Alle inzendingen over bossen

544 resultaten.

Sorteren op:

Lijfelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht. De aarde kust mijn voeten, de lucht kust mijn gezicht mijn hartslag klopt in het ritme van de bladeren. Mijn handen raken de takken aan, een ontmoeting van zielen waar de tijd zich verstilt en alles één is, in stilte en vrede.…
CB31 januari 2025Lees meer >

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
De lucht draagt meer dan zonlicht en vogels, ook de herinnering aan bossen die asfalt zijn geworden. In de stilte die hun vlucht achterlaat, proef ik een twijfel, een verlangen om te zingen, maar niet meer te weten of ze nog gehoord zullen worden.…
CB30 april 2025Lees meer >

Fieremei

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Langs bossen, heuvels, vlakte, dal zwaait hij zijn groene hoed met zwier. Kristallen hymnes stijgen al, zijn groet weerklinkt in zonlicht hier. Met vlammen goud, die nooit vergaan, kleurt hij de dag in lentegloed. Hij lacht – het leven lacht spontaan, vol bloemen, zon en overvloed.…

Schattenberg

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.441
De smaak van ritja ritja de liefde voor een vrouw de pinah radji bij vriend Pieter 't was precies zoals ik wou sajang é in drentse bossen. En 's nachts na het late feesten waar slaap ik nu vannacht kom maar met mij, zei zij kom maar met mij haar zachte hand tegen mijn zij.…
Geert Loman13 augustus 2002Lees meer >

Winter ‘05

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 817
dit jaar voelde “middellange-termijn-doelen” en ik slikte iedere dag tot ik een half jaar weg mocht vlakken Ik verliet ooit deze stad maar keer telkens terug We praten vloeken zingen opdat we doelen formuleren Ondergedoken korenwolven bevroren in de rijp Met meer twijfel dan angst gooi ik de winter open verbladerd in doofstomme bossen…
wiron24 december 2005Lees meer >

Herfstwinden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 25
Bossen ,woud, takken staan te verliezen nu de wintertijd vroeg ontwaakt slaat de avond heel snel toe. Omkranste kruinen, dorre bladeren ritselen, vallen. Een laatste glans... Schaduw dat daalt Het lichaam verlaat... Rijzende poolster... de nacht die opstaat. "Gewijde stilte in een bries, frêle zielke dat zich laaft.…
arensoog25 oktober 2026Lees meer >

Granum salis

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
wij zien hem, raken hem zelfs aan het doet hem niets dat hij bekeken wordt noch dat hij ligt De kamer heeft uitzicht op het meer a room with a view maar het uitzicht ziet zichzelf niet kleurloos zonder stem of geur Buiten onze blik bestaat de bodem van het meer bodemloos en al even oeverloos zijn oevers en zingen bossen…
Maxim19 mei 2024Lees meer >

Wil(d)

hartenkreet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.763
In de diepe rust van de kale hei Mistige bossen aan de verre rand Staat een damhert vredig te grazen Verschrikt daarbij een goudfazant klapwiekend hoog in de lucht snel en koerend naast elkaar twaalf duiven op hun voedselvlucht en ver daarboven een spiedende adelaar Verderop een groepje hazen Of nee toch niet..., het zijn konijnen Die zijn…

Neolithisatie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Misschien dat men simpelweg Een nieuw avontuur wilde beleven Of is er sprake van verandering in het klimaat De omstandigheden: beter, dat is zeker Met de ijstijd was ook de droogte verdwenen Natter en warmer, dat is waar het in de postglaciale periode om gaat Misschien was sprake van teveel mensen Niet genoeg vissen in de rivieren Bossen…

THUIS, THEMA VAN DE POEZIEWEEK 2024

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
huiselijk en warm Er loopt een jonge vrouw rond, mijn 17 jarige donor-dochter Giulia Soms zit er ook een kleuter van 4 jaar of een leuter van 2 Te Lummelen, lammelen, lommelen Ik ben dan super volwassen, doch ook een blijvend kind Met dat kind wandel ik maar wat te graag En de 7 jarige bruine Labrador Mika mag dan ook mee Naar de groene bossen…

Jaargetijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Laat mij dwalen in het warme licht waar gefluister is in bossen vol en oud. Daar wordt geschouwd vanuit schaduwen, vanuit verscholen plaatsen, waar oudheid duurt in ritmes die zijn verstomd.…

Drenthe

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Contouren, impressies van een indruk van bossen of wolken,onduidelijk wat het oog zou moeten zien. Zomergevoel.... Tussen de graspluimsoldaten een zandpad meanderend als was het een gele rivierstroom naar diezelfde verten.…

Verhalend hout

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
De woorden komen zacht en gebroken het slapend bladertapijt waaruit ze opcirkelen vormt een kansel voor de houten sterveling hij verhaalt over verre neven die het woud verlieten zonder een vaarwel om uit varen te gaan naar tropische bossen op eilanden die voorbij roeiden in zwoele zomerwolken hun staanplaatsen zijn veroverd door vlegelachtig…

Najaarslied

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.094
Dan rijzen blanke rotsen En donkre bergen op, Begroeid met ruige bossen, Verguld aan rand en top. Dan spelen alle verven Dooreen met stille pracht, Tot dat ze, schoon en zacht, Versmelten en versterven, En zeggen: ‘Het wordt nacht!…

Najaarslied.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.171
Dan rijzen blanke rotsen En donkre bergen op, Begroeid met ruige bossen, Verguld aan rand en top. Dan spelen alle verven Dooreen met stille pracht, Tot dat ze, schoon en zacht, Versmelten en versterven, En zeggen: ‘Het wordt nacht!…
Nicolaas Beets17 september 2015Lees meer >

Als je ooit vertrekt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Maar vandaag is de lucht ook even echt staalblauw, stuur ik in gedachten bossen vergeet-mij-nietjes aan jou. Geen zee kan mijn gedachten nog meer vullen of blussen, er is en rest dat ene onvergetelijke en alles daar nog tussen.…

Zomeroekraïne

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
In de verte, naar het oosten, Over bossen, berg en wei, Over Lüneburger heide, Achter Donau, Oder, Neisze Aan Europa's buitengrenzen Klinkt naast Eurofielenwensen Het luidruchtig koor der laarzen Van Kozakken en Tartaren In de verte, in het oosten, Midden in 't begeerde goud Der Oekraïense tarwezee, Het zomeroekraïnewoud Dansen duizend…

De helende kracht van de natuur

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Het begint al in de morgen, het ogenblik waarop een serene zonsopgang een gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
CB5 november 2024Lees meer >

Alleen in mezelf wonen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 428
Door de ramen van mijn lijf zie ik de aarde, weilanden, bossen, beken, zeeen groen in 1000 kleuren maar vooral regenbogen. Het levensspel? Het moet schoon zijn, heel schoon. 'K zou het anders niet zo missen of kan ik mij vergissen? Soms...…
Katty wijns11 januari 2026Lees meer >

De vliegende vriend

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 185
Of het nu over bergen, rivieren of bossen ging, Zijn avonturen brachten altijd iets nieuws. Met een zachte zoem in de lucht zo stil, was Daan een met de wereld, was dat zijn wil? Elke vlucht was een dans vol gratie en pracht, een magische reis door dag en door nacht.…

Zuid-Limburg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Zwerf met mij mee langs glooiende heuvels en door lieflijke dalen, geniet van prachtige vergezichten. Zie kronkelende beekjes sloom het landschap aaien, laat jouw hart door dit schouwspel verlichten. Proef met volle teugen, van de zachte G en vriendelijkheid. Een stukje vlaai is zonder leugen, ’n echte niet te missen heerlijkheid. Wandel…
Pitsikato1 september 2023Lees meer >

Verzoening

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.739
Hij toonde haar 't vee in de stallen, En hij toonde de oogst op het land: "Ginds waren het vroeger al bossen". Dit wees hij haar met de hand. "'t Is vader die ze uit heeft doen rotten. - Ge waart nog te klein", zei hij, "Ge kunt daarvan niet weten", En toen knikte en toen glimlachte zij.…

Uitstapje naar Zuid-Limburg, hoger en...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
In Montzen wasemen de bossen romantiek, waar Mendelsohn ieder moment voorbij kan lopen. Bij briljant Frans en diepzinnig Duits voel ik me thuis. Elke wereld zoent met zijn eigen zonneschijn; 's nachts koestert een nieuwe maan; en bevloeit de sfeer met een niet-zilveren warme tint.…

Pensioen

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Pensioen, genieten met volle teugen De tijd van zakelijke plicht is voorbij We voelen ons nu frank en vrij We mogen ons in deze tijd verheugen Pensioen, je hobby’s botvieren Fietsen, wandelen er op uitgaan De deur achter je dicht gedaan En door de bossen en hei zwieren.…

de rivier

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 18.226
uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen en onder de kleine zon boven de bossen spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt met grillige warmte over de wereld de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen en daar is een hol en een poel en het kraken…
Lucebert23 februari 2017Lees meer >

handvat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
het zingt: in struiken – wat warrig gewemel op straten – het laffe gebazel in zetels – het knoestige snurken in bossen – lusteloos vozen in de tabellen – schrikbarende hiaten op de schermen – onhoudbaar verval in de hoofden – de doorslaande angst op het terrein – de banale verschrikking wij dalen wij dalen wij dalen wij dalen de dalen…

Weldaad

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
CB29 mei 2023Lees meer >

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
's ontstellen het heidendom zo bang gebogen en gebukt onder het kerkedak banken vol zwart als de vreeze die hen dagelijks omhult nog steeds bang voor hemelse dreiging stug volk van een schrale witte zandbodem met paarse heide en donkere jeneverbessen witte wieven des heeren onfeilbaar woord somber starend naar de onvruchtbare grond bossen…

Goed Begrepen!

gedicht
3.8 met 34 stemmen aantal keer bekeken 13.057
Zijn kennels puilen uit van sterren, zijn velden zijn ermee bedauwd, hij stoft ze van zijn jagerslaarzen, bij bossen, rivieren vol, op bergen stapelt hij de speelse zielen, Alle Jachthonden! Hij mist je niet en wat dan nog: voor eventjes? Als de wind dus!…