4767 resultaten.
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Een woud in licht aan 't wieglen
is vol van haar beweeg,
zij mag zich zelf er spieglen,
ook zij niet zwart en leeg
noch weemlend van fantomen,
maar als een woud van dromen,
doorbruist in helste stromen
door storm en gloed van God.…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 de leest
het lente was, en met het eerste stemgeluid
van het wijsgerig lichaam brult het beest
varende wolken en flikkering van water
vluchten in een schaar boven het gras
een gruwelijke dolk van inkt serveert
mij overdadig veel schater
mijn eenzame schaduw verliest haar tas
het leven vlucht en slaat geen mond aan scherven
dat in vuur…
Het huilen van een pasgeboren wolf
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.530 de angst geeft mij het vermogen
ik moet uit de regen vandaan
Vertrouwen
Ik loop om je heen
is wat ik ruik wel goed
ik hink, mijn gang is wankel
merk dat de wond weer bloedt
Ik kijk, ik voel verbeten
instinct is als een golf
het wil iets zeker weten
is dit een mens of wolf
Ik ontbloot aarzelend mijn tanden
grom tegen ‘t angstig vuur…
Lentemergen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.062 Uut 'en wolk van goud en vuur
En ik weet nie hoeveul kleuren
Zie 'k de zon heur schiefke beuren.
En umhoog deur 's hemels blauw,
En umleeg ien 't drupke dauw,
Lienks en rechts en wied en zied -
't Is al straolen wâ ge ziet!
Hè! hoe lekker, hoe gezond
Weit het wiendjen ien mien mond!…
Lentemergen.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
910 Uut 'en wolk van goud en vuur
En ik weet nie hoeveul kleuren
Zie 'k de zon heur schiefke beuren.
En umhoog deur 's hemels blauw,
En umleeg ien 't drupke dauw,
Lienks en rechts en wied en zied -
't Is al straolen wâ ge ziet!
Hè! hoe lekker, hoe gezond
Weit het wiendjen ien mien mond!…
Sandettie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
789 Een toevallige aanraking resulteerde in vuur en vlammen
Bloedheet onder onze voeten, ook elders.
Subtiel aanvoelen en aftasten; ergens zo raak
Gelijkgestelde zielen wel niet compleet.
Grassprietjes, onze volle maan en nog veel meer
Jij volgde jouw instincten, bleef achter in koele kilte.…
Der vrouwen moed.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.973 Hun arme ogen zien zwart uitgebrande
als vensters waar het vuur aan heelt geknaagd:
neem met zachte eerbied hun hete handen
en zeg hun, dat een morgen daagt,
zeg hun dat de kindren die zij gaan baren
de vrede brengen, dat hij zeker daalt
omdat de moeders dapper waren
omdat hun hart niet heeft gefaald.…
Roep je ziel aan!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 Leef natuurlijk, wild en magisch:
beleef de bossen, bergen, grotten;
stroom met beek, rivier en zee;
vlieg met de vogels in de storm
en brand je vingers aan het vuur.
Draai mee met het wiel;
leef, lijd en word wijs
want aan het einde van de reis,
voorbij het verlangen, leer je:
Jij bent Godin en Jij bent God.
Wees Gezegend !!!…
O nacht (2)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 rijpen
en dat ze spoedig zou herleven in
wat voor vorm dan ook, even gaat het
woordje karma door mijn hoofd, maar
karma behoeft geen naam, het is het
lot, een uitgeplozen voorziening
in de manifestatie wanneer alle
voorwaarden zijn samengekomen
Tietje, Jantje, Albrechtje, etc…
ze zijn niet dood, ik zie ze dansen
in een cirkel omringt door vuur…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 gelijk het zwerven van Odysseus
en 't wachten van Penelope
Doch op een dag keert plots het tij
de charites, de schikgodinnen,
waren Orpheus goed gezind
zij leden met Eurydice
Galmend bracht hij zijn gekweel
over de Styx het stille water
zijn stem weerklinkt een luid oordeel
zij moest hem aan zijn zang herkennen
haar hart zetten in vuur…
Schepping
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
260 maan
Tot er in die ene, oeroude dag
Toen zij viel in een ster
En de jarenlange nacht
Gruis en ijs en onze oude reuzen
Zo schreeuwend gaand als ze kwamen
Apen schreeuwden door de wouden
Moeder natuur zong, in licht vol glorie
En wij werden haar mooiste lied
Apen leerden zingen in de wouden
Stammen verwonderd strompelend rondom de vuren…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 "
Door een brede wolk vertolkt
als een onheilspellende gloed
die de nacht met angst bevolkt
ieder wezen vrezen doet.
"De wrede wolf huilt welig op mijn volle dagen
de vragende magen van de roedel treurig gestild.
Je zou het ze zelf eens moeten vragen
of zij het niet liever anders hadden gewild."
De maan stond sterk.…
Vierkoningen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
980 De geur van wat korrels in zachtgloeiend vuur
bezorgde hem dromen van beeldschone duur.
En Caspar de jongste was nog lang niet moe
maar legde zijn lichaam naar westzijde toe.
Hij sliep als een roos en in droomgeur van mirre
zag hij dat het kindje al zacht lag te kirren.…
De oogst
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.883 Eens rukt zijn hand mij van de stengel af,
Dan... zou hij me ook, als nutloos kaf,
't Verslindend vuur te grage prooie geven? -
't Zal Oogsttijd zijn! - o Denkbeeld, dat nu beven
En siddren doet, dat troost in leed en smart,
o Blijf steeds leven in mijn hart,
o Blijf bij mij, wat me immer moog begeven.…
Hemelsbang
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.901 Bang van wie dan het begeren zal beginnen,
wie het eerst zal bezwijken onder eigen vuur,
diep inademt,
en volmaakt toevallig de eerste streling toedient.
Bang van hoe dat één van ons twee zal zijn…
Ik ben bang, liefste, hemelsbang
van hoe zij vervolgens met soepele schaamte
vragen zal of ik poseren wil voor haar verlangen.…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 . -
Verrijzen zij, 't is niet tot heling; maar
Onwillig komen zij en traag voor brein en ogen;
Wreed - pijnlijk - met een barning als van vuur.
Dit alles voelt gij niet: - uw schreien
Is onbedwongen - 't is het middel der natuur
Tot sussing van uw smarte; - tranen leien
Die af; - o! mochten zij 't geheel!…
Aan de behaagzieken.
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.349 . - Treê niet nader:
De kilheid bewoont hier het hart;
Het vuur door Natuur haar gegeven,
Werd in zijne oorsprong verdoofd.
Ga voort, al te ondankbare schonen!
Wroet vrij in de schepping! - maar, beef!
Nog eens zal uw boezem ontvlammen;
Nog eens zult gij hopeloos minnen -
Hij, die gij beminnen zult, leef!
En dan....…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Dit kan niet zijn weet zij, want is dit niet
de heilige witte olifant,
die enkel ronddwaalt
in nachtelijke vuren
wanneer de jagers moe en dronken zijn
en zwijgend staren in de vlammen
terwijl de vrouwen wachten in hun hutten.
En toch: oog in oog peilt hij haar
zijn blik weerspiegelt
diepe nacht en eeuwig dolen.…
De Smarten der Liefde (drieluik)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 Initiatie
Ik had jou daar wel zien staan,
Kijkend naar de plooien van mijn gezicht,
Maar ik had mijn blik snel afgewend,
Bang voor het vuur in jouw ogen,
Als een orakel van weleer,
Had jij je om mij heen bewogen,
Fluisterend in mijn oor, de dingen die men niet beschrijven kan,
Daarna had jij je aan mijn ziel vergrepen,
Toen was het moment…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 oorzaak en waarom ,het is daar een ijzingwekkende discussie gehuld in rook
Ja de bloem op de radar viel weg
Wat overbleef waren verkoolde lichamen,gesneuvelde dromen,gevallen speelgoed
Tussen de zonnebloemen van de Oekraiene
Bloemen groot en hoog met grote zwarte harten als zonneeclipsen met gele bloembladeren
Als zwarte sterren omrand door vuur…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Te nat voor vuur maar droog genoeg om lang
te bivakkeren. Te voet naar het Siberische geluk
op nukkige Hollandse rede, tijdens regen,
tijdens een mandala tekendag in het buurthuis,
voor bejaarden - geeft weliswaar het antwoord
op ons urgente klimaatvraagstuk niet,
maar doet de natuur ook geen schade.…
Een aorig misverstand.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.378 En krek dat ie zien huus ienkwam,
Daor spuwde zij weer vuur en vlam.
‘Hier!’ zeit ie, en ie pakte 't wief
Met stevige ermen om het lief.
En nemt zien kruus op om 't te draogen.
Gelukkig dat geen minsen 't zaogen!
Lang draogt ie haor de deel ien 't rond,
Zij raost dâ 't skuum sting op heur mond.…
OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.133 Nu stelt mij God in 't vol bezit
Van mijn zeer liefelijke HINDE:
Een Schoonheid, die 'k zo lang beminde,
En die door deugd mijn gloed verhit.
O stoffe, om wijds te triomferen!
O zalig einde van gekwijn!
Ik juich, want brave vrouwen zijn
Een meer dan rijke gift des Heren.…
Eersteling
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.116 En in hen zelf met heilge gloed
Nu bloeien doet,
Nu bloeien doet
Liefde-Gebenedijde
Een hoog verlangen, sterk en rein
Om 't aanvertrouwde waard te zijn
Ten allen tijde.
Stilte is om beiden. Morgen lacht,
En schaduwzacht
Slipt weg de nacht.…
Katrijn tript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Vol liefde en vlijtige gloed, maar ook een ondeugende meid als het moet! En Jan dacht: wel ja, wat de hel, geen tijd voor spijt, vooruit met de geit! En aldus geschiedde...…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 ô Brandpunt, dat meer lava bergt
Dan 't vuur, dat Heklaas aadren tergt!
ô Kolk, vervuld met ramp en dood,
Zeg, wat verhult gij in uw schoot? -
Zult gij de onpeilbre vuurpoel zijn,
Waar 't oproerkroost aan 't bloedfestijn
Voor 't laatst de duivlen-ziel verzaadt,
Eer 't in de vlammen ondergaat?…
Subtropisch erotisch
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
3.342 en vloed
Ze slaakt opgewonden steunende klanken
Beweegt haar tong teder langs mijn lippen
Haar mond vol zinnelijke liefde op de mijne
Tongen die vol onrust langs elkaar glippen
Hij tilt me op en kust vol gretigheid mijn borsten
Op het grensgebied van de zee en het zand
Verdrinken we samen in een stroom vol erotiek
Waar het hete vuur…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.027 Gezeten aan tafel, met helder wit linnen,
baart onze mond, met stijgend genoegen,
vruchten, radijzen, volmaakt reeds van vormen;
maar soms moet het koelende vuur nog van dienst zijn.…
CLICHÉ KILOKNALLER
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
769 Zet een woord van waarheid, van protest
dwars op jouw persoonlijke Berlijnse muur
een dikke kras dat je er was,
schrijf je naam in vuur, en vlam
Alles heeft een reden
dit zijn de kaarten die je kreeg,
dus speel, speel het spel maar uit
iedereen is een tastende in het duister
zonder routekaart, bestemming of doel
uiteindelijk maakt het niet…
Een vers dat als een nachtkaars uitgaat
poëzie
3.4 met 30 stemmen
12.116 .'
'Ja, 't Is zeer warm,' zo zegt de man nu,
Die stil van zijn renten leeft,
En wiens hals een hoge heining,
Wit en helder, om zich heeft;
''t Is zeer warm,' vervolgt hij, - keurig,
Of 't zo naar de drukpers moet:
'Anders is de zon zo lieflijk,
Maar thans kwelt derzelver gloed.'
'Stel je voorr,' zo zegt de krijger,
Trekkend…