5005 resultaten.
Hongerwinter ( anorexia nervosa )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 In die ene winter, van het jaar 1995,
op het jaar 1996, was het een heel koude nacht.
Er was niets te eten, want ik had geen trek en geen
behoefte..., als alleen leeg te geraken... .
Het was bijna niet te overleven.
De krankzinnigheid van mij in leven te houden,
in enig vertrouwen van kaarslicht.
Slechts veel wantrouwen.
Er was water.…
Simpel geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 Een aanrader voor iedere man, die nog steeds
de weg naar de snackbar niet weet te vinden,
die hardnekkig verlangt naar koude vrouwen.…
HEROÏNEHOERTJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 levensmoe
maar feit was dat ze was gekocht
Haar lichaam was zo jong en teer
bijgevolg ontfermde zich die vent
Over haar die zei: Ik min jou zeer
kom mee en zie je wordt verwend
Eens in het zeer verre buitenland
eindigde de heel lange vliegtocht
Daar trof haar vriendje zijn klant
aan wie ze als vee werd verkocht
Een lange reis door ’t koud…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Zijn wijsheid is verborgen maar bedoeld
voor de koude nacht. Mijn gevoelens zijn versluierd
als door mist gesard. Maar die ster geeft
warmte en weer licht. En zelfs in november
wordt het beter en heb ik helder zicht.
Ik ben weer op weg gegaan. Op deze dag
maak ik de tocht naar buiten.…
STILTE OM TE SNIJDEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
954 Stilte heerste in die donkerblauwe nacht
de nacht van ‘t vreselijk eenzaam lijden
Die stilte hield het meisje in haar macht
het leek die keer een stilte om te snijden
Blote voeten op een koude ondergrond
als deel van de zichzelf opgelegde straf
In deze situatie, waarin zij zich bevond,
dacht ze slechts aan sterven en het graf
In de lade…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 Moddergatse schepen voeren toch uit
want het laatste eten was opgegeten
en men bezat geen rooie duit
Dus de vissers moesten wel visssen
op die grote ruwe zee
en hoewel het eigenlijk niet kon
voeren tweeentwintig schepen mee
Alle blazers en ook de aken
zeilden naar het schollenplat
het was een uur of vijf maar varen
doch iedereen werd koud…
De Hemel schreef een sprookje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.231 gebed
aan haar gericht om deze kloof te dichten
Maar zijn hartlief is verdwenen
naar de wachters aan de horizon
voorbij de ademtocht des levens
*
Ooit lachte zij zijn ogen lief
en tooide onvermoeibaar de lente aan zijn minnespel
Er was geen zorg of teken
van sluipend ziek of ongerief
De hemel schreef een sprookje
*
Haar koude…
Ik min u nog
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.303 Geen blik, geen blos op uwe wangen,
Geen woord: uw hart was koud en stom.
Ik trilde en beefde van verlangen,
Ge ging voorbij en zag niet om.
Ik min u nog, al schondet gij
De eed, mij eens vol vuur gezworen;
Ik heb u lief zoals te voren,
Al denkt ge thans niet meer aan mij.…
Kerst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
881 De nacht is kil en koud.
'k Heb nog geen enk'le ster geteld.
Want ze huilen om de doden,
de zieken en gewonden,
de slachtoffers van moorden,
om alle oorlogswonden.
Want ze huilen om de zieken,
de vluchtelingen ver van huis,
om de gifuitbrakende fabrieken.
Die buiten onze wereld uit.
En ik huil met ze mee.…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 verloren hangt de mooiste stenen vleugel
droevig koud op modderige aarde neer
hoor de wind buiten in stilte ritselen
tussen alle groene bladeren,
vastbeslotenheid
mijn bijzondere engel..…
geluk bij de benzinepomp
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
751 ineens erg gelukkig
en barst in lachen uit
ik ben nu eenmaal een ochtendmens
en met een grijns op mijn gezicht
schrijf ik dit gedicht
thuis staat de koffie klaar
en ik ben al klaar met deze dag
mijn taakje is volbracht
als ik weer ongelukkig ben
fiets ik naar de pomp
dat is beter te denken
dan dat ik ongelukkig ben
het is een heel eind koud…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Zeg, kan de roos, die 't graf ombloeit,
de koude lijken nog bekoren,
in blanke doodswâ neergestrekt?
1887…
Wereldwijd aan duigen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
747 Je hebt de sportiviteit bedrogen
en als een actrice pakte je goud,
gedrogeerd lachte je opgetogen
en je misdaden lieten je koud.
Hardlopers zijn doodlopers, weet
jij wel heel goed te onderstrepen,
ook je collega's vallen bij de vleet,
de bewijzen zijn niet aan te slepen.…
zij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 met een vals begin dat ik begeer zoals de vrucht in haar schoot
zij hoeft mij niet te lieven als de kruiken aan mijn ogen
verstild de lente proeven en ik alle loof ontwijk
dat nog gesneden dient te worden, ik voel me rijk
in mijn veld waar zij heeft gezocht, me geroepen
met haar bezorgde stem
doch, ik laat me niet vinden als mijn lichaam
koud…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de nachten zijn
de nachten die jou de tijd doordragen
en in het donker naast jou liggen
de plek nu koud en Kil
op vraag van jou door mij verlaten.
Ben ik jaloers op de nachten die met jou slapen?…
Gaia
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
687 waarom, o waarom toch
heeft de Moedergodin
de mensen uitgevonden,
naar deze Aarde gezonden
Gaia draagt een zware last
met ons,
mensenkinderen
zou het al te laat zijn
of kunnen we de vernietiging
van deze wereld
nog verhinderen
- misschien -
door onze schoenen uit te schoppen
het warme zand te voelen
de koude…
Beatrix en haar z(o)on
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 ."
Beatrix doet het gordijn dicht, de avond is gevallen
weg is elk zicht op, gelukkig ook geen enkele plicht voor
en zij Beatrix vraagt aan haar kamergezelschap:
"Zullen we een fles koud maken en lang een spelletje doen vanavond tot diep, diep in de nacht, want slapen doe ik kort, want slaap vind ik doodzonde!"…
Wat willen we nou?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 warm of koud?
binnen of buiten?
doorgaan of sluiten?
Wat willen we nou?
Lemming of adelaar?
zwaluw of baars?
schoen of laars?
loper of paard?
piano of gitaar?
visstick of kaviaar?
de wijn staat klaar.
Wat willen we nou?
Kop of munt?
bot of punt?
bol of plat?
dik of dun?
ruw of glad?
hoekig of rond?
bruin of blond?…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 de eik buigt zich naar mij
neen, het blijken zijn jaren
die mij echter groeten
fluisterend wel te verstaan
en spreekt in woorden die mij doen
bedaren, hou mij vast, omhels mij
ik zal je doen rusten en de loop
van de sterfelijkheid verklaren
ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap sust
ik bloei wanneer de zon mij…
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 verscholen
in het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren
die als druiven ook
voller smaak krijgen
door aan koude…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 Ik keek in de goud gebraden heerlijkheden
Een tafel met daarop een koude kaars
En een paar takjes lavendel in een zilveren vaas
De ober van het restaurant
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik…
Zelfportret
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
581 Langzaam en voorzichtig kom ik los uit een
zichzelf gesponnen zijdezachte cocon die als een huis
mij heeft beschermd tegen de barre en boze dagen waarbij elke
vorm van donkerte, koude zowaar schraalheid mijn voorbije bestaan bepaalde.…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 dichters begraaf ik in mijn koude dagelijks.
hun zwijgen ettert, zweert letters uit mijn mond
en de namen kleven de leegte van de namen
aan de tegels van de leegte die de leegte betegelen
zodat er middenin een leegte kan ontstaan genaamd
verlangen
waarin de woorden witte tranen bloeden,
en de nare tranen in het git vergaan.…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.
De lamp op de tafel gedoofd
was het in kamerschemer
dat ze nieuw leven begon,
haar hart een ander lied verzon.…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Een koude ochtend-adem zeilt binnen door de ramen
en al spinnend rijpt de dageraad.
In het traag ontwaken
hoor ik de stilte achter mijn stem
en overstijg de roes van mijn dromen.
Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.…
Voorouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 II
Mijn eigen wandelwegen,
ze bevatten beenderen
en vlees van m’n voorgangers;
Aardes koude kostgangers.
Zij zwoegden hier, net als ik,
in zon en regen, weer, wind;
ademden dezelfde lucht,
voelden dezelfde zwerfzucht.
In hun voetsporen volgend
maak ik mijn levensreis rond;
steeds verder, brozer, banger:
Aards komende kostganger.…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze nadagen vol vruchten
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen maar ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
604 herders en de schapen,
die andere schapen zochten
warm en zacht de huid,
de and'ren waren harig
We werden koningen,
mochten dienaren bevelen
Dan werden wij de onderdanen
Een dankronde was er
Een slapen in iets dat nog niet af
Maar planten waren goed verzorgd
Er was goed voor ons gezorgd
Het slapen met vrouw als dochter,
haar koude…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik woon in mijn hut
weliswaar van hout
in vergaand stadium onthecht
en op een enkel cruciaal punt gestut
in de zomer warm en winter koud
doch ik ben omgeven door engelen.
ze laten mij met rust of laten mij bengelen
aan de rand van mijn eigen woud.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…