voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.698):

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

De levensboom
schepper van leven op aarde
oud als de wereld


Met verwondering zie ik je ontwaken
in het zachte licht van de vroege ochtend.
Je reikt met sterke takken naar de hemel,
terwijl vogels hun eerste lied laten horen.

Je bladeren fluisteren met de wind,
een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt.
Ik voel de adem van de seizoenen
en luister naar wat de stilte mij vertelt.

Van de eerste ochtend tot de stille nacht
ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.
Onder je brede kruin verstilt de wereld,
en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.

Je stam draagt de sporen van generaties,
waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten.
Je wortels omarmen de diepte van de aarde,
je kruin reikt naar de hemel, vrij en onvervangbaar.


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 10 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: natuur

5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 43

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: