Alle inzendingen over dorsten

862 resultaten.

Sorteren op:

ABONDANTIE

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.853
vooruit te branden ze stonden stil en ik stond voor het blok toen niemand acht sloeg op mijn offerande ik wilde vuur ontsteken met m'n stok geen vonk sprong over, elke poging strandde tot onverwachts het rookgordijn optrok en ik, uit as herrezen, me vermande je overbrugde afstand, nam de gok en alles was in overvloed voor handen mijn dorst…

Het ledige stoeltje

poëzie
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.736
Hun kind was dood, hun liefdepand; - Ik ging tot hen, het hart vol rouwe, En drukte stom de man de hand, Maar dorst niet opzien naar de vrouwe. Hij wendde ’t aanzicht van mij heen, En weende lang en overvloedig; - ‘Ik kan u niet vertroosten, neen, Maar wees toch redelijk en moedig!…

Samen met de fles

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.950
Ik hoop dat je erbij zal zijn als ik met knoeien mijn dorst nog éénmaal les. En dan de wildste ranken bij mijn steen zal snoeien. Ach, laat nu maar, net als pa, een mooie boer. Dan breng ik je wankelend retour, eer ik met jouw tandeloze glimlach slapen ga.…

Dat ik het goed bedoel

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.755
Misschien een regenbuitje om de dorst van morgen vast te blussen. Zijn trots ik had hem het blozen van de kaken geslagen. Hem gelaarsd van zijn schaamte geschopt. Van glas zijn val gebroken. Afschuw had ik hem doen staren in vervallen graven, naar karkassen kaalgevroten door en door een duister delver bijgelicht.…

laat zacht haar ogen breken

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 787
een kastdeur kraakt de klok verstaat het tikken van zijn slag de tijd telt uren rustig af op tonen van haar eindigheid zon verschiet in kleur laat stofjes dansen in de willekeur van lucht de geur van lang geleden herkenbaar in gebeden we zitten stil gevangen in het broze lijden lippen smakken in het delen van de dorst zien haar…
wil melker7 november 2007Lees meer >

Weer valt het duister

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Waar bleven de uren van vandaag, de gesprekken, de aankopen, het eten, de drank en de dorst, de zoektocht naar begrip en aandacht, naar vervulling? Soms is alles zo eenvoudig en tikt de klok gestaag de uren verder zonder vragen, tot er plots een berichtje komt van die of die is overleden.…
Adeleyd11 december 2008Lees meer >

blijven over zonder haar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
de kastdeur kraakt klok verstaat het tikken van zijn slag tijd telt uren rustig af op tonen van oneindigheid zon verschiet in kleur laat stofjes dansen in willekeur van lucht geur van lang geleden herinnert weer aan vluchtig ziekverdriet zijn stil gevangen in broos lijden lippen smakken in het delen van de dorst een zuster drenkt…
wil melker7 september 2006Lees meer >

Wie dacht

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 791
Wie dacht dat hij de waarheid kon ontvluchten Het leven naar zijn handen zetten kon Wie dacht dat na een dag met straaltjes zon Een fase kwam met louter blauwe luchten Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten En als ik dorst heb vind ik steeds een bron Wie dacht ik reis voorbij de horizon Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten Die…

Passe-temps

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
te weten van jonge jaren waar met het klimmen de knikkers telden als toegangsgelden voor boomhuthelden in zwarte handen bekroond met blaren het fikkie stoken alras vergeten zal vuur de barsten in ‘t hout betasten van boom en vader die beiden weten dat tijd niet likt aan belegen wonden maar hecht en ademt in oude basten van hen die dorsten…
Hanny16 april 2010Lees meer >

een russisch drama

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 705
moet pjotr doen wat pjotr doet onder of achter de kist de aarde of een oven in lichter dan lucht of bewaard in de schoot van de permafrost als straks vriendinnen hun tranen in zakdoekjes plengen en baboesjka's snikken hoe oneerlijk het is dan zal pjotr weer denken dat het altijd de liefde is die hem niet overleeft pjotr krijgt dorst…
roop1 december 2012Lees meer >

Apocalyptische wederopstanding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
In donderend geweld is verzet gebroken mijn huid gescheurd en wonden open ledematen met lood verzwaard de adem afgesneden rotsen geteisterd door beukende golven stranden gespoeld tot stinkend drab duinen geëffend, vervallen, bescherming verloren velden bruin verbrand door de droogte wouden in vuurzee opgegaan dieren door dorst gestorven…

Adieu XXIV

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.273
Een kast, waarvan ik in de laden wat blanco vellen heb geborgen, papieren voor de dorst. Zij zullen met mij begraven worden, mishandeld en mijn slaven worden en adders aan mijn borst. Maar goed.…

Even tijdloos?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
Het is het niet het brood dat de honger steelt, of kreunende bomen die in stormwinden worden getest maar de toonhoogten van het denken van bodemloze nachten tot in de zwartste dromen, verlicht door pijn waar elke dichter z’n dorst uit lest maar ook als schrander dier dat zijn bloed laat koken, een opmaat waaruit de heerlijkheid…
Pama4 december 2016Lees meer >

onderhuidse drang

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
afstekend tegen het glazuur, mijn plafond daaronder was ik het groen in gedachten met hier en daar een weider van koeien voor de authenticiteit en overigens genoeg groene plaatjes voor mij om in te vermeien En dan links van mij net op de rand het begin van faciliteiten met fabrieken en zo, net buiten ’t zicht voor als ik honger of dorst…

Scarabee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Niks rest mij deze nacht dan een laatste druppel tegen een onstilbare dorst.…

De Ballade van Orange Grave (1)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
gospels golven over de orange grove: nobody knows the trouble I’ve seen hoe het voelt om zwart te zijn Zij kijken niet in de zon zij weten van het wit de jongen van de Cariben en zijn kompanen In de Sunshine State houdt al het witte alone and above all van zichzelf sinaasappelplukkers moet men mijden Waar is het water dat hun dorst…

Bier en vertier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 805
Nou dan heb je niet zo’n honger nee dan heb je eerder dorst. Maar dan neem ik er geen één want ik neem altijd meer dan twee. En met voorbedachte rade zit ik te zuipen op de plee.…
Cusplus18 september 2023Lees meer >

Consumptiekwab

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 508
Les bij receptgerechten uw dorst uit wijnflessen Beaujolais Zweymeldael laat bij delicatessen uw papillen vechten om geuren- en kleuren- en smaakcoherentie die als combi zal hechten in de consumptiekwab in de langetermijn van uw ratio-emo brein…
Maxim30 november 2025Lees meer >

ons korte bezoek

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 225
Hij vraagt aan ons om binnen te komen in een minimalistisch beeld van een beperkte kamer een stoel en tafel zonder details en één glas met een door mij gehalveerde inhoud – zegt hij Waar hij vervolgens de liefde op plakt in een tijd die plotseling verlopen zou zijn Ik weet dat ik niet gedronken heb want ik heb nog altijd dorst…
Stoker23 juni 2026Lees meer >

waar was je

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.109
toen de lente kwam en alle knoppen open braken de zon de zomer deed ontwaken toen ik in je lijf wilde verdwalen, heel liefdevol mijn handen door je blonde haren haalde in de koelte van het bos toen jouw indruk naast me op het zachte mos weer was verlaten het kaarslicht zachter werd de wijn al zoeter smaakte en de dorst naar jou…

Peren

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Ik kocht een kilo illusies en zette die op sterk water Als een appeltje voor de dorst voor de dag van later Ik plaatste de wekfles in de kast naast de pot morellen Zodat de illusies op brandewijn rustig op konden zwellen Ik koos voor deze oude manier van illusies conserveren Omdat het zeker goed zou gaan want het lukte ook met peren…

Vanbuiten

hartenkreet
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.018
en brengen mijn hart weer tot bedaren nadat ik eerst naar jou had zitten staren De trein spoedt voort en neemt jou op ook je lieve ogen, je markante kop ik kan maar niet van je afblijven mijn ogen zijn mijn handen die schrijven met kleine virtuele letters op je borst mijn god wat ben je mooi je lest zonder het te weten in één keer mijn dorst…
René27 november 2003Lees meer >

Zeeuws

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.710
de zonnevlegel dorst de velden onder een juk van stilte en rust het koele water van de Schelde trekt zilverklotsend richting kust dampend trillen de horizonten terwijl de ploert hardnekkig brandt sleepboten trekken mastodonten huizenhoog boven ’t Zeeuwse land in polders tussen sas en sluis vierde het smokkelwerk hoogtij de botermeisjes…

in een flits schuimt woede

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.148
zie de honger in je ogen het dorsten in je blik je groet is nonchalant kust en flirt met anderen het glas steeds in de hand de stillen hebben thuis hun bloed op peil gebracht die strijd is daar allang gestreden kinderen en echtgenoot herinneren iets meer verleden de schonen willen kaatsen tegen wanden van geluk het vals gevoel van…
wil melker20 augustus 2006Lees meer >

Bloemen van Verdriet

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 892
Ik stilde je dorst als een klontje van water dat rilde je tong waarna jij me later in heilloos geklater toen stuk hebt gebeten en feilloos daarna in het gras hebt gesmeten Daar viel ik gemorst op die bloem in de aarde en bleek ik voor haar nog van enige waarde daar zij zielsverdord al haar kracht had versleten in schrijnende zon die…
jan haak21 februari 2009Lees meer >

Alles is Water

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.524
Water kende er geen naam dan slechts de naam die wij het gaven en zo rolde het de berg af onstuimig als het was met witte koppen langs rivieren wispelturig door het land en heilig als het maar kon zijn om iets van dorst er mee te laven Tot in zeeën die wij samen zwommen in ons heerlijkheid met witte parels van geluk waarin wij eeuwig konden…

Stilte

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 653
Hoe hunker ik soms naar het zingen dat nooit meer ophoudt maar dat ons wiegt in tederheid en dorst echt weet te stillen.…
Adeleyd28 augustus 2010Lees meer >

In memoriam patris

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Daarginder worden ziende alle blinden, Daarom zal het wellicht hier niet geschieden En dorst ik vaak naar hemelse gebieden.…

Abondantie

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.068
vooruit te branden ze stonden stil en ik stond voor het blok toen niemand acht sloeg op mijn offerande ik wilde vuur ontsteken met mijn stok geen vonk sloeg over, elke poging strandde tot onverwachts het rookgordijn optrok en ik, uit as herrezen, me vermande je overbrugde afstand, nam de gok en alles was in overvloed voor handen mijn dorst…

Het bollend vlak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
HET BOLLEND VLAK Langs de horizontale lijn het bollend vlak de verticale gedachte gestrekte waarneming eindeloze rijen stramme leden bolle bolle helmen rode koppen koppig rood geurig golvend kleurend scharlaken dansend dooreen geelkoperen draden gesteelde dorst neêrbuigend in smachtend verlangen stroom der vergetelheid daar staan…