8651 resultaten.
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 Een gesloten envelop,
gelijmd, zonder jaren
te tellen, plakken op
een maagdelijk wit vel
papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet…
in de lucht
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
4.853 door de wereld die ontvouwt
voor de tranen eens vergoten
is hij in lucht gesloten
alleen wolken die hij aanschouwt
in het geheugen ochtenddauw
diep in de veren gestoken
nog verblind door smok
zoekt helder en bouwt
een vogel vlucht hoog in de lucht
leeg verbergt hij zijn lot
dromen zijn aan hem verschoten
er vallen veren neer tot witte…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
een koningslied
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 in evenwicht het hoofd
recht op, zijn romp
gehecht aan een staart,
voelt hij zich evenveel waard
als de fiere zon, de witte maan
en ontelbaar de andere lichamen
die zijn wereld werelds maken
tussen het zingen door
van al wat sjirpt en krekelt
onbeweeglijk op de wacht
voor wie het niet begrepen
aan zijn spit zal geregen
voorbijganger zonder…
ElfstedenHel
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
2.922 Sneeuwstuivend witte lucht
Scherpsnijdende wind over ijs
Wegschietende vissen op de vlucht
Koukleumende vingers tintelend
Zwijghijgend, schaatskrassend door
Vastgevroren vogels, de veren sneeuw
Snotpegels bungelend aan de snor
Sneeuwbril krakend van de tranen
Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor
Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw
Sta…
Plano
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
868 vertrouwde lippen verbergt
zijn grijns diepe treurnis
de stoel, ditmaal om op te
zitten, houdt het wankele
lichaam niet meer in balans
twee benen zoeken steun
daar waar de geest hem
heeft laten vallen loopt
nu ook zijn lichaam van hem
weg en steelt als laatste
de kleine sleutel, verborgen
voor eenieder kan slechts
het kille witte…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…
Het moment
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.160 Gedicht, impressie van een moment
gedachte en gevoel verwoord
verbeelding vult wit tussen regels
tijdens wandeling van de geest
Gedicht in literatuur, foto in
beeldende kunst, impressie beklijft
foto toont wat zijn lens ziet
gedicht vertelt wat de geest voelt
Foto's doen drama's herleven
brengen generaties tot dichten in
nooit eindigende…
Machteloos
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.033 Het witte zand zuigt mijn voeten op
en geeft mij het sterke gevoel dat ik
door de ontembare kracht van de natuur
in een andere wereld kan staan.…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
opnieuw
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
920 opdoemend
uit naamloos water
roep ik jou
als een kind
dat niet kan spreken
langzaam
vervaag ik
een golfslag
vindt mijn hand
tilt mij
over bergen
in vormeloos wit
begint
de aarde
opnieuw
opnieuw
valt de regen
verwaait het zonlicht
hoor ik jouw hart
drink ik de beker
opnieuw
proef ik jouw liefde
waarmee jij geen raad weet…
als ik kon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.102 zou ik vanavond
je hand nemen
en je stil verdriet
je lippen zacht kussen
echt naar je kijken
zoals niemand je ziet
ving ik je tranen
de wind nam ze mee
alsook je diepste zorgen
dekte ik je warm toe
in witte engelendons
tot in de nieuwe morgen
fluisterden mijn vingers
je huid van teder gevoel
vrij van pijnlijk verbod
zou ik je…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
De angst
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.246 Ik ben bang
bang voor wat er komen gaat
bang voor wat gebeuren zal
ik ben bang
bang voor alle woorden
bang om kwijt te raken
alles wat ik nu heb
waar ik zoveel om geef
bang om te verliezen
dat waar ik voor leef
om mijn dromen kwijt te raken
om te missen in mijn hart
bang om uit het wit te raken
terecht te komen in 't zwart
ik ben…
huwelijk
hartenkreet
2.2 met 105 stemmen
11.191 Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aaneen geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde
Ons leven is een ketting
Met aaneengeregen parels
Wit…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
De Engelse Sonnetten, 7 (slot). De abdij van Whitby
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
966 Zwart-wit flitsen flarden
van films door mijn hoofd:
Nosferatu, lijkbleke maagden,
een mosbedekte tombe.
Rood golft de angst,
schril roept de uil,
ijzig wappert mijn mantel.
Terug in de pub drink ik een pint
en schrijf sterke verhalen en gedichten
by candlelight.…
Nieuwe morgen
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
2.711 dan stap ik in het licht
de ochtendzon schreeuwt in m'n ogen
daarboven werd gevlogen
er zijn gouden lijnen in fel blauw
Ik laat je achter in een wit gebouw
maar dat is niet jij
Waar ben je nou?…
Maandagochtendritueel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 Ja leg mij maar neer in het wit fluweel,
strooi bloemen op mijn kussen, laat er
zachte muziek zijn, intussen komen veel
mensen langs mij om te zeggen dat ze
van mij houden.…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 De armen gespreid,
haar ogen gesloten,
steeg haar witte ziel klapwiekend op
de stralende hoogten in.
Als een grote vogel
vluchtte ze uit mijn armen
vloog ze naar de verten,
eindelijk uit haar kerker bevrijd.…
Mij brandt dit ene grote verdriet
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.286 Mij brandt dit ene grote verdriet,
ik kan niet vinden,
wie eens om mij het leven liet,
die jonge hinde,
dat jonge kindje, die jonge bloem,
die ochtendwolk, die nachteroem,
die witte ster, die bloemewinde,
die jonge hinde.…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
Wintergevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 het werd ietsjes kouder
de hemel betrok
de herfst werd ouder
hier viel de eerste vlok
een wit tapijt
bedekte de aarde
zonder enig respijt
of de hemel opklaarde
sneeuw bedekt de grond
vriesman houdt de hand
wij gaan de seizoenen rond
biologisch zo gepland
sneeuw zal terug verdwijnen
herhaling valt ons te beurt
de zon zal wederom schijnen…
Balans
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
894 Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Vensters maken buiten en binnen
Als zwart het wit verstaat
Twee geliefden verhouden zich tot elkaar
Als het glas waardoor je kijkt
Hetzelfde lijkt
Als ze beminnen
Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Een kind dat er opgroeit en…
sprokkeltijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
966 als februari kijkt naar wollige wintervelden
met sneeuwschapen bezaaid
en krimpt in kille dagen
die voor de helft in donkerte verzinken
als aan de kim opnieuw
een witte zon gaat glimmen
en 't eerste licht wellicht
de eerste krokus laat ontspringen
smelt binnenin het winterschild
kiemt weer 't kinderlijk verlangen
buiten kleedt zich in…
geluiden van de ziel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
993 waar ik was
met de ogen dicht
een geklop
op de binnendeur als zacht
zeegeruis, wachtend
tot druppels
de eerste golven zouden opheffen
ver boven de impasse uit
een boom, voltooid
in duingedachten, getuigde
van taal
en ontpopte stilte
tussen de warme trouw
van woorden, opengeschud
door herkennende rozenblaadjes
op witte…
Zes meisjes rond de tafel
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.193 Ik luister,
witte wijn helpt de stemmen
omhoog
schakelt oude liedjes
aan nieuwe.
Navelsex, potloodshorts, chevrolets
en milf’s werpen de jaren
vooruit
in het kwadraat van vijf.
Onze lijven kraken.
Proost.
Ik droom weg in het glas.…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 Zo zwart is geen huis
Dat ik er niet in kan wonen
Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…