5860 resultaten.
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 In het voorspelde rood der rozen, wat
knellend werkt in het spel van minnekozen,
vervloek de dreiging van de overmaat
waarvoor de tijd ons liet bloeden, om
naar een bodemloze schat te graven, of uit
de rusteloze ziel en of daar nog wat uit te
winnen viel, wil ik in mijn denken zwijgen,
ontdek hoe weelderig gras zich opnieuw tot
dwaze dromen…
Vonken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Kan dominantie ook bestaan door kwetsbaarheid
te tonen, afschrikwekkend maar ook scheurend tergend
Hoe lang moet je spelen om de mooiste noot te horen?
Het is een kwestie van ascetisch genot, ja dat zal het zijn.…
Schakeringen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Op het schaakbord
zetten de schalkse stukken
zich schrap om van hun plaats te komen
en over de velden te schakeren
om voor de winnaar te gaan strijden
totdat alle stukken zijn gevallen
of ingenomen
Pionnen bewegen slechts vooruit
en laten zich verschalken als afleiding
voor het echte spel
Schuinmarcherende lopers
bewegen zich amechtig…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Zwarte wolken zie ik vluchten
ijlings, langs muisgrijze luchten als in een spel,
jubelend en glorieus dat wel maar ook somber,
koud en soms met vernietigende kracht.
De bladeren van de bomen kleuren
in bonte pracht en kruidige geuren maken
je verlangend naar de intimiteit van de nacht en
de warmte van het binnen zijn.…
Fluisterende herkenning...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.882 Innerlijk verlangen in hoop,
gelegd in de armen der wind,
zie ik ondeugende antwoorden,
speels dansend zonder afloop.
Het suist stil moedig verder,
in eigen manifestatie ervan,
jij die mij onbewust roept,
als nog verborgen aanbidder.…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Dan, tegen beter weten in,
speel ik opnieuw met onze schaduwen
en omarm het silhouet van samen zijn
wegdromend in onze vertrouwde melodie.
Ik kijk uit naar
onze handen in elkaar
de warmte om ons heen
de blik in je ogen
de lach om je mond
het praten, onze woorden.
Ik kijk uit naar...…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Oh, die nieuwe lente, die
weer komen gaat, met dartel
blad te spelen in een ontloken
wind onder het uitdagend
groen, gedronken van de dauw
van het ruisend blad als
murmelende beek, elixer
van het morgengeel uit de
lissen te stelen, ook als
Helios en de maan in hun
baan zullen vertragen,
meegevoerd op de diepste
tonen van Pan’s…
De held van Labbertong X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 overtredingen,
Die tegen Wodan Boys en hij kon nog maar net
Na enkele morele overredingen
Door de bemiddeling van “Rem” worden gered
‘Waarom doen jullie toch je fans zoveel verdriet
Door alle regels hier met voeten steeds te treden
Het gaat erom dat het publiek vooral geniet’
Sprak onze held teleurgesteld en ontevreden
Omdat het spel…
en jij gaf mij jezelf
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
4.920 Jij hebt mij mijn hartstocht leren herkennen,
mij geleerd te ontvangen, te geven, te spelen
en jij gaf mij jezelf: "dit ben ik, wil je mij?"
en toen gaf ik jou mij, om ons samen te delen.
Geen twijfels, geen gêne, gewoon jij en ik
in een veilige vrijheid wellustig verbonden.…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.
En uit je ziel komt een onsterfelijke blo.
Al in de knop gegroeid.
Laat haar bloeien.
Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots.…
The Monk
gedicht
4.6 met 5 stemmen
21.449 Wie zoals ik ooit Monk
op een concert dik drie
kwartier geen noot zag
spelen maar al die tijd
in trance gelijk een me-
dicijnman rond de Stein-
way dansen en onder toe-
nemend gemor van een op-
eengepakt gehoor plots
als een speer op het i-
voor af duiken en na nog
één tel wachten met één
accoord die hele drie
kwartier goedmaken
doet…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht om in te rusten
een schoot van wijn en brood
mijn honger en dorst blijven wankelen
op de stilten van de dood
ik luister naar de diepte
gelegen in die ene tuin
waar zwaluwen met de wind spelen…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Een donder-wolk van vlugge vogel-vlokken
Die kraaiend zeilen door de dompe luchten:
Eén lijn uit, of ze elkaar met grappen lokken,
Eén lijn uit, of ze speels elkaar ontvluchten,
Tot, plots, ze zitten, en de bomen zuchten
En schudden klagend hun bemoste knokken.
-------------------------
uit: Verzen (1901)…
ONMACHT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
876 Twee levenslustige jongetjes
van negen en zeven jaren oud
werken en spelen vol druk genot
lijden echter onder felle twisten
van hun gescheiden ouders
toch strijden de kinders moedig
willen eigen bestaan versterken
tenslotte maakt vader radeloos
een eind aan 't leven van zijn zoontjes
die wellicht nog een lange toekomst
met schone beloftes…
toen ik lag te slapen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 moest denken aan hoe ze ooit mijn
leven binnenwandelde
de zon begon te schijnen
ze lacht naar me en ik vraag me af
wanneer ze geleerd heeft zo goed
toneel te spelen. het moet gebeurd
zijn
toen ik lag te slapen
ze komt terug van een weekend bij
een bevriende collega. wist alleen
niet dat het een getrouwde man was.…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Maar op 't nivo van 't water zelf,
zittend op 't basalt,
voeten in 't nat,
om aan de kou te wennen,
even... halt,
dan, me erin te laten glijden,
laten omringen door meegaandheid,
zachtheid, beweging,
't klotsen, kabbelen,
als een spel,
een babbelen van golven...…
Tot het ijs gebroken is.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
530 Dit oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het blijft
gevangen in een verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen.
wat onontbeerlijk scheen, lost zich op
in een weids panorama van het gevoel,
soms wild en soms zo aards sereen.…
alles is liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.499 stijf en oud zit ze daar
men noemt haar een
waardige oude vrouw
omdat zij dat vindt
altijd waardig geweest
haar geest is speels en
soms ondeugend
zo kent ze nog al haar
mannen,
bij naam…
en men knikt omdat ze
daarvan opknapt
bevallig en sierlijk
geliefd was ze geweest
lichtvoetig en vrolijk
instemmend knikt iedereen
men…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 verdragen dat je hier niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is
het spel…
Prullenbak heeft de hik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
826 die spelen in de bak
toch maar eventjes gaan kijken
hopelijk geen muizen, ah jak
De prullenbak heeft de hik.
Niets te zien gelukkig
maar iets of iemand moet dat doen
een of andere grappenmaker
zonder enig goed fatsoen
De prullenbak heeft de hik.…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.…
nabeeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 kortstondig heb ik je gekend
wij waren jong
en snoepten van de liefde
aan de zonnekant
het was te vroeg
ik wist niet welke woorden ik moest spreken
je ging terug
en nooit
heb ik je nog gezien
toch bleef ik wachten
als had je me beloofd, stilzwijgend,
wat ik dacht dat je wou zeggen
en sedertdien
spel ik de tijd als onvoltooid verleden…
Delen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Als knaapje moest hij steeds zijn speelgoed delen,
dat zorgde meest voor oeverloos verdriet
maar voelde hij zich weleens onbespied,
ging hij alleen met schep en zandvorm spelen.…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 wanden hebben spikkels
krioelend wit en zwart
vervaagde tekeninkt
kunstzinnig uiteengespat
omringd door geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende winkels
verspreiden knusse vertrekken
smakelijke geuren
van verkwikkende spijzen
door dit tierige leven
klinkt opgewekte toonkunst
uit een vleugelpiano
waar een ieder op mag spelen…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Dat stuk verstilde tijd
aan het einde van de dag,
net voor het donker wordt,
dat magische moment
waarop ik als groot kind
nog even, na het eten,
buiten spelen mocht:
“Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”.
De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren
scheervlucht als koppig neen boven de kale weide.
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte
wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren
Hoger dan canadabomen en het dennenbos
daar ligt het huis, waar ze woont.…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…