1036 resultaten.
momenten die herinneren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 er zullen nachten zijn
waarin ik jou zal zoeken, je willen
voelen en het gordijn dat tussen ons
is gevallen willen oprapen en het duister
van de nacht willen tegenhouden
er zullen dagen zijn
dat jij mij hoort roepen, me willen
omhelzen terwijl mijn lichaam niet meer is,
wel slechts een gedachte die je kan raken
deze momenten herinneren…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 heb stukjes drama geraapt
uit het toneelspel van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek…
Lichtpuntjes
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.676 kon ik de lichtjes plukken
van het hemelse gordijn
de glimpjes strooien
in jouw nachtelijke brein
zo, dat jij gaandeweg
weer de stappen zet
het pad vol keien
tot stuifzand plet
kon ik op de mistdeken
wat aanknopingspunten stikken
wat kleurige versiersels
als houvast strikken
zo, dat jij weer gelooft
dat de zon in kale bomen
elk…
regen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
595 Heeft u kunnen genieten van de zon
ik zat meer onder een paraplu op het balkon
wat viel deze zomer tegen
vijf dagen zon hebben wij gekregen
ik luisterde niet eens meer naar het weerbericht
heel voorzichtig 's morgens het gordijn opgelicht
en tja, het viel weer tegen
de dag begon weer is met regen
en als je mazzel had eindigde het met een beetje…
rouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 vlees en bloed en bijna
de nacht en de woorden
alles heel donker groen
angst voor een vampier
bedolven onder bloemen
het bevroren slachtoffer
tijdens een lange begrafenis
iets is van glas
grind onder schoenen
in de verte een vlakke zee
tijd als tussentijd
gordijnen gaan dicht
vogels blijven in de lucht en
dromen glippen…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier van je haren en de heuvels
Die glooien.…
gouden glans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 als de nacht de dageraad
ontmoet
ontwaakt ze uit een diepe
slaap
de klok wijst tien voor zeven
ze verzamelt haar nog broze
krachten
en stapt uit bed
verlangend hoort ze reeds de
uren wachten
die ze zichzelf heeft
beloofd
een gouden glans te geven
nieuwsgierig zonlicht door een
kier in de gordijnen
fluistert:
wees gerust,…
Komt goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
974 Blootvoets over de rijp op het groen
worstel ik me door een gordijn van mist
beseffend hoe ik muren metsel
en struikel over lange tenen van ijs
Door een facade van omhoog gekrulde mondhoeken
doorspekt van cynisme
rennend langs lege populieren
hijg ik wolkjes in cirkels
In 't hoekje van jouw schaduw
zie ik tinten, rose, wit, purper
zeg…
Kaarsjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.336 Jouw kunst is mensen
te laten oplichten,
kom maar met je warmte
met je licht,
dan doe ik intussen
de gordijnen dicht!…
Winterakker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
525 zal ik lopen
in winter en drassige grond
zal er korrels en zaadjes strooien
voor een vruchtbaar bestaan
Met de zeis snoei ik de blaadjes
de bloemen en de tijd
ik leef al uren tussen kuil en koren
waar ik mij zo dadelijk uit bevrijd
Ik hoor de paarden zwoegen
zie het land opstaan
een weelderige bloemenzee vormen
tegen het mistige gordijn…
Het pause carnaval
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 heb me verstopt
geen poppenkast
ik speel niet mee
in roomser dan
het pause carnaval
zie de gordijnen waaien
waar ze ongebreideld
naaien komend uit de
winterstop hun lente
wordt geen flop
voor veertig dagen vasten
halen ze alles in en uit
zovele kasten de kater
van aswoensdag sluipt zacht
en knort in strelend wachten
het grijze…
cel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 donkere cel
Niet geboeid
Maar zittend
Slapend
In isolement
Tot dat je weer wakker bent
Ik zag je vaak
Heb je één keer zien huilen
Om de vriend die er niet was
Waartegen je even kon schuilen
Iedere keer de schelp
Des levens die je beschermt
Die hoort van je eenzaamheid
De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen
Dicht gaan de gordijnen…
Tijd als voorhang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 (Fluweel)
Wij openden 't gordijn
't Voorhang van tijd in 't verschiet
Gerealiseerde
toekomst al van toen
Uit een tijd van minder
minder, minder, steeds minder
daar wij simpelweg zijn vergeten
dat meer vaak verrijkt
Hoewel kikkerland immer uitdijt
wappert voorhang als niet te stuiten
Onbekommerd door zelfschaduw
zonder dat zij iets…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Leven is voor hen geen vraag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
751 ik zag de straat
zijn spelletjes weer spelen
het kletsen en de lach
het hangende vervelen
een bal die kaatst
in glanzende portieren
de enge buurman verderop
laat zijn gordijnen kieren
onzekerheden schreeuwen hard
merken onderscheiden namen
ze voelen zich vaak heel apart
maar het liefste zijn ze samen
hun ogen zien alleen vandaag
want…
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 De eclips typeert als gordijn
van hoop, geduld in afwachting
nu de verduistering ons weer verbindt met vertier.
Ook nevel in de dageraad
of mist op de dag zonder wind
kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.…
ontmoette zo je lach
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
745 je raam sprak donker
kon geen licht verstaan
je schaduw op behang
was er nog niet zo lang
gebogen over boeken
het internet paraat
zag ik je woorden zoeken
studerende tot avonds laat
dromend keek je vaak
naar buiten hoorde dan
dezelfde vogels fluiten
ik ontmoette zo je lach
zag gordijnen plotseling
verdwijnen en dozen stapelden…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Als de zon schijnt:
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Wanneer de dageraad door de gordijnen piept, je het bed
uit laat komen, de dag gestart is, de deur open gaat, glimlach ik.
Geluid van de vogels, eenden en meerkoeten, vullen de stilte
gekwetter alom, met in het stralende middelpunt: de zon!
Ik lach, begroet de dag en tel mijn zegeningen……..…
Mos op kei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 eens geestesmoe geweest, nu voor eeuwig verlicht,
zij merken niets, de hoeven van de herten
op het bladerdak van een ondergronds kasteel,
onbewoonbaar verklaard, voorgoed de gordijnen dicht,
Godzijdank vrolijk lachend in vredige verten,
zijn ziel triomferend als bevrijde homoseksueel.…
Over de straat heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 de kijk
en zet haar schoenen weg
Nooit kijkt ze door het raam
Nooit kan ik over de straat heen
contact met haar maken en mij
en mijn verlangen blootgeven
Het is heet, het waait zo warm
door de stad, dat ik tussen ons in
ruimte zou laten, alleen lichtjes
haar strelen, niet tegen haar aan
liggen, en eerst het licht uitdoen
of de gordijnen…
Bezetting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
367 tot razzia's alles sluiten
Geen stroom meer
Geen kaarsen meer
Geen gestolen olie meer
Geen houtskool meer
Geen bomen meer
Geen boeken meer
alleen het vege lijf
Geen brood meer:
tarwe malen
in de koffiemolen
Geen tarwe meer:
roggekorrels koken
Geen rogge meer:
bedeltochten
Geen winterjassen meer:
versleten jassen van dekens
gordijnen…
Van het oude en het nieuwe...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.294 Ik doe de gordijnen maar weer dicht
en steek een kaarsje aan voor wat extra licht.…
Gisterenavond.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.387 Dan de blazende wind,
de verlichte ramen met gordijnen
en de weg die voor ons uitgestrekt ligt.
Ik leg mijn zorgen in jouw handen
en geef mijn gedachten hun vleugels terug.
Ik lees de warmte in jouw ogen
en doorbreek dan de liefhebbende stilte:
"Wist je dat ik van je houd?"…
dwaze oude man
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
995 met malle dwaze wensen
een sentimentele oude dwaas
dat heb je met die oude mensen
jij lacht je mooie tanden bloot
in een onbevangen leven
en ik denk bij iedere nieuwe dag,
ben ik meer dan gisteren gaan beven
jij geeuwt en slaapt je zorgen weg
ik peins en ik kijk naar je gezicht
en als je ogen opengaan mijn lief
doe ik langzaam de gordijnen…
Maan
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
409 ik heb
geprobeerd
uit de stilte
van mijn woorden
naar voren te treden
me voor het eerst
te laten zien
in de hoofdletters
waarmee ik altijd
de wereld bekeek
de kleine letters
had ik als kind
al heel vroeg
begrepen en daarna
leren leven
ik wist dat dit
niet alles kon zijn
er was een gordijn
van volwassen zijn
om ooit te passeren…
Schuilnaam
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.475 Ik schrijf je naam in schemer
en kus de inkt, vaarwel
schrei lachend tussen laken
verhang de plafonnière
Afscheid glanst barrière
twinkelt atollen aan`t verleden
schuift gordijnen over fel
ik schrijf je naam in schemer
Donkere glazen onaangedaan
hoe lang we ook vermeden
dat laat zich niet ontkennen
Dat laat alleen maar weten
het duister…
Over mij fantaseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Ik kan me niet zomaar kleden
als ik wil, in een huidkleurige hemd
zou ik zelfs thuis de gordijnen sluiten
Maar toch wil ik me laten zien
Dus ga ik af en toe een middag
naar het drukke stuk van het strand
om in vele vreemde ogen te zien
dat ik een mooi raadsel ben
voor mannen en vrouwen
Om over te fantaseren
Niet om uitgekleed en betast…
de toekomst later
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
758 het bestoven raam op de toekomst
op een kier voor wie bang
zijn voeten niet te snel beweegt
het kan gesloten worden
met een simpele zucht
voor de onstuitbare zoeker
naar goud in dit leven
wenkt enkel het grote gat
waar gordijnen hangen waaien
op de ademtochten van passanten
te vlug dus onderweg nooit herkend
dit steedse raam hier
is…