635 resultaten.
Soms
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
819 Soms denkt zij zich Sneeuwwitje,
die na een gretige hap uit een
mooie rooie ronde appel
een droomloze slaap slaapt
waaruit zij dan korte tijd later
fris en fruitig zal ontwaken
en dat dan alles wat er nog ‘moet'
is verdwenen als
sneeuw voor de zon
en dan - na de kus
van het ontwaken
staan vóór haar de prins
én de goede fee…
Als dat eens kon.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 de laatste
morgenstond, het aftellen
van de tijd is al begonnen,
het wist de tranen op het voorhoofd
glad in het spoor van krakende
karrenwielen van het dromennet
wordt de lente willekeurig neergevlijd
de wind spuit met zijn boodschap
de oren van de schepping uit
zaad wortelt zich tot bomen waaruit
oneindig de onbespoten appels…
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 cultuur bloeit het lichaam open
Maar het hart dat is gesloten
Body glinstert als in goud gegoten
Webben rond vermolmend hout
Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 klank en geluid
pas later
zag ik jou op
tal van schermen
van skype tot
zoom maar het
beeld dat ik had
uit de realiteit
van toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt
het bruisende
in jouw ogen niet
klinkt je stem
als uit het begin
van de schepping
toen het paradijs
nog hemel was en
jij mij de appel…
Wat ik tegenkwam 8
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
460 Een zwaan op een steiger
een meerkoet spiegelt zich bij haar
Kaarsen in bomen
Bloeiend groot hoefblad
Een meerkoet met lange tak in bek
een V achterlatend
dwars in het kanaal
Vrouw die wit brood
over brugrand,
zonder liefhebbers
eindelijk komen er wat meeuwen
Gele bloesembloemen aan onderkant
van doornige heggetakken
Kersen- appel…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
370 zie het voor me
dit vochtig ritueel
in de ochtend
hoe een haastige
vrouwenhand
het zadeldek
inderhaast gereed
maakt voor de jacht
naar haar witte ridder
op zijn stalen ros
met engelgeduld
wachtend op haar komst
*
Mijn ogen werden vochtig
bij het lezen van het
druipnatte druivenvers
in eldoradische sferen
werden haar appels…
Verloren Strijder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.736 De weg
Die leidt naar het Feest der Feeën, is dezelfde
Die laat zien waar de toverstaf zijn titel verdien-
De met het plukken van appels in de hof van Eden
Het paradijs beroofd van de appel die niet geplukt,
Laat staan gegeten had mogen worden.
Die actie was de inleiding op veel waarmee we nu
Nog dagelijks worstelen: SCHAAMTE.…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.398 Na de roodbruine warmte van september,
na van october 't zwaar en donker goud,
keren de heldre dagen van november
met ijle geur van brandend turf en hout,
van rijpe appels, rottend loof.…
Vakantieliefdes.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.289 Iets verder van het pad vandaan
ook dit slanke dennetje aangedaan
en dieper in mijn woud van dacht
deze appel ooit bezoek gebracht
alvoor ik morgen reis naar Londen
mijn maatje aan een Els gebonden
volgend jaar ga ik naar Loch Ness en
`t baasje aan een ouwe jenever bes
--------------------------------------------------------------------…
de lach nog op je lippen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
710 de wolkenbank hangt verte
omdat blauw dichtbij wil zijn
wind jaagt op de randen
speelt kleur met allerhande
laat wolken verwaaien zo
dat de zon zijn boog kan draaien
we liepen uit het paradijs
de lach nog op je lippen
jij liet mij de appel slikken
die de slang bevolen had
ik at met jou de hoogmoed
die van Hem gestolen was
het bleek…
Er zit een muntje in zijn beurs.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.171 Zal hij ’t spenderen aan
een appel, chips of snoep
of wat voor eetbaars ook dan?
Hij kuiert door de super
van ’t een naar ’t and’re rek
niet wetend wat te kopen.
’t Personeel houdt hem
angstvallig in ’t oog, want stel
dat ie niks wil kopen, maar
gewoon wil stelen?…
de gevangenis van het paradigma
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
583 O, gij filosofie
Evenknie
Van het labyrint van wegen
Van Klukhunn verkregen
Denken over denken
Parameters voor verre paradigma’s
Gespartel van
Andermans meningen
Leidraad voor’t verstand
En Kant
Hij eindigt met
Verdinglijking en het grote vergeten
Maar o filosofie
Ik wil weten
Van de wereld die alles is wat ’t geval is
En van de appel…
Normandische boer
gedicht
2.1 met 131 stemmen
20.883 Veel koude ochtendnevel; adem van de zee
het zoute gras belooft weer goede boter
heuvels glooien nu nog tarwegeel
maar avond kleurt al afscheid van de zomer
Hij heeft de eend zijn nek gebroken
gevild versterft hij in de vliegenkast
niemand komt nu nog cider kopen
appels liggen in de schuur te drogen
Rook komt van brandend kreupelhout…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
Een ster
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.310 – Mijn nachten waren ene mand vol droom aan droom;
mijn dagen, ’t vast getal der appelen die zwellen
in elke boom-gaard en aan elke zware boom.
Ik had geen vingren om mijn weelden aan te tellen.
Thans: ijlt’. De tijd is guur en onberoerd. De tijd
is als de kille en dorre zee, die zwoegt noch krijt.…
Si-Chy
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.932 Uw haren zijn elastisch en zij blinken
Gelijk in sterrenlicht het loof der wilgen,
En uw borstjes: twee satijnen appels,
Die blozen in het vers bedauwde gras...…
Schaduwwoord
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 waarvan de rotte appels niet willen
vallen, wortelend in een mand van nooit
gekiemende verzen is het moeilijk keren
in een vastgeroest tijdssyndroom.
het laatste afscheid vooral moet
blijven daar waar het nu is
eens zal ik hem toch ontmoeten
om mijn laatste streken af te leren.…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop
waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen
waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de…
Instemmen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
512 Vertel me je verhaal en laat je stroom niet stoppen
Spreek zacht tot mijn gemoed, ik luister heel aandachtig
Mijn hoofd breng ik tot rust, dat is niet oppermachtig
Jouw lied, mijn dierbaar hart, reist met de bloedbaan mee
En elke lichaamscel weet van ons wel en wee
Het weefsel resoneert in beelden en in kleur
Je dringende appél klopt op mijn…
Moederhart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Haar zonen die haar morgen zullen bewonen;
op hun bergen hun koninkrijk zullen tronen;
hun appels zullen plukken van de levensboom;
en de moedervrucht zullen eten, die leven geeft
aan iedere zoon; zijn een beloning die wortelt
in het moederhart, dat liefde geeft vanaf
de prille start.…
Naast jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 Taal kan plots inzicht verhelderen
communicatie kan en mag als adem
verschillen, leg je zorg gerust neer
als hap in en uit leven en haar appel.
Laat los als jij nu even te moede bent
zonnestralen zijn weggezakt en iets treurt.
Niet alles is te bestieren, laat soms vieren.…
Cotton Club
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 haar hit black coffee
Nu associeert L.A. met zwarte thee
En wodka kaviaar met reuzelobster
Als rode mexicaanse golf in zee
Honing druipt van panama kotowa
Als honeysuckle rose, gespeeld door waller
Met bloed van sinas en pinklady
appel
En dadels met gedroogde abrikozen
Maar los hiervan raad ik u allen
aan
Black coffee te serveren in…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 Herfstzon glijdt door levensmoe loof van takken,
treft een late gele appel, geeft haar schil
twee blinkende ogen vol levenswil
om eigen voortbestaan te verstrakken.…
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om…
Boomy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Gelukkig heeft hij voldoende appels gedropt.
Opa IJf gaat zijn lente begroeten.'…
de messen van de ochtend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
23 de messen van de ochtend
snijden het licht tot scherven
een vogel hangt ondersteboven
in de keel van de wind
de straat is een open wonde
waarin stoelen drijven als botten
ik tel de tanden van de regen
zij bijten zacht in het asfalt
de stad draagt een jas van roest
en onder die jas loopt een kind
met een mond vol glas en appel
het kind…
Elementen voor een gedicht
gedicht
3.0 met 13 stemmen
13.852 In dunne kratten mooie ronde rode appels,
in sleetse mouwen van slag geraakte polshorloges.
As op de stoepen, ijs langs de wegen,
zeven kraaien in de lucht
of zijn het er negen?
--------------------------------------
uit: 'Alle bundels gedichten', 1976.…
Bolderkarren
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.071 rollend langs akker en bos
Over zandgeelbelopen pad, stuifstoffig
Hoofdknikkend paard, de teugels los
Hij weet de weg, sjokkend, sloomsloffig
Warme zomernamiddag, loom en klam
De bak vol met aardappelen en graan
Op de bok zit de boerenknechtenman
Heeft zojuist zijn dagelijkse werk gedaan
Op weg naar vrouw en een bord met grutten
Daarna een appel…
Praat me niet van schilders
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.674 ‘Munch’ schreeuw was ook al buiten zinnen
Praat me niet van schilders
Van Picasso, Kadinsky of van Braque
Mondriaan, Dali of Léon
Nee, zeker niet van Léon, dat was een Zack
Ook Carel Willink kreeg wat hij wilde
Net als Appel, aanzien en geld
Koude tranen plengend om Mathilde
Die weggerukt werd met geweld
Hoe bont de schilder het ook maakt…
Sluit voor Begeerte uw graag gezicht
poëzie
3.7 met 11 stemmen
5.943 In paradijzen nestlen slangen;
De slangen hangen boven ’t hoofd,
Waar gouden en blozende appels hangen:
Dies wacht uw vingers, wacht uw hand,
Noch vat de Dood niet met uw tand!
---------------------------------------------
uit: JOSEPH IN EGYPTE (1e bedrijf)…