5854 resultaten.
Onttovering
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.004 Ons jeugdig harte leeg, de hersenen overlaên,
Onze armen op de borst gekruist en 't hoofd gebogen
Doorwandlen wij de kille en dichterloze baan
Der aardse wetenschap, onttoverende logen,
Bij jacht op waarheid en op stelligheid bedrogen,
Zien wij de ontvleesde schim daar tergend voor ons staan.…
Ribbels in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
798 zand verraden dat de zee
Zich haastig teruggetrokken heeft
Krabbetjes vluchten verrast
Bubbelend de diepte in
Een schuimende branding hapt
En breekt kletterend op het zand
Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd
Bakken met rommel hozend
De hemel vol met herrie
Een donderende stilte achterlatend
Versuft ligt het strand leeg…
Jaloezie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
888 De beker met het groen venijn
staat al weer klaar en moet
vandaag nog leeg
zo kan ik met
dit gallisch vocht
misschien mijn kwaal
nog enigszins bestrijden
dit bitter vocht
het knaagt en vreet
zuigt aan mijn hart en schuimt
totdat er niets meer overblijft
van al mijn dromen
je stralend uiterlijk
dat maakt me ziek
je lacht van oor tot…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 Dan trekken ze
met hun zware laarzen
de lege weitassen
en de leren jassen
losjes pratend
de bossen en weiden in.
De zenuwachtige honden
nog rillerig op hun poten
stoeien voor hen uit.
Al spoedig zijn ze verzwonden
in de oktobermist.
Van dan af hoor ik geregeld
de schoten echoën.
Ze verscheuren de stilte van de straat.…
Amarcord
netgedicht
4.0 met 135 stemmen
16.490 Fellini
weemoed in een relaas
heiig in een waas
vloeien beelden naar alle kanten
gepast ongepast bestaan niet
als steeds geen boodschap aan ons
- non voglio dimostrare niente
voglio mostrare -
verdwijnt elke distantie
schijnbaar uit de regie
ontstaat tablau vivante
beweging in mozaiek
verhaal schiet zo maar
los uit elkaar
wit steen lege…
Hart vol vlinders
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.458 Vuur schittert diep in jouw ogen
Brandende passie bedwelmt je ziel
Liefde vol ongeëvenaard vermogen
Sinds de dag dat ik voor je viel
Zinnen spreken zachte woorden
Als een vuurbaak leidt je m'n weg
De toekomst vol nieuwe dromen
Nu ik mijn hart in jouw handen leg
Je betovert me met je glimlach
Elke schaduw wordt een paradijs…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 Zwart, als een vacuum, leeg maar ‘t meest berucht
in hoofd en lijf, verlicht slechts door een zucht,
die druk, de pijn reeds lang voorbijgestreefd.
De alcohol verlicht, maar toch ze heeft
geen invloed op de snelheid van de tijd
en elk moment blijkt steeds een helse strijd
totdat mijn troeb’le geest het weer begeeft.…
moeder waarom
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.299 jouw handen probeerde ik aan te raken
je wassen voorhoofd en rauw weefsel
dat dit dode lijf omspande
je een kus op je gezicht te drukken
als een vogel in koperen lucht weg te vliegen
getekend door beleefde angst
voor elk onverklaarbaar verdacht geluid
en vluchtte met lege handen
liet jou de volledige duisternis
jij bleef tussen planken…
Dode woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
753 Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.
Herinneringen overspoelen
de meedogenloze stilte,
oneindig traag draai ik me om.…
Dode woorden
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.222 Zonder afscheid schuifelen
mijn vermoeide voeten
naar de lege achterkamer.
Ik sta stil en twijfel
of ik samen met de
duisternis wil verhuizen.
Met langzame ogen staar ik
in het schemerdonker en hoor
enkel verre, vergeten geluiden.
Herinneringen overspoelen
de meedogenloze stilte,
oneindig traag draai ik me om.…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Je bent hier, zei mijn schijnwoord,
maar het was mijn lege mond vol tanden
tegen de wind in geschreeuwd
alsof ik loog omdat ik niet
de werkelijkheid sprak
en toe moest geven:
ok, je bent er niet,
verdomme.…
Het rijk der tranen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.191 De geest der hel, die dit heeft voortgebracht,
Doet vloek en klacht door lege stilte stromen:
Gij, rijk der tranen, waar de dood slechts lacht,
Baart angst en niet der schoonheid huivrend schromen:
Leen ik mijn ziel aan u, en leef uw leven -
Ik ben ontzield: gij hebt mij stug en wreed
Op mij terug, en dus tot haat gedreven.…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 doorbreekt voor even de sleur
uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van jaren doet
het bevrijdt hem van zijn hartzeer
en het geeft hem weer even moed
met zijn hoofd enigszins opgeblazen
geeft hij het werk zijn laatste hand
kijkt in het rond naar de lege…
WEET JE NOG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
809 weet je nog
dat we met lege magen
maar vol passie
de liefde bedreven
dagen naadloos
in nachten overgingen
tijd passeerde
ongemerkt
weet je nog...
urenlang luisteren
naar elkaar
met jouw hoofd
rustend op mijn borst
vingers die spelen
op plekjes waar je
eerder slechts van dromen dorst
weet je nog...…
rozengeur en schone schijn
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
872 We zwemmen tegen stroming in
naar nog meer tropenjaren
met krokodillen langs de kant
voorzien van scherpe tanden
De slechtste voerman zit voorin
die moet het volk bedaren
voorkomen dat het scheepje strandt
maar biedt slechts lege handen.…
levenslang studeren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.358 deling te geraken
hadden ze ooit potjes om te snoepen
nu schaven ze algebraisch aan de kaas
waardeer als zij dat kwaliteit loont
deskundig worden erfdelen afgeroomd
volg de cursus neuken achter alle komma's
denk vooral niet dat je al uitgeleerd bent
heb uw nazaten met normen en waarden lief
ook na de dood maakt de gelegenheid de dief
leg…
Stavast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.553 gestaag ontvallen ons de zekerheden
wat eeuwenlang is opgebouwd verdwijnt
het land is oud de haren grijs
wat zich spaarde kwijnt in bankmineur
toch dimt het dreinende gezeur
dat gonsde in de sterke jaren
er is iets aan de hand
kan het zijn dat juist de lege beursen
gesteunde ruggen rechten
in dit verwende jutterland
voelt de dikke…
het meisje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.203 lezen
ik weet niet hoe het u vergaat
slaat uw fantasie dan op hol
of is een zwart gat uw deel
wel, ik kijk rustig voor mij uit
en ben me even bewust
dat ik mij niet verveel
het meisje als cryptogram
een niet alledaags gebeuren
het gaat derhalve boven mijn pet
en als zo vaak,
bij uitblijvend resultaat,
begin ik dan toch ontevreden
de lege…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 , ze is immers
nooit goed te vertalen
vingers zonder blauw
zoals noest moest geweest
beroeren de roerloze pen
de rust in het schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders
dan huilen, met en zonder pet op
er is misschien geen zoeter offer
dan de pijn van zonder letters zijn
voor de kalmte van een warme lege…
Tussen de rivieren
gedicht
3.6 met 15 stemmen
8.303 Witte wijven
schudden ongegeneerd 't eenzaam dons
leeg en ik scheer weer in een kurken
vestje door de woeste Sint-Jansstromen.
Rivier in meervoud, betrapt, ontsnapt.
De eeuwige voorbijganger, net als ik.
Net als vuurvliegjes op het fijne
verhemelte van de vervalende zomer.…
SM
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.120 verneder
dan voel ik enkel macht
heb hem aan het bed vastgebonden
met wat zwarte tape
ze duren slecht luttele seconden
de slagen van mijn zweep
hij is erg onderdanig
doet precies wat ik hem vraag
gedraagt zich meer dan kranig
daarom doe ik dit zo graag
zijn ogen vol verlangen
zie de lust in zijn blik
ik verlos hem van de tangen
leg…
Een klauw met bont gevoerd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
712 je scherpt licht in vouwend duister
een klauw met bont gevoerd
nagels putten in de huid
strelen bloedvergietend voren rood
het hart onbloot in spuitend dood
lach en kijk je lijf bevrijd
van haat in levenloze staat
je trekken zijn verbekt in nijd
omdat het onderscheid
door dood niet meer bestaat
ze lachen met hun lippen dun
lege ogen hongeren…
VAN NEGERHUT TOT WITTE HUIS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
551 bloed niet haar wangen stuwen
Hij kon haar maken en hij kon haar breken
Hij was de meester, hij bezat de zwepen
Iedere slaaf kende daarvan het klappen
Vooral wanneer hij trachtte te ontsnappen
Menige rug had littekens en strepen
En vele oorlogen en eeuwen later
Is er zowaar een zwarte president
De ziel van Lincoln zingt nu permanent
Leg…
OPGEHANGEN
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
897 schokt nog even spastisch na
Terwijl ik hangend van de helse pijnen verga
Mijn hoofd laat ik troosteloos ook maar zakken
Omdat ik toch niet meer naar adem kan snakken
Het woeste gejuich klinkt nog in mijn oren
Nu ik hier tergend langzaam hang te smoren
Uit mijn gebroken nek ebt de pijn nu snel weg
Terwijl ik dan toch maar het laatste loodje leg…
Vat het leven
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.364 Het bestaan is leeg en vluchtig en je zwoegt en zwoegt onder de zon, dus geniet op elke dag. Het is het loon dat God je heeft gegeven.…
't is voorbij
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.056 't Is voorbj, mijn leven is leeg door het leed,
wist ik maar wat ik verkeerd deed?
't Is voorbij, ja tot ziens, tabé!
alleen de pijn, die nam je helaas niet mee!…
Silence
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.201 De coupé is bijna leeg,
vier passagiers, een ieder zweeg,
alleen de cadans van de wielen was te horen,
niets deed onze reis verstoren.
Opkijkend uit mijn krant,
keek ik naar de bloeiende wilgen aan een waterkant,
zacht fluisterde ik mijn reisgenoot in de oren,
hoe mooi het voorjaar begon te gloren.…
In de nacht
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.709 Mensjes, ik weet hoe leeg zijn mensgebaren,
'k Weet dat de woorden door de mens gezeid
In 't ijle slaan, en 'k praat en lijk verblijd
Of droef, mijn vrienden en beminden, maar en
Haat noch bemin.…
vermeende inspiratieloosheid
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
748 bedoelingen
het verborgen blanco
was het verheffen
van hiaten
in het kunstenaarschap
kringloop
en de zee vult zich
met het kleinere leven
even
dacht ik dat de aarde
geen kinderen meer te baren had
maar in het geringe vertoevend
was ik vergeten
dat niets niet niets is
ik loste het grijpen
van het levenssediment
mijn hand liep leeg…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 verschijnen
van een schittering
als een pleister
op het drama dat de man heet
altijd al waarde het schuw rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen
en je lendenen drinken
me legen…