5638 resultaten.
Geboren in licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Geboren in licht
proeven wat leven is
buitelen en rennen
voluit lachen liefst van al
en het wiel draait het water
rond de aarde en daaromheen
winden met wolken en
het vuur van de zon
het wiel van schoonheid:
de seizoenen
bamboespruiten en bloesems
die allemaal sterven
de fladderende vlucht van de veldleeuwerik
de wonderen van het bos…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Zij weet dat mijn herinneringen altijd zullen blijven,
echter dat vindt zij niet erg, zij wil met mij op witte wolken drijven.
Dus leef ik niet langer in een verhaal dat is vervlogen,
hetgeen ik meteen las in haar heldere grijs blauw groene ogen.…
Herboren liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
297 Een dag zonder jou is een dag zonder zon
een kleurloze hemel met wolken bedekt
geen groen veld geen blauw bos tot de horizon
geen vrolijke kleuren zover ons zicht strekt.…
Derde jaargetij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
415 De mensen diep in hun regenjas gedoken
lopen zuur mokkend over straat
zien in elke donkere wolk spoken
maken over elke regendrop zich kwaad.
Toch kan ik over de herfst mij alleen verheugen
over 't zwierig mooi gekleurde blad
ik zuig de schoonheid op met diepe teugen
nee, nooit word ik de herfst zat.…
Wanneer Sterren Fluisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
876 Zij dwalen in kosmische vreugde
door wolken van gas en stof.
Een beeldende compositie ontvouwt zich
in een uitgebreid galactisch doolhof.
Uit sterrenstof zijn wij opgemaakt,
in bewustzijn ontsproten.
In de gretigheid van al dat licht
ligt intens geluk besloten.
Het dansende schijnsel van vele sterren
tekent een trage mandala.…
Bol vol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
335 De bol staat rond en vol
op tafel
een kleine wereld van helder
glas
hij vangt het licht van deze
ochtend
alsof hij altijd hier al was
buiten wacht het veld nog
even
juni ligt verderop in
de tijd
toch zweeft er iets door
open lucht
een wolk van pluis
komt aangewaaid
paardenbloem zonder steel
zonder veld, zonder geluid
alsof een…
vortioxetine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
115 het druipt als kleverige regen
uit een tengere wolk, vloeit
zich drupsgewijs uit over huid
en het ogenspel dat dit
fenomeen met de scherpzinnigheid
van daad en spel bespeurt
het voltallige in rangorde geënsceneerd
raakt de tijd met kleine stapjes
en acteert de lange weg die reeds
in heugenis gelegen het vervreemde
aanschouwt met het vermogen…
de vrije uitloop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
83 van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten
Zij zingt niet hoog over gouden einders,
doch roekoekoet om de kromme tenen
waar de platte kruimels, opgestapeld, de pikorde
lijken te begraven onder bergen tooien
Met mijn snavel gevuld, dwaalde ik af op grond
van bevlieging alleen, als de gevlogen prooi
onaanraakbaar boven de woorden als wolken…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 “Wat zijn we samen machtig”
Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam hij terug
Bruine haren langs zijn hoofd
Deinen mee met zijn ogen
Die stilletjes nu de lucht in staren
Van bruin naar blauw
Eenzaam jaagt de wind
Rusteloos zoekt hij
Besluiteloos volgt hij de wolken
En draait en draait
Eenzaam jaagt de wind
Af en toe gaat hij liggen…
oud strijder
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.287 alle dingen die ik aan jou lief heb
maar voor iedere wolk waar ik jou in zie,
krijg ik een schaduw terug...
...waarin ik verdwijn
Hard en toegewijd bestorm ik iedere berg,
waarop ik hoop jou te vinden.…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 Schrijven in de lucht
Ze schrijven stop met leven
De wind die slaakt een zucht
Bakken vol met water
Vallen neer op je gemoed
De vrieskou dringt tot in je botten
Er voelt niets meer goed
De vogels die nog fluiten
Fluiten zacht en monotoom
Je leeft als in een nevel
Je vloeit samen met de stroom
Maar plots breekt er een straaltje
Door de wolken…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 De golven die er om u vloeien,
De neevlen, om u uitgebreid,
De bliksemstralen die er gloeien,
De donders die de wolken schroeien,
Verzwelgen in de Oneindigheid,
En haasten 't slaken van de boeien;
Waarin gij om verlossing schreit.…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 De golven die er om u vloeien,
De neevlen, om u uitgebreid,
De bliksemstralen die er gloeien,
De donders die de wolken schroeien,
Verzwelgen in de Oneindigheid,
En haasten 't slaken van de boeien;
Waarin gij om verlossing schreit.…
Maanvlinder
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
5.369 Mijn vlinderlief in hoge wolken, schitterend door avondrood
Jij hebt je sterren afgelegd in licht van zonsverduisteringen
Nee, jij wilt geen rups meer zijn, die zich in donker buiten sloot
Noch de schaduw van jouw bolster die zichzelf had ontbloot
Jij wilt jouw tere vleugels spannen, na gedaantewisselingen
In ontmaskering van alles, toch je masker…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 langzaam verschijnen contouren
En laat hij zich ontroeren en vervoeren
En stuurt zijn hand zich
Door de streken over het gebroken wit
Dat in onschuld het linnen bezit
Hij breekt het wit,
Laat het onvoorspelbaar sturende pigment
Met streken op het linnen spreken
Tot het leven wekt
Het strijklicht bedekt
En wrijft en spreidt
Over ongetemde wolken…
Beste Andre van Duin
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
624 Je luchtkus naar je overleden man Martin
Deed me pijn en doen breken
tranen biggelde over m’n wangen
Ik droogde m’n tranen van (je) verdriet
Omdat jouw toespraak zoveel hoop biedt
Ondanks de toen zo opkomende donkere wolken
Wolken die ook het pijnlijke verlies loslieten
In wat zoveel mensen mee maakten en maken
In ons Nederland van de zo…
Angústia
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.957 Want nergens en overal,
Als ‘t licht van de maan uit de wolken,
Doolt mijn verdriet door ‘t heelal
En wil zich verdrinken in kolken.
Maar ik weet dat de zee en ik
Des nachts hetzelfde voelen,
Om één leed tezamen woelen
Op ‘t oeverloos bed tot een snik.…
Demagoog.
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
826 Mijn woorden laat ik grijs klinken
stil - nevelig, koel als de wolken.
Tot ik ze bevries met mijn adem
en al die vergetelheid zochten
zal hagel striemen en snijden.
Mijn woorden - ze stromen als water
koel, helder, doorzichtig, dorst lessend.…
Spoken verjagen
hartenkreet
1.6 met 11 stemmen
975 Verbijstering
Verbazing
En ongeloof
Volgen elkaar in rap tempo op
Verdriet
Pijn
En wanhoop
Emoties veel te lang opgekropt
Van de ene gemoedstoestand in de andere
Balanceer ik op een hele dunne lijn
Transformeer ik in een wervelwind
Grote grijze wolken blokkeren zonnenschijn
Soms heel langzaam opbouwend
Door het minste geringste drukverschil…
Ik zat aan 't roer
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.360 En langs de wolken keek ik weg van 't stuur.
Jouw fosf'rend haar leek een roodstralend vuur:
En even zag ik de ondergaande zon.…
Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen
poëzie
3.1 met 17 stemmen
2.385 Soms kan op 't berglandschap de zon niet schijnen,
Dat kleine ding, zoek onder wolk-ruïnen;
Dan 's morgens staat, bij donder van lawinen,
'T kosmisch sonnet van kleuren en van lijnen:
Grens tussen blauwe, onwereldse kwatrijnen,
Hangt smal een wolkenstreep, geel als lupinen;
Omhoog, omlaag wijzen, aardse terzinen,
Sneeuwtoppen rood, en glooiend…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 De mist in het bos, maakt me eenzaam
De stilte maakt me bang
Het water staat stil, het donker is pril
De mist in m’n hoofd trekt niet op
Alleen op de wereld een bank onder een boom
De druppels van de wolken
Maken dat ik huil
Als een wolf naar de maan.
Huil ik om jou.…
Pluizen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.490 Titel gehuld in mist
laat zich door sluier kuizen
nog voor ik je diepste wist
besefte ik mijn eigen gevoel
verward heb ik gezeten
kon met die maag niets eten
vol van nis verstopte muizen
veel te warm of plots heel koel
Woorden wervelen in kolken
missen betekenis en klank
mijn hoofd gevuld met wolken
waar ik net dartelend in sprong…
boom
gedicht
3.5 met 120 stemmen
35.309 mij een boom van waarde
een monument in eeuwigheid
met de vogels op mijn handen
en hun jongen op mijn kruin
groeit er mos tussen mijn tanden
ben ik het middelpunt van jouw tuin
met mijn vingers kromgetrokken
trotseer ik regen, wind en storm
blijf ik sterk en onverschrokken
al zijn de natuurkrachten enorm
met mijn hoofd ver in de wolken…
De schaduw van de dood
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.908 Wij zaten neer in 't heidekruid; daar vloog
Een wolk voor 't zonlicht en een zwarte stip
Streek langs het bos, als waar 't een floers van krip,
De schaduw van een ziel, die henentoog;
Verschrikt schoot ginds een vogel wild omhoog
Van uit de lage kant, een schuwe snip,
Terwijl de donkre schim, als met een tip
Het heiveld scherend, snel zich…
hoogzomer suite
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.045 zo op zijn daktuin
kunnen gaan plassen
de kikkers kwaken
in de plas na de regens
de reiger doodstil
een witte reiger
en de versteende parapluie
buigen voor water
bladen doorzichtig
de bomen zijn verdwenen
watermerkziekte
oker en bloed roest
zware zwarte ontlasting
daalt over het land
de zomerregens
boven de watermolens
wolken…
Ik hou van mij
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.881 Ik fluister de ochtend naar de avond
straal de wolken voorbij de zon
stamp de regen uit de plassen
verlang terug naar waar hét begon
roep om donder en om bliksem
laat woeste wind haar gang maar gaan
schudt mijn wapperende haren
glimlach mijn tranen naar de maan
Ik fluister de letters in de zinnen
straal de gedachten uit mijn geest
stamp…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De vorm van de boom
met de grillige schoonheid
van een kathedraal van zand
of van een
geniaal schelpensculptuur
uit een kinderbrein gevloeid
en met de vormen van een wolk
die misschien enige verkoeling biedt.
De kracht van de boom
in een gierende storm.…
KERSTFEEST vijftiger jaren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.080 Er ruist iets langs de wolken,
de herders liggen in het veld, het kindeke
lijdt kou. Het beeft, terwijl het welkom
wordt geheten. Het is klaarblijkelijk
een stille, heilige nacht. Geen storm
of onweer, over jong geluk gesproken.
De chocolademelk is te heet voor mij.…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 En golft door 't riet in 't water, dat hij, tierend,
Opzwalpt en neerklotst met zijn stalen vlerk;
Dan, woester woede nog de toomen vierend,
Schiet hij de zwarte wolken in van 't zwerk,
En wringt ze saam, ze met zich mede-slierend
Langs 't aangezicht der maan, waar 't vale merk
Der angst op ijst. — En, wen die storm-omnachte
Bleek in…