is geen haat of pijn.
Het grootste vuur
wordt daar als dat van een kaars zo klein.…
oktober
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
972 Een vlinder op een verdorde bloem.
Een hommel met intens gebrom.
Verwarring heerst alom.
Lui hang ik in een stoel
en voel de warmte van de zon.
Op de achtergrond Bob Dylan
met mijn favoriete nummer.
Niks geen herfst en heftige stormen,
kou en nattigheid nog ver.
Lang wil ik hier nog liggen dromen,
hoopte dat het altijd zo blijven kon.…
O klamme koude...
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.268 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 voor zich uitstarend
prikt ze in een bord waar de avond
tevoren een warme maaltijd
op geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels…
Bellen blazen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.103 Ze zal nooit de bloemen laten verdorren
in haar wezen, waarmee zij haar omgeving
heeft bevrijd, het beste medicijn om te
genezen, om zelf weer bellen te gaan blazen.…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Stonedhenge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Zo lag ik jaren in een
blauwe koepel, terwijl ik luisterde
naar bomen en naar bloemen, ik
kreeg een lange grijze baard en in
de spiegel zag ik de geesten om mijn
lichaam, Merlijn voorop, en weer
viel jouw naam als grootste tovenaar
van België.…
De zwerver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.118 zij nodigde mij, zij hield van mij, zei zij
ik vroeg haar indringend dit niet te doen
ik, een zwerver, een drinker, geen stuiver waard
haar verjaardag kwam er aan, ik had wat geld bijeen
maar, ik deed het weer, ik dronk alles op
zij lachte want, zij hield van mij
ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit
ik spaarde wat geld, kocht bloemen…
Muziek
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.523 Zoel geurde aroom van bloemen, loof en gras.
En ’t bladerflappen leek geheimvol fluistren.
Mijn weemoed zwaar, die ’t leven nooit genas,
Mijzelf bevreemdend, zwol in ’t avondduistren,
Doch iets in mij spring los, dat lag in kluistren,
Of ‘k mooie verzen of een sprookje las.
Dan doolde ik eenzaam door verlaten lanen.…
Vol van Genade
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.357 Nu haar sterren zijn gevallen
niets haar waarheid nog kon delen
waren zij - geraakt in zeer
opnieuw de hemel in gegaan
met blauwe bloemen voor de Heer
om er het schaamrood mee te vegen
van de loodgeslagen deuren
die zij zagen in verveling
Het was veel te heet geweest
die zomers dat zij er van leefden
van de naderende stilte
blote billen…
delen van gedachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
716 Als een bloem die uitkomt,
Van een knop,
die niet wilde…
en dacht dat hij het niet zou redden.
Ontspruit schoonheid,
Wanneer acceptatie,
kwaliteiten blootlegt.
Zonder haat,
Zonder ten koste van.
Weet ik welk een schoonheid,
er achter deuren schuilt.
Zoeken…totdat je stopt.
Jezelf accepteert.
Ja zegt.
En deelt.…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 mijn zintuigen vangen
geuren en geluiden
uit een verloren tijd
ik droom alles terug,
liggend tussen bloemen
in het zachte gras van parken
omarm ik de bomen en luister
naar het ritselend gefluister
van de wind, hoop dat ik
het antwoord vind in een
geheimtaal van dromen
die mijn hart kan verstaan...…
Wereld place
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
597 doordrenkt met dauw
zwerf je over de weilanden van rust
het bevordert je levensschoot vol bewondering
dankzij het licht waar het stroomt
overal zie je zoveel moois
elke boom en wilde bloem is oké
maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede'
vonken uit de 'hemel'
met moederlijke liefde
begroet je de bloemrijke schoot…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;...
ik zal u sussen; gij zult rusten; gij zúlt slapen,
gij, die de Liefde draagt die niemand heeft bemind.’…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach...huil…en ik streel je eigenwaarde
De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind
op reis voor reden en overtuiging verlamd
Doch door onwerkelijkheid gezwind
zal je weten wie er altijd voor jou ontvlamd
Kilte in een bloem…
Kwatrijn,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
751 Bevende bloem in een bevroren staat,
waarin het tij de kleuren niet wil verlammen,
geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen
broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat.
Gedreven door de nachtelijke coryfeeën,
meer bizar dan de wildste orchideeën,
bevruchting van haar eerbaarheid,
met honingzoet de bitterheid verleidt.…
Mei.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Hoe mooi die tere bloemen,
Zo prachtig en zo blauw.
Iedere morgen moet ik kijken,
Een vreugde ied're dag.
Hoe goed doet dit bewond'ren,
Hoe fijn dat ik bewond'ren mag.
Aarzelend verschijnen dan de blaadjes,
Als willen ze ons tonen:
"Hoe mooi is toch die blauwe pracht".
Hun dunne vingers omsluiten
Het tere blauw heel zacht.…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde draagt karakter voort
omarmt allen een gezegend Nieuwjaar
wie of wat hij zij
stap voor stap dat maakt de weg vrij
naar vrede en licht
tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord
van licht naar licht uit de hemelbogen
wekt bloem…
De Essentie Van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
847 Geluk zit in heel kleine dingen
zoals een pas ontloken bloem
in dauwdruppels van de vroege morgen
een oogopslag
een enkele zoen
Het zit in kijken naar de sterren
in stralen van
de ondergaande zon
soms zelfs in koele regendruppels
en in een witte roos
op het balkon
Het zit in dromerige golven
in lopen langs
het uitgestrekte strand…
Kraaienogen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.213 '
Ik droomde dat mijn geliefde bloemen
neerlegde op mijn graf, dat ze huilde
en wanhopig begon te graven, de kist
met een bijl opensloeg, mijn dode gelaat
zag en mij kuste. 'Vergeef me!' schreeuwde.
Droom dood. Ikzelf fiets in de lentezon
langs haar woning, waarin ze nog niet is
teruggekeerd.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Het was mooi geweest
overal groen
bloemen
water en bergen om u tegen te zeggen.
De tand des tijds
oordeelde anders.
Droogde de beddingen,
sleet de flanken
tot boosachtige schimmen.
Het water was verdwenen
de aardkorst vervelde
verloor haar vlakte
vertoonde barsten.…
Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.680 Dede' u de wilgen van mijn weemoed wrokken,
Vol teedre bloemen geurde er 't welig gras.
En zoetjes droeg, wen luidden de avondklokken,
Haar wel de herder vér van 't zwart moeras.…