Alle inzendingen over namen

7715 resultaten.

Sorteren op:

Rust

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 369
In de verte roept m’n moeder Zacht mijn naam in de nacht, Uit het land van verleden tijd, Waar zij al 'n lange tijd verblijft. Voert mij weg uit deez tijd, Op de wolken van m’n gedachten, Einde mijn vergeefse strijd. Diepe rust daalt in mij neer, Hoef niet langer meer te wachten, Slaap in voor d’laatste keer.…

Mensbeeld

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 362
In elke mens een stille bron, een kern die ouder is dan naam of tijd. Mystici fluisteren door de eeuwen heen dat wij meer zijn dan losse golven op de zee. Het licht dat door de ramen valt verkleurt in vormen, maar blijft hetzelfde licht. Boeddha onder de boom, Eckhart in zijn cel, het zijn sporen van één en dezelfde stilte.…

Volle maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 361
Vanuit ’t duister kwam ’n stem, Die riep zijn naam, Hem trof gelijk ’n bliksemschicht, Stokstijf deed staan, ’t Bleke licht van de volle maan, Tekende hem in ’t licht, Twjiflend hij ’t juist had verstaan. ’n Wolk duisterde ’t licht, Haalde het licht bij hem vandaan, Ontnam hem zijn zicht.…
Joris Olivier30 december 2025Lees meer >

Om die ene wereld

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 365
Wellicht was ik liever onzichtbaar geweest als een kangoeroekind voorgoed in de plooi van zijn springende moeder Maar zie, op een dag ben ik buiten de ring, de vliesdunne breekbare cocon getreden langs de smalle oevers van mijn naam die mij niet verlichtte maar ons verplichtte tot een spannende bedding om die ene wereld…
Maxim28 januari 2026Lees meer >

Leven der tijdloosheid

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 288
klok geen rand van morgen geen rand van gisteren alleen een vierkant stil neergelegd in het midden van niets alles wat was valt er niet uit alles wat komt dringt niet binnen het is zonder richting Gewichtloosheid- hier laat de aarde los gedachten drijven als stof door een raam dat nooit geopend werd het lichaam vergeet zijn naam…

Komen en gaan

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 455
Jas, jas, jas zei je tergend langzaam en je herhaalde jezelf jas, jas, jas tegen de daden van mijn ontwaakte lichaam naast mijn gewraakte naam.…
mobar19 april 2026Lees meer >

Zielsgeluk

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 170
Het zijn beweegt door mij heen nog vóór ik het kan denken In elke ademtocht raakt iets ouds mij aan, alsof het mij herinnert aan een oorsprong zonder naam Het zoekt mij op in de ruimte tussen ademhalen, waar de wereld even lichter wordt en ik bijna oplos in een stilte die niets van mij verlangt Daar stijgt zielsgeluk…

Joanna Maria Bollaert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
Drie eeuwen lang rustte uw naam in bruine inkt op vergeeld papier. Het had bij één regel kunnen blijven, zoals bij zovelen vóór en na u. Maar uw zoon, priester, weigerde die karigheid. Hij schreef niet over uw dood, maar over uw leven: uw stille goedheid, uw handen die gaven zonder terug te vragen.…

Echo van de rivier

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 192
Zoete wind fluistert zacht de illustere namen die de stad al lang vergat, terwijl zij stilstaand staart naar het rimpelende wateroppervlak. Wat rest is vage herinnering, gevangen in de mist van de vroege morgen, en trage stroom die alle geheimen voor altijd houdt geborgen.…

voor jou alleen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
Jij bent vertrokken om niet terug te keren zonder te weten waarheen weg van de woeste aarde Je hebt de bodem aangekeken de klappen een voor een doorstaan het Narrenschip nam jou mee naar het uitgestrekte onbekende Met liederen waterig tussen de tanden belletjes aan muts en jas: a sight to see mijn liefste koperen ko de bultrugwalvissen…
J.Bakx11 september 2026Lees meer >

De beiaardierster

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Ik zie haar zitten vóór de enorme mastodont, De vriend waarvan ze houdt. Hij weet haar te bekoren door zijn klanken te geven, in haar kleine ranke handen. Zij bekijkt hem met een gerust gemoed, een samenspel doet haar goed. Zijn klavier bekijkt ze met tederheid voor ze haar vingers buigt naar de toetsen. Ze droomt weg in haar hartverwarmend…

Ze noemen mij Max

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Ik heet eigenlijk "Maximiliaan van de Pol", Ja, voor een naam is dat een hele mond vol, Maar ik kan het hebben als karaktervolle vent, Zo laat je door je naam zien wie en wat je bent, De hele dag op jacht naar bijen en mieren, En eventjes met buurmans kat lopen klieren, Desnoods jaag ik hem drie tuinen verderop, Da's moedig want dan krijg…

Bericht aan de reizigers

poëzie
3.7 met 162 stemmen aantal keer bekeken 36.106
En arriveert de trein in een vreemdsoortig oord, waarvan ge in uw bestaan de naam nooit hebt gehoord, Dan is het doel bereikt, dan leert gij eerst wat reizen betekent voor de dolaards en de ware wijzen...…

Bij de dood van Joris de Heus

gedicht
3.9 met 367 stemmen aantal keer bekeken 27.077
Hij was een Nederlander en hielp een Engels piloot de Gestapo nam hem gevangen en veroordeelde hem ter dood.…

- Dementie -

netgedicht
4.3 met 106 stemmen aantal keer bekeken 5.135
Dementie.. in mijn hart daar heb ik nog een laatste splinter want ik dacht niets te vergeten en zie nog oude beelden voor mij jouw naam, mijn naam.. wat doet hij er toe deze oudheidswinter regelmaat, opflakkering en warmte, ik glimlach stil erbij. Een aai, een traan die voel ik rollen over mijn rechter wang..…
Sabrina Bielac24 september 2009Lees meer >

Pinksteren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Vertrouwen vanuit ons centrum op die ene naam. Hosanna in de hoge, radicaliteit, er is een naam. Gekozen met heel onze ziel en alles op dat spoor gezet. Onze ogen gaan steeds meer open voor alle kleuren van die boog. Bevrijd van alle engten, door hem, door Jezus, alleen door hem. Radicaal gekozen voor alle kleuren in zijn boog.…

VERLOREN VADERS; VERLOREN VADERDAGEN!!

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.911
Er zijn zovele mannen die vader zijn in naam maar hun kinderen nooit zien of meemaken, er niets van horen of een foto krijgen van de moeders laat staan mede-opvoeden, mede-ouder zijn!…

Wat heb ik geleerd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
Hij nam de biecht af en vergat mijn naam. Hij herkende geen medemens in mijn ogen. Ik moest eraan geloven. Het eeuwige enerzijds anderzijds, de kronkelredeneringen in de spits van zijn roede druipen nog langs mijn benen en die speekselpreek moest ik altijddurend geloven.…

Paris en Hélena

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
eh, o got ja, K.Bladzij...de naam alleen al...) en zijn stuitende onbegrip voor de zeggingskracht van deze kleine ballade maar terzijde te seponeren en af te doen als nonsensicalia!…
Maxim3 augustus 2023Lees meer >

Dreiging

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.222
De onderwereld is er gaarne, want alleen de naam verleidt al: Nederland. Het wordt bedreigd door nationale rampen. Het land verkeert in opperslecht milieu. De zotten gaan hun boekje vaak te buiten bij mensen die hun vrije mening uiten. Al vele Nederlanders zijn het beu.…
Aubrey23 januari 2005Lees meer >

Herinnering 1976.

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 921
Ik had graag jouw naam willen schrijven in boekjes, en op velletjes papier verlangen naar jou is altijd gebleven maar je moest gaan ver van hier. Je hartje heeft tot het laatste geklopt en op een morgen was het voorbij het was opeens stil in m'n buik het was over voor jou en voor mij.…
Moeke27 maart 2005Lees meer >

Walsend door

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 780
Walsend door de golven langs het lichaam van de nacht omgeven door woeste zinnen klinken letters zinderend zacht namen ooit geschreven in wild opwaaiend zand stampen weten in vergeten langs een uitgestoken hand galopperend door de stroming begroet het licht een nieuwe dag diep verscholen in een duinpan hoor ik nog immer jouw lach zandkorrels…
metha15 april 2005Lees meer >

de snoek

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.397
boemerang ontblote de dode snoek zijn grijsgroene camouflage buik voorzichtig haalde ik h’m uit het water en keek in dode ogen later in het schuurtje stopte ik de snoek in de weckfles en wachtte zes maanden geduldig zoals een moordenaar kan toen je verjaarde gaf ik je de snoek rijkelijk voorzien van kervel, bieslook en dragon gulzig nam…
reginald27 april 2005Lees meer >

BIJ DE PSYCHIATER

hartenkreet
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Ik zag mij graag geplet door vrouwenlaarsjes, ook hoor ik steeds mijn naam: Napoleon. En ik wil brand in elke kapsalon en kleine schaapjes nemen in hun aarsjes. En bovendien: ík weet nu wat eczeem is, dat dat een buitenaards geheim systeem is maar dat er niemand is die dat doorziet.…

Gemis

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Voor het slapen gaan laatste gedachte is net een straathond zoekend naar de resten van de dag tot bot ontleedt hij de weg van voorhoofd naar achterhoofd en terug snuift achter de ogen overblijfsels van beelden en voor de nacht onderdak vindt tussen de kiezen waar ik je naam maal, je woorden en smaak van je lichaam als kinderlijke angst in…

Cirkels in zand

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog één keer omcirkel ik zacht jouw naam, bevrijd…

Ma (in memoriam)

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.185
Zo heb ik je gekend, weldadig bij het leven, Je liefde voor mij nam je niet mee in je graf, Ze is al die jaren na je dood bij mij gebleven, Ik kan daar mijn tijd mee verder, jouw taak is af.…

berusting

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.456
zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden obstakels werden, levenswijs, gemeden en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee de kater op haar schoot had geen idee van onrust uit een sluimerend verleden de bange blikken, schijnbaar zonder reden hij onderging haar strelingen gedwee ze vond haar weg, manmoedig, maar alleen het laatste avondmaal nam…
Daan de Ligt16 augustus 2005Lees meer >

Wind aan zee

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.768
bier is eenzaam heilig en plezant de bewoners winnen het dictee Nederlandse orde spreekt tevree eigen woorden helpen uit de brand zeiken doen ze zelden op de plee Lage landen, anders maar verwant Schaarse zonnestralen uit de krant worden breed ontvangen op het strand heel veel regen klinkt met “ach en wee” Het verschil is meer dan naam…