5922 resultaten.
Kerst
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.449 En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan,
afscheid nemen, zij huiswaarts gaan,
wij opgewekt in de keuken staan,
straalt ons blijmoedig een enorme afwas aan.
Een aanrecht kreunend onder zijn last,
lege flessen in de kelderkast.…
Voorbij de huid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
646 ik legde je in het afscheid
en in het begin
vouwde je lijf samen
dicht tegen mij aan
de warmte deed mij
nachten en dagen overslaan
nimmer zou ik jou
in mijn dromen laten gaan
ik geloofde dat de zon
mij wakker kraaide
en mijn liefde voor jou
zacht spinde
in mijn heide stille huis
werd ik het meisje van zestien
en al het innerlijke…
Kakofonie
gedicht
2.2 met 22 stemmen
6.307 En ondertussen alweer bezig met
afscheid te nemen op weg naar een ander
lichaam, een riool, een boomblad, een rivier.
Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos
een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond
alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel.
Dat door anderen wordt herkend.…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Sinds hij uit de levensoptocht stapte
Waarin ze naar het eeuwige optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…
Volmaakte stilte
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
720 te lang
in angst geleefd
maar toch ben je altijd
voelbaar roepend en vragend aanwezig,
maar er is iets, iets ongrijpbaars
met vergezichten - zo ver
dat dwars door het heden
breekt, daarom probeer
ik te ontsnappen aan de
werkelijkheid die als een steen
telkens mijn gemoed doorkruist
ik sta voor de keuze
doorgaan of afscheid…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 Over de waanzinnige liefde
is al zo vaak geschreven
In vervoering of de pijn
bij het verdrinken of zweven
Diepste verlangens dromen
of gekwetst zijn in de ziel
Harten die zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds…
Adieu mijn vriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Dit afscheid valt mij zwaar,
jij hebt dit niet verdient.
De mens gaf niets om jou, geen moer.
Je praatjes en je lach,
die ik zo van je mag;
ik blijf er van verstoken.
Maar er werd zo mooi gesproken.
Ach, als jij jou vrienden nu eens zag.
Je stoel, je glas;
’t blijft onberoerd zo staan.…
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde
nacht na nacht met hen praten
in een zo dichtbij verleden
ik ga weg, kijk nog een keer om
en neem het afscheid…
de laatste kleuren
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.153 mijn opa's heb ik nooit gekend
en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee
is nooit heengegaan
wanneer lopen we langs het afscheid;
de slaap die blijft als een roos
op een steen gebeiteld
het noodlot al in kinderhanden
die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht
dat in alle eenvoud een schaduw tekent
de dood wordt een…
Open eind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.096 En ons afscheid, jij ging toch veel te vlug!
Wat van jou rest, ik keer het straks de rug,
laat het achter, maar niet wie jij ooit was,
het volle beeld, jij, jouw lach en jouw bas,
neem met mij mee, heel zoete gedachten
aan onze jeugd, de vreugde die ik las
bij het weerzien na veel te lang wachten.…
Winterwee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 Nog voor ik afscheid heb
kunnen nemen voel ik
al het gemis
van een winter die
niet komen wou.…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 Een glimlach naar de oude vrouw die
met haar tas vol kostbaar fruit mijn
weg daareven kruiste, licht gebogen naar
de grond die alles deed ontluiken en begraaft;
Novemberluchten vol vertedering, vol tranen
van zovelen die nu treuren om wie ging en
nooit meer komt; die zuchten onder eenzaamheid
en afscheid, die geen licht meer zien maar
toch…
Een mythe?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen hecht
zich aan de schaduw van de tijd.…
Opvaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Afscheid bleek niet het laatste woord,
slechts een bitter middel.
Stel dat een punt een tunnel wordt
naar een uitgesproken land voor dromers -
uw verbeelding zou gaan blozen
terwijl uw grenzen tekeergaan!
Alleen gebeden kunnen verder komen.
Verder dan uw eeuwige twijfel.
Voorbij uw zure onverschilligheid.…
Onbestendig voorjaarsfruit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Wat je met jouw hart
niet wist te bekoren
geilheid van jouw libido
benauwend in mijn denken
nostalgie van droomvlinders
op stoffige oude meubels
geur van verwelkte bloemen
naast onbestendig voorjaarsfruit
in de schaal van de markt in Portugal
toen we afscheid namen van de winter
en dat je mij geen gedag zei
in de nacht, was een vederdroom…
jarig zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
938 jarig zijn is niet zomaar een dag in het jaar
soms is die dag vreselijk naar
jarig zijn is afscheid nemen
het oude jaar neemt plots de benen
alle dagen op en weg
en voordat je 'dank je' zegt
begin je aan een schoon nieuw jaar
sst even stil, ik ben nog niet klaar
een jaar is lang, telt vele dagen
het vergt veel moed je daaraan te wagen…
Eenmaligheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 warmte fluctueert
ik drijf van
hoog naar laag
in koesterende pulsen
heb geen gewicht
maar deel oppervlak
dat van kleur verschiet als
het een andere deining biedt
ik kom niet dichterbij
er zijn langszij geen
vergezichten die oplichtend
afscheid nemen als partij
ons motto is
voel je even vrij
zonder aardse beperking
alleen…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 ze verdwenen
bij horden
tegelijk zonder
afscheid
nemen overal
en nergens meer
alleen de warme wind
verzette zich nog
tilde sterren op
met het eeuwigheid lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Ben er!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Het stiekem toch blijven stilstaan
Voelt als schuld aan het voorbijgaan,
Want op uitzwaaien rust taboe,
Omkijken verklaart schaamte;
Het afscheid onzichtbaar gemaakt,
Moeten we opnieuw uitvinden.
Omkeren is wat er opkomt,
Geconfronteerd met de kus en
De hand op de arm die uitbleef.…
jij die blijft
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
603 nabij het sprietige groene gras
halverwege mijn tijd van aanwezigheid
over velden van bewegende dalen
aldaar, ja daar speciaal, ervaar ik stilte
is mijn gevoel aan jou gewijd
het afscheid laat zich niet wissen
doch vaart schommelend mee
van oneindige kilte in mijn zijn
tot warmte in verbindend missen
steeds meer word ik gewaar
hoe…
Stilte kwettert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 zorgend
het groen induikt
carambolerend
van tak naar tak
de mooiste aria’s
fluitend met vreemde
capriolen besluitend
de wereld
in alle gekte
op de kop van teen
tot top energie
ontladend uit
elan vitale het
broedsel hoort en
ziet het allemaal
ook zij
gaan vliegen
weten dat
omkijken jezelf
bedriegen is er
wordt niet gezwaaid
afscheid…
Schets van de avond
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.156 Ze hebben er over nagedacht
dat ontbreken van de liefde
ze ademt uit haar intieme stilte
bij de flauwe bocht van de rivier
dat niet kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van…
Een hap uit de wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
193 Je moet het maar
proberen zeggen ze
alsof een eerste keer
een lucifer in
de regen is,
je strijkt, je twijfelt
heel even is er vuur
vanaf de eerste
hap begint het,
een mond leert
melk, later
kersen en afscheid
we nemen kleine beten
uit de wereld,
terwijl de wereld
tegelijk
haar tanden in
ons zet
soms kleeft leren
aan…
Mijn droomprinses
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
6 Haar kussen smaken zo zoet en naar meer,
Daarom doet ’t afscheid zeer,
Als zij ’s morgens verdwijnt keer op keer.
Daarom wil ik eeuwig blijven dromen,
Zij mij dan nooit verliet,
O, mocht dat mij toch eens overkomen.…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 de ruimte tussen jou en mij
gastvrijheid…
is geen open deur alleen
maar het openstaan —
voor wie jij bent, voor wat ik ben
voor wat daar nog tussenin gebeurt
het is niet het geven van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie…
trek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.279 slinken
ik stort mij in de strijd en ... zegevier
ik rook niet meer en stop meteen met drinken
(behalve af en toe een glaasje bier)
ik eet gezonde granen, ziltig wier
de loftrompet zal ooit weer kunnen klinken’
al snakte je soms naar een sigaret
de lange straf werd dapper uitgezeten
je hield een onberispelijk geweten
blijmoedig nam je afscheid…
de toekomst laat je open
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.819 woorden eindigen en
puntjes geven aan waar
jij niet verder wilde gaan
de toekomst laat je open
in je zinnen is de spanning
zeker niet aan het verlopen
vaag zijn de bekentenissen
die ik in witte regels lees
het missen is er steeds geweest
je profileert geen
afscheid in een zwaai die
bol staat van de jovialiteit
je glimlach raakt…
En nooit meer zal ik drinken
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.603 Bevlogen neem ik afscheid van de mand
De hoogste tijd nu voor de (para)chute
(Dat ben ik zo gewend na de kwatrijnen)
Maar waar is nou dat ding! Roep ik ontzet
De nood is nu toch minimaal acuut
De laatste strohalm zie ik snel verdwijnen
Al zwetend word ik wakker… naast m’n bed…
Oktober 1
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.055 Dit is de tijd van afscheid nemen.
Nog even blijven, of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs al de graven gaan.…