6020 resultaten.
Gekist
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 Ik ben de kleine frontsoldaat
en dood m'n broer aan d'overkant,
verloor vol nijd gezond verstand,
ten strijd voor een gelogen staat.
Ik ben de kleine frontsoldaat,
beween m'n dood in zelfbeklag.
M'n graf versmaadt het vals gelach.
Regeren blijft de laffe haat.
Ik ben de kleine frontsoldaat :
gekist. Ik droomde met geduld.…
Land van geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 grondtoon van z'n wijs
z'n eigen melodie
wie onvervalst bezweren kan
'k heb feitelijk geen 'moederland',
dit land waar 'k ben geboren,
zoekt soortgenoten in z'n wijs
van zuiv're harmonie
dit land is niet mijn vader's land,
want waar hij was geboren,
de Oosthoek van de overkant,
daar leefde hij in 't paradijs
dat ons land heeft verloren…
Spiegelschrift?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 dagboek wat ze
ziet, waaruit doorzichtige
bladzijden zijn vergeven
in spiegelschrift wat ze
leest waaraan ze zich aan
hecht, vertolkt ze een leefbaar
lied, met haar genen geschreven,
geeft dat een verstilde naam,
zij creëert een eigen wereldbeeld
met alles de mondiale kleuren deelt
laat ze mij haar spiegel zien, waarin mijn
verloren…
Zo vlak na de Eindstreep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 zo vlak na de eindstreep
als je hebt verloren of gewonnen
doet men een greep
naar de voor jou
klaar staande blommen
je hebt je tocht uitgelopen
en nu je hier staat in het heden
is de cirkel rond mag je hopen
komt het nu weer samen
met het verleden
en als je denkt O God
het was me wat
wat een tocht en wat mooi
die prachtige bos bloemen…
Treinovergang Ermelo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ik denk nog wel eens aan Kees Boek
en hoe hij mij niet meer herkende
terwijl hij mij nog op een glas whisky
had getrakteerd
en mij over de stroeve relatie
met zijn vader had verteld en hoe hij
zichzelf verloor
omdat hij zijn bedrijf moest overnemen
en hoe hij die ene dag
langs mij liep en ik hem groette
alsof hij mij wel zou herkennen…
WAAR IS TOCH HET NU
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het nu wat geen tijdsduur kent
nu is het lijntje tussen straks en zo pas
dat lijntje waarvan ik zou willen
dat het van elastiek was
nu ligt in de ogen van een pasgeboren kind
dat nog niets over van alles en toekomst vindt
dat onbevangen staat tegenover alle dingen
nu ligt in de beleving van
het aanwezige moment
waarin je jezelf verloren…
De clowns
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Met touwen in het donker
hijsen kerels het doek omhoog
langs de palen van de circustent
het rode heiligdom van de bende
dwazen zoals de mensen op straat
om wie jij en ik niet mogen lachen
de veteraan die de oorlog verloor
de zilveren diva met haar pruik
de vagebond, de dommekracht en alle
mannen met het gezag van een snor
uiteindelijk…
Lieve man
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
766 Hij wordt nu in
quarantaine geplaatst,
de hoop heb ik verloren.
Het ging sneller dan
verwacht.....
mijn
lieve man is afgelopen
nacht overleden.
Het is erg,
mijn verdriet is groot,
hoe nu verder, ik weet
het eigenlijk niet.
Hoop dat ik de kracht
krijg om door te gaan.…
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 staat is
hoe iemand zo teder kan zijn
dat kan alleen in liefde blijven
waar ook ter wereld
het droombestaan leeft voort
in ogenblikken van vertier
om droom te worden ben ik alles
waar ik nooit aan heb gedacht
speel ik de hoofdrol in het zwijgen
kruipt er stilte onder jouw huid
en alles wat geen vorm krijgt
blijft inhoudsloos verloren…
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd komt de
spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt alles verloren…
Onderhanden werk (een ironisch epos)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 Ik geef aan, ik geef aan
verloren te zijn in BTW,
golf na golf van cijfers
gelijk een zee,
de tijd telt door
(T minus twintig
dagen)
terwijl de banken transactie
na transactie uitschrijven ?
tellen mijn uren
ook voor hun facturen?
Ik kan nu niet geven
aan mijn vrouw een leven!…
Het Voordeel van Grijze Muisjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 lucht
zo’n kleine grijze muis
je ziet hem over ’t hoofd toch geloof
me hij zit misschien ook in jouw huis
een van die onnavolgbare
spreeuwen in zo’n mysterieuze
spreeuwenzwerm of vlucht
of gewoon een inwoner
van een of ander nooit gekend
onbekend gehucht
een van die vele niet geziene
voorbij gelopen bloemen
in een of andere verloren…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Alles moet een naam hebben
anders gaan de dingen verloren
en verdwijnen ze in een zwart gat
of verdrinken in een donkerblauwe zee,
want woorden kunnen niet zwemmen.…
De weg naar Emmaüs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
766 De weg lag nog wazig voor hun ogen
ze hadden zo oprecht in Hem geloofd
voelden zich ontredderd en verloren
had Hij Israël niet de redding beloofd
piekerend gingen zij hun weg verder
en merkten niet eens De Vreemdeling
die achter hen bleef de waakzame Herder
Hij hoorde alleen hun verdriet en twijfeling
‘ Wisten ze niet dat dit lijden…
Complimenten;
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
678 Complimenten heeft hem bang gemaakt;
Hij huilt al bij elk goed gebaar;
Het vertrouwen verloren;
Ook al staat hij nog steeds voor iedereen klaar.
Complimenten heeft hij zat gekregen;
De meeste echt gemeend en met liefde gegeven;
Door afgunst echter ook plots afgemaakt;
Kan er niet meer mee leven.…
Puck Brouwer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Ze heeft daardoor een beetje tijd verloren,
werd Wile E. Coyot’ op rollerskates.
Vol gas! Want anders word je opgegeten…
Versmelten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Ik voel me zo verloren zo angstig en zo bang
Versmelten met een ander dat is wat ik verlang
k’Heb zulke slappe benen dat ik er niet op durf te staan
Daarom zou ik het liefste totaal in jou opgaan
Jij kunt mij dan leiden op mijn levenspad
Richting vergezichten naar bos en duin en stad
Samen voelt het fijner beter dan alleen
Immers in m’n eentje…
AANDENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Aan onbekende, verloren klanken
hebben de kunstenaars der vroegste tonen
hun onwankelbare naam te danken.
Beeldhouwers- en bouwmeestersroem mag tronen
binnen zakelijk woord, over schoolbanken,
blijft tastbaar gezeten tussen mensen wonen.…
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 Terwijl het vriest dat het kraakt buiten
Zich warmend in de vensterbank aan
Een loommakend zonnetje door de ruiten
Is het kind aan het spelen gegaan
Dromend met een plastic neushoorn
Alsof hij tussen potplanten
Bedreigd door monsters van alle kanten
In een oerwoud is verloren
Zich verliezend in verhalen
Die hij zich herinnert van…
Herfstgeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 In haarzelf verzonken
schrijft ze als herinnering
een deel van haar verhaal,
struikelende gedachten
over stille verlangens
en verloren kinderlijke geloven.
Ze slalomt langs
vergeten vergeelde beelden
die als gekleurde herfstbladeren
dwarrelen door de tijd.
Ze volgt het spoor terug
waarlangs ze ooit is gekomen.…
missen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Omhoog cirkelend als rookwolkjes in de lucht
waar het uiteindelijk wordt gedoofd
Zie ik je zoeken naar waar je van hou
Voel je ergens zo verloren.
Wederom zitten met een zucht
We sluiten onze ogen en zien we ons staan.
Blijken de woorden zo overbodig.
We zullen ons dan vergewissen
Je stem, je warmte, je handen en je traan.…
Ballade van Bahe
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
672 Aan zijn stokdove despoten-oren gaan
kinderlijke smeekzangen verloren.
Langs de Eufraat binnen de kloostermuren,
wacht Bahe, een oude man op zijn moeder,
om na elke vergeefse dag
met een gebroken hart naar bed te gaan.
Tijd is een Tantalus kwelling,
een wrede god, hangend bij de hellepoort.…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een zwarte stip, verloren in een oneindigheid,
door een felle zon pijnlijk wit gemaakt.…
questionqueeste
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
636 Vragen
geen antwoorden
nieuwsgierig zijn,
niet alles weten -
dat is de azimut
van 't alziend oog
hoog boven 't zenit
der arctische pool
ontdekkingsreiziger
naar samenhang
schatgraver delvend
naar verloren gewaande
vergeten feiten
begin
van wijsheid
tocht van de geest
soms struikelend
tot aan de meet
dat weten kent…
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 Wat zal er van ons bekomen
in de tijd van wijn en dromen
uit het oog en in de oorlog
de oorlog met de veteranen
door stilte van de dood verloren
wat zal er van ons overblijven
als onze overblijfselen
zijn vergaan nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste…
Compilotus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
652 wereld nog
om wat niet gekomen is
en tevens nooit verschijnen zal
Egoloos zei ik haar toen
blijf niet alleen ik neem je mee
ik haal je op ik vang de zon
Een zomerlang was ik haar schaduw en haar deeltijdkampioen
ze zei 'hoe meer jij mij wilt
daar waar ik ben en jij niet
is mijn land misschien iets te ver'
ik ben jouw reddeloos verloren…
Badwater
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
511 voor alles is een tijd
zoals prediker zei
(geen zoete rijstebrij
lyriek met Griekse y)
een lege dop bezorgt mij
niets, enkel een half windei
toch vliegt over verloren grond
die ene dwaze bij...…
antiheld; ‘n verzetje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 zou ik ooit ook lyrisch kunnen schrijven
over mijn verloren liefdes, hoe hun lijven
destijds kronkelden als zij zich bevrijd
voelden, in mijn armen verzonken?…
't kleine leed
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.208 Zijn bekje bleef open, hongerig
kwam het,ontredderd,ontheemd
in het land van de doden
onschuld ging verloren
Elders vlogen vogels uit
opgelet voor roofvogels, katten
en menselijk gespuis
Ouderparen beleven het lege nestsyndroom,
wensen elkaar weer te verbinden, zoekende
van oudsher leren beminnen…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Steeds aanhankelijk, wortels die we gaven
droefenis zat er in Sasha haar ogen
éénzaam , 't leek verloren
De laatste periode bleef Sasha in de open stal,
op de wei,
voorbode van wat er kwam
geen dierenarts of is hij opgeroepen
ze ligt nu onder zeil
Sasha zijn we kwijt
het is nu verleden tijd
voor altijd…