de vrije uitloop

De lichte duif landde op mijn levenslijn
die vandaag ongedwongen op een zweefmodus stond
geen omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker
los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken

dat eindeloze pijnigen met grote metaforen -
als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten

Zij zingt niet hoog over gouden einders,
doch roekoekoet om de kromme tenen
waar de platte kruimels, opgestapeld, de pikorde
lijken te begraven onder bergen tooien

Met mijn snavel gevuld, dwaalde ik af op grond
van bevlieging alleen, als de gevlogen prooi
onaanraakbaar boven de woorden als wolken
van duivels naar hemels, tevens werkend als mest

de ingezaaide zadenmix, van nature gifresistent
wordt alsnog opgepikt door de vrije uitloop

Biografie van deze schrijver

seizoenswisselingen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.0 met 1 stemmen 6