8256 resultaten.
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Alsof de nacht mijn lasten voelt,
ontlokt de hemelboog mij duizend zuchten…
Ik offer tranen aan de goden voor mijn zielenrust.
Zij helen de vleugellammen
en ook mij.
Ik, die -zwaar verankerd- aan verleden lijd…
En in de bron van de maan baadt het licht van de zon.
Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.…
Strand kiest de zee
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 Nu zorgen zand en de kust
voor overpeinzing en tweestrijd
zieners tussen liefde en gevoelens
wanneer men sloft in mulheid
op het meest onjuiste moment
als voetstappen uit elkaar gaan
armen niet weten van omhelzen
zand in ogen waait
zout van aanstormende tranen
vermengen zich met de woeste zee
die geen toegang geeft tot wegebben
verdwijnt…
Seizoen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
793 Als de dagen weer gaan lengen,
de wolken minder tranen plengen,
als de klok weer wordt verzet,
dan staan de schaatsen weer in ’t vet.
Mensen wees dan op je hoede;
moeder krijgt de schoonmaakwoede,
zeult dagenlang met emmers sop -
‘Spic and Span’ knapt alles op.…
dansen op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
734 zingt
ik was vergeten
het speelse klotsen
als je verstoppertje speelt
onder de overhangende rotsen
ik hou van je zeegroene kleur
de eeuwige deining, je zilte geur
laten we geen tijd verdoen
want het nu.... is zo later
ik wil dansen, dansen op het water
je lange lieve golven
heten me welkom
strelen troostend het strand
waar mijn tranen…
Shit
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.041 gelijk
in elk opzicht
Jij hebt mijn hart
flink opgelicht
Je deed het goed
berekenend stil
Alles ging weer
zoals jij het wil
Je bent er klaar mee
ik sta jou in de weg
Dat ik van jou hou
gewoon vette pech
Dag mijn droomman
meer ben je niet
Flink veel shit
eindeloos verdriet
Je doet je ding maar
ik vecht wel hoor
Tegen mijn tranen…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat…
Sta het toe
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
719 Sta je tranen toe
Laat je verdriet zien
Voel de pijn door je heen gaan
Het mag komen
Voor deze keer staat ze het ook toe
En het voelt goed
Ze voelt het branden, warm worden, nat worden
Totdat ze eruit komt
Dan komt het gevoel van onmacht en wanhoop
Hoe kan ze dat laten zien?…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Smachten en verwarring die domineren,
bezeren d'ogen vol van tranen.
Wanen en spinsels die de geest kwellen,
vertellen uitkomst naar 't licht.
Ontwricht en belast door 'n gekwelde geest.
Gevreesd om controle te verliezen,
kiezen gedachten voor zekerheid.
Bereid en hoopvol op 'n kalm gemoed.
Behoed voor d'eenzaamheid voorgoed.…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.
Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd
in ruimten klein als cellen tussen muren
en leven slechts vandaag tot morgen.…
Zuivering
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
561 als korrels zand glip jij langzaam
tussen de vingers van mijn hand
spoelen jouw laatste woorden weg
als de zee vervaagt in 't zand
zoek jouw ogen in de sterren
vertroebelen wolken mijn zicht
regent het tranen uit de hemel
hoe het in de verte weerlicht
reinigt water al mijn zorgen
dralend spoelen ze in de zee
zie ineens de sterren staan…
palliatief
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.950 ik ben
wildvreemd en toch,
de warmte van een zonnestraal
verfrissende regendruppel
bottelende boom in een knokige herfst
in lam in de springwei
geurende bloei van een roos
stappen gezet tijdens een boswandeling
zwoele zomerlucht
adelaarsblik vrij naar benee
strelingzachte aanraking
het kippenvel op je huid
het zilte van een traan
het…
verdriet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 Heb veel dingen gedaan
Die ik niet wilde doen
Over m'n gezicht loopt een traan
Weet niet wat ik er mee moet
mensen denken dat er niks is
het was een rare gebeurtenis
ik ben op zoek naar de reden
waarom het fout is gelopen
Denkend aan de dingen,
die ik probeerde te vergeten
ik maakte een fout,
het vertrouwen gleed langzaam uit m'n handen…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Later
Die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
hoewel 't tempo door
verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten schuilt…
Op een zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
833 Raam ik hun tranen
doen oma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
zie: mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
Simba
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 Terwijl iedereen ligt te
slapen doen wij onze
dagelijkse ronde strompelend
beweeg jij je voort pijn staat
in je ogen geschreven
ik wil niet voor god
spelen maar wil ook
niet dat je lijdt
de regen spoelt mijn tranen
weg nog een klein eindje
dan mag je weer gaan
slapen op je vertrouwde plek
Laat mij nog even genieten
van…
leven komt en leven gaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.388 je kunt bloemen brengen naar de graven
en as verstrooien op het veld
schepen varen in en uit de haven
een oude man telt traag zijn geld
hoge bomen buigen niet
voor kleine struikjes aan hun voet
er is geen wedstrijd in verdriet
voor wie elke traan oprecht begroet
leven komt en leven gaat
de kosmos doet haar ding
zij botst en deint, kent…
Je zit in mijn hart
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.038 Je zit in mijn hart
Het past eigenlijk niet
Stoffige kamers vol
Met tassen verdriet
De gang loopt over
In de glijbaan de tranen
Ik baan me een weg
Naar daar waar je zit
Niet dat ik je vind
Maar de ramen staan open
Het is al zo lang
Dat jij bent gaan lopen
Op paden en wegen
Het wikken en wegen
Doet me beseffen dat tijd slecht vervliegt…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De dag verborgen in weemoed en soms
tranen die glinsteren in de zon.
Een gloed van binnen en gemengde gevoelens
als stug leer op zacht linnen.
De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van de Oceaan.…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Nooit vermoed dat één mens mij kon verminken
Er was geen traan om nog te verpinken.
Liefde is heden voor mij een onbestaand woord
De kerel van mijn leven pestte mij geestelijk dood.
Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
de wilde zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
714 een vlucht zwanen
tekent witte
wieken in de zwaarte
van de lucht
eens droeg het
meisje paarlen
gevlochten door het
haar
nu staat ze daar
en tuurt
een koningsdochter in
de rouw
trouw aan haar lieve
broers
de wind neemt haar
bittere tranen mee
gevangen door
gespreide vleugels
gebaar van welkom in
hun harten
te lang getart…
euthanasie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
843 doe maar niet
laat me maar los
mijn blik is al naar voren
ik zoek
ik zoek mijn man
ik kan niet laten om te zien
naar tranen van mijn kinderen
ik ga wel, maar ik kan niet
ik kan wel, maar ik ga niet
nog niet
of toch
zal God mij ooit vergeven
wie helpt mij bij dit streven
naar vinden van de rust
ik zoek
ik zoek mijn oudste zoon
het missen…
Thuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 ik ben onder aan de berg
thuisgekomen na jaren van
omzwerven in belichte duis
ternis, helder zie ik de blauwe
lucht, nog verder dan tranen
die verdampen aan wimpers;
de rietvelden van de ziel in
het gevoel vastgeprikt als
spelden die glinsteren in het
aangezicht van mijn volle maan
nog eenmaal demp ik het vocht
en tel in mijn hart de som…
azuurblauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
578 je zuurstokroze mooiste jurkje
je kleine arm steekt uit
naar verdronken dromen
onder het water je hoofdje
je ogen bron van verstilde tranen
ze zien het licht niet
in deze duisternis
in deze lange nacht
sleurde de heldere zee
jouw onschuld
naar het kille einde
ik zie je
met gesloten ogen
verder leven?…
Bezonken rood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Met rode ogen van het tranen
drogen om het bedrog na het
bezonken rood, breekt de ketting
zich in losse kralen van bloedrood,
bloedeloos tot lijkbleek dood.…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.
Ik hoorde de gesmoorde kreet
van diepe smart.
Kende je niet, maar
toch sneed het geluid als
een mes door mijn hart.…
Van de zandbak naar het elfde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Ik droom dat
Ik een kind ben
Dat speelt met
Andere kinderen
In de zandbak
Van onze jeugd -
De meisjes gaan weg
Als de jongens te ruw
Worden en elkaar
Bekogelen met ballen zand,
Er vallen tranen
Als in de kogels van zand
Ook wat steentjes meegaan -
Twee jongetjes huilen,
De rest lacht hen uit
Een droomflits verder…
Een volk onder een ster. Suriname 40 jaar onafhankelijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 Hindoestanen, creolen
indianen en javanen
veertig jaar voorbij
Joop's tranen om een
onafhankelijkheid van
een volk onder een ster;
dat zich losmaakte van het
moederland zo oneindig ver.
Suriname, Paramaribo, eeuwig
stroomt de Marowijne; geeft
vruchtbaarheid aan zijn volk,
vindt welvaart in zijn bauxiet
mijnen.…