5765 resultaten.
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Uit de hoogte
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.377 Hij dacht: 'Zo komt een eind aan mijn probleem.'
Op lager bier berustte zijn systeem.
het werkte averechts: hij kreeg de hoogte.
Z'n bierconsumptie, die de pan uit rees,
gaf aan z'n vrouw een nieuw soort hoogtevrees:
de angst, dat hij de hoogte had gekregen.…
Meneer de directeur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
3.326 Op het laatst huisde je aan het eind
van de gang en schrok op als ik klopte.
Je vouwde de krant dicht en luisterde.
Maar nu gaat mijn vriend met pensioen
en prompt wordt hem de keel gesnoerd.
Wie laat de dood groeien?
Ze zeggen hier dat de directeur overleden is
maar ik vertrouw die mensen niet.…
In zicht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
865 Zingend in mijn hoofd
mag ik de tijd vooruit bewegen
de symfonie draagt verder
tot het einde van de horizon
waar de heuvels hoge noten
blazen met euforie en klank
de koren groene velden stuiven
en de regen in een bariton valt
het licht blinkt uit in alle kleuren
door de zuurstofstaven heen
levende larven van de lucht
slurpen de grijze…
De zeeman en de dichter
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.112 dichter vol gevoel
Hebben veel gemeen op des levens woelige baren
Woelt de een vol zorg voor thuis en blij welkomsgewoel
De ander peinst vind ik wel de meest gevoelige snaren
Peinst de zeeman om de luchten te duiden te verklaren
Zo is de dichter bezig geestesgesteldheid te ontwaren
En beiden hebben pas rust bij het verschijnen van de kust
Het eind…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 loop je mee naar het einde van de dag,
samen kunnen we een stukje optrekken
van het gordijn dat ons omgeeft het
witte laken dat het daglicht smoort en
's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 ongestoord,
een flits is van twee tellen
of een fractie tussen een trage
inslaapouverture en
een vermoeiende finale
welke laatste op weerstand lijkt
om resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van regelmatig keren van zij naar rug
op andere zij
de onrust allengs bevordert
zodat ten einde…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
770 O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.…
Als de Godin mij verleidt
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.044 hemels paradijs
waar ik slechts
die ene vrouwe ken
ontbloot van zeden en kleed
doch getooid met
zacht betoverend vlees
dat verzuurde appelen
nog verzot zo zoetig spijst
zij krult langs mijn haren
stroperig van kruin tot zool
omringt mij met zwoele gebaren
opdat ik nog enkel drijf op zaad
dat geen geboorte ooit zal verklaren
ten einde…
Foto aan de muur
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.730 Ik kan het einde niet zien,
want ik sta er midden in.
Nog steeds onzeker,
want er is geen antwoord wat mijn vraag ontward.
Ik waag me terug naar het begin
in de hoop dat je me daar onthaalt
en me de toegang geeft tot jouw hart.…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Aan het eind van de dodengang staan graven.
missen het verglijden van de tijd, deze zielen,
die met zoveel kracht voor anderen droegen,
dikwijls hebben klaargestaan zonder te vragen.
Alles bedekkend met hun innerlijke schoonheid,
hun versletende handen verweert verrimpelt,
liggen ze nu stil opgeborgen met diep respect.…
soms is het niet te bevatten
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.134 geschapen naar Zijn beeld
geboren met gelijke kansen
maar toch zo verdeeld
Met de conceptie zijn
alle kaarten al geschud
je doodvonnis getekend
kansen zijn berekend
maar ook vele onbenut
We banen ons een weg in
het leven waarin we
dromen en idealen hebben nagestreefd
vreugde en verdriet gekend
harten geraakt en liefde beleefd
om aan het eind…
Wát is tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Totdat de tijd ten einde gaat rijken.
Geen ruimte meer is voor aardse zekerheid.
Dan gaan wij alles met andere ogen bekijken.
Dán is de tijd,
aan Gods ééuwigheid gewijd.…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 het zonnelicht
weldadig is de eenzaamheid
hier vind ik mijn eigen ik
zo onvolmaakt, zo verwrongen
gehavend door de jaren heen
mijn lichaam piept en knarst
de stilte vermenigvuldigt zich
doet pijn aan opgelopen wonden
die ik al te graag steeds weer lik
aftakeling op het pad naar de eeuwigheid
geen keerpunt
plotseling sta ik aan het eind…
OP REIS
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
851 de mens is, was en zal zijn
uitbundigheid ontwikkelt zich
het meeleven wordt beleven
gedachteloos de ervaringen delen
opnemen in de poriën des zijns
alles zal eenmaal herbeleving zijn
herboren naar ziel en geest
gevrijwaard voor aardse mijmeringen
het goddelijke aangenomen en gecreëerd
de levensloop in al zijn facetten
zal nooit een einde…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Ik loop langs alle wegen die mij dragen
en vraag, maar kan niet meer vragen,
Geef mij het einde, zodat ik mijzelf herken.
----------------------------
uit: 'Spiegelschrift', 1962.…
- Het pad van Eden -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
605 Het verloren kind,
dwaalde eenzaam op het rozenpad van Eden
langst het zacht kabbelende water
om de bijzondere waarde te zien
van alle paden,
de belangrijkste landschappen
van de binnenkamers van het hart
zou het thuiskomen,
vullen de ongekende behoefte
bereikte wandelend het einde
van dit mooie bochtige pad
het verhaal van God die…
OPA 85 JAAR
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.610 mijn lieve vrouw moet ik al missen
twee van mijn kinderen gingen mij voor
het leven van een kleinkind ging niet door
vrienden zijn of ziek of dood
het is lang geleden, dat ik genoot
steeds word ik treuriger en humeuriger
eigenlijk kan ik dit leven niet meer aan
vooruitzichten zijn mij totaal ontnomen
niemand is met mij begaan
een einde…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
795 O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 door
de nerven, te denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen,
niemand kan het zeggen
wat zich afspeelt onder
dat sterfelijk mos, beloven
kan ik alles, beneden is
waarschijnlijk niets, slechts
gedachten waarin ik verdwaal,
op het eind…
Gefrustreerde wintergast hakt in op de mensen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De hele lente en zomer door was hij actief
en niemand kon hem stoppen en toen het herfst
werd waren alle mensen verstomd en stonden
stram en lieten voor altijd hun hoop varen
en zo kwam er geen goed eind en geen revange
maar stonden ze in de winter kaal en berooid
nooit meer af te wachten op de lente en de zomer.-…
VOORJAAR 1965
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 een rijke boerderij zonder geld
waar het wereldlawaai
verstomde bij zuiver bijengezoem
het lied kreeg vloeiende tonen
voerde me over een vredige zee
van dunne bosbessendrank
naar een hoge rotskust
wiens sierlijke takken glommen
onder een eeuwige ochtendzon
die steeds laag boven dit land bleef
mijn tocht door de zoete golven
-hier ten einde…
KENNISMAKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Vannacht lag de dood naast mij
met de rust die bijna hemels was
Hij noodde mij naar het generlei
ver weg boven dit aards moeras
Daarna reikte de dood zijn hand
alsof ’t eind reeds gekomen was
Je bent op aarde slechts passant
sprak hij kom, ik ben je kompas
Waar is mijn God vroeg ik hem
die wacht tussen ‘t hemelgewas
Vervolgens brak dan…
Aan de ziel
poëzie
3.8 met 11 stemmen
8.285 Werk hier het werk van God, en leer in de eeuwigheid
Het Hoe, zo wel als 't Eind, waartoe gij zijt geschapen.…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren
en uitgedroogde lippen
vangen het zilte zout
zijn sigaret stoomt
in draaiende richting
en geeft een mistig panorama
van warmte naar koud
aan het einde…
Naakt en wachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
781 Ik slaap dag en nacht in de ruïne,
het denkbeeldige paleis dat ik zo graag
voor jou wil realiseren, de wijnkelders,
die ik het liefst tot het einde van ons
leven goed gevuld zie, shit!, ik gun je
absolute zorgeloosheid, maar vooral mij,
naakt en beminnend volgens je idealen.…
Dierenleed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Eindbestemming: het slachthuis,
wetende dat ze daar
op gruwlijke wijze
aan hun einde zullen komen.
Dat alles alleen maar
om de prijs van vlees
laag te houden
om zo goedkoop mogelijk
in de schappen van de supermarkt te belanden.
Denk goed na als je dit stukje vlees eet.
Weet wat hieraan vooraf is gegaan.
Heel veel dierenleed!…
Bang voor de dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
765 Ik hoor zo vaak dat mensen zeggen,
dat ze het einde graag zien komen,
maar ik zeg je: ik ben er bang voor,
lig er soms wel van te dromen.
Nou weet ik wel, dat er uitzonderingen zijn
die bevestigen de regel
want om werkelijk doodziek te zijn
is ook gewoon geen mooi maar triest leven.…
Mildheid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 uitstel, het raakt,
maakt alles en iedereen relatief
gelijk, waarin een rusteloze
heimwee broedt, een symboliek
in de betekenis van de zoektocht
naar de bron van het vruchtwater
waaruit ik vertrok en later met de
ballast van mijn wetenschap in het
ransel, wat steeds zwaarder woog,
- gemeten naar de geestelijk afstand -
zich naar het einde…