7557 resultaten.
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 laat me laven aan
de gedichten van de wind
op eeuwigdurende deining
waar schoonheid zich bevind
laat me vliegen met
de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven…
Cumulus humulus
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
919 golven strelen, nee
schurken het strand
deinen mee
op het zicht van de storm
schuimbekkende vloedlijn,
onstuimige zee
onheilspellend de wind
het zilte schuim
als wolken gegrepen
grillig rollend
over het strand
naar het land
Zij lossen slechts
op als mist in de zon.…
Te gek voor woorden II
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
825 hij tekent vogels, knipt ze uit
ziet ze vliegen
over het hek van de dam
en laat ze landen aan het stalraam
waar alweer een zomer nadert
hij ziet zichzelf, een broekie nog
met bibberbenen, hij hoort
het vegen van de wilg, onophoudelijk
getik van regen op het golfplaten dak
klompen op de stenen komen dichterbij
hij was niet gek, het waren…
Blik in de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 Ik bof: ik zit niet in die Jumbo Jet
en prijs mijzelf ineens gelukkig, want
de luchtreis naar dat overzeese land
wordt verticaal en pijlsnel voortgezet.
De ramp ten spijt voel ik me in m'n schik:
die reis had ik op tijd geannuleerd.
Vooruitziend was op dat moment m'n blik.
Door deze zegen ben ik ongedeerd.…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een helder verleden
Als op grote hoogte het dieptepunt bereikt
overheerst een schaduw over land…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
Franse Revolutie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 Dit plan vindt navolging in andere landen binnen Europa...…
Confusius
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Als kluizenaar gezeten in zijn grot
peinzende gedachten in zijn ogen
gehurkt en zijn rug licht gebogen
immer begaan met bevolkings lot
kon hij uren van betere tijden dromen
tijd die door wetenschap en onderricht
zware arbeid voor zijn volk verlicht
waardoor het land tot bloei zal komen.…
in memoriam
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
766 groot waren zij, bonkig,
oprecht en puur
hun verweerde gezichten
vertelden van de natuur
ze waren niet van praten
ze grommelden maar wat
lopend, licht gebogen
langs veld en wallenkant
wisten ze van vogels, vissen
en van de gewassen op het land
met hun knuisten grof en groot
zetten zij het verdwaalde
eendenjong terug in de sloot
in eenvoud…
Casablanca
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.545 We gaan zien hoe zij zal landen.
De klanken uit Parijs vergeten
en de wijn tot as en stof vergaan.
De liefde vliegt express naar Nederland;
Ruim baan.…
De zee heeft geen geheugen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
587 hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid
met metershoge tsunamikracht
een verwoestend verzwelgende wave
die bezit neemt van hemelrijke pracht
Golven die sterren hun licht laten stralen
in glitterzang op een verlaten strand
waakzaamheid blijft hier ook geboden
als de nachtstroom vloeit over het land…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 het water kapen takjes en piepschuim
gedachten van de oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht
een kat opgerold kijkt traag omhoog
Zwermen spreeuwen in hun vlucht
voorspellen de toekomst van het land…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar zee, of struinen
over het hoge land…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 op 't land was pa
mijn houvast.
in zee
mijn reddingsboei.
voor hem was ik nooit een last
zelfs niet
tijdens mijn turbulente puberale groei.
wij gingen voor elkaar door 't vuur
vier handen op één buik
ik zie zijn groene vingers weer
als ik de lente ruik
in bloesem bloem of blad.
verrijzen noem ik dat.…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in het
zand
God
schiep
in het
begin
ook
het
zand
om scheiding
te maken
tussen
water
en land…
Stil
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.154 Vanmorgen klonk
het zingen van een vroege vogel
zo zorgeloos,
het verlangen dat
daarin verborgen lag,
die wens om te vliegen,
haast onzichtbaar te landen
in de belofte van
een nieuwe dag
ik probeer dat gevoel
in tijd te vangen, raak
een verloren vrijheid aan
voor een enkel moment
valt het licht uiteen
in schaduwen die ik
nooit…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm
ben jij gespannen
zonder op het land…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 Het land dat er verkaveld bijligt,
is zijn vroegere vette naam vergeten
en droomt hoorbaar van hereniging,
van herinnering aan vroeger dagen
toen liefde en wijsbegeerte nog
als hetzelfde werden beschouwd
en de eenhoorn zijn gouden hoorn
met een gul gebaar over ons leeggoot
tot wij misselijk werden van zijn overvloed
en honger en miserie…
oneindig
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.720 Drijvend in de zee
Gaat elke beweging met mij mee
Zo fijn en oneindig zacht
Bij gelegenheid met kracht
Ben blij met mijn laatste sprong in het diepe
Geholpen door geliefden die mij toeriepen
Dit was het dan
En geniet ervan
Heen en weer met eb en vloed
Het doet mij oneindig goed
Ben weer terug op het land
Verspreid over goudgeel…
Ring
gedicht
3.4 met 16 stemmen
5.516 Bij het houden van haar lichaam, vast
als een kind dat aandacht vraagt, maar
dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik
hoe een leven langzaam uiteenvalt
tot stof, tot zand, door mijn vingers, als
water in een rivier die rondgaat, eerst
ondergronds, dan omhoog over land
naar zee, het strand nu stil en rood.
Zij traant, ik troost.…
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
Hellingproef*
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.168 Wat eertijds was
dat mij ontbrak en gans verkrampt het land
doorkruisen deed, kwam vanzelf en alras
ook de vraag naar het waarom en 't verband.
Heb ik gevonden wat ik zo lang zocht,
terstond start in mijn hoofd een offensief
en stil kerm ik van pijn en ongerief:
is zij echt het einde van mijn zoektocht?…
Alcatraz
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.233 Hoe lang mijn watermolen nog moet malen
om van zompigheid nieuw land te creëren,
weet alleen God, maar met zijn zonnestralen
en wind op de wieken zal het tij keren,
zal ik op vaste grond en zonder dralen
bevrijd van nieuwe verbondenheid leren.…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 van voorbij de Panthalassa zee
voer ik
lang
ik meerde mijn scheepje aan
op Pangaea
daar waar
mijn adem
tevoren gezweefd had
overzag wederom het land
het was goed
mijn ogen ontwaarde
een utopia
ik zag het groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de…
Zilte getijden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 de zee verwacht mij vandaag
om mijn liefde te strelen
als ik haar daar naar toe draag
kunnen blonde lokken spelen
er kleeft zand aan mijn voeten
kruipend omhoog, ziltig gehecht
kom eb en vloed even groeten
opdat het woord wordt gezegd
op de grens van mijn land
beweegt even de horizon
gedachten hebben het bemand
maar ruikt zij,
net…
Obama
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Hij zei: of je nou dit bent
of dat, wie je ook bent,
hier in dit land
kun je er iets van maken.
Is misschien niet echt waar
maar even had ik tranen in m'n ogen,
waarom eigenlijk die tranen
terwijl ik beter zou moeten weten.…
Zeeblik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
675 Zie de zee gestaag het land verleiden
door haar lippen vochtig langs de rand
te strelen van het maagdelijke strand
om in diep verzinken te verglijden
en hoe het avondlicht blozende brand
als de zon zich drenkt in de getijden
wolken nevels weven als verscheiden
duinen zwijgen in hun rust verzand
hoog op de keienkade zit een vrouw
haar…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 scheer als een vogel in vrijheid
over land, rivieren en zee
naar daar waar harten begeren,
ik blijf, maar reis met je mee.
vlieg uit en voel geen bezwaren,
jouw jaren zijn nu aan de beurt,
geeft toe aan het vuur van de passie,
ervaar hoe een rozentuin geurt.…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 alle voetstappen smoren terstond
een bord verzoekt niet te betreden
in het broekland van zompige grond
met roestbruine aderen doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens…