7969 resultaten.
Mensenogen
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.428 Maar God’lijk de kijkers die schreiens gereed
Schitteren en zingen hoog boven hun leed
‘t Zijn zij die der zielen ellende bevroên
die lachen om and’ren geen zeer te doen.…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen
rompen zakken
in een bidgebaar;
uit de moederbuik
blaast de ochtend
nog een laatste adem
over hun ziel…
Onder vrienden en lotgenoten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
935 Staat van ontvluchting
gezamelijk broederlijk
zie hier de drie musketiers
Liefdevol vertrouwend
kwaliteits staal bestrijdt
geschreven oppervlakkigheid
Ogen doorgronden ziel, pijn
vlamt op naast een poel
van ongebluste lust en
bitterheid
Blijf nog even en
streel mijn ego nu eens
met zaal leegte en
pseudo intellectuele
persoonlijkheids…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren
geeft de natuur jouw schoonheid weer
laat ik los en zie je ziel…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Tsunami in mij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
542 door beraden hand
zinkt al het swingen weg,
slaat mijn ziel op de vlucht.
wilde anemonen wringen
zich uit mij naar adem,
gegrift door de zee vloei ik nieuw…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 vandaag doe ik mijn best
oprechte poëzie te schrijven
het ligt niet echt in mijn handen
slechts goden bepalen of mijn verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen en vol van leven
Zonder je ziel…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister van de dag
Ooit groen en vol van leven
Zonder je ziel…
Lenteschoonmaak
gedicht
2.9 met 11 stemmen
12.442 Weinig zachtzinnig zoals deze lentedag
in de luwte van het bos als een
woesteling tekeergaat: mijn ziel
zich snijdt aan het breekbare, messcherpe
groen van jong blad, door tomeloze
vogeldrift word overmand en vertrappeld,
binnenstebuiten gekeerd door de
goddelijke geur van kamperfoelie,
gekraakt en schoongeschraapt
door de weerloze zachtheid…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 als ik ben, gelijk
de doorsnee mens
en dat ben ik
wijk ik niet af
van uw goed en kwaad
of lief en leed
in luiheid en verboden daad
als ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik…
Provinciale
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.465 En lang als ’t regenruisen
- Slepende begeleiding -
Houdt de klacht van de kuise
Aan, om ontwijding
Waar de ziel niet in deelt.
Zij overweegt: “Zoek ik smaadlijk
In omhelzing bevrijding?
Of behoud ik mij, maagdlijk
Ongerept, ongestreeld?”…
In zwart zonder grijs
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
613 je fluistert
je angst om
me nooit meer te zien
kom in mijn armen
je doorschijnt
al mijn woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets meer
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke tijdloosheid
ze droomt, zegt ze
ze is de ziel…
Spiegeldiep
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
600 druppelgewijs herken ik mij
op ziel en zin
bij alles wat jij zegt/schrijft
denkt en doet
meer dan jij denkt
ik bijt het houtgravure
uit jouw woorden
als gravity parels
op mijn huid
niemand die het merkt
maar spiegeldiep wordt
mijn twijfelkruid weggenomen
kalm en rustig
jouw kunst ontvouwt
mijn weten
ik beweeg me, leef me voort…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting versieren
*
op de dagen na morgen
en het zand mijn stede
nog meer heeft verzwaard
kan het zwart van eeuwige nachten
mij in vergetelheid gaan verzorgen
hoeft niemand meer op mij te wachten
immers mijn ziel…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 Wat kan dat zijn, die dwaasheid die
mijn ziel zo kwelt dat nergens nog een
plaats gevonden wordt om rustig en teder
adem te halen, te danken voor het leven, ook
in deze herfst met duizend mooie kleuren.
De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 welke droom hebt u
vroeg de dichter
en hij verdeed zijn ziel
toen hij dagen en weken en jaren
in het graf van zijn woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk…
Zoet
hartenkreet
3.2 met 26 stemmen
2.089 Ik ken een vrouw
die continu zweeft
En met hart en ziel
haar liefde geeft
Ik ken een vrouw
zoet is haar lach
Sprankelend mooi
verkikkert elke dag
Ik ken een vrouw
warm vlinderzacht
Kriebels vol liefde
de dag en de nacht
Ik ken een vrouw
die dromen maakt
Zal delen met hem
die haar diep raakt
Ik ken een vrouw
ze streelt zijn hand…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 wie groot wil zijn
moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor
als een broos nest waarvan de takjes braken
alsof de dood reeds zachtjes tikte
hoe ik voor eeuwig misvormd door hunkering
niet anders kan dan lijdzaam wachten
op de vrede in mijn ziel…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als springend vis en opgeprikt insect
Ofschoon zij aan de hemelpoort verscheen
Spreekt zij nog in een ondoods dialect
Als heugenis en relikwie van één
Die in mijn ziel…
Flamenco/ duente
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Daar staat zij
gespannen als een veer
wachtend op de musici
om haar heen, die
de strijkstok geheven
haar ziel zullen beroeren
en haar lichaam tot
leven zullen brengen
ijl is de eerste aanzet
op de snaren.…
Eigen wil?
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
707 Ik heb mijn leven niet
in eigen wil gezocht, het
beleefde zich in wat ik
wilde of niet kon zien,
bedrog van regenbogen,
prisma’s van de ziel, waren
alleen maar enkel ogen,
dat wat ik wilde zien,
werd in verbeelding
even vaak bedrogen,
bij gratie van de tijd
die hun maat opneemt,
zou anders willen zien
dan aanschouwen, verder
dan…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend verhaal
zuivert een atmosfeer van oud zweet
ontsluit mijn ziel…
De schuldenares
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.196 Vertoevend in het land van woord-
getover zocht hij grenzeloos naar
de heilige die hij had vermoord
en op een avond vond hij haar
verdronken in de grond van Utrecht
met als laatste levensjaar '1937'
en hij weende: 'Maar jij hebt mij berecht,
neem mijn ziel nu ik naast je lig,
zij het wat verderop bij Amersfoort.'.…
In Zwijgzame Liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 wanneer
de tempeldeuren openstaan
zie ik mijn lichtkarakters verschijnen
herstellende van hun zinkende zielen
zoekende naar verzadigde waarheden
dolend, achter maanstralen aan
bestudeer ik mijn gedachten
in zwijgzame liefde
lijken bomen op onvolmaakte mensen
diepgeworteld in eigen grond
als orakels van onbuigzaamheid
grijpend naar de hemel…