7542 resultaten.
Liefdesverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 het gevoel dat jij achterlaat
ben nog opgesloten in verwarring
fluister jouw naam in mijn hoofd
denk aan al die zoete dingen
die jij mij al zo vaak had beloofd
teruggaan naar recent verleden
naakt en zonder schroom
zag ik mijn prins verschijnen
in een erotische meisjesdroom
huil de tranen uit mijn ogen
droog mijn kussen in de wind
hoop…
Zoeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 Hoe kan zachtmoedigheid ons diepste zelf bereiken
en doet toch verder gaan in hoop en zonder vrees?
De praatjes dwalen in de kalme straten
maar sterven uit en gaat alles gaat maar door alsof
er nergens doden vielen, er geen oorlog is
maar enkel maar de zonnebloemen bloeien?…
golvenslag
netgedicht
2.0 met 24 stemmen
444 het water week voor haar, verdween
alsof een Mozes met zijn staf kon
toveren, alsof een poel van verderf
opeens een scheiding werd van goed
en kwaad, een horizon van licht
dook recht het water in, dat diep
en alles strak omvat, dat neemt
en geeft, ongrijpbaar is als zij
zoals zij zwelgt in duik en vlucht
zo zwelgt mijn middenrif in hoop…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen, naar beter, naar eindelijk zijn
geen muren, geen dak, maar een hart vol kracht
een geest die buigt, maar nooit wordt geacht
hij bouwt aan zichzelf met wat hij nog heeft
hoop…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde-
Herrijzen zou maar ja wanneer
Je gaf de hoop…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…
Penelope Wacht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
437 ontrafelt ze 's nachts
als niemand het ziet
om minnaars te weren
van het olijfbomen bed
dat haar koning voor
hen beiden had klaargezet
Penelope weeft
om eer en troon te behouden
hetgeen ook de goden
als wenselijk beschouwden
voor hem die volbrengt
wat van Fortuna moet
een slopende Odyssee
van kwaad en van goed
Penelope wacht
weeft hoop…
Een scharlaken fel exposé
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
372 het was moeilijker
dan ik dacht
de zware pigmenten
hadden nog zoveel
spirit en kracht
dat met frivoliteiten
het oplichten geen
succes zou worden
ook met de wat
gedateerde
donkere lijst
kon ik er geen
luchtigheid in krijgen
pas na het opfrissen
van mijn jeugd
perspectieven
met geloof hoop
en intens warme liefde
op niet…
Rebelse kunst
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
785 Tags en lijnen van woede en hoop,
elk beeld een stem, geen zachte toon,
het beton trilt onder hun kroon,
wie regels stelt, voelt plots hun loop.
Geen meester maar rebels vrij hart,
de straten leven op ritme en strijd,
wie kijkt en durft, voelt pure tijd,
hun boodschap krast...een kunst apart.…
Herfstgedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 De zon neigt naar kimme,
De lange avonden beginnen,
Kruiken vóór en in bed,
Hoop op uitzicht op winterpret,
De voorbode van ’n nieuwe lente,
Ter inluiding van rokjesdag,
Zomer staat weer voor de deur.
Deze cyclus herhaalt zich elke keer,
Als spiegel van ’t weer,
Ook ik leg mij net als jij daarbij neer.…
Verwachting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Wat houdt ons bezig: wachten
en hopen op weer wat meer vrede,
verdraagzaamheid en ook ontferming,
al zien we dat nog niet tot heden.
Wat kunnen we dan zelf toch doen?…
Het nieuwe jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
406 ik til de deksel op
en kijk nieuwsgierig
naar de dagen
die netjes opgestapeld
in de doos zitten
ik zie mooie, vrolijke,
trieste en gelukkige dagen
en zie ziekte, verdriet
en blijdschap
langzaam doe ik
de deksel weer
op de doos
binnenkort zullen
de dagen één voor één
worden uitgedeeld
als het zover is
hoop ik dat iedereen…
gefileerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
301 leven overstemt
de hobbels van de
vroege morgen die de
de late nacht tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers
het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft ontheemd de
vergankelijkheid zonder
vrees omarmt
hoop…
De muren spreken niet,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
363 De aarde spaart de mensen vooralsnog,
doch verlangen de grote verliezers
hoop tegen de klotsende klippen op;
rollen zijn nou eenmaal omgedraaid,
de vrouwelijke voorzienigheid
verdraait het uitgesprokene
intens ten lange leste.…
Hoopvol
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
305 Ik hoop dat je stilte vindt
die je hart niet verstrikt.
Dat je een stukje paradijs voelt
terwijl mijn aanwezigheid langzaam oplost.
Je voeten drukken plassen
die zich vastbijten in de aarde.
De lucht hangt laag,
zwaar van onvertelde woorden.…
Het gewicht van zwijgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
158 Wegen zijn ondoorgrondelijk,
als er tunnels zijn
weet je zeker vóór
het donker wordt
dat je je licht moet
bewegen,
dat ergens
een doorgang bestaat,
maar degene die
bezwijkt
is pas zichtbaar
op de grond
daar
wegende
verschijnt
het gewicht,
niet in de bagage
niet in de auto
maar in de hoop
dat de tunnel
verlicht is…
Grijs en grauw
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Ik kruip in mijn bed in de hoop
Hier mijn rust te hervinden,
Doch, ook daar blijf ’k in de knoop.
Ik weet me met mezelf geen raad,
Staar naar het witte plafond,
Wachtend tot ’t regenen overgaat.…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
BejaardenThuis .....
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.091 , oh echt ik blijf hopen
dat het bejaardenhuis
mijn deur voorbij zal lopen
totdat het wordt een BejaardenThuis…
Liedeken
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.084 Ach Lelie hoog verheven,
Verheven in mijn zin,
Mijn hope van mijn leven,
Gewenste, schoon Vriendin,
Wil mij, u jonstich, geven
Een lieve wedermin.
Met hoop en vrees bevangen
Met een gestage strijd
Van zorgen en verlangen
Verwacht ik nu ter tijd
Van u mijn troost t'ontvangen:
't Woord, daar men lang om vrijt.…
Kerst 2002
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.239 op een Gelukkig Nieuwjaar
En ja het zou kunnen, misschien
Ik zeg tegen mezelf blijven hopen maar
Mijn cadeau voor Kerst kan ik echt niet bedenken
Dat doet er ook maar weinig toe
Kon de kerstman me dit maar schenken:
ALL I WANT FOR CHRISTMAS IS YOU…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 Het gaf de melancholieke schoonheid hoop,
alomtegenwoordigheid streelde witte regen,
evenals de verscheidenheid..
kuste de muze het schuimend hart,
zo lief als branding weende
en smart ongerepte liefde dragen kan,
het hart dat lief kan hebben, het keek mij aan
in een zee van verdrietig dieper zwart..…
Dood(gewoon)
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
944 Een man tot op het bot verknipt, die nergens rust meer vindt
loopt achter zijn verlangens aan, vergrijpt zich aan een kind
dan in paniek haar lichaam dumpt, verminkt als een hoop schroot
een kinderleven maar zo kort, nog niet vol groeit, nog niet verknoeit
daar ligt zij nu haar kleren op een hoop… dood maar niet .….gewoon.…
als de klok slaat
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.025 vermoordde me van binnen
ik doe wat jij doet
om de pijn te verzachten
wazigheid
vrolijkheid
schuldgevoel
zoals jou wil ik niet zijn
je kreeg geen liefde
je gaf nooit liefde
getrouwd met de fles
je eigen kinderen vergeten
ik draai me om
de klok slaat
een nieuwe dag
maar geen nieuw begin
ik draag het op mijn schouders
ik blijf hopen…
Mannen met baarden op de woelige baren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Wij zetten koers om de Goede Hoop.
Ons leven is een testament van angstige
momenten, op de vele bloedstollende
pagina's van onze levensloop.…
Mirakel
gedicht
2.8 met 5 stemmen
2.765 land
dan dit land
mateloos is mijn liefde voor het land
gecompliceerd gehard en onomwonden
ik geloof niet in wonderen maar
de vreedzame bevrijding van mijn land
was een wonder - onverhoeds en lichthoofdig blijft
het me bij die weergaloosheid blijft me bij
ik weet dat het land nu in protest is ontbrand
eenmalig is vervaardigd uit hoop…
de honingbij en de strontvlieg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
680 een hongerige honingbij
vloog zoekend in het rond
en zag toen in een groene wei
een dampende hoop stront
van afschuw kromp zij haast ineen
en dacht: dat is toch wel heel vies
ik ga hier met een boog omheen
voordat ik zo mijn trek verlies
maar toen klonk er opeens een stem
een vlieg die zat te smullen
zei: trap eens even op de rem
kom…
hopeloos verliefd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 wij maken met elkaar
Een liefde die iedereen wil omarmen
En hoop dat wij elkaar lang gaan verwarmen
Jij kijkt mij aan en geeft mij een zoen
Dat is al ja alles wat jij kan doen
Vanaf nu gaan wij samen onze weg
Zonder verder een zekere uitleg.…
Vriendin voor het leven
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
632 Als twee magneten voelen we wederzijdse energie
voor elkaar die ook nog eens zo krachtig is dat elke tralies breekt
Mijn beste vriendin, blij dat ik jou tegenkwam en hoop hierbij dat onze bijzondere
waardevolle vriendschap mag blijven duren van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
DE HOFVIJVER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 fiets
Twee lege stoelen
in stil gesprek
tegenover elkaar
Ooit zaten er
twee mensen op
Tijdens hun avondwandelingen
langs een rij straatlantaren
haalden twee schaduwen
hen herhaaldelijk in
Héél benauwd kregen ze het…
en weg zijn ze
om nooit meer terug te keren
En dan
staan beide stoelen
weer gestapeld op elkaar
boven een hoop…