9413 resultaten.
Wintergras
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
617 ze raken nooit uitgeteld
stilte wil een hoofdrol
in een huis dat blijft verhalen
een draaiboek dat niet liegt
ik heb het leven nu geleerd
ik zal het water blijven dragen
tot de avond binnenkruipt
morgen zullen er branden zijn
ik wil het wintergras zien groeien
ik zal ontsnappen aan de tijd
het moet me lukken om
de snaren van een harp te tellen…
geruisloos
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
495 het binnenbloed kruipt
bij elke slag van het hart
wast gewogen dagen weg
gaat aan zaak of rede voorbij
maar verlicht niet het gewicht
van steen in weke maag
doch tempert geruisloos de zucht
waaronder een ziel buigen wil die
weet van elke groef
wat gangbaar leven vermag
en dat terwijl we ooit het
troebele water in een vroege baai…
voel jij nog grond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.055 voel jij nog grond
vroeg hij in de
Noordzee op die
gure decemberdag
het oorverdovende
geraas van de golven
overstemde het
nee van de jongen
de sterke onderstroom
had hen verrast
een mens leeft niet lang
in ijskoud water
de ruwe zee geeft
zij neemt
uit hoeveel happen
bestaat de mens
zij zwijgen
de man en de jongen
tot…
Dicht bij mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Ik voel dan rust,
zoals water rustig wordt
wanneer de wind gaat liggen.
Je woorden hoeven niet groot te zijn—
één blik van jou
kan al genoeg zijn
om mijn dag te dragen.
En als het even moeilijk wordt,
weet dan:
ik sta naast je,
met stille kracht,
tot de zon weer schijnt.…
Open horizon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Ik lees mijn leven
als rimpels in stil water
dat allang is doorstroomd.
Voor mij ligt licht,
onbeschreven en open,
zonder uitleg.
Ik ga zonder weten,
met alleen een kloppend hart
dat vooruit blijft gaan.…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
De zee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
148 En eenzaamheid
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot eens het water
van de stroom
in zee zal vloeien.
Uit: Steeds weer exodus…
De enige leerling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
125 Water vindt de laagte
zonder aarzelen.
Alleen de mens
komt niet voltooid ter wereld.
Een vinger rust op een eerste woord.
Iemand wacht
tot een ander ziet wat pijn kan zijn.
Zo groeit, bijna ongemerkt,
wat niemand erft.
Op een dag
is er niemand meer
die de richting wijst.
Toch weegt elke stap.…
Weids Hollands polderlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
40 Langs ‘t water volgt de tijd
de loop van een watergang
in weids gelegen polderlandschap
waardering voor haar achtergrond
is zonder vermomming of verzuring
een lust voor het oog
koeien horen bij een mooi polderlandschap
zijn met omlijsting bewaard gebleven
hebben nog altijd wat in de melk te brokkelen,
het penseel wijst hen als getuigen…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 De wind die krols het water streelt
dan met mijn donzig haar wat speelt
brengt koelte in een licht gesuis
van golvenzang en zilt geruis.…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 het niet meer tegen
alle beheersing is nu kwijt
weg gespoeld met de regen
die vanuit mijn ogen een spoor slijt
Deze kolkende rivier verandert in een waterval
als hij de rand van mijn kin bereikt
het verdriet klettert in een dal
alwaar ook de tweede dam bezwijkt
Het hele lijf in paniek, de nood toestand van kracht
als al het opgeslagen water…
Gemengd huwelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.061 De Lena en de Amazone,
zijrivieren van de Rhône,
zijrivieren van de Rijn:
zou al het water vrouw'lijk zijn?
Och, wie dit denkt, vergist zich deerlijk.
Een dame vindt het water heerlijk;
ze denkt, dat HEERlijk MANlijk is
en zwemt gemengd, gelijk de vis.
Het waterdier wil dit niet missen;
hoe krijgen vissen anders vissen?…
Lichtgeflikker
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.557 Ga, waar de zon op 't water breekt
En 't wondre vreugdevuur ontsteekt,
Dat koel is in zijn blaken,
Dat brandt, waar 't zich in 't water stort...
Indien ge dan niet blijde wordt,
Kan ik het u niet maken.…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 zolang zijn geest aarzelt
op de grens van weten en
vergeten, cirkelt hij rond
in huis, zoals de goudvis
in zijn glazen kom die
in de voorkamer op de
tafel te pronken staat
door het water glinstert
een goud vlammetje van
koudvuur met een kort
geheugen van maar drie
seconden, dus achter
elke ronde wacht een
heel nieuw avontuur
vreugde…
Blauw in violet gebed
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
903 uiteenlopen
door elkaar vloeien en de waarheid snoeien
in transparanteng glanzen ruimteloos begrenzen
verwensen gebonden licht en gekluisterd balans
kans op leven in eenheid met aarde vergaren
van wat wortels aan de rand van bestaan
schrikkend rood vergloeit
de purperen horizon verflart in
regens die grijzer nevelen dan wit
een bui valt trager water…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Ik ben voorbij het water, het lome, groene water,
de bomen ruisen heupwiegend hun avondlied,
en ik, ik zing en dans mijn eigen ballet.
(1988)…
De vlag
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.621 . -
Het water plooit -
't Dooit!
Jongen! sta nou als een toren pal
Aan die natte drassige grachtwal. -
Laat, diep uit je hart vandaan,
In de roereloze mist
Langzaam 't vaandel opengaan
Op die donkere doodkist: -
Daar hangt het hoopvol over 't treurige water!…
We zijn zo hard op zoek
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.055 Want het water is fris en het gras ruikt naar lente
het vlees mag wat rauwer; de pasta al dente"
noem het de kunst van verfijnde accenten
de vuilnisman ruimt een straat vol referenten
De welving des waters, 't gevleugeld insect
deinen op vanzelfsprekend dialect
en de mens in zijn streven een deel van te zijn
spreekt te vaak de taal van miskend…
Manon (Deel 2)
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
4.157 wiedend tussen het jong plantsoen,
fleurend bij vers frisbronnend water,
horen de telers boven ‘t groen
ver hoefgetrappel en geratel.
het span komt recht hun richting uit
met aan zijn boord een jongedame :
asblond van bles en blank van huid
arriveert daarginds Jean’s erfgename.…
Wat bent u mooi!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.014 Schreeuwt ze zacht van de daken
Welke zaken
Zal ik staken
De liefde voor de medemens
Intens
Verdrietig word ik hier van
Ik stop mijn hoofd niet in een kan
Water
Die kan water kan ik later
Wel weer opruimen
Ik zal de sfeer maar niet opruien
Jij kunt er niets aan doen
Jij bedoelde het goed
Zei: Een andere depressieve demente vrouw
Die…
Meer van Geluk
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
936 Zij die alles al zo hadden
hadden nooit genoeg gekregen
en zij die het steeds ontbeerden
stierven weerloos in beklag
Daar moest hij steeds weer aan denken
bij het stillen van de meren
waar geluk dat er in rond dreef
niets meer dan het water was
Voor de koningen een plas
om er hun rijk mee te markeren
voor de kardinaal een graal
waarin…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Het nest reeds lang verlaten,
temidden van bevroren water
wacht na einderloze vrieskou
toch nieuwe lente op.…
zuiver op de graat
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
651 veel te goed was
voor deze wereld
een gebrek aan schaduw
en het zelf van het zelf
kwam er niet onder uit
hij was niets waard, zelfverklaard
zijn lijf veeg en grondig met hem
hij sprak met gegroefd timbre
over zijn pijnlijke lendenen
het graven van kanalen
in dorre wandelgangen
harde woestijnen zonder mededogen
en traanbuizen die geen water…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 De vogel, de vis
een vijver, mijn voeten
Het water is helder, het water voelt koud
Een witte wenk
dwingt mij naar het midden
Vandaag is voor eeuwig
Ik geef mij geheel…
Voor altijd wachten op later
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
803 Lig ik naast je en kijk over het water.
Zachtjes pak ik je tengere hand,
en wil ik voor altijd wachten op later.…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik liet je liefde uitvloeien over
de duinen vanaf
mijn duin
Verzamelde vuil uit mijn leven
mijn tranen bleven steken in
mijn koele hart
hangen in de duinovergang
voor het zilveren licht
over de blauw grijze golven
gekamt met witte koppen
Tot ik eerst achteruit
dan vooruit dit
water verliet
mijn eigen
water de ruimte gunde
Me liet…
Een zondagavond
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
738 Het maanlicht en het dansen op de brug
waaronder water klotste en frazelde
over liefde die nog zou ontluiken.…
waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 Water stroomt over het land
stenen en zand genieten.
Het rotsgedeelte laat zich strelen door de watermassa
Het zand wordt verslonden.
Het hoogteverschil is geboren.
De druppels kleven aan elkaar
Laten zich glijden naar beneden
Met oorverdovend lawaai.…
Vakantie-ontmoeting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
646 In verheven stilte, als een door de zon beschenen
blad dat zachtjes neervalt op het water van de Lahn.…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Juist als wij denken alleen te zijn,
op onszelf teruggeworpen, zijn daar
vuur, wind, water, hemel, aarde.
Reizen wolken met ons mee
wijzen zonnestralen naar ons
wakkert ons innerlijke vuur aan door iets
lest water dorst aan dier en gewassen
die ons elk voorjaar weer verrassen,
trillen signalen door het hemelruim.…