544 resultaten.
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem
mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.
De aarde kust mijn voeten, de lucht kust
mijn gezicht mijn hartslag klopt in het ritme van de
bladeren. Mijn handen raken de takken aan, een ontmoeting
van zielen waar de tijd zich verstilt en alles één is, in stilte en vrede.…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 De lucht draagt meer dan zonlicht
en vogels, ook de herinnering aan bossen die asfalt
zijn geworden. In de stilte die hun vlucht achterlaat, proef ik een twijfel,
een verlangen om te zingen, maar niet meer te weten of ze nog gehoord zullen worden.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Langs bossen, heuvels, vlakte, dal
zwaait hij zijn groene hoed met zwier.
Kristallen hymnes stijgen al,
zijn groet weerklinkt in zonlicht hier.
Met vlammen goud, die nooit vergaan,
kleurt hij de dag in lentegloed.
Hij lacht – het leven lacht spontaan,
vol bloemen, zon en overvloed.…
Schattenberg
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.441 De smaak van ritja ritja
de liefde voor een vrouw
de pinah radji bij vriend Pieter
't was precies zoals ik wou
sajang é in drentse bossen.
En 's nachts na het
late feesten
waar slaap ik nu vannacht
kom maar met mij, zei zij
kom maar met mij
haar zachte hand tegen mijn zij.…
Winter ‘05
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
817 dit jaar voelde
“middellange-termijn-doelen”
en ik slikte iedere dag
tot ik een half jaar weg mocht vlakken
Ik verliet ooit deze stad
maar keer telkens terug
We praten vloeken zingen
opdat we doelen formuleren
Ondergedoken korenwolven
bevroren in de rijp
Met meer twijfel dan angst
gooi ik de winter open
verbladerd in doofstomme bossen…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Bossen ,woud,
takken staan te verliezen
nu de wintertijd vroeg ontwaakt
slaat de avond heel snel toe.
Omkranste kruinen,
dorre bladeren ritselen, vallen.
Een laatste glans...
Schaduw dat daalt
Het lichaam verlaat...
Rijzende poolster...
de nacht die opstaat.
"Gewijde stilte in een bries,
frêle zielke dat zich laaft.…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 wij zien hem,
raken hem zelfs aan
het doet hem niets
dat hij bekeken wordt
noch dat hij ligt
De kamer heeft
uitzicht op het meer
a room with a view
maar het uitzicht
ziet zichzelf niet
kleurloos
zonder stem of geur
Buiten onze blik
bestaat de bodem
van het meer
bodemloos
en al even oeverloos
zijn oevers
en zingen bossen…
Wil(d)
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.763 In de diepe rust van de kale hei
Mistige bossen aan de verre rand
Staat een damhert vredig te grazen
Verschrikt daarbij een goudfazant
klapwiekend hoog in de lucht
snel en koerend naast elkaar
twaalf duiven op hun voedselvlucht
en ver daarboven een spiedende adelaar
Verderop een groepje hazen
Of nee toch niet..., het zijn konijnen
Die zijn…
Neolithisatie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
713 Misschien dat men simpelweg
Een nieuw avontuur wilde beleven
Of is er sprake van verandering in het klimaat
De omstandigheden: beter, dat is zeker
Met de ijstijd was ook de droogte verdwenen
Natter en warmer, dat is waar het in de postglaciale periode om gaat
Misschien was sprake van teveel mensen
Niet genoeg vissen in de rivieren
Bossen…
THUIS, THEMA VAN DE POEZIEWEEK 2024
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 huiselijk en warm
Er loopt een jonge vrouw rond, mijn 17 jarige donor-dochter Giulia
Soms zit er ook een kleuter van 4 jaar of een leuter van 2
Te Lummelen, lammelen, lommelen
Ik ben dan super volwassen, doch ook een blijvend kind
Met dat kind wandel ik maar wat te graag
En de 7 jarige bruine Labrador Mika mag dan ook mee
Naar de groene bossen…
Jaargetijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Laat mij dwalen in het warme licht waar gefluister is
in bossen vol en oud. Daar wordt geschouwd
vanuit schaduwen, vanuit verscholen plaatsen,
waar oudheid duurt in ritmes die zijn verstomd.…
Drenthe
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
709 Contouren, impressies van een indruk van
bossen of wolken,onduidelijk wat het oog
zou moeten zien. Zomergevoel....
Tussen de graspluimsoldaten een zandpad
meanderend als was het een gele rivierstroom
naar diezelfde verten.…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 De woorden komen zacht en gebroken
het slapend bladertapijt waaruit ze opcirkelen
vormt een kansel voor de houten sterveling
hij verhaalt over verre neven die het woud verlieten
zonder een vaarwel
om uit varen te gaan naar tropische bossen
op eilanden die voorbij roeiden
in zwoele zomerwolken
hun staanplaatsen zijn veroverd door vlegelachtig…
Najaarslied
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.094 Dan rijzen blanke rotsen
En donkre bergen op,
Begroeid met ruige bossen,
Verguld aan rand en top.
Dan spelen alle verven
Dooreen met stille pracht,
Tot dat ze, schoon en zacht,
Versmelten en versterven,
En zeggen: ‘Het wordt nacht!…
Najaarslied.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.171 Dan rijzen blanke rotsen
En donkre bergen op,
Begroeid met ruige bossen,
Verguld aan rand en top.
Dan spelen alle verven
Dooreen met stille pracht,
Tot dat ze, schoon en zacht,
Versmelten en versterven,
En zeggen: ‘Het wordt nacht!…
Als je ooit vertrekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 Maar vandaag is de lucht ook even echt staalblauw,
stuur ik in gedachten bossen vergeet-mij-nietjes aan jou.
Geen zee kan mijn gedachten nog meer vullen of blussen,
er is en rest dat ene onvergetelijke en alles daar nog tussen.…
Zomeroekraïne
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 In de verte, naar het oosten,
Over bossen, berg en wei,
Over Lüneburger heide,
Achter Donau, Oder, Neisze
Aan Europa's buitengrenzen
Klinkt naast Eurofielenwensen
Het luidruchtig koor der laarzen
Van Kozakken en Tartaren
In de verte, in het oosten,
Midden in 't begeerde goud
Der Oekraïense tarwezee,
Het zomeroekraïnewoud
Dansen duizend…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Het begint al in de morgen, het
ogenblik waarop een serene zonsopgang een
gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over
hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
Alleen in mezelf wonen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
428 Door de ramen van mijn lijf
zie ik de aarde, weilanden,
bossen, beken, zeeen
groen in 1000 kleuren
maar vooral regenbogen.
Het levensspel?
Het moet schoon zijn, heel schoon.
'K zou het anders niet zo missen
of kan ik mij vergissen?
Soms...…
De vliegende vriend
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
185 Of het nu over bergen, rivieren of bossen ging,
Zijn avonturen brachten altijd iets nieuws.
Met een zachte zoem in de lucht zo stil,
was Daan een met de wereld, was dat zijn wil?
Elke vlucht was een dans vol gratie en pracht,
een magische reis door dag en door nacht.…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Zwerf met mij mee langs glooiende heuvels en door lieflijke dalen,
geniet van prachtige vergezichten.
Zie kronkelende beekjes sloom het landschap aaien,
laat jouw hart door dit schouwspel verlichten.
Proef met volle teugen,
van de zachte G en vriendelijkheid.
Een stukje vlaai is zonder leugen,
’n echte niet te missen heerlijkheid.
Wandel…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Hij toonde haar 't vee in de stallen,
En hij toonde de oogst op het land:
"Ginds waren het vroeger al bossen".
Dit wees hij haar met de hand.
"'t Is vader die ze uit heeft doen rotten.
- Ge waart nog te klein", zei hij,
"Ge kunt daarvan niet weten",
En toen knikte en toen glimlachte zij.…
Uitstapje naar Zuid-Limburg, hoger en...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 In Montzen wasemen de bossen romantiek,
waar Mendelsohn ieder moment voorbij kan lopen.
Bij briljant Frans en diepzinnig Duits voel ik me thuis.
Elke wereld zoent met zijn eigen zonneschijn;
's nachts koestert een nieuwe maan; en bevloeit
de sfeer met een niet-zilveren warme tint.…
Pensioen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.267 Pensioen, genieten met volle teugen
De tijd van zakelijke plicht is voorbij
We voelen ons nu frank en vrij
We mogen ons in deze tijd verheugen
Pensioen, je hobby’s botvieren
Fietsen, wandelen er op uitgaan
De deur achter je dicht gedaan
En door de bossen en hei zwieren.…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 uit al haar armen brandt de rivier onder de rotsen
en onder de kleine zon boven de bossen
spuwt naar tellurische wortels naar de staart van de wolk
en met gesperde muil dwars door deinende scherven zij zwermt
met grillige warmte over de wereld
de duisternis dicht bij haar buik buigen gulzige bloemen
en daar is een hol en een poel en het kraken…
handvat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 het zingt:
in struiken – wat warrig gewemel
op straten – het laffe gebazel
in zetels – het knoestige snurken
in bossen – lusteloos vozen
in de tabellen – schrikbarende hiaten
op de schermen – onhoudbaar verval
in de hoofden – de doorslaande angst
op het terrein – de banale verschrikking
wij dalen wij
dalen wij dalen
wij dalen de dalen…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Verder ben ik bewonderd en verwonderd door het
glooiend landschap dat als een juweel glinstert, nabijgelegen bossen
en weiden zijn verfraaid met verschillende tinten groen en in gouden jurk gedrapeerd
Wat is het heerlijk om al dat moois waar te nemen van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 's ontstellen het heidendom
zo bang gebogen en gebukt
onder het kerkedak banken vol zwart
als de vreeze die hen dagelijks omhult
nog steeds bang voor hemelse dreiging
stug volk van een schrale witte zandbodem
met paarse heide en donkere jeneverbessen
witte wieven des heeren onfeilbaar woord
somber starend naar de onvruchtbare grond
bossen…
Goed Begrepen!
gedicht
3.8 met 34 stemmen
13.057 Zijn kennels puilen
uit van sterren, zijn velden zijn ermee bedauwd, hij
stoft ze van zijn jagerslaarzen, bij bossen, rivieren
vol, op bergen stapelt hij de speelse zielen, Alle
Jachthonden! Hij mist je niet en wat dan nog: voor eventjes?
Als de wind dus!…
Mijn vaders pad in februari 1953
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
470 Bossen zijn heengegaan waar water kwam staan.…