Alle inzendingen over bloemen

5695 resultaten.

Sorteren op:

Liefdesverdriet

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Veel bloemen bracht ze voor d'r mee - de lente.…
Aubrey21 maart 2006Lees meer >

blijft het speelse kind

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 767
zult vervelen want de zee die we gaan delen is altijd bij de hand mijn spaans en italiaans griekts jou langs turkse kusten en in het witte waterschuim zal jouw gebruinde lijf weer zacht en ook ontspannen rusten wij zullen overgaan van lente naar het zomers eens waren wij de dromers die leefden in een eigen paradijs maar onze bloemen…

" Danser, les enfants du monde "

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 410
Krom de weg, het bestaan is recht, dans; bloem der aarde, verbindt het mondiaal gekleurde lint met uitbottende jeugd, ontbloot het sprookje. Zaai; de zuivere deugd van jullie natuur en in elk verworpen kind. werp de kille wind terzijde,dans je wegen om palissaden te vermijden,sla bruggen naar een humaan licht.…
pama26 oktober 2008Lees meer >

Verbloemd

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
Die denkt ze echter slim te camoufleren door mooie, bonte bloemen op d'r huid: met grote zorg laat zij die tatoeëren. Op die manier doet zij d'r naam veel eer aan: ze ziet er altijd even fleurig uit. Algauw heeft Fleur succes: ze trekt een heer aan! Ze wordt bemind door Koen en trouwt terstond.…
Aubrey5 november 2008Lees meer >

CRUCIFIX

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.042
en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt hij, verscholen tussen puin en ijs, de schemerende bloei van edelweisz en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…

Zoals het zal gaan!

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.456
De kleinste bloem is daar als de hoogste eik. Laat nu die laatste droom maar komen en wees voor het licht maar niet zo bang. Jouw nacht van vrede is gekomen, na een heel levenlang. En waar jij gaat daar is geen haat of pijn. Het grootste vuur wordt daar als dat van een kaars zo klein.…

oktober

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 972
Een vlinder op een verdorde bloem. Een hommel met intens gebrom. Verwarring heerst alom. Lui hang ik in een stoel en voel de warmte van de zon. Op de achtergrond Bob Dylan met mijn favoriete nummer. Niks geen herfst en heftige stormen, kou en nattigheid nog ver. Lang wil ik hier nog liggen dromen, hoopte dat het altijd zo blijven kon.…

O klamme koude...

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.268
O klamme koude, die me 't krimpend herte beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten, als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten, doet nederbuigen onder 't lood der smerte, - doet nederbuigen in wanhopig smachten, zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte toch pijnlijk krimpen kàn om al…

Verdichten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
voor zich uitstarend prikt ze in een bord waar de avond tevoren een warme maaltijd op geserveerd was haar ogen kijken in 'n wereld die voor anderen niet zichtbaar is waar alleen zij toegang tot heeft kleurrijke vlinders pirouetten dansen bloemen geuren en nooit hun kop laten hangen, bomen hun armen uitstrekken tot in de eeuwigheid vogels…

Bellen blazen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Ze zal nooit de bloemen laten verdorren in haar wezen, waarmee zij haar omgeving heeft bevrijd, het beste medicijn om te genezen, om zelf weer bellen te gaan blazen.…
pama21 april 2009Lees meer >

Uren van geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Uren van geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Stonedhenge

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Zo lag ik jaren in een blauwe koepel, terwijl ik luisterde naar bomen en naar bloemen, ik kreeg een lange grijze baard en in de spiegel zag ik de geesten om mijn lichaam, Merlijn voorop, en weer viel jouw naam als grootste tovenaar van België.…

De zwerver

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.118
zij nodigde mij, zij hield van mij, zei zij ik vroeg haar indringend dit niet te doen ik, een zwerver, een drinker, geen stuiver waard haar verjaardag kwam er aan, ik had wat geld bijeen maar, ik deed het weer, ik dronk alles op zij lachte want, zij hield van mij ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit ik spaarde wat geld, kocht bloemen…
Hieronymus12 oktober 2009Lees meer >

Muziek

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.523
Zoel geurde aroom van bloemen, loof en gras. En ’t bladerflappen leek geheimvol fluistren. Mijn weemoed zwaar, die ’t leven nooit genas, Mijzelf bevreemdend, zwol in ’t avondduistren, Doch iets in mij spring los, dat lag in kluistren, Of ‘k mooie verzen of een sprookje las. Dan doolde ik eenzaam door verlaten lanen.…
Helene Swarth20 februari 2021Lees meer >

Vol van Genade

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Nu haar sterren zijn gevallen niets haar waarheid nog kon delen waren zij - geraakt in zeer opnieuw de hemel in gegaan met blauwe bloemen voor de Heer om er het schaamrood mee te vegen van de loodgeslagen deuren die zij zagen in verveling Het was veel te heet geweest die zomers dat zij er van leefden van de naderende stilte blote billen…
jan haak20 maart 2010Lees meer >

delen van gedachten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 716
Als een bloem die uitkomt, Van een knop, die niet wilde… en dacht dat hij het niet zou redden. Ontspruit schoonheid, Wanneer acceptatie, kwaliteiten blootlegt. Zonder haat, Zonder ten koste van. Weet ik welk een schoonheid, er achter deuren schuilt. Zoeken…totdat je stopt. Jezelf accepteert. Ja zegt. En deelt.…

Deja vu

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 901
mijn zintuigen vangen geuren en geluiden uit een verloren tijd ik droom alles terug, liggend tussen bloemen in het zachte gras van parken omarm ik de bomen en luister naar het ritselend gefluister van de wind, hoop dat ik het antwoord vind in een geheimtaal van dromen die mijn hart kan verstaan...…

Wereld place

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
doordrenkt met dauw zwerf je over de weilanden van rust het bevordert je levensschoot vol bewondering dankzij het licht waar het stroomt overal zie je zoveel moois elke boom en wilde bloem is oké maar welke wacht net als jij op sprankjes 'hoop voor vrede' vonken uit de 'hemel' met moederlijke liefde begroet je de bloemrijke schoot…

Ziekte, oude troosteres

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.879
- ‘Mijn lome bloem in avond-water; o mijn kind;... ik zal u sussen; gij zult rusten; gij zúlt slapen, gij, die de Liefde draagt die niemand heeft bemind.’…

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
zij wil op bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen…

Huis

hartenkreet
2.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 6.346
Dat huis waar de tuin een fresco was van bloemen, fruit en groen waarin we heerlijk speelden elke warme “zondagnoen” en ied’reen wanneer fonkelden de pretlichtjes der nacht, rondom een konkelfoezend vuur tesamen werd gebracht Dat huis waar nu geen grootmoederkloek meer opendoet de deur en waar geen grootvader meer leeft als een patroon…

Wind

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 879
bespeel ik je in kwartet euforie in een spel van hemel en aarde Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet lach...huil…en ik streel je eigenwaarde De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind op reis voor reden en overtuiging verlamd Doch door onwerkelijkheid gezwind zal je weten wie er altijd voor jou ontvlamd Kilte in een bloem…
Marcel27 juli 2010Lees meer >

Kwatrijn,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Bevende bloem in een bevroren staat, waarin het tij de kleuren niet wil verlammen, geen dichterlijke nevel haar geur in kan dammen broos in schoonheid bloeit naarmate ze vergaat. Gedreven door de nachtelijke coryfeeën, meer bizar dan de wildste orchideeën, bevruchting van haar eerbaarheid, met honingzoet de bitterheid verleidt.…
pama12 oktober 2010Lees meer >

Mei.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Hoe mooi die tere bloemen, Zo prachtig en zo blauw. Iedere morgen moet ik kijken, Een vreugde ied're dag. Hoe goed doet dit bewond'ren, Hoe fijn dat ik bewond'ren mag. Aarzelend verschijnen dan de blaadjes, Als willen ze ons tonen: "Hoe mooi is toch die blauwe pracht". Hun dunne vingers omsluiten Het tere blauw heel zacht.…
Antje16 november 2010Lees meer >

Natuurgelaat

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
levenslicht verder groeien en bloeien dat zich in haar voltrekt door eigen aard op de oude wijze Moeder Aarde draagt karakter voort omarmt allen een gezegend Nieuwjaar wie of wat hij zij stap voor stap dat maakt de weg vrij naar vrede en licht tussen haar oevers van oost tot west, van zuid tot noord van licht naar licht uit de hemelbogen wekt bloem…

De Essentie Van Geluk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Geluk zit in heel kleine dingen zoals een pas ontloken bloem in dauwdruppels van de vroege morgen een oogopslag een enkele zoen Het zit in kijken naar de sterren in stralen van de ondergaande zon soms zelfs in koele regendruppels en in een witte roos op het balkon Het zit in dromerige golven in lopen langs het uitgestrekte strand…
Ariadne10 januari 2011Lees meer >

Kraaienogen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.213
' Ik droomde dat mijn geliefde bloemen neerlegde op mijn graf, dat ze huilde en wanhopig begon te graven, de kist met een bijl opensloeg, mijn dode gelaat zag en mij kuste. 'Vergeef me!' schreeuwde. Droom dood. Ikzelf fiets in de lentezon langs haar woning, waarin ze nog niet is teruggekeerd.…

verdorde vallei

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Het was mooi geweest overal groen bloemen water en bergen om u tegen te zeggen. De tand des tijds oordeelde anders. Droogde de beddingen, sleet de flanken tot boosachtige schimmen. Het water was verdwenen de aardkorst vervelde verloor haar vlakte vertoonde barsten.…

Van ál de tranen, die mijn wanhoop schreide

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Dede' u de wilgen van mijn weemoed wrokken, Vol teedre bloemen geurde er 't welig gras. En zoetjes droeg, wen luidden de avondklokken, Haar wel de herder vér van 't zwart moeras.…