5616 resultaten.
Het Groene Mes van het Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
178 Gedrochtelijk staan wij, massaal geheven,
terwijl mijn vale handen tasten in de schemering
naar het sliertend gif van uw blauwe haren.
Geen moraal, geen plicht, geen teder beven;
uw gezicht is een ivoren, koud ovaal
waarin de ogen als spitse spleten hangen.…
Meeuwen en dolfijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 op de sweet spot:
twee harten verbonden
in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee speelse dolfijnen
En wanneer de meeuwen op het dek
landen bij het opsteken van een storm
die me opsluit in regengordijnen, volg ik
aandachtig zijn grillen en houd ik koers
tot er een gat valt
tussen zijn zwarte tanden
en ik het blauw…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 Nu breekt langzaam het flets blauw door,
de inkt op het papier droogt op.
De wolf vindt rust in de schaduw,
terwijl de vlinder haar vleugels spreidt;
de brief is onderweg.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 met je vlottend hare
met het licht gebaren
van je blauwe vervlietende ogen
in het allerhooghoge
het hoogheilige luchtige goudluchtere licht?
hoor je 'm komen tederstil licht?…
Picturale sotternije
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.369 En toen:-
Zat de hele groene palmboom
Op eens vol veren veren veren,
Van geel en rood en blauw en groen,-
Ik stapte om de palmboom heen,
Ik danste om de palmboom heen,
En 'k schudde, schudde, schudde er aan -
Toen vielen de veren op mijn hoofd
En was 'k een Indiaan!
Maar één klein rose veertje
Dat viel net op mijn hart, tra la!…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 'k Hoor stemmen als kristallen klokjes,
in 't ruim gestrooid als wolken-vlokjes,
bij scherts en blij-zang ongetoomd;
waar vol-geteugd de boezems zwellen,
in 't levend blauw der ether-wellen
- door wijde ramen ingestroomd.…
'k Geef jou. Geef mij---
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.290 Kijkend in de spiegel aan de wand
Gepolijst in een kader van hout
Dromen twee blauwe ogen
Dansend jouw wereld binnen
Duizenden cellen denken slechts aan jou
Enkele sterren vallen voor mijn wensen
Mijn ogen dromen verder. Vertrouwd
Doe ik een wens, zonder te eisen
Natuurlijk is bijgeloof naïef.…
BRILPOETSDOEKJE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.111 De lucht is vervuld van scholekstergeschreeuw
mijn moede hoofd van sombere gedachten
kon de belastingdienst niet één weekje wachten
als antwoord van de ambtenaar een geeuw…
De blauwe hemel staat vol uitdijende strepen
vliegtuigen lawaaien ongezien mijlen per uur
past die verspilling eigenlijk wel in de natuur
of moet deze als uitzondering worden…
Pijn
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.611 Blauw, paars, groen, geel,
dat is het gevolg
van de stofzuigerslang
maar nog veel erger..
Pijn, pijn van binnen
ja ook van buiten
maar van binnen
dat schrijnt het hardst
Alle tinten rood
dat is het gevolg
van de glasscherven
maar nog veel erger..…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 je drijft van me weg
in de kleur die zo goed aan mij hecht
ik herinner me hem vooral in mijn armen:
nog altijd ben ik van hier
ik hoor nergens anders
als in die boot doordrenkt met blauw
met mijn hart aan de mast
wapperend zwart samen met jou
of jij het zo ziet
weet ik niet
ik zou jouw omhulsel ook graag als
het mijne willen erkennen…
'k Sta naar 't schitt'rend oranje in 't west te kijken
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.589 'K zie om: het amethyst in 't oost verdelen
In trossen blauwe-regen diepgroene eiken;
Aan de ogen, vol topazenglorie, lijken
De abelen trilgras van paarse juwelen.
Op Brahman, wereldgrond, schijnen de dingen
A jour gewerkte scherts: door de openingen
Golft onbelemmerd stralende eeuwigheid.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 'T zwart was blauw en 't wit oranje.
Zijn laatste riddergroet naar Charlemagne
Vloog naar het noorden, hoge, gouden zwaan.
En 'k dacht bij de angst van triomfante Moren
Voor de echo's, spokend om ivoren horen:
'Had 'k toen geleefd, en was 'k zo doodgegaan!…
lentedag
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
1.821 ik wenste mijzelf een lentedag
vol bloeiende violen
een zacht geurende meisjeslach
in ontluikend groen verscholen
ik wenste mijzelf een lentekleed
vol blauw geel groene bloemen
prachtig kleurend kamerbreed
waarop bijen zachtjes zoemen
ik wenste mijzelf een lentezon
gespiegeld in het water
waarin ik mij steeds warmen kon
tussen eenden…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 Een blauwe lucht, een hoogstaande zon
Een diepe zucht, een wens dat het anders kon
Frisse zeewind, een langgerekt strand
Een eenzaam kind, spelend in het zand
Een donkere lucht, hevige regen
Iemand die vlucht, zonder te bewegen
Een weiland vol schapen, bloemen, rode en gele
Een kind met een wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak…
ook jij, bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.711 voorheen
je vragend wat de leegte wil de stilte
die als een zware last een ketting
aan jou bleef trekken naar bene’ en
en je verhief je uit jouw kussens
nam een penseel schilderde jezelf
met dikke zwarte klodders strepen
en honderdduizend scheuren
de tranen weenden bitter
tot je de kleuren liggen zag
je nam het rood en geel en groen en blauw…
Chicago, 1932
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.236 In 'n scheefgeslagen nacht
siert 'n waslijn met verroette kleding
de randen van zijn
misdadig uitzicht
Corrupt blauw transporteert
't aroma van illegaal genot en
stookt 'n dronken compromis
boven de pooltafel
knikken eens goedkeurend naar
die telefooncel
Ondertussen blijft hij paranoïa en ongerust
dat nummer draaien
om te kunnen…
Het buitenmeisje
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.428 Het geitje op 't grasveld, ginds verre de kerk,
En de lucht oneindig blauw;
Haar moeder haspelt aan 't open raam,
En haar vader zit op 't getouw.
De wiedsters in 't veld en de leeuwrik omhoog.
- O, lag zij bij hen in het vlas!
En zat zij te peinzen, toen vroegen zij haar,
Of zij tevreden was.…
verbouwereerd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
550 uitschelden beledigen
tot nu liet ik je maar
toch allemaal niet waar
wat valt er dan te verdedigen
van vele kanten heb ik thans vernomen
dat je stellig en met redenen omkleed
een gegronde bewering omtrent mij deed
waarvan ik ontsteld kennis heb genomen
nooit viel ik over een woord van jou
al ergerde ik me geel groen en blauw
maar nu je…
Die ronde schoot
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
662 je schildert uren uit de nacht
het doek is zwaar getekend
in hoeken daagt de dag
met donker wordt nu afgerekend
zet leven groener op het doek
omdat je rood wilt laten blozen
dat tikje bloot die ronde schoot
jij hebt een mooi figuur gekozen
een jonge maagd de kleren uit
haar schaduw spelend op een ruit
roze met een blauwe achtergrond
het…
Je bloesem lees ik in september
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.592 die al eerder heeft bewezen
hartstochtelijk te kunnen schrijven
wijd je aan de muze die je begeleidt
die je hand zal vasthouden terwijl jij
je ogen door de omgeving laat dwalen
laat haar waken onder hetzelfde laken als
waaronder jij je dromen tot poëzie verdicht
en kruip even in mijn pen terwijl zij schrijft
maar bewaar je diepste blauw…
Ongezond
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.631 over lijken
God wat voelde ik me klein
Uiteindelijk ben ik na gaan denken
Vond ik zachtjesaan wat moed
Kroop als slakje uit mijn schulp
Ging weer aandacht aan mij schenken
Langzaam voelde ik me goed
Genas mezelf zonder hulp
Als een rat in het vooronder
Als een kat diep in het nauw
Kreeg ik te vaak op mijn donder
Geestelijk bont en blauw…
Wat dacht je?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
950 Was de lucht grijs, of was het blauw?
Mama, ik vraag het alleen aan jou.
Maar je zwijgt, zoals je altijd al deed,
Sluit je ogen maar, sluit ze en vergeet.
Zet de tijd maar stil, net als je leven,
Moe als je bent, niets meer te geven.…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.183 de
natuur huilde vrijdag in Antwerpen
de druppels liepen
als tranen over
ons heen
kinderen en ouderparen
iemand alleen
onverstoord
druppels liepen over onze huid
zwart wit groen blauw roze oranje
over onze wangen liep geen traan meer
gestold
we stapten
stap voor stap
alsof iedere stap
de pijn kon verminderen
alsof iedere stap…
Leliëngetreur
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
607 Blauwe lelies vangen mijn verbaasde val,
voor mijn lief en ander leed.
Niets is wat het scheen,
ook de zon niet meer. Slechts verstuifde zwaneschijn.
Ik ga mijn laatste stap, heen.
Afgesloten keert ze haar rug,
terug naar eenzamer lucht, de natuur, de lelies
en ik worden meegezogen in haar verdwaasde vlucht.…
Diep in het lila park
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.611 blikken zochten een glimlach
in het eindeloze deemster
voorbij de sterrenkou
spraken van ongekende paden
omhelsden gouden dromen
lachten als jonge goden
zwervend door de wouden
aan de rand van de wereld
Wat wij zagen
was een verloren glans
een glans van schoonheid
een wondere bloem
op een vergeten eiland
een helderrood juweel
in een blauwe…
een simpele liefdesballade
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.659 als ‘k jou verlang
kras ik met scherpe nagels
mij diepe groeven
in grauwe uren
versier met toverinkt
krullen op trieste dagen
let op de tekens
die tussen aarde, hemel
een God mij schreef;
de wind zingt mij jouw lied
en met de regendruppels
bonst luid mijn hart
op blauwe hemelpoorten
ik bind om jou
onzichtbare koorden
een liefdesband…
Als je gaat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
882 Alles herinnert me aan jou
De nachten die we samen doorbrachten
Kijkend naar de diep blauwe hemel
Alles herinnert me aan jou
Beloftes die de wind meeneemt
En die niet terugkomen
En door jou, ben ik rustig
Ik heb je mijn liefde verklaard en je mijn waarheid
verteld
Blijft alleen de herinneringen en de pijn
Maar, ik blijf zoeken en zal…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 Tegen de muur hinkelen wolken
vrolijk op ’t blauwe papier.
‘k Kleed mij warmpjes
met het roze jasje van
mijn pluchen knuffeldier.
Ik vlieg door schaduwen,
verjaag al het grijs.
De wind lijkt op zichzelf,
strekt haar armpjes, heel eigenwijs.…